Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ… ในที่สุดเราสามคนก็ได้เจอกัน

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ… ในที่สุดเราสามคนก็ได้เจอกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.2k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2561 08:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ… ในที่สุดเราสามคนก็ได้เจอกัน
แบบอักษร

สามอาทิตย์ผ่านไป…

วันนี้เพลงมาตรวจความพร้อมที่โรงพยาบาลอีกครั้ง

ห้องอัลตร้าซาวด์

“คุณแม่โชคดีจังเลยไม่เป็นเบาหวานนะครับ ลูกชายคุณแม่น้ำหนักสามกิโลหนึ่งขีด ถือว่าอยู่ในเกินปกติดีนะ แต่ยังไม่กลับหัวเลย”คุณหมอหนุ่มบอกกับว่าที่คุณแม่มือใหม่อย่างเธอ ขณะกำลังเอาเครื่องตรวจขยับไปมาบนหน้าท้อง ตามองจอคอมฯ คุณหมอหันมายิ้มให้เธอ

“วันนี้คุณสามีไม่มาด้วยหรอครับ ปกติเห็นมากับคุณแม่ด้วยตลอดเลย”คุณหมอหนุ่มคนเดิมถามเธอ

“ไม่ได้มาค่ะ ติดงาน”คุณหมอพยักหน้าเข้าใจ ใส่สายหูฟัง…เปิดเสื้อนิดหน่อย ใช้หูฟังวางบนหน้าท้อง ขยับไปมา

“เค้าคงจะเสียใจแย่เลยใช่มั้ยที่ไม่ได้มา หมอขอฟังเสียงหัวใจน้องหน่อยน้า เป็นไงบ้าง ดิ้นตลอดเลยใช่มั้ย”คุณหมอถาม

“ลูกดิ้นเก่งมากๆ ตอนนี้เวลานอนแทบจะนอนหงายไม่ได้เลย ลุกก็ลำบากมากๆค่ะ”เธอบอกความจริง หมอยิ้ม

“คุณแม่ทุกคนก็พูดเหมือนกันครับ เป็นเรื่องปกตินะ อย่าคิดกังวลอะไร ทำใจให้สบาย ทุกอย่างคุณแม่โอเคหมดเลย สามารถคลอดธรรมชาติได้นะครับแต่…”

“แต่อะไรคะคุณหมอ”พิณแพรมองหน้าคุณหมอ

“คุณแม่คงต้องผ่าคลอดจริงๆแล้วล่ะฮะ เพราะน้องน้อยไม่ยอมกลับหัว อาทิตย์หน้าครบกำหนดคลอดแล้วด้วย…หมอคิดว่าน้องคงไม่กลับหัวแล้วล่ะผ่าคลอดนะครับ อย่ากังวล ไม่มีอะไรน่ากลัว”คุณหมอบอก พิณแพรพยักหน้า สีหน้าผิดหวังเล็กน้อย

………………………………………………………………………………………………………………………………

คอนโดพ่อเบส

หนึ่งทุ่มยี่สิบห้านาที

เค้าถือจานผลไม้เอามาวางไว้ตรงหน้าเมียรัก จุ๊บที่แก้มเธอเบาๆก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆ ลูบคลำท้องนูนของเธอ

เธอหยิบผลไม้ขึ้นมากิน

“อย่ากังวลไปเลยนะเพลง ไม่น่ามีอะไรหรอก ลูกไม่ยอมกลับหัวหนิ หมอก็เลยให้ผ่าแหละ หื้ม”คำปลอบประโลมใจของสามี ความจริงในใจเค้าก็มีความกังวลอยู่ไม่น้อย เพียงแต่ไม่อยากพูดออกมาให้เมียรักต้องเป็นกังวลพอกพูนขึ้นไปอีก

“เราคงเลี่ยงไม่ได้ ทั้งที่ร่างกายเพลงพร้อมที่จะคลอดเองได้”เมียรักพูด ขณะที่เค้าค่อยๆเอาหูแนบฟังที่ท้อง

“บอสทำไรอยู่ครับ นี่พ่อเบสนะ เดี๋ยวก็จะได้เจอกันละนะลูกรัก”เค้าลูบท้องเธอเบาๆ เงยหน้ามองว่าที่คุณแม่

“จะคลอดเองหรือต้องผ่าออก พี่ก็รักลูกและก็รักเพลงมากเท่าเดิม มากกว่าเดิมด้วยซ้ำ อย่าวิตกกังวลไปเลยนะ พี่จะอยู่ข้างๆเพลง”บดินทร์พูด พิณแพรยิ้มรับทั้งที่ใจก็ยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี

……………………………………………………………………………………………………

วันครบกำหนดผ่าคลอดก็มาถึง…

ห้องคลอด…

ในห้องพร้อมหมดทุกอย่างแล้ว มีว่าที่คุณพ่อได้รับอนุญาตให้เข้าไปได้เพียงคนเดียวเท่านั้น พิณแพรขอเลือกการบล๊อคหลัง โดนฉีดยาเสร็จ หมอ พยาบาล ทุกคนต่างประจำที่เข้าสู่ขั้นตอนการทำคลอดทันที

“คุณแม่รู้สึกมั้ยครับ?”เวลาผ่านไปไม่นานนัก …คุณหมอผู้ทำหน้าที่ผ่าตัดก็ถามเธอ ทดสอบสัมผัสร่างกายในส่วนที่โดนฤทธิ์ยาชานั่น

พิณแพรส่ายหน้า

“ไม่ค่ะ”เธอตอบ แม้จะไม่ได้มองเห็นหน้าหมอตรงๆก็ตาม เนื่องจากมีผ้ากั้นเอาไว้

“โอเค ไม่ต้องเกร็งกังวลอะไรนะครับ ทำใจให้สบายเดี๋ยวก็จะได้เจอหน้าลูกชายแล้วนะคุณพ่อ”หมอบอกว่าที่คุณพ่อ ปลอบประโลมใจว่าที่คุณแม่

“ครับคุณหมอ”บดินทร์ตื่นเต้นสุดๆยิ้มแฉ่งได้โล่ ก้มมองพิณแพร บีบมือเบาๆให้กำลังใจ

“บอสกำลังจะออกมาเจอเราแล้วเพลง”เค้าบอกเมียรักยิ้มให้เธอ ก้มจูบหน้าผาก… กระซิบที่ข้างหูเบาๆ

“คุณหมอท่านเก่ง…ลูกเราต้องปลอดภัย”พิณแพรพยักหน้า ใบหน้าซีดลงเล็กน้อย บดินทร์ลุ้นตลอดเวลาระหว่างคุณหมอทำการผ่าตัด

“ออกมาแล้ว”คุณหมอบอกดังๆ เสียงร้องอุแว๊ๆๆดังไปทั่วห้อง บดินทร์กับพิณแพรยิ้มด้วยความดีใจ

“เก้าโมงสามสิบแปดนาที เพศชาย น้ำหนัก สามจุดสองหนึ่งกิโล”พยาบาลเอ่ยขานในห้องเสียงดังฟังชัด เสียงเจ้าตัวเล็กร้องงอแงไม่มีหยุด

“ลูกเราเพลง เจ้าบอส… ลูกพ่อ”พยาบาลทำความสะอาดน้องน้อยเบื้องต้น ห่อผ้าแล้วอุ้มมาวางไว้แนบแก้มพิณแพร

“คุณแม่ได้ลูกผู้ชาย ยินดีด้วยนะคะ”พยาบาลพูด ทำเอาพิณแพรขอบคุณคุณพยาบาลคุณหมอยกใหญ่ ก่อนที่พยาบาลจะส่งลูกชายตัวน้อยให้บดินทร์

“คุณพ่อลองอุ้มดูนะคะ”

“ครับๆๆคุณพยาบาล ผมอุ้มเค้าหน่อยนะครับ”เค้าบอกพยาบาลสาว ค่อยๆรับเด็กน้อยมาอุ้ม… น้ำตาคลอเบ้า ชื่นใจดีใจนัก ที่เค้าได้อุ้มลูกชายเป็นคนแรก

บอสลูกพ่อ… เด็กชายบอสกำลังพยายามลืมตามองดูโลกกว้าง กระพริบตาปริบๆ… ขยับตัวไปมา มีห้าวว้อดๆอีกด้วย

“เพลง ลูกชายเราน่ารักมากเลยน่ารักเหมือนเพลงเลยน่ารักเหมือนพี่เลย ดูสิ”เค้าอวดลูกชายให้เธอดูยกใหญ่ ก่อนจะขอให้พยาบาลถ่ายรูปสามคนพ่อแม่ลูกไว้

ในที่สุดเราสามคนก็ได้เจอกัน…

บดินทร์กลับมายังห้องพักก่อน เพราะพยาบาลทำความสะอาด ปิดแผล เย็บแผลตามขั้นตอนของหมอและพยาบาลอยู่ ส่วนลูกชายของเค้าต้องอยู่ในความดูแลอีกเช่นกัน …

‘มาเร็วๆนะ’เค้าคิดตลอดทางจนเค้าเปิดประตูเข้ามาในห้อง

“ยินดีด้วยน้า คุณพ่อเบส เย้ๆๆๆ”บดินทร์ยิ้มกว้าง เมื่อพบว่าทุกคนมาถึงกันหมดแล้ว และทุกคนก็แสดงความดีใจด้วยใจจริงเช่นกัน

“ขอบคุณครับทุกคน ขอบคุณมากครับ ทุกคนได้หลานชายนะครับ”เสียงปรบมือ เสียงกล่าวดีใจให้เค้าทำเอาบดินทร์ยกมือไหว้ พ่อตาแม่ยาย…สวมกอดท่านทั้งสองด้วยความดีใจอย่างที่สุด หันไปกอดแม่นิลมณีของเค้า และก็สวมกอดยายพลอยจันทร์แน่นๆ

“ยายดีใจด้วยนะเจ้าเบส ในที่สุดตาบอสเหลนยายก็ออกมาหายาย กับแม่นิลซะที ยายดีใจด้วยจริงๆนะ”เธอกอดหลานชายไว้แน่นๆ

“ขอบคุณครับยาย ขอบคุณมากครับ”น้ำตาเค้าไหลด้วยความดีใจ

“ดีใจด้วยนะ”เพชรเกียรติเข้ามาแสดงความยินดี ทั้งคู่สวมกอด

“ขอบคุณมากพี่เขย”

“ป๊าฝากความยินดีมาด้วย”เพชรเกียรติบอกกับเค้า

“ขอบคุณครับ”บดินทร์กล่าวขอบคุณ

“ปูนยินดีด้วยนะคะ ดีใจด้วยจริงๆ หลานต้องหล่อมากแน่ๆเลยใช่มั้ยอ่า”ปัณรสาเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้ใครๆ

“หล่อมาก …ตาบอสได้ความหล่อจากพี่ไปเต็ม”เค้าโม้เค้าอวดน้องสาวต่างสายเลือดยกใหญ่

“หรอๆๆๆ อยากเห็นหน้าหลานจังเลยอ่ะ”ปัณรสาพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทั้งหมดคุยถามถึงหน้าตาหลานคนแรกที่เพิ่งจะเกิดได้ไม่ถึงชั่วโมง สักพักก็นั่งรอกันตามอัธยาศัย

“เดี๋ยวก็คงมาหรอกเจ้าเบสเอ่ย นั่งลงก่อนเถอะ ไม่ต้องกลัวได้เลี้ยงแน่ นั่งพักก่อน… เดี๋ยวนังหนูกับเหลนยายก็มา”ยายพลอยจันทร์แซว เมื่อเห็นหลานรักแสดงอาการเห่อ แสดงอาการดีใจจนเก็บไว้ไม่อยู่

“เบสตื่นเต้นอ่ะยาย บอสมองตาผมใหญ่เลย…เค้าต้องรู้แน่ๆว่าผมเป็นพ่อเค้า”ชายหนุ่มบอกอย่างนั้น ทำเอาทั้งห้องชอบใจถึงความเห่อลูกชายตัวน้อยยกใหญ่

“งี้ผมคงต้องรีบหาเมียบ้างดีกว่า อิจฉาเฟ้ย”บรรดาผู้อาวุโสพากันหัวเราะชอบใจเพชรเกียรติที่พูดที่เล่นทีจริงติดตลก หากสังเกตให้ดีหนุ่มตี๋ของเราแอบหันไปมองปัณรสาที่นั่งหัวเราะชอบใจบดินทร์ที่ออกการเห่อขนาดนั้น ไม่วางตา…

เพชรเกียรติยิ้มนิดๆ…ก่อนจะละสายตาไปทางญาติคุณสรยุทธ

“ก็ดีนะหยก อาว่าจะได้เป็นเพื่อนเล่นกันด้วยไง ดีมั้ยคุณแข”เค้าหันไปถามคุณเพียงแข

“ค่ะ รุ่นพ่อมารุ่นลูก เป็นความคิดที่ดีเลยค่ะคุณ”เค้าหันไปบอกคุณสรยุทธ ไม่นานนักเสียงประตูก็ถูกเปิดออกกว้าง เตียงคนไข้ถูกเข็นเข้ามาโดยบนเตียงคือพิณแพร พยาบาลและเจ้าหน้าที่ ช่วยกันพาคุณแม่ป้ายแดงจับยกนอนบนเตียงในห้อง ตรวจดูแผลจนเรียบร้อย ก่อนจะบอกกับทุกคน

“สักพักน้องคงจะมา ไงรอสักครู่นะคะ ขอตัวค่ะ”พยาบาลบอกก่อนจะเดินออกไป

“ค่า/ครับ” คุณกับพิณแพรได้สักพักคุณแม่ป้ายแดงก็หลับไปด้วยความเพลียอย่างที่สุด

ไม่นานนักเจ้าตัวเล็กก็ถูกเข็นมา ทุกคนพากันมายืนรุมรอบๆเตียงขนาดเล็กสำหรับเด็กแรกเกิด

“คุณแม่หลับหรอคะ งั้นเดี๋ยวสักพักจะมารับน้องนะคะ”พยาบาลไปแล้ว ทุกคนพากันชื่นชมเจ้าตัวเล็กที่นอนบนเตียงเล็กๆนั่น

“เหมือนยัยเพลงจังเลยนะคะคุณ”คุณเพียงแขบอกสามี เค้าพยักหน้า

“ใช่เหมือนมาก”คุณสรยุทธอดยิ้มชอบใจไม่ได้

“แต่เค้าก็ได้ความหล่อจากผมไปมากอยู่นะฮะ”บดินทร์อดจะบอกกับพ่อตาไม่ได้ ทุกคนพากันหัวเราะชอบใจกันยกใหญ่

“จ้า… หลานแม่ก็ช่างเหมือนลูกเขยแม่มากเหมือนกันเนาะ”คุณเพียงแข อดจะเอาใจลูกเขยไม่ได้

“ขอบคุณครับคุณแม่แข”บดินทร์บอกอดยิ้มชอบใจ…ไม่ได้

เจ้าบอสตัวน้อยถูกพยาบาลมารับกลับไปแล้ว… ทุกคนคุยต่อกันสักพักจึงชวนกันออกไปทานข้าวเย็น บอกเดี๋ยวจะแวะขึ้นมาหาก่อนกลับ ทิ้งให้เค้าเฝ้าเมียรักที่หลับไหล…ไม่ห่าง

สักพักนึงได้ เธอก็ลืมตาตื่น…

“พี่เบส ลูกล่ะคะ”พิณแพรถามทันทีเมื่อตื่นได้สติ หลังเพลียเพราะเพิ่งจะคลอดลูกเสร็จ

“ลูกหรอ พยาบาลพากลับไปแล้ว เห็นเพลงหลับเค้าเลยพากลับไป เดี๋ยวพี่ไปตามให้นะ”เค้าทำทีจะเดินไปตาม เธอคว้าแขนไว้

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเค้าคงพาลูกมาเอง พี่เบสนั่งพักเถอะค่ะ”เค้าเดินเข้ามาลูบผมเธออย่างรักใคร่ ก่อนจะก้มจูบหน้าผากหนักๆ

“ขอบคุณที่มอบลูกชายที่น่ารักให้กับพี่ พี่สัญญาว่าจะรักและดูแลเพลงและลูกอย่างดีตลอดไปนะ”เค้าบอก ยิ้มให้ด้วยความรักที่ล้นใจ

“ค่ะพี่เบส”

“มีลูกสาวให้พี่อีกนะ”เค้าบอก

“ค่ะ”เค้าก้มจูบ แต่คราวนี้เปลี่ยนไปจุ๊บเข้าที่ปากแทน

“พี่รักเจ้าบอสจัง แล้วพี่ก็รักเพลงมากด้วยนะ…”เธอยิ้มชอบใจ เค้าจูบเธออีกครั้ง…เพื่อยืนยันว่าเค้าก็รักเธอและลูกมากทั้งคู่

พี่รักเพลงนะ…แล้วพี่ก็รักบอสมากด้วย

ขอบคุณที่มอบสิ่งลำ้ค่าให้กับพี่…นั่นก็คือลูกของเรา

ทุกอย่างถูกลิขิตมาแล้ว…ว่าในที่สุดเราทั้งสามคนก็ได้มาอยู่ด้วยกัน

เราจะเป็นครอบครัวที่เต็มไปด้วยรัก ความอบอุ่น และ ความเข้าใจ

เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป ตราบนานเท่านาน…

รักนะเพลง

รักนะครับลูกรัก…

พ่อเบส…

…………………………………………………………………

น้ำหนักลูก ตอนอัลตร้าซาวด์กับพอคลอดจริงมีการเปลี่ยนแปลงได้

จบตอนพิเศษแล้วนะคะ

ได้เวลาเริ่มต้นครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกัน…ซะที

ความรักของเธอและเค้า…มันจะยังหวานชื่นกันตลอดไปมั้ย

รอติดตามกันได้

รักนะ…ยัยตัวอ้วน 2 นะคะ

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณจากใจจริงๆค่ะ น้อมรับทุกข้อความคำแนะนำ

เเรกเคยหลายครั้งจะหยุดแต่งเรื่องนี้ แต่ได้กำลังใจจากรีท ทำให้มันมาถึงตอนนี้ได้ ขอบคุณมากจ่ะ

ขอบคุณทุกตัวละครที่ทำให้เรื่องนี้ดำเนินมาถึงตอนจบได้

รักรีทตลอดไปเด้อ

เจอกันภาค2 (พี่เบส+น้องเพลง)

แน่นอน

ไปนะ…

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว