Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ฮันนีมูน1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2561 09:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฮันนีมูน1
แบบอักษร

ที่เที่ยวที่ไหนรึจะสวยเท่าเมืองไทยของเรา...

หลังงานเลี้ยงฉลองเล็กๆที่ร้านอาหาร...พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวใหญ่ ทั้งคู่ลางานกับท่านประธานเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์

บ่ายแก่ๆ

ภูเก็ต

รีสอร์ทสุดหรู

รถบริการของสนามบินเข้าเทียบจอด พนักงานออกมาต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี พิณแพรลงจากรถมองไปรอบๆรีสอร์ท ก่อนจะหันมามองเค้า..

“ที่พักที่ภูเก็ตที่ว่า ก็คือที่เนี่ยนะหรอคะ ที่อยากพามาอ่ะ”พิณแพรพูดเสียงแหว... เค้ายิ้มพยักหน้ารับนิดๆ

“เพลงเคยมาแล้ว”เธอและเค้าเดินจูงมือตรงมายังล๊อบบี้

“ใช่”

“พี่เบสก็เคยมาแล้วนะคะ”เธอพูดจบ เค้าที่จูงมือแกว่งแขนเธอไปมาก็หันกลับมาตอบ

“ก็ใช่อีก”

“แล้วทำไม?”เธออยากจะถาม แต่ไม่อยากให้ความสุขระหว่างเธอและคนรักต้องมาถูกบั่นทอนด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

“เอาชุดว่ายน้ำมาด้วยมั้ย?”เค้าเปลี่ยนเรื่อง...เอ่ยถามเสียงนุ่ม

“อื้มม”

“เดี๋ยวเล่นน้ำกัน”เค้ากระซิบบอก ทำเอาเจ้าสาวป้ายแดงยิ้ม...

“เพลงนั่งตรงนี้นะ เดี๋ยวพี่ไปเคลียร์เรื่องห้องก่อน”พูดจบ

“ให้เพลงไปด้วยได้มั้ยอ่า?”เธอทำตาแป๋ว น้ำเสียงอ้อนสุดๆ จับมือเค้าแกว่งไปมา บดินทร์อดจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ไม่ได้...

“ไปแป๊บเดียว”เสียงโคตรเซ็กซี่ ทำเอาเธอถึงกับเสียววาบท้องน้อย

“สาวๆเยอะ ห้ามยิ้มให้ใครนะ”เธอสั่งห้ามด้วยน้ำเสียงแสนน่ารัก

“ได้”เธอยิ้มพอใจ

“ห้ามยิ้มให้ใครเลยนะ”เค้าทวนคำบัญชา

“อื้ม”เค้าหอมแก้มเธอ..เอามือแกร่งยีลงบนผมสั้น ส่งสายตาหวาน...แล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์ เธอเองก็มองตามแผ่นหลังกว้าง ไม่ห่างสายตาเช่นกัน เสร็จแล้วพนักงานก็พาขึ้นลิฟท์ไปยังห้อง เปิดประตูเข้ามา มองวิวนอกห้องออกไปได้ไกล ห้องก็ดูโล่งสบายตามากกก ...แม้จะถูกแต่งด้วยเฟอนิเจอร์หลากสไตล์หลายชนิด ที่สำคัญเตียงใหญ่กว้างแสนนุ่มสบาย พนักงานแนะนำอะไรหลายๆอย่างเสร็จก็ออกจากห้องไป

“วาววว.... เตียงนุ่มจัง”พิณแพรหงายหลังทิ้งตัวลงนอน หลังจากเดินทางมาหลายชั่วโมง สามีสุดที่รักวางกระเป๋าสะพายของเธอยังไม่ทันเสร็จที ก็ถูกใครอีกคนสวมกอดพิงหลังที่แผ่นหลังเค้า มือนุ่มปาดป่ายลูบแผงอก พาให้เค้าสั่นสะท้านไปทั้งใจ เค้าหมุนตัวหันกลับมา

“ตัวหอมจัง...”พิณแพรทั้งจุ๊บทั้งหอมเค้าไปทั่วอกกว้าง มือแกร่งเอื้อมไปคลึงหน้าอกเธอ ถึงกับหยุดชะงัก...เชยคางให้เธอเงยหน้าขึ้น เอาให้มองชัดๆใกล้ๆ

“ทำไมนมเล็กลง?”เค้าถาม

“พี่เบส”เค้ายกตัวเธอขึ้นสูง เหมือนจะกะหรือว่าวัดอะไรในตัวเธอบางอย่าง

“น้ำหนักก็ลงด้วย อื้มเพลง?”พิณแพรมองหน้าเค้านิ่ง..

“ทำไม?”เค้าวางตัวเธอลง เลิกคิ้วถาม...

“ก็...”

“ก่อนวันแต่ง ยังอิ่มเต็มมือพี่อยู่เลย”เค้าค่อยๆจับเธอนอนหงายลงไปที่เตียง... เค้าคร่อมตัวเธอตัวเอาไว้หลวมๆ

“สัดส่วนก็รู้หรอ?”เธออดจะแซวเค้าไม่ได้

“รู้...มีอะไรบ้างที่พี่จะไม่รู้ นอกจากเรื่องที่เพลงเคยปิดพี่”พิณแพรเอานิ้วแตะที่ปากได้รูปเค้า

“ต่อไป...เพลงจะบอกพี่เบสทุกอย่างเลยไม่ปิดบัังแล้วค่ะ ที่ผ่านๆมาเพลงขอโทษแล้วไง อย่าเคืองใจกันอีกเลยนะคะ นะๆๆน่านะ”เสียงอ้อน ทำเอาใจเค้าปั่นป่วน

“เชื่อได้รึเปล่าน๊ออ..”เธอพยัักหน้า หงึกๆ

“ได้ซีคะ...เต็มร้อยเลยนะ”เค้าบีบจมูกเธอเบาๆ

“ขอบคุณที่ยอมเข้ามาอยู่ในชีวิตพี่นะ”เค้าพูดด้วยใจจริง

“พี่เบส”เธอจับประคองหน้าหล่อๆเค้าเอาไว้

“ตรงนี้ของเพลงบอกต่างหาก ว่ามันอยากเข้ามาอยู่ในชีวิตพี่อ่ะ”เธอชี้ไปตรงใจของเธอ

“...”เค้ามองหน้าสวยๆของเมียรัก

“พี่เบส พี่เบสเองก็เป็นทุกอย่างสำหรับเพลงเหมือนกันน้าา”

“...”เค้ายิ้ม โคตรจะมีเสน่ห์เลย...ทำหัวใจเธอแทบละลาย

“รู้มั้ย เนี่ย...คือลมหายใจของเพลง”เธอชี้เข้าไปตรงใจเค้า

“...”

“ถ้าขาดไปแล้ว เพลงคง...อยู่ไม่ได้”

“...”แล้วเค้าก็ยิ้มอีก..หล่ออ่ะ

“จริงๆนะ”เธอค่อยๆโอบกอดรอบคอเค้า

“....” เค้าเอามือแกร่งแนบเข้าที่แก้มเนียนๆของเธอนั่น

“น่ารักซะขนาดนี้แล้ว พี่จะไปไหนได้ล่ะ หื้ม”ทั้งคู่ยิ้มให้กัน

“อย่าไปไหนนะ”

“พี่ไม่เคยอยากไปไหน”เค้าเกลี่ยผมเธอออกให้พ้นหน้าสวยเบาๆ

“อยู่กับเพลง”

“พี่จะอยู่กับเพลง จนกว่าเพลงจะเบื่อ”เธอส่ายหน้าเอานิ้วแตะปากได้รูปของเค้า

“เราจะอยู่ด้วยกันไปจนกว่าความตายจะมาพรากต่างหาก”ทั้งคู่ยิ้ม... เค้าจูบลงกลางหน้าผากหนักๆ

“มีลูกให้พี่อุ้มหน่อยนะ”

“อึ้ม”บดินทร์มองหน้าคนรัก มือกลับค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของเธอออก

“พวกเสื้อผ้าพวกเนี๊ยะ ต่อไปไม่ต้องใส่สวยมากก็ได้ แต่เอาแบบถอดง่ายๆที่สุดดีกว่านะ”เค้ากระซิบข้างหู พิณแพรถึงกับหัวเราะ

“พี่เบส”

“เวลาแบบนี้...เหมือนใจพี่มันรอไม่ไหว เสื้อผ้ามันทรมานพี่เหลือเกิน”

“เพลงอ้วนขึ้นต่างหากละคะ เลยถอดยากแบบเนี่ย”เธอช่วยสามีถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ส่วนเค้าก็ถอดส่วนก็เค้าออกเช่นกัน ถอดเสร็จเค้าก็เข้าจู่โจมทันที

“พี่เบส”

“หื้ม...ว่าไง”

“เราไม่ต้องปิดหน้าต่างก่อนหรอคะ มันโล่งมาก ข้างล่างมอง...”เค้าไม่ให้เธอพูดต่อด้วยจูบอันร้อนเร้า

“แบบนี้แหละดีแล้ว...ทุกคนที่นี่จะได้รู้ว่าเพลงเป็นเมียพี่ ห้ามมายุ่ง”

“พี่เบส!!”

“ตามใจพี่หน่อย รักพี่มากๆ แล้วพี่จะยกให้เพลงทุกอย่างที่มีพี่...ให้หมด ให้หมดเลย”

“เพลงอายอ่ะ”เค้าไม่ยิ้มแล้ว...

“เป็นของพี่ น่าอายรึ?”

“ไม่ใช่ยังงั้น...มันโล่งเกินไปค่ะ”

“เค้าออกแบบมาแล้ว ระยะสูงและไกลจากข้างล่างแบบนี้ ไม่มีใครเห็นหรอก”

“ก็ได้ค่ะ”เค้าค่อยยิ้ม เค้าเอื้อมมาบีบเคล้นอกขาวๆ ก้มลงเลียเนินสวาท จนเธอครางร้องเรียกชื่อเค้า

“พี่เบส!”

“ของพี่มันพร้อมแล้ว เอาเข้าเลยนะ”เธอพยักหน้ารับด้วยอารมณ์เคลิ้มไหว

“พี่จะค่อยๆ”เค้าค่อยๆดันเอาปลายเข้า

จนสุด...

พิณแพรกอดคอเค้าไว้แน่น..

“พี่เบส อ้าส์”

“เสียวเหลือเกินเพลง”

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูทำเอาทั้งคู่มองตา ก่อนจะไปมอง

“เวลคั้มดริ้งมาแล้วคร้าบบ”

“จะมาอะไรตอนนี้วะ ให้ตายสิ”บดินทร์พูดอย่างหัวเสีย

ก๊อกๆ

ทำให้หมดอารมณ์นัก

“พี่เบส”เธอยังคงอยู่ภายใต้อานัสเค้า

“พี่ขอโทษนะเพลง”

เค้าเร่งซอยถี่ๆ....อ่ะส์ อ่ะส์

อ้าส์....

เค้าดึงมันออกพวยพุ่งเข้าเต็มหน้าท้องนุ่มนุ่มนั่น... เค้าลุกจากเตียงเอาผ้าห่มนุ่ม...คลุมตัวให้เมียรักไว้ ดึงผ้าขนหนูพันรอบเอวแล้วเดินไป

“ขอโทษครับ เวลคั้มดริ้ง..”

ประตูถูกเปิดออก...

เจ้าของห้องพัก...หน้างอง้ำ พนักงานถึงกับหน้าเสีย

“บริการที่นี้ดีนะ...แต่ดีมากไปหน่อย”พนักงานมองชายหนุ่มในตอนนี้ก็พอจะดูออก กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ยื่นเครื่องดื่มให้

“ผม...ขอโทษครับ” บดินทร์รับเครื่องดื่มมา

“ผมชอบบริการนี้นะ...แต่ไม่ใช่ตอนนี้”

“ขอโทษครับๆๆ”พนักงานก้มหน้าสองสามครั้ง ก่อนจะเดินกลับไป

“พี่เบสคะ”

“มีไรปะคะ”เจ้าหัวใจเค้าเรียกแล้ว เค้าถือถาดเครื่องดื่มเดินกลับมา... ก้มจูบแก้มเธอเบาๆ

“เค้าเอาเวลคั้มดริ้งมาให้น่ะ”เค้าเดินไปหยิบซองบุหรี่มา ดึงออกมามวนจะสูบ หากเธอลุกขึ้นมา

ดึงมวนบุหรี่ออก...

“เป็นไรคะ”

“เค้าทำให้เราหมดอารมณ์”

“โหยแค่นี้เอง เพลงไม่เป็นไรเลยไม่เฟลหรอก...เดี๋ยวเพลงปลุกอารมณ์ให้ใหม่ก็ได้นะ”

“พี่เห็นแก่ตัวใช่มั้ย”เค้ามองหน้าเธอ อย่างรู้สึกผิด

“โธ่พี่เบส...คิดไปไกลแล้ว”เธอประคองหน้าเค้ามากอดไว้

จ๊อกๆ

“หิวหรอ?”เธอพยักหน้า

“สั่งอาหารมากินดีได้มั้ยคะ ลงเครื่องมายังไม่ได้กินอะไรเลย” เค้าจูบปากเธอเต็มรัก

“ได้...”เค้าเดินไปที่โทรศัพท์ กดโทรสั่งอาหารง่ายๆมาสองชุด

“เอาแต่นี้ครับ”เค้ากดวาง พิณแพรสวมกอดซบพิงที่หลังเค้า

“รักพี่เบสนะ”

“พี่ก็รักเพลง”

“กินข้าวเสร็จเราไปเล่นน้ำกันนะ”

“เอาสิ”

“คืนนี้เราค่อย...มาต่อ”

“...”

“นะ นะๆๆ”เค้าพยักหน้าทั้งที่หันหลังให้เธอ

“อื้ม...พี่ตามใจเพลง”

“น่ารักอ่ะสามีใครหนอ”

“สามีเพลงน่ะสิครับ”

ทั้งคู่พากันไปล้างเนื้อตัว..ใส่เสื้อผ้า ก่อนจะมานั่งเปิดทีวีรออาหารที่สั่งมาส่ง

.....................................

นี่แค่วันแรกนะ

เเล้ววันฮันนีมูนที่เหลือจะเป็นยังไงหนอ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว