Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สองขีด จบ.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.6k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2561 09:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สองขีด จบ.
แบบอักษร

บ้านทรงกล่องโมเดิร์น

ยายพลอยจันทร์ แม่นิลมณีรีบเปิดประตูมาหาลูกสะใภ้หลานสะใภ้ในห้องนอนกันยกใหญ่

“แม่นิล เอ็งรีบปิดประตูสิเร็วๆเข้าประเดี๋ยวตาเบสก็เข้ามาหรอก”ยายพลอยจันทร์กระตือรือร้นอย่างหนัก ต้องรีบเข้ามาพูดตอนหลานชายเดินไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้า

“นี่นิลก็รีบที่สุดละคะคุณแม่…”แม่นิลมณีพูดก่อนจะเดินตามเข้ามาสมทบ

“สวัสดีค่ะคุณแม่ คุณยาย ว่ากำลังจะเดินไปหาพอดีเลย”ทั้งสามสลับกอด หอมซ้ายหอมขวากันยกใหญ่

“ไหว้พระเถอะแม่หนู ไม่เป็นไรหรอก…ยายใจร้อนเองอยากเจอหนูอยากเจอเหลนเลยรีบชวนแม่นิลเค้ามา”ยายพลอยจันทร์บอกกับเธอลูบแขนลูบตัวเธอ ด้วยความคิดถึง

“เป็นไงบ้างลูก แพ้มากรึเปล่าเนี่ย เหมือนดูหนูผอมลงไปนะ”แม่นิลเข้ากอดจับเนื้อตัวของลูกสะใภ้บ้าง

“หรอคะ เพลงไม่ค่อยอยากจะกินอะไรเลยค่ะ กินได้คำสองคำก็ไม่เอาแล้ว มันจะอ้วกให้ได้”ลูกสะใภ้บอกกับเธอ

“แล้วนี่พ่อตัวดียังไม่รู้ใช่มั้ยเนี่ย”ยายพลอยจันทร์ถามเธอ

“ค่ะ กะว่าจะเอาไว้เซอร์ไพส์พรุ่งนี้”

“ถึงว่าหน้าตามันเฉยๆตอนเจอยายตะกี้”ยายพลอยจันทร์เล่าถึงอากัปกิริยาของหลานรักให้พิณแพร และลูกสาวฟัง

“เอ้อ… เด็กหนุ่มสาวสมัยนี้นะมันกระหนุงกระหนิงกันดีจัง สมัยยายไม่มีหร๊อกจะมาบอกให้ตกอกตกใจเล่นแบบเนี่ย จับแต่งงานกันบางคู่ไม่ได้รักกันด้วยซ้ำนังหนูเอ้ย แต่ก็แปลก ลูกกลับดก…หัวปีท้ายปี หัวปีท้ายปี”หลานสะใภ้ได้ฟังอดจะยิ้มอ่อนๆไม่ได้

“นังหนู นังหนูโชคดีแล้วนะที่ได้แต่งงานกับคนที่หนูรักแล้วเค้าก็รักหนูน่ะ”ยายพลอยจันทร์ลูบผมสั้นปะบ่า ก่อนจะดึงตัวเข้ามากอด

“ขอบใจนะที่ทำให้ยายแล้วก็แม่นิลมีความสุข ตอนที่หนูบอกยายว่าเหลนยายเค้ากำลังจะมาอยู่กับพวกเรา มันทำให้ยายภาวนาอยากจะให้ตัวเองมีชีวิตต่อไปอีกหลายๆปี”ยายพูด แม่นิลก็มองลูกสะใภ้ด้วยรักและเอ็นดู

“โธ่ คุณยายพูดอะไรแบบนั้นคะ คุณยายยังแข็งแรงอยู่เลย คุณยายยังต้องอยู่กับเพลงกับเหลนยายตลอดไปเลยนะคะ”ยายพลอยจันทร์สวมกอดให้แน่นขึ้นอีก

“ขอบใจนะแม่หนูเอ้ย ขอบใจมาก ขอบใจขอบใจ ยายมีความสุขจริงๆ”แม่นิลเห็นยายพลอยจันทร์กอดหลานสะใภ้ด้วยใจที่รัก ทำเอาเธอถึงกับปลื้มปริ่ม

“พรุ่งนี้เช้าเราจะไปทำบุญที่วัดใกล้ๆนี้กัน เมื่อก่อนแม่ก็ชวนตาเบสไปบ่อย ต่อไปคงต้องชวนหนูไปกับแม่แทนตาเบสแล้วล่ะ”

“ได้เลยค่ะสบายมาก ขึ้นมาหาคุณแม่คุณยายเมื่อไหร่ เพลงจะไปกับคุณแม่เองค่ะ”คุณนิลมณีดึงเธอไปกอดบ้าง

“ขอบใจมากนะ ขอบใจนะลูก ขอบใจที่เข้ามาเติมเต็มส่วนที่ขาดให้มันลงตัวสมบูรณ์พร้อมพอดี แม่รักหนูนะ”คุณนิลมณีพูด

“ขอบคุณคุณแม่คุณยายที่รับหนูเข้ามาในครอบครัวอีกคนนะคะ หนูจะเป็นลูกสะใภ้ที่ดีหลานสะใภ้ที่ดี แม้ว่าทุกทีงานครัวจะไม่ได้เรื่องก็ตาม”พิณแพรพูดตรงๆ ทำเอาแม่และยายหัวเราะชอบใจ

“ต่อไปไม่ต้องแล้วจ่ะ หนูแค่มีหน้าที่ดูแลหลานในท้องให้แม่ดูแลให้ดีที่สุดก็พอ แค่นี้แม่กับยายก็พอใจและ เรื่องกับข้าวอยากจะกินอะไร บอกคำเดียวแม่จัดให้หนูทุกอย่าง ดีมั้ย”พิณแพรพยักหน้ายิ้มชอบใจ

“ขอบคุณนะคะคุณแม่ที่เข้าใจหนูอ่ะ”แม่นิลพูดจบยายพลอยจันทร์เดินไปกอดสมทบ…กลมเชียว

เสียงประตูถูกเปิด บดินทร์ยกกระเป๋าเสื้อผ้าเข้ามา

“อะไรกันฮะ… เดี๋ยวนี้อะไรๆก็เพลงกันนะฮะ น่าน้อยใจชะมัด” บดินทร์เข้ามาทำลายบรรยากาศที่แสนอบอุ่นลง

“ก็หลานมันไม่ค่อยจะได้เรื่อง ยายก็ต้องรักเมียหลานมากกว่าน่ะสิ จริงมั้ยแม่หนู”พิณแพรยิ้มก่อนที่บดินทร์จะมาแทรกนั่งข้างๆ กลางวงสนทนา

“นั่งด้วย เบสคุยด้วย”แม่และยายสลายตัวทันที

“แม่กับยาย ไม่อยากจะคุยกะแก ไม่สนุกเท่าคุยกะหลานสะใภ้ยาย ยายไปก่อนนะหนูนะ จะไปเตรียมเมนูพิเศษไว้รอท่า เสร็จแล้วยายจะให้แม่นิลมาตามไปกินข้าวนะ”

“ขอบคุณค่ะคุณยาย”พิณแพรยกมือไหว้ขอบคุณ ยายพลอยจันทร์พยักหน้ารับ ก่อนจะขอตัวเดินออกจากห้องไป

“เบส ดูแลน้องหน่อยนะ… น้องจะเอาอะไรอยากได้อะไรรีบไปบอกแม่”

“ครับแม่”บดินทร์รับปาก ออกจะงงเล็กๆ แต่ก็ดีแล้วล่ะที่ทุกอย่างมันลงตัวแบบนี้

เค้ามีความสุขที่สุด… ทุกคนออกไปแล้วเค้าจุ๊บที่แก้มเธอทันที

“ชื่นใจ” พิณแพรยิ้ม ก่อนจะลุกไปเปิดกระเป๋าเสื้อผ้าเอามาใส่ไม้แขวน เพื่อเอาเข้าตู้

“เพลงจะบอกไรพี่นะ ตอนอยู่ที่วัด”

“ไม่มีอะไรเเล้วค่ะ”เค้าพยักหน้ารับ พิณแพรแขวนเสื้อผ้าเสร็จเดินไปหยิบของเปรี้ยวที่เค้าซื้อให้มากิน

“พรุ่งนี้เราไปกันแต่เช้าเลยนะ เพลงตื่นไหวมั้ย”

“ไหวค่ะสบายมาก”เธอเข้ามานั่งติดกับเข้า เอาหน้าพิงซบไหล่เค้าไป มือหยิบของเปรี้ยวกินไป

“เสร็จจากทำบุญก็พาแม่กับยายไปหาไรอร่อยๆกินดีมะ”เค้าเสนอไอเดีย

“อืมค่ะ ดี เพลงอยากกินพวกยำๆ ส้มตำอะไรพวกเนี่ย พวกร้านตำรัว ยำมั่ว ยำแซ่บๆก็ได้”เค้าหันไปหอมผมเธอ

“ตามบัญชาเมียครับผม ดีปะ?”เค้าถาม

“…”

“เพลง”เค้าเรียก เมียเค้าเงียบไม่ตอบ

“…”

“เพลง” เค้าตัดสินใจ ก้มมอง… เธอหลับ หลับทั้งๆที่มือถือซองของเปรี้ยว ทำไมเธอช่างหลับได้ง่ายดายแบบนี้นะ หลับง่ายไปป่าวฟร่ะ เค้าจับเธอนอนบนเตียง ปล่อยให้หลับจนเมื่อถึงเวลามื้อเย็น เธอก็ถูกปลุก… กินข้าวเสร็จ สักพักก็อาบน้ำตัวหอมเธอก็ส่งจูบกู๊ดไนท์นอนเคียงข้างสามี

“ช่วงนี้เพลงอนามัยจัง นอนแต่หัววันเลยแฮะ”เค้าพูดจบก็เปลี่ยนช่องทีวีไป ดูไปเรื่อยๆๆๆจนเค้าก็ปิดทีวี หันหน้าเข้าไปกอดเธอไว้ ก่อนจะค่อยๆหลับตามเธอไป

เช้าวันต่อมา…

ทุกคนพร้อมกันหมดแล้ว…ออกเดินทางไปวัดทำบุญอย่างที่บดินทร์ตั้งใจไว้ในปีนี้ หลังจากทำบุญเสร็จเรียบร้อยบดินทร์ก็ถือโอกาสพาแม่และยายไปเดินห้างฯเปิดหูเปิดตา แล้วก็แวะทานอะไรอร่อยๆก่อนกลับบ้าน

ขากลับ บนรถบีเอ็มฯ

“ร้านเค้าทำอาหารได้รสชาติดีนะ ใช้ได้”แม่นิลบอกลูกสะใภ้

“ดีไม่ดีก็ดูเพลงกินสิฮะ เต็มโต๊ะเลย”บดินทร์แซวเมียรัก

“นี่ตาเบส! อย่าว่าน้องแบบนี้นะ อยู่ใกล้ๆจะตบปากให้แดงเชียว มีอย่างที่ไหนมาว่าน้อง ปล่อยให้น้องกินเลย ต่อไปถ้าน้องอยากกินอะไรก็พาน้องไปกิน เข้าใจมั้ย”แม่นิลสั่งเฉียบขาด ทำเอาลูกชายออกอาการงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าจะหืออือ

“ได้ครับ” เค้ารับปากแม่นิลด้วยน้ำเสียงจ๋อยๆ ทำเอาสามสาวกับถึงหัวเราะชอบใจ ไม่นานนักรถบีเอ็มก็เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้าน ทุกคนต่างทยอยกันลงจากรถ แม่และยายเข้าบ้านไปแล้ว เหลือเพียงเค้าและเธอที่พากันไปนั่งตรงใต้ต้นมะยม นั่งที่โต๊ะหินอ่อน

เธอยิ้มให้สามี…

“ยิ้มแบบนี้ มีอะไรรึเปล่า”เธอส่ายหน้า

“ไม่กล้ามีค่ะ กลัวสามีไม่รัก”เค้าเอื้อมมาจับมือนุ่มๆเธอไว้

“รักสิ รักมาก หื้ม”ทั้งคู่ยิ้ม ก่อนจะส่งสายตาหวานๆให้กัน

“เออจริงสิ”อยู่ๆพิณแพรก็นึกอะไรขึ้นได้ ก้มเปิดกระเป๋า หยิบอะไรบ้างอย่างออกมา…ให้เค้า

“ไม่รู้ว่าพี่เบสจะชอบมั้ย”เค้ารับกล่องของขวัญจากเธอไปพินิจดู ก่อนเงยหน้าแล้วยิ้มอบอุ่นให้

“พี่ชอบหมดแหละอะไรที่เพลงให้อ่ะ”ทั้งคู่ยิ้มให้กัน

“แกะเลยนะ”เค้าพูด

“อื้ม”พิณแพรพยักเพยิดเป็นสัญญาณให้เค้าแกะห่อของขวัญดู บดินทร์แกะไปมองหน้าคนรักไป…แล้วยิ้ม

ยิ้มแบบนี้หล่อบาดใจเมียเหลือเกิน

นึกอยากฉุดมือเค้าขึ้นห้อง… แล้วจัดการกินเค้าทั้งตัวให้หายอยากนัก แง่มๆ แต่ต้องอดใจไว้ เกิดอารมณ์ร้อนแรงขึ้นมา ลูกในท้องได้หลุดพอดี ยิ่งในช่วงสามสี่เดือนแรก เธอยังอยู่ในภาวะเสี่ยงที่จะแท้งอยู่ด้วย… เธอกลัว

บดินทร์แกะกระดาษสีสวย จนเหลือเป็นกล่องน้ำตาล ยังไม่เห็นด้านใน…

เค้าเหลือบมองเมียรัก

“อะไร”เค้าเอ่ยถาม เขย่าจนข้างในดังกอกแกกๆๆ

“อยากรู้ พี่เบสก็แกะดูสิคะ”เธอบอกสามี เค้าไม่รอช้า ออกแรงดึงกล่องกระดาษสีน้ำตาลเพียงนิด กล่องก็ถูกเปิดออก…

เค้าหยิบแท่งสีขาวๆออกจากถุงพลาสติกที่ถูกห่อหุ้มไว้

นี่มัน…

เค้าหยิบมันออกมาทั้งสามอัน ผลิกด้านที่ทำให้เค้าเห็นมันชัดเจน…

แท่งขาวๆ ขึ้นขีดสีม่วง… สองขีด

เเล้วมันก็เหมือนกันทั้งสามแท่งเลยด้วย…

“เพลงกลัวจะไม่ชัวร์ก็เลย ซื้อมาตรวจทั้งสามยี่ห้อ ผลมันก็…”

“เพลง”

“คะ”

“พี่ไม่ได้ตาฝาดไปใช่มั้ย”

“ค่ะ พี่เบสไม่ได้ตาฝาด…”เค้าไม่ได้ยินอะไรต่อทั้งนั้น ลุกขึ้นไปดึงตัวเธอมากอดไว้แน่นๆ ทั้งจูบทั้งหอมดอมดมสารพัดหอมไปทั่วใบหน้าสวยๆของเธอนั่น

“เพลง เพลง เพลง ขอบคุณเหลือเกิน ขอบคุณนะ ขอบคุณนะเพลงขอบคุณ ขอบคุณนะเพลง ขอบคุณนะคะ!”เค้าดึงเธอเข้าไปกอดซ้ำเเล้วซ้ำเล่า ก่อนจะค่อยๆประคองหน้าสวยๆให้จ้องมาที่สายตาของเค้าไว้

“เพลง”นิ้วโป้แกร่งไล้ที่แก้มเธอเบาๆ

“พี่เบสชอบของขวัญมั้ย”เค้าพยักหน้า

“ชอบ ชอบมาก แล้วก็รู้สึกรักของขวัญชิ้นนี้มากที่สุดด้วย”เค้ายิ้มให้เธอด้วยใจที่โคตรจะมีความสุข

“เพลงไม่เคยคิดเลยว่าในชีวิตนี้ เพลงจะได้มาเจอผู้ชายคนนึงที่รักแล้วเค้าก็ทำอะไรๆเพื่อเพลงได้ทุกอย่าง เค้าทำให้เพลงผ่านอะไรๆมาได้ แล้วเค้าก็ทำให้เพลงรักเค้าหมดหัวใจ เราได้แต่งงานกัน เราได้มาอยู่ด้วยกัน ได้มาใช้ชีวิต…ที่สุดจะแสนวิเศษแบบนี้ด้วยกันผู้ชายคนนั้นก็คือพี่เบส”เค้ายิ้ม…ขอบตาร้อนผ่าว

“เพลงรักพี่เบสนะ”เค้าค่อยๆพยักหน้า ไล้แก้มเมียรักไปมาเบาๆ ก่อนที่น้ำตาของลูกผู้ชายจะค่อยๆไหลมาออก

“วันนี้เพลงขอให้พี่เบสมีความสุขให้มากๆ สุขสันต์วันเกิดนะคะ คุณพ่อเบส ไม่ร้องไห้ขี้แยนะ”เธอพูดจบก็เอามือเช็ดน้ำตาบนใบหน้าเค้าไว้ ก่อนที่เค้าก็ดึงเธอเข้ามากอด…จนแน่น

“เพลง พี่ขอบคุณนะ ขอบคุณที่มอบของขวัญสุดล้ำค่าให้กับพี่ พี่รักเพลงนะ แล้วพี่ก็รักลูกของเรามากด้วย พี่สัญญานะว่าจะรักและดูแลเพลงกับลูกอย่างดี ดีที่สุดเท่าที่…”เค้าค่อยๆผละอ้อมกอดจากเธอ แล้วเปลี่ยนมาหันมองสบสายตาให้กัน

“เท่าที่ผู้ชายธรรมดาๆคนนึงจะทำให้ได้ผู้หญิงที่ตัวเองรักได้”ขอบตาเธอร้อนผ่าว จะที่มันจะค่อยๆรินไหลออกมา ด้วยความดีใจ…

“แต่แรกเป็นยังไง ต่อไปมันก็จะเป็นแบบนั้นนะ”เธอพยักหน้ารับหงึกๆ น้ำตาเธอก็พาลไหลไม่หยุด ทั้งคู่ต่างก็เอามือเช็ดน้ำตาให้กันและกัน

“พี่รักเพลงกับลูกมากนะ”พิณแพรพยักหน้า

“เราสามคนพ่อแม่ลูกจะอยู่ด้วยกันตลอดไป”ทั้งคู่ต่างสวมกอดกันและกัน

จะรักจนกว่าลมหายใจจะสิ้นสุด…

เพราะอะไรนะที่ทำให้เราได้มาเจอกัน เพราะความอ้วนหน่ะเหรอ

ใช่สินะ … เพราะความอ้วนทำให้ครูอย่างพี่หลงรักลูกศิษย์อย่างเพลงจนหมดใจ

ต้องขอบคุณความอ้วนใช่มั้ย

ที่ทำให้เราสองคนได้มาเจอแล้วก็… รักกัน

พี่รักเพลงนะ

💋

…………………………………………………………………………

อวสาน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว