ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : )

EP 03 เงื่อนไขของสินค้า Loading...20%

ชื่อตอน : EP 03 เงื่อนไขของสินค้า Loading...20%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2561 07:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP 03 เงื่อนไขของสินค้า Loading...20%
แบบอักษร

image

EP 03

เงื่อนไขของสินค้า Loading...20%


“ฉันสัญญาว่าฉันจะกลับมา”


“อย่าไปนะ”


“รอฉันนะฮานะ ฉันจะกลับมารับเธอ”


“ไม่ อย่าไป อย่าทิ้งฉันไปนะริว อย่าไป!” ฉันตะโกนร้องเรียกเด็กผู้ชายตัวสูงๆ ที่ยืนอยู่บนกำแพงสูงจนท่วมหัวของฉัน แต่ไม่ว่าจะพยายามร้องเรียกเขาเท่าไหร่ เขาก็ไม่ฟังเสียงของฉันเลย


ริวส่งยิ้มให้ฉันพร้อมกับโบกมือลา เขาย้ำกับฉันว่าเขาจะกลับมาหาฉัน เขาเคยสัญญาว่าจะไม่ทิ้งฉัน แต่สุดท้าย…หลังจากที่เขาเลือกจะกระโดดลงไปที่อีกฟากหนึ่งของกำแพง เขาก็ไม่เคยกลับมาหาฉันอีกเลย


“ริว อย่าทิ้งฉันไป อย่าไปนะ ข้างนอกมันอันตราย”


“รอฉันนะ ฮานะ”


“ริว กลับมา กลับมาหาฉัน กลับมา!” เสียงของฉันค่อยๆ หายไปในอากาศเมื่อริวไม่กลับมาอีกแล้ว


“นี่ ตื่นได้แล้ว ฝันบ้าอะไรของเธอ”


ฝัน! บ้าจริง ฉันฝันไปเหรอเนี่ย!


สองตาของฉันเบิกโพลงขึ้นมาโดยอัตโนมัติเมื่อได้ยินเสียงของใครสักคนที่กำลังเรียกฉันพร้อมกับที่เขย่าเพื่อให้ฉันรู้สึกตัว อาการมึนหัวเข้าจู่โจมทันทีที่ฉันลืมตาจนฉันต้องยกมือขึ้นมากุมขมับ เสียงลมหายใจดังจนน่ากลัวแถมยังร้อนผ่าวจนรู้สึกได้


“ตื่นสักทีเถอะ ฉันคิดว่าเธอจะตายไปแล้วซะอีก” ผู้หญิงคนนั้นรำพึงรำพันพร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ เตียง


ใช่! เตียง ฉันนอนอยู่บนเตียงจริงๆ แถมยังใส่เสื้อผ้าของใครก็ไม่รู้ ไม่ได้สวมเพียงชุดชั้นในกับเสื้อโค้ทตัวใหญ่ของโอยามะเหมือนตอนก่อนจะหมดสติไปแล้ว


โอยามะ! ชื่อนี้ทำให้ฉันสะดุ้งทั้งที่มีแค่ชื่อของเขาที่แวบเข้ามาในความคิด


“ที่นี่ที่ไหน” ฉันรีบถามพร้อมกับค่อยๆ ดันตัวเองขึ้นจากฟูกที่นอน ยังรู้สึกมึนหัวไปหมดแต่ไม่กล้าจะนอนต่อ พยายามกวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วพบว่าภายในห้องห้องนี้มีเพียงฉันกับผู้หญิงคนที่เพิ่งปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายเมื่อครู่อยู่กันแค่สองคนเท่านั้น


“เธอคิดว่าไงล่ะ” เธอย้อนถามพลางไหวไหล่ใส่ฉันเล็กน้อย


“ฉันไม่รู้ ฉันจำอะไรไม่ได้เลย” ฉันสารภาพเสียงอ่อย ก่อนจะก้มหน้าลงแล้วพยายามนึกอีกรอบ


จำได้ว่าก่อนที่ภาพทุกอย่างจะค่อยๆ เลือนหายไป ฉันได้ยินผู้ชายสองคนที่ตามไปจับตัวฉันมาพูดกันว่าจะพาฉันมาที่แบล็คทาวน์


“โอยามะสั่งให้คนพวกนั้นไปจับตัวฉันมา อื้อออ”


“จะบ้าเหรอ โพล่งออกมาเสียงดังทำไม เธออยากตายรึยังไงเนี่ย”


อยู่ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็พุ่งเข้ามาปิดปากฉันเอาไว้จนแน่นแถมยังกระซิบกระซาบพูดกับฉันราวกับกลัวว่าใครจะมาได้ยินเข้า


น้ำเสียงลอดไรฟันที่ได้ยินทำเอาฉันรู้สึกตกใจ แต่ครู่หนึ่งเมื่อเริ่มตั้งสติได้ ความตื่นตกใจก็กลายเป็นความรู้สึกเริ่มแน่นหน้าอกไปซะดื้อๆ ขอบตาร้อนผ่าวและเริ่มสั่นเมื่อรู้ตัวแล้วว่าหมดทางหนีรอด


ฉันอยู่ที่แบล็คทาวน์และกำลังจะถูกขาย เป็นเพียงแค่สินค้าชิ้นหนึ่งที่ยังมีชีวิต!


“ฉันต้องทำอะไรบ้างเหรอ” ฉันพยายามรวบรวมสติแล้วถามออกไปอีกรอบ ซึ่งเธอคนนั้นก็ยังเอาแต่มองฉันด้วยแววตาประหลาดใจ


“เธอหมายถึงอะไรล่ะ”


“ก็หมายถึงสินค้าน่ะ”


“สินค้าอะไร”


“ก็สินค้าในงานประมูลยังไงล่ะ ฉันกำลังจะถูกขาย” ฉันพูดออกไปด้วยความสิ้นหวัง


ก๊อกๆๆ


เสียงเคาะประตูดังแทรกขึ้นมาก่อนที่เธอคนนั้นจะได้ตอบคำถามของฉัน ซึ่งทันทีที่ฉันหันไปมอง ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาโดยที่คนในห้องยังไม่มีใครได้เอ่ยปากอนุญาตด้วยซ้ำ ทำราวกับว่าคนด้านนอกมีสิทธิ์จะเปิดเข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้


ผู้ชายตัวสูงๆ ในชุดสีดำคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับถุงกระดาษในมือ ซึ่งเมื่อเขาเห็นว่าฉันกำลังนั่งมองเขาอยู่ เขาก็เดินตรงเข้ามาหาฉันทันที


“เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ อีกสิบนาทีจะมารับ” ผู้ชายในชุดสูทยูนิฟอร์มสีดำแบบที่ฉันคุ้นตาพูดพร้อมกับวางถุงกระดาษในมือลงที่ปลายเตียง ถ้าฉันจับต้นชนปลายไม่ผิด ฉันคิดว่าในถุงนั้นน่าจะเป็นเสื้อผ้า


“นายจะพาฉันไปไหน” ฉันรีบถามพลางมองผู้ชายคนนั้นด้วยแววตาหวาดๆ แต่เขากลับไม่ยอมตอบคำถามของฉัน แล้วหันไปมองผู้หญิงคนนั้นแทนทันที


“เธอละเมอหาใครสักคนชื่อริวค่ะ”


คำบอกเล่าของผู้หญิงคนนั้นทำให้ฉันเบิกตาโพลง


“ขอบใจ”


“หมดหน้าที่ของฉันแล้ว ฉันไปได้รึยังคะ”


“ยัง จัดการที่เหลือต่อให้เสร็จ มีเวลาสิบนาทีก่อนที่คุณโอยามะจะถึง”


“ได้ค่ะ จะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้” เธอรับรับปากอย่างรวดเร็ว ซึ่งหลังจากที่เธอพูดจบ ผู้ชายคนนั้นก็เดินกลับออกไปทันทีโดยไม่หันมามองฉันเลยด้วยซ้ำ


“นี่นาย...”


“เงียบน่า ถามไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ไม่ได้ยินที่เขาสั่งรึไง”


ฉันถูกปรามโดยผู้หญิงที่ฉันไม่รู้จักแม้แต่ชื่อของเธอ เธอขึงตาใส่ฉันแล้วออกคำสั่งผ่านทางสายตาว่าให้ฉันหุบปากให้สนิท


ปัง!


แล้วเสียงประตูก็ถูกปิดลงอีกครั้งโดยที่ฉันยังไม่เข้าใจอะไรเลยสักอย่างเดียว

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว