Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เปิดตัว ...2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.2k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2561 08:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดตัว ...2
แบบอักษร

และแล้วงานเที่ยวประจำปีก็มาถึง...

หน้าบริษัท บอดี้ดี้เชฟ

พนักงานมากันเกือบครบหมดแล้ว มีอีกหลายคนกำลังเดินทางมา อีกหลายคนรีบเคลียร์งาน อีกหลายคนจัดของ และมีหนุ่มๆอาสาหิ้วกระเป๋าทุกๆคนไปเก็บที่รถบัสประจำทาง

“คุณเพลงไปกับพวกเรามั้ยคะ”ลลินเอ่ยถามนายสาวที่ตอนนี้เธอลงมาดูตรวจความเรียบร้อย

“มีที่นั่งเหลือให้เพลงด้วยหรอ”เธอส่งยิ้มแล้วเอ่ยถามผู้อาวุโสกว่า ด้วยความไม่ถือตัว...

“โอ๊ย..ยิ่งกว่ามีอีกค่ะถ้าคุณเพลงจะนั่งสนุกๆไปกับพวกเรา”กุ้งนางเอ่ยบอกนายสาวร่างอวบ นายสาวพยักหน้ายิ้มชอบใจ

“คุณเพลงไม่ต้องกังวลไปนะคะ ...พวกเราจะดูแลคุณเพลงแทนพี่เบสเอง”กุ้งนางเลขาบดินทร์พูดประโยคนี้ขึ้น ทำเอานายสาวงงเป็นไก่ตาแตก.. พิณแพรมองหน้าสาวๆพนักงานบอดี้ดี้เชฟที่ยืนรายล้อมพร้องกับส่งรอยยิ้มมาให้เธอนับสิบ

“เกี่ยวอะไรกับ...คุณเบสอ่ะคะ”นายสาวถาม พนักงานสาวทุกคนเอาแต่อมยิ้ม

“เอ้า...ก็ปกติมีพี่เบสที่ไหน กุ้งก็จะเห็นคุณเพลงด้วยหน่ะสิคะ”พูดได้เป็นเรื่องราว...จนหัวหน้าฝ่ายบุคคลมองหน้า

“กุ้ง...ให้หัวหน้าแกกลับมาก่อนเถอะฉันจะรายงานให้หมดทุกคำที่แกพูดเลยคอยดู”ลลินขู่ฟ่อ

“จ้างให้กุ้งก็ไม่กลัวพี่ลินหรอก พี่เบสรักกุ้งจะตาย...อีกอย่างกุ้งก็ไม่ได้พูดอะไรผิดสักนิดจะกลัวทำไม จริงมั้ยคะคุณเพลง”พิณแพรหัวเราะชอบใจ

“ทุกคนนั่งกันตามสบายเถอะ เพลงต้องขอตัวนั่งไปกับคุณพ่อค่ะ”เพลงพูดแบบนั้น ทำเอาพนักงานเสียดายยกใหญ่

นายสาวเดินออกไปแล้ว

“คุณเพลงดูซึมๆเปล่าวะ ดูมีปัญหาทางจิตรึเปล่า”พนักงานคนนึงพูด

“นังบ้า...จิตบ้าอะไรของแก คุณเพลงคงเครียดงานต่างหากล่ะแก เห็นเดี๋ยวประชุมๆ”กุ้งนางตอกกลับ

“ทำงานๆแต่ไม่เห็นคุณเพลงผอมลงเลยอ่ะ ฮ่าๆๆ”

“ปากๆๆ นั่นปากแกหรอ แบบนี้ก็ดีแล้ว น่ารักดี ยิ่งผมสั้นก็ดูเก๋ๆ..หน้าคุณเพลงเธอสวย อย่างนี้ดีแล้ว”

“ใช่ๆ ก็สวยแบบสาวอวบๆอ่ะเนอะ”

“จะนินทาอะไรคุณเพลงก็... อย่าเผลอไปพูดต่อหน้าพี่เบสล่ะ ระวังๆปากกันเอาไว้หน่อย”คุณลลินเตือน

“ทำไมอ่ะ พูดไม่ได้หรอ!”ทุกคนเล่นถามคุณลลินเกือบพร้อมกัน คุณลลินเอามือคันปากอยากจะพูดเป็นอันมาก

“ว่าไงพี่ลิน”รุ่นน้องคนนึงถาม

“เออ...ไม่มีไรหรอก แค่เตือนไว้พูดอะไรเรื่องคุณเพลงก็ให้ระวังปาก ปะๆๆ ไปเตรียมขึ้นรถกันได้แล้ว กุ้ง...ฝากอันนี้ให้ทุกคนเซ็นชื่อก่อนขึ้นรถด้วยนะ จะได้รู้แน่นอนว่าใครไม่ได้ไปบ้าง”ลลินพูดก่อนจะสบัดก้นเดินห่างออกไป

“ทำไมต้องห้ามพูดเรื่องคุณเพลงต่อหน้าพี่เบสวะ”

“ไม่รู้จะไปรู้ได้ไง อยากรู้ก็ไปถามสาวยาคูลท์ปะ”พนักงานรุ่นพี่ในกลุ่มคนนึงพูด ก่อนจะเดินผละออกไปเหมือนกัน

“ตายละ ดูทำพูดเข้า...บ่งบอกว่าเป็นบุคคลรุ่นเก่าสมควรแก่การอนุรักษเก็บไว้”นางคนนึงหันไปบอกกับเพื่อนสาว

“ฮ่าๆๆ ช่างพี่แกเหอะ ปะพวกแก เค้าขึ้นรถกันหมดละ เดี๋ยวตกรถอดไปเที่ยวกันพอดี”ว่าแล้วพนักงานบอดี้ดี้เชฟทุกคนต่างก็ทยอยขึ้นรถบัส

เมื่อขึ้นครบทั้งสี่คันแล้ว ตรวจความเรียบร้อยครบหมดแล้ว...ชาวบอดี้ดี้เชฟทั้งหมดจึงออกเดินทางสู่ ...กาญจนบุรี

บนรถบัส

กลุ่มไลน์เม้าส์มอยบอดี้ดี้เชฟ กระแซะๆเข้ามาใกล้คุณลลิน จนไปยืนตรงหน้าที่นั่งของเธอ

“อะไรนังเก่าเน่า?”คุณลลินที่นั่งคู่กับเดือน หันมาถามกุ้งนางด้วยท่าทีแสนรำคาญ

“ทำไมต้องห้ามเรา ให้พวกเราระวังเวลาจะพูดอะไรถึงคุณเพลงอ่ะ ทั้งที่ตอนนี้ใครๆเค้าก็รู้ว่าคุณเพลงกับพี่เบส....เป็นอะไรกันอ่ะพี่”กุ้งนางเลขาบดินทร์พูดถามด้วยความสงสัย

คุณลลินทำท่าทีหมั่นไส้ ยื่นนิ้วชี้ของเธอออกไปจิ้มแรงๆที่กลางหน้าผาก

“ก็เพราะว่าพวกหล่อนเป็นตัวการให้น้องเบสของฉันทะเลาะกับคุณเพลงแบบวันนั้นน่ะสิ”

“....”กุ้งนางถึงกับอ้าปากค้าง

“แล้วมันก็สองครั้งแล้ว ที่น้องเบสมาได้ยินพวกแกพูดแบบนั้น ถึงได้เตือนให้ระวังๆปากเอาไว้ไงยะ”

“สองครั้ง?”กุ้งนางชูนิ้วสองนิ้วใส่

“ใช่ น้องเบสเล่าให้พี่ฟังทั้งหมด”

“หนูจะไปรู้ได้ไงเล่า...ว่ามาพี่เบสมาแอบฟังพวกหนูพูดกันอยู่อ่ะ”

“เป็นฉัน แค่ฉันเดินผ่านฉันก็ได้ยิน...ไม่ต้องแอบฟังหรอก คุยกันเสียงดังปรอทแตกขนาดนั้นน่ะ”คุณลลินพูดหมดเปลือก กุ้งนางและเหล่าผองเพื่อนหน้าจ๋อยลง

“อีกอย่างถึงน้องเบสจะประกาศชัดว่าคุณเพลงเป็นอะไร ถึงพวกเราจะรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร แต่แกอย่าลืมนะ ว่าทุกอย่างมันยังไม่ชัดยังไม่ได้ออกจากปากคนจ่ายเงินเดือนเราทุกเดือนเลย รอให้คุณเพลงเค้าพูดออกจากปากแสดงให้ชัดก่อนเถอะ ว่าน้องเบสกับเค้าเป็นอะไรกัน แล้วค่อยจะพูดดีกว่ามั้ยนังกุ้งเน่า”

“เอาตามที่ลินบอกเถอะนะกุ้ง”

..........................................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว