Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

…ก็ได้ ก็ได้….

ชื่อตอน : …ก็ได้ ก็ได้….

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2561 12:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
…ก็ได้ ก็ได้….
แบบอักษร

พิษณุโลก…

ปัณรสาเดินออกมาเพราะได้ยินเสียงออดดัง มีใครบางคนหรือหลายคนมารอที่หน้าบ้านเธออยู่

“พี่เบส!” ปัณรสาพูดชื่อเค้าอย่างดัง ก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้เค้าเข้ามา

“มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เห็นบอกกล่าว ดีใจจังที่พี่เบสมา แล้วนี่เพลงมาด้วยหรือเปล่า”เธอกอดแขนเค้าพาเดินเข้ามานั่ง เก้าอี้หินอ่อนหน้าบ้าน

“เพลงก็มาด้วย พี่มาถึงเมื่อวาน เมื่อเช้าก็ไปวัด เสร็จก็พาแม่กะยายไปเดินเล่นมา นี่ก็เพิ่งกลับมาจากข้างนอกกัน”บดินทร์บอกน้องสาวต่างสายเลือด

“อ๋อ”

“ปูน… เพลงท้องล่ะนะ”บดินทร์พี่ชายต่างสายเลือดบอกเธอด้วยอาการตื่นเต้นอย่างที่สุด

“จริงเหรอ ดีใจด้วยอ่ะ ดีใจด้วยนะพี่เบส… ปูนกำลังจะมีหลานแล้วใช่มั้ยอ่ะ”เธอเขย่าแขน เค้าพยักหน้ายิ้มหัวเราะชอบใจ

“ใช่ปูนกำลังจะมีหลานแล้ว”เค้าย้ำกับเธอ

“แล้วนี่น้าเหนิดกะน้าปานไปไหนอ่ะ”

“อ๋อ พ่อกะแม่ไม่อยู่ไปวัดตั้งแต่เช้าเหมือนกัน ยังไม่กลับมาเลยอ่ะ สงสัยแวะกันไปไหนต่อ”เค้าพยักหน้า จากหน้ายิ้มๆก็เริ่มเปลี่ยนไป

“มีไรป่าว ดูหน้าตาท่าทางซีเรียสเชียว”ปัณรสายิ้มให้เค้า

“เอางี้ พี่ขอพูดตรงๆไม่อ้อมค้อมละนะ”บดินทร์พูดกับเธอ

“พี่เขยพี่ หยกอ่ะ เค้าให้พี่มาพูดกับปูน ให้ปูนคิดทบทวนเรื่องงานโฆษณาของบริษัทเค้าหน่อย เค้าบอกว่าถ้าปูนไม่รับงานชิ้นนี้ของเค้านะ เค้าคงได้ตกงานแน่ๆ”ปัณรสามองหน้าเค้าด้วยสีหน้าอ่อนอกอ่อนใจ

“ก็ตกงานไป เอาตรงๆเลยนะพี่เบส ปูนไม่รับ ปูนไม่เอา ปูนไม่สนใจ แล้วก็ไม่เปลี่ยนใจ ยังไงก็ไม่รับ”เธอปฏิเสธเด็ดขาด

“ลองดูดิปูน งานประจำเราก็ยังไม่ทิ้ง รับจ๊อบได้เงินงามๆ แถมอีกหน่อยดังขึ้นมาจะพาลเลิกทำงานประจำเอา ไม่มีอะไรเสียหายตรงไหนสักนิด”บดินทร์หว่านล้อมด้วยน้ำเงิน

“โทรกันมากี่ครั้ง ปูนก็ปฏิเสธชัดทุกครั้งทำไมยังไม่เข้าใจกันอีกอ่ะ”เธอมีทีท่าเหนื่อยหน่าย

“งั้นก็ช่วยไม่ได้”พี่ชายสุดหล่อของเธอพูดขึ้น

“ใช่ ปูนก็ช่วยไม่ได้”เธอสมทบสนับสนุนคำพูดเค้า

“จะไม่รับงานจริงๆใช่มะ”

“ใช่”เธอยืนยันเสียงหนักแน่น

“พี่ยังโกรธปูน และคิดว่าพี่คงจะไม่ให้อภัยกับปูน เรื่องที่ปูนแกล้งเพลงไว้ที่บ้านหลังสวนของยายพี่ เรื่องนั้นมีแค่พี่กับปูนเท่านั้นที่รู้”เค้าขุดคุ้ยเหตุการณ์ที่เคยแอบร้ายของเธอออกมา

“แล้วไงคะพี่เบส ปูนขอโทษไปแล้วไง ปูนสำนึกผิดแล้ว”เธอทำหน้ากระเง้ากระงอด

“พี่ยังไม่หายเคือง แล้วก็ยังไม่หายโกรธเลยจะบอกให้รู้ก่อน”เค้าทำหน้าตาขึงขัง แต่ในใจอยากหัวเราะเสียเต็มที

“พี่เบส!”

“ถ้าอยากลบล้างความผิดจริงๆ ก็ช่วยรับงานนี้ซะ พี่ก็จะได้ลบเรื่องนั้นออกจากเมมเมอรี่ของพี่ไป”

“คนที่จะจะโกรธหรือไม่โกรธปูนได้ ความจริงมันต้องเป็นเพลงไม่ใช่หรอคะ เพราะฉะนั้นอย่าเอาเรื่องนี้มาอ้างกับปูนเลยค่ะ”เธอก็ไม่ยอมเหมือนกัน

“ถ้าเกิดพี่บอกความจริงกับเพลงล่ะ ปูนจะว่าไง”เค้างัดไม้ตายสุดท้าย เพื่อช่วยเพชรเกียรติแล้ว ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนใจเธอได้

“ก็บอกเลยสิคะ ปูนยอมจะไปขอโทษเพลงเรื่องที่ปูนเลยแกล้งเค้าค่ะ”เธอกล้าหาญชาญชัยมากน้องรัก

“แล้วถ้าเกิดเพลงรู้ความจริง เกิดเสียใจคิดมาก จนเครียดกินไม่ได้นอนไม่หลับ โวยวายอารมณ์แปรปรวน ทุกอย่างมันจะตกไปอยู่ที่หลานทั้งหมดเลยนะ ลูกพี่อาจจะพิกลพิการขาแขนขาดไม่ครบ”เค้าอ้างสารพัดทำหน้าตาน่าสงสาร จนปัณรสาที่ตัดสินใจแน่วแน่เด็ดขาด ถึงกับหันมามอง…เมื่อพี่ชายข้างบ้านพูดถึงหลานแบบนั้น

“จะเอางั้นก็ได้ ปูนก็ไปสารภาพบาปที่เคยแกล้งเพลงไว้เองก็แล้วกัน พี่ไปก่อนล่ะ…”พูดจบเค้าก็ลุกขึ้นกำลังจะเดินข้ามประตูรั้วไป

“เดี๋ยว!!” เสียงนี้ทำเอาบดินทร์ที่หันหลังยิ้มชอบใจ หยุดฟังแม้จะไม่หันกลับมามอง…

“ใครว่าพี่เบสแสนดี พี่เบสนี่เจ้าเล่ห์ที่สุดเลย ร้ายกาจมากด้วย”เค้ายืนนิ่งยังไม่ยอมหันกลับมา

“ก็ได้ ก็ได้ เห็นแก่หลานหรอกนะ ไม่อยากเป็นต้นเหตุให้หลานเป็นแบบนั้น แล้วก็สงสารที่หลานต้องมามีพ่อเจ้าเล่ห์เพทุบายแบบพี่เบสด้วย”บดินทร์อมยิ้มก่อนจะหันกลับมา

“ตกลงปูนรับปากพี่แล้วใช่มั้ย”เอาเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้หินอ่อนอีกครั้ง

“ใช่ไง มาถึงขนาดนี้แล้ว”เค้ายิ้มต้อนรับความสำเร็จ

“ไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วนะ”ปัณรสาทบทวนเรื่องราวระหว่างเค้ากับเธอ และพิณแพรผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยในข้อตกลงนี้

“อืม ไม่มีแล้ว”เค้าเอามือวางบนผมเธอ

“ขอบใจนะปูน”เค้าพูดเสียงอ่อนนุ่มลง

“เพราะหลานหรอกนะ ปูนถึงรับ ไม่งั้นไม่มีทางหรอก อย่าหวัง”เค้ายิ้มชอบใจ เพราะเค้ารู้นิสัยเธอดี…

คุยกันได้สักพักเค้าก็ขอตัวกลับ

มาถึงบ้านได้ เค้ารีบให้เมียรักต่อสายถึงพี่เขยทันที

(ว่าไงบ้าง)

“เธอยอมตกลงแล้วครับ”

(นายทำได้ไงอ่ะ แต่ยังไงก็ขอบใจมากนะ ขอบใจมากๆๆๆๆ ขอบใจมากนะน้องเขย)เสียงเค้าขอบคุณดังออกมาจากลำโพงมือถือ…ไม่ขาดปาก

ในที่สุดเธอยอมตกลงซะที …ปัณรสา

………………………………………………………………………

(หมายเหตุ อารมณ์ของแม่มีผลต่อลูกในท้อง อาจจะไม่ถึงพิกลพิการแต่เพื่ออรรถรสในการอ่าน บดินทร์เค้าขออนุญาตพูดจนเกินจริงไปนะคะ)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว