Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

…ขอทำงานด้วย…

ชื่อตอน : …ขอทำงานด้วย…

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2561 12:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
…ขอทำงานด้วย…
แบบอักษร

สองวันต่อมา…

ช่องสิบ…

ปัณรสาที่กำลังอ่านบทสั้นๆในสมุดเล่มบางๆ ท่องจำให้ขึ้นใจเพียงหนึ่งบรรทัด พร้อมเมื่อไหร่ก็ออกไปพูดแสดงตามบทบาท…

‘เหมือนกำลังจะไปสอบเลยให้ตายสิ’เธอคิด สักพักพี่ทีมงานที่ชื่อแมวเดินมาหาเธอ

“น้องปูนพร้อมมั้ยคะ”

“เอ่อ… ยังไม่พร้อมเลยค่ะ เหงื่อเต็มมือเลยพี่”ทีมงานยิ้ม …

“งั้นเดี๋ยวน้องตาลจะมาแคสงานพร้อมน้องปูนด้วยเลยนะคะ น้องเค้าต้องรีบไปถ่ายละครต่อ”ทีมงานร่ายยาว ปัณรสาของเราทำได้แค่พยักหน้ารับ งงๆ

‘ตาล…ดารางั้นหรอ ถ่ายละคร นี่เราจะได้แคสงานพร้อมดารางั้นหรอ ตายๆๆๆ ตายแน่เลยเรา จะไปเทียบชั้นดาราเจ้าบทบาทตัวจริงเค้าได้ไงเนี่ย เฮ้อ!ไม่นะ ไม่น่ามาเลยเรา เฮ้อ’ปัณรสาละเหี่ยใจยิ่งนัก หลวมตัวเดินมาซะไกลขนาดนี้ จะถอยกลับไปมันจะได้มั้ย

ยังไม่ทันไร …สาวเจ้าบทบาทที่ทีมงานพี่แมวพูดถึง เธอสวมแว่นดำเก๋ ผมสั้นปะบ่าสะพายกระเป๋าเข้ามานั่งถัดไปจากเก้าอี้ปัณรสา โดยมีผู้จัดการส่วนตัวเดินตามมานั่งติดๆ

‘ขอดูหน้าให้ชัดๆหน่อยสิ ดาราชื่อตาลคนไหนหนอมีตั้งหลายคน ไม่ค่อยจะได้ดูละครน้ำเน่าซะด้วยสิ’ความคิดของเธอยังไม่ทันจางหาย ดาราสาวเจ้าถอดแว่น ก่อนจะหันมามอง…แล้วส่งยิ้มให้เธอ

“มีอะไรรึเปล่าคะ”ตุลนาถถามด้วยน้ำเสียงใสๆสไตล์นางเอก ปัณรสารีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธ

“อ๋อเปล่าค่ะ หน้าคุ้นๆเหมือนเคยเห็นในทีวี”ตุลนายส่งยิ้มก่อนจะเอ่ยถามต่อ

“คุณมาเเคสงานเหมือนกันหรอคะ”ตุลนาถยิ้มให้ปัณรสาสวยเชียว

“ค่ะ ไม่รู้ทำไมถึงเลือกฉัน ยังงงๆตัวเองอยู่เหมือนกันค่ะ”ปัณรสาพูดตามความรู้สึกออกไป อีกฝ่ายหัวเราะหึๆ

“ก็คุณสวยนี่คะ… ไม่แปลกที่ดาราหน้าใหม่จะถูกเชิญมาแคสงานบ่อยๆ ตาลพอจะรู้ค่ะ”ปัณรสาร้องอ๋อ…พยักหน้ารับ ก่อนจะส่งยิ้มอย่างผูกมิตรไมตรีให้ ยื่นมือไปทักทายดาราสาวทันที

“ฉันชื่อปูนนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณ เอ่อ…” ตุลนาถหัวเราะ

“ตาลค่ะ”เธอยื่นมือหอมๆไปจับทักทายเธอบ้าง

“อ๋อค่ะ คุณตาล”

“คุณไม่รู้จักตาลจริงๆหรอคะ…ตอนนี้ละครตาลออนแอร์อยู่ ช่องนี้วันจันทร์กับอังคาร. ปัณรสาส่ายหัว

“ฉันไม่ชอบดูละครไทยค่ะ มัน…น้ำเน่าไปหน่อย ชอบดูแนวแอคชั่นมากกว่า”เธอบอกความจริง

“ไม่น่าเชื่อว่าปูนจะชอบดูหนังแนวต่อสู้นะคะ ถ้าได้ร่วมงานกัน วันหลังเราไปดูหนังกันดีมั้ยคะ”ตุลนาถ เธอเป็นดาราที่งามจากข้างในนัก ไม่ถือตัวไม่หยิ่งเลยแฮะ

น่ารักน่าคบหา…สาวปัณรสาพยักหน้ารับทันที

“ไปค่ะ ถ้าฉันแคสงานผ่านละก็ เราไปดูหนังกันนะคะ”ทั้งคู่ยิ้มให้กัน ก่อนทีมงานพี่แมวจะเดินเข้ามาหา ส่งบทให้ดาราสาวอ่าน เธอใช้เวลาท่องไม่เกินสิบนาที ขอตัวไปแสดงตามบทบาทที่ได้รับทันที

‘ตาล เธอโปรมากอ่ะ สวยด้วยเก่งด้วย เป็นดารานี่มันไม่ง่ายเลยน้า เฮ้อ ดูเราสิ บรรทัดสองบรรทัด ตั้งสติตั้งเป็นชั่วโมงยังยากเลย’ปัณรสาคิด ไม่นานเธอก็โดนเรียกตัวไปเหมือนกัน การแสดงที่เธอสวมบทบาทแสดงออกไป …ก็ไม่อาจพ้นสายตาของใครบางคนไปได้เหมือนกัน

ออกมาจากช่อง เดินคุยลงมากับดาราสาว เธอมีแฟนคลับเข้ามาหามาให้กำลังใจ ยื่นถุงของขวัญให้มากมาย ดีที่มีผู้จัดการส่วนตัวเธอคอยดูแลไม่ห่าง

‘เป็นดาราต้องมีผู้จัดการสินะ ไม่งั้นคงลำบากแย่เลยเนอะเวลาไปไหน’ ตุลนาถแยกตัวออกมาได้ เดิมาหาเธอ

“โทษทีนะ ตาลคงต้องไปก่อน หวังว่าเราคงได้มีโอกาสร่วมงานกัน ดีใจที่มีเพื่อนเพิ่มอีกคน ปกติตาลไม่ค่อยจะมีเพื่อนน่ะ ทำแต่งาน”เธอบอก

“หวังว่าเราคงได้ร่วมงานกัน”

“อืม ตาลไปก่อนนะ”ทั้งสองโบกมือบ๊ายบ่าย ปัณรสาไม่ลืมจะยกมือไหว้ผู้จัดการเธอ มองทั้งสองขึ้นรถตู้ก่อนรถจะเคลื่อนตัวออกจากช่องสิบไป ปัณรสาเดินห่อตัวลีบมองซ้ายแลขวาก่อนจะเดินข้ามทางเดินเล็กๆมาอีกฝั่ง หากมีเสียงแตรรถดึงความสนใจเธอให้หันไปมอง

กระจกรถถูกเลื่อนลง

“ขึ้นมาสิ”เจ้าประจำมาอีกแล้ว มาได้ไงอ่ะ

“มองอะไร ขึ้นมาสิ…ไม่ต้องถามมาก เร็วๆเปิดกระจกนานๆแอร์ออกหมด”

“ไม่ขึ้นค่ะ ปูนจะกลับเอง คุณไปเถอะ”เธอบอกก่อนที่จะเดินห่างไป เค้าก็ค่อยๆขับรถตาม

“ปูน…”ปัณรสาหันไปมองหน้าตี๋ๆ

“คุณมาคอยตามฉันทำไม?”คำถามโคตรตรง แล้วเธอก็กำลังรอฟังคำตอบจากเค้า…

“ตามที่ไหน ผมมีธุระมาแถวเนี่ยอ่ะ เห็นคุณเดินเตร็ดเตร่ ก็เลยจอดรับไง”เธอมองค้อน ก่อนจะเดินห่างออกไปอีก… หนีไป เค้าตัดสินใจเปิดประตูลงจากรถเดินตามมาคว้าแขน ให้มันรู้ไปจะหนีไปได้สักแค่ไหนเชียว…

“เอ๊ะนี่!คุณหยก”

“ทำไม คุณปูน…ผมอุตส่าห์หวังดี แต่ดูคุณทำสิไม่มีมารยาทเอาซะเลย”เธอสะบัดแขนออกจากมือเค้า

“แล้วมาทำอะไรที่นี่อ่ะ”เค้าสวมบทบาททันที เธอเงยหน้ามองหนุ่มหน้าตี๋…แต่เค้าดันหล่อเอาการอยู่นะ

“ไม่ต้องรู้สักเรื่องได้มะ”

“มาสมัครงานหรอ?”เธอมองหน้าเหมือนจะหาเรื่องเค้าอีกครั้ง…

“ทำไม มองหน้าผมทำไม ผมหล่อใช่มั้ยล่ะ”เค้ายียวนที่สุด เธอผลักอกเค้าหลายครั้งจนเค้าต้องก้าวถอยหลัง…

“อะไรของคุณเนี่ยปูน มาผลักผมทำไมเนี่ย เจ็บนะเอ้า”เธอหมั่นไส้เค้าสุดๆ

“เลือดลมฉันมาไม่ปกติ แปรปรวน นึกอยากจะผลักก็ผลัก นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ”พูดเสร็จเธอแลบลิ้นใส่ ก่อนจะหันหลังเตรียมวิ่งขึ้นแท๊กซี่ที่ผ่านมาพอดี เธอโบกมือเรียก… เค้าเดินก้าวยาวๆตามมาเพียงไม่กี่ก้าวก็คว้าข้อมือเล็ก

“ถ้าเบสรู้เข้า มันคงจะว่าผมเอาแน่ๆ ปล่อยให้น้องสาวเดินเป็นเด็กเหมือนขายพวงมาลัยข้างทางอยู่ได้”เธอหันมามองเข้าทันที

“คุณหยกนี่มันจะมากไปแล้วนะ มาว่าฉันอ่ะ คุณมาว่าฉันว่าเหมือนเด็กขายพวงมาลัยได้ไง”

“แล้วทีคุณอ่ะ คุณยังมาผลักผม พูดฉอดๆใส่ผมได้เลย ทั้งทีผมหวังดีแท้ๆ กลับได้โทษซะงั้น บ้าฉิบ”เธอโมโห เค้าก็โมโห เธอไม่ยอม เค้าก็ไม่ยอมเหมือนกัน

“แล้วที่ผมถามว่าคุณมาที่ช่องสิบทำไมเนี่ย เพราะว่าผมกลัวว่าคุณจะมารับงานซ้ำซ้อนสินค้าเดียวกับที่คุณทำให้บริษัทเจ้านายผมน่ะสิ ถ้าคุณทำแบบนั้นคุณจะโดนปรับจากบริษัทผมหลายเท่าจากที่คุณได้ไปเลยนะเอ้า มารับงานอีกหรือไง”เค้าเอามือจะเอื้อมมาแตะคางเรียวสวย หากเธอปัดมือเค้าออก

“ฉันคนจริง ไม่ทำอะไรแบบที่คุณว่าหรอก ฉันมาแคสงานละครต่างหาก”พูดจบเธอก็รีบเอามือปิดปาก

‘ซวยเเล้ว ดันเผลอหลุดปากให้ตาบ้าหยกนี่รู้อีก ยัยปูนหนอยัยปูน ปากไม่มีหูรูดเล๊ย’เธอมองเค้า ที่กำลังยิ้มกริ่มเจ้าเล่ห์ซะเหลือทน

“ที่แท้ก็แอบมารับจ๊อบละครนี่เอง”

“นี่คุณหยก”เธอค้อนเค้านิดๆที่รู้เรื่องของเธออีกจนได้

“ย้ายมาทำงานที่milkteenซะเลยสิ จะได้ไม่ต้องเทียวไปมาพิดโลกกรุงเทพ บ่อยๆ”เค้าก้าวเข้ามาประชิดติดตัวเธอ

“นี่จะทำอะไรอ่ะ ถอยไปเลยนะคุณหยก”

“มาทำงานที่milkteenดีๆก่อน แล้วจะยอมถอยออกไป”เค้าไม่พูดเปล่าก้าวเดินหน้า ส่วนเธอก็ค่อยๆก้าวร่นถอยหลังออกไป

“คุณจะมาบังคับฉันทำไมอ่ะ ฉันไม่ทำ”

“บอกก่อนว่าจะทำ”

“ไม่”

“ได้!!”เค้าตัดสินใจยกตัวเธอพาดบ่า พาไปตรงลานน้ำพุบริเวณหน้าอาคารของช่องสิบ

“นี่จะพาฉันไปไหนเล่า ปล่อยนะคนบ้าเอ้ย”เธอตีๆๆๆ เค้าไม่หยุด จนไปถึงลานน้ำพุ

“จะทำไม่ทำ”เค้าเตรียมเอาเธอจ่อตรงลานน้ำพุ ที่กำลังพวงพุ่งล่วงลงบนธารน้ำกว้าง

“คุณหยก มันจะมากไปแล้วนะ คัณมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับฉันอ่ะ ปล่อยนะเอ้ย!!”เธอดิ้นไม่หยุด

“ไม่ทำใช่มั้ย?”เค้ากำลังจะเทเธอลงบนลานน้ำพุกว้าง

“คนบ้าเอ้ย!! มาบังคับปูนทำไมเล่า”

“ผมหวังดี!!”เค้าพูดเสียงออกเข้มทำเอาอีกฝ่ายเลิกดิ้นปัดๆๆ

“อยู่กับผม คุณจะปลอดภัยมากกว่า ไปอยู่กับคนอื่น”

“…”เธอเงียบฟัง มันก็อาจจะจริงของเค้า ยังไงซะเค้าก็ดูน่าไว้ใจมากกว่า คนแปลกหน้าคนอื่นๆ เค้าเองก็รู้จักกับพี่เบสด้วย เกิดอะไรขึ้นมาเค้าก็ยังสามารถบอกพี่เบสบอกแม่พ่อได้ด้วย

“ก็ได้ ทำก็ได้”เสียงอ้อยอิ่งสุดๆ

“ว่าไงนะ เอาดังๆไม่ได้ยินรถวิ่งเสียงดัง”ลีลาชะมัด

“อยากให้ไปทำงานที่milkteenไม่ใช่หรอ ทำก็ได้”

“พูดแบบอยากทำงานด้วย เอาใหม่เอาดีๆ ไม่งั้นเปียกน้ำนะ”เค้าช่างเจ้าเล่ห์เพทุบายนัก

“ขอทำงานด้วย”เสียงเบาสุดๆ

“ไม่ได้ยิน”

“ขอทำงานด้วย”เสียงดังฟังชัด แค่นี้ทำเอาหนุ่มเจ้ายิ้มหล้า

“ก็แค่เนี่ย พูดง่ายแต่แรกก็จบ”เค้าค่อยๆวางเธอลง ให้เธอยืนได้สักที

‘แกล้งผู้หญิงเนี่ยนะ…บังคับขู่เข็ญชาวบ้านเนี่ยนะ สุภาพบุรุษชะมัด’เธอคิดอยากจะชกหน้าหล่อๆเค้าชะมัด ไอ้ตี๋เอ๊ย!

‘เธอยากกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะนะ ปัณรสา แต่ตอนนี้เธอก็ไม่ต่างอะไรกับลูกไก่ในกำมือฉันแล้ว จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด’เค้าคิด ยิ้มกริ่มชอบใจ

“ปะ ไปขึ้นรถกัน จะไปไหนเดี๋ยวไปส่ง”

“โรงแรมที่พักครั้งก่อน”เธอบอก ก่อนจะเดินนำหน้าเค้าไปนิดๆ ตัดสินใจหันกลับมาผลักเค้า จนเค้าล้มลงไปบนลานน้ำพุนั่น

“เฮ้ย!! เธอ นี่เธอมันร้ายกาจนักนะ”เธอแลบลิ้นใส่

“ฮ่าๆๆสนุกมั้ยคะ น้ำพุเย็นเย็นท่ามกลางอากาศร้อนๆ”

“นี่เธอ เธอแกล้งฉันหรอห๊ะปูน”เค้าเปียกไปหมด ชี้หน้าใส่เธอ ผู้คนขับรถผ่านไปมาเหลียวมองกันเป็นแถบๆ

“ก็ช่วยไม่ได้ อยากแกล้งปูนก่อนทำไมล่ะ ปูนจะไปรอที่รถนะ สมน้ำหน้า แบร่!!”

“เดี๋ยวสิ มาดึงฉันขึ้นไปก่อน ปัณรสา เธออย่าเพิ่งไปนะ”เธอหันกลับมา แกล้งเค้าพอแล้วล่ะ…เริ่มจะสงสาร เดินกลับมาช่วย ยื่นมือเล็กๆไปให้เค้าจับ

“เห็นว่าเปียกหรอกนะถึงช่วย ว๊ายยยยยๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้คนบ้า ไอ้หยกบ้าเอ๊ย ฉันเปียกหมดเลยนะ ไอ้คนบ้า”เค้าดึงเธอลงมาเปียกน้ำด้วยกัน

“หายกันแล้วนะ”เธอตีน้ำใส่เค้าแรงๆ

“ไม่ เราไม่ไายกันคนบ้าเอ้ย”เค้าหัวเราะชอบใจ ควักน้ำใส่เธออยู่ตลอด

“เปียกหมดเลยคนบ้า!!”เค้ายิ้ม กระเซ้าเย้าแหย่จนเธอยิ้มและอดจะหัวเราะตามเค้าไปไม่ได้


ในเมื่อเธอทำฉันเปียก เธอก็ต้องมาเปียกด้วยกันกับฉัน

แล้วถ้าเธอทำให้ฉันคิดถึงล่ะ เธอก็ต้องคิดถึงฉันด้วยเหมือนกันใช่มั้ย

ต้องทำไงล่ะ ถึงจะได้อยู่ชิด อิงแอบใกล้ หอมแก้มนวลๆของเธอได้สักที

ปัณรสา…

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว