facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

BAD Ex 4 เหตุเพราะ

ชื่อตอน : BAD Ex 4 เหตุเพราะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 85.1k

ความคิดเห็น : 98

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2565 08:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD Ex 4 เหตุเพราะ
แบบอักษร

4

เหตุเพราะ

 

"เลิกนึกถึงได้แล้ว..." แม้ปากจะบอกให้หยุด แต่สมองของฉันก็ไม่คิดจะเชื่อฟัง ภาพเหตุการณ์มากมายที่เราสองคนอยู่ด้วยกันถูกฉายวนเข้ามาในหัวของฉัน ก็นะ มันเป็นเวลาที่แสนยาวนานพอสมควรเลยสำหรับฉัน เวลาห้าปีเต็มที่คบกัน ฉันยังจำได้ดีเราคบกันตั้งแต่ตอนที่ฉันอายุสิปเจ็ด ส่วนออสตินอายุสิปแปดย่างสิบเก้า เขาอายุเยอะกว่าฉันเกือบสองปี โดยในตอนนี้ฉันอายุครบยี่สิบสองเต็ม ขณะที่ออสตินก็ยี่สิบสามกว่าเกือบยี่สิบสี่ ความรักของเราสองคนมันเกิดขึ้นแบบงงๆอยู่เหมือนกัน กับการเล่มเกมโง่ๆในวันนั้น กลับทำให้เราคบกันมายาวนานจนถึงห้าปี แต่แล้วทุกอย่างก็จบลง

เหตุเพราะ...

"ช่างเถอะ" ฉันพยายามปลอบใจตัวเองอีกครั้งให้เลิกสนใจอะไรพวกนั้น ฉันคือจีน่านะ จีน่าสาวฮอตของมหาวิทยาลัยอัลฟ่า มหาวิทยาลัยเอกชนอันดับหนึ่งของประเทศ หลายคนอาจจะคิดว่าฉันเว่อร์ แต่ขอโทษนะ มันคือเรื่องจริง ฉันคือจีน่าหรือบางคนอาจจะเรียดว่าฉันเฟริส ใช่! ฉันมีสองชื่อ เหตุเพราะฉันไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆของพ่อฟีฟ่าและแม่ญาดา ไม่ใช่น้องแท้ๆของพี่ฟีรอซด้วย ทุกคนรู้ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นปมอะไรเลยในชีวิตฉัน ถึงฉันจะไม่ใช่สายเลือดแท้ๆของครอบครัวนี้ แต่ฉันคือลูก ลูกของพ่อฟีฟ่า แม่ญาดาและน้องสาวพี่ฟีรอซ ทุกคนรักและดูแลฉันเป็นอย่างดีโดยไม่มีคำว่าสายเลือดเข้ามาทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีเลยสักนิด เพราะฉันได้รับความรักจากพ่อแม่และพี่ชายอย่างพี่ฟีรอซเยอะมากๆ เราสองพี่น้องสนิทกันมาก มากเหมือนพี่น้องที่เป็นสายเลือดเดียวกันเลยแหละ ซึ่งหลังจากการคบกันของฉันกับออสตินจบลงแล้วจะคบกันต่อ ตอนแรกพี่ฟีรอซไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไหร่ แต่เขาก็เคารพการตัดสินใจของฉันกับออสติน...ไม่คิดก้าวกายจนเกินขอบเขต

พี่ฟีรอซเป็นพี่ชายที่ดีมาก ดีมากจริงๆ เขาพร้อมที่จะให้คำปรึกษาและคอยอยู่ข้างๆฉันอยู่ตลอด

แม้กระทั่งตอนที่ฉันปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องเรียนต่อมหาวิทยาลัย พี่ฟีรอซก็ยังเป็นคนให้คำปรึกษาที่ดีแก่ฉัน ให้ฉันเลือกเรียนคณะที่ชอบ ทำตามใจตัวเอง จนสุดท้ายฉันก็ตัดสินใจเลือกเรียนที่มหาวิทยาลัยอัลฟ่า คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการธุรกิจการบิน ทำไมฉันถึงเลือกเรียนสาขานี้่น่ะเหรอ ก็เพราะว่าฉันอยากเรียน นั่นแหละคือเหตุผล ส่วนเรื่องธุรกิจฉันก็มีอู่รถที่เปิดเอาไว้ซ่อมรถของตัวเอง แล้วก็มีหุ้นส่วนผับ รูท69 โดยจะมีทั้งหมดห้าหุ้นหลักก็คือ ฉัน พี่ฟีรอซ จาร์ฟา นักรบ แล้วก็...อดีตแฟนเก่าของฉัน

"กินซะ จะได้หายแฮงค์" พี่ฟีรอซพูดขึ้นพร้อมกับตักซุบมาให้ฉัน

"Thanks ka bro" ฉันยิ้มบอกพี่ชายตัวเอง

"แล้วพ่อแม่ไปไหน ทำไมบ้านดูเงียบจัง" ฉันถามขึ้น

"ไปเที่ยว เห็นพ่ออ้อนแม่ใหญ่เลย สงสัยเราจะได้น้องกลับมาด้วยละมั้ง" พี่ฟีรอซตอบฉันพร้อมกับแซวพ่อแม่ไปด้วย

"ฮ่าๆ คนบาป แซวพ่อแม่"

"ก็จริงนี่ พ่อเราธรรมดาซะที่ไหน..." ว่าแล้ว พี่ฟีรอซก็หัวเราะออกมาไม่หยุด

เรื่องแซวพ่อนี่ ไว้ใจพี่ฟีรอซได้เลย!

"พอๆเลย ไม่อยากไปนรกกับพี่นะ"

"หึ" พี่ฟีรอซทำเสียงขำออกมาอย่างอารมณ์ดี กระทั่ง...

"ทำไมอยู่ๆยัยนั่นก็กลับมาล่ะ" อยู่ๆฉันก็อดไม่ได้ที่ถามคนเป็นพี่ขึ้น พี่ฟีรอซก็ชะงักนิ่งไปเล็กน้อยตอบกลับมา

"พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน..."

"...เพิ่งมารู้ตอนที่ไอ้ตินมันมาบอกว่า เบลล์กลับมาแล้ว เมื่อไม่กี่วันมานี่เอง"

"..." ฉันก็นิ่ง

"แล้วมันไม่ได้บอกอะไรแกเลยเหรอ?" พี่ฟีรอซถามฉัน

"ไม่ได้บอก...อะไรเลย" ฉันตอบกลับ

"ไอ้เวรนี่ มันใจร้ายไปปะวะ!" พี่ฟีรอซพูดขึ้นสีหน้าโมโห

"ช่างเถอะ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว" ฉันบอกพี่ฟีรอซออกไป

"ดี?" พี่ฟีรอซทวนถามฉันอย่างไม่เข้าใจ

"ดีกว่าเป็นมากกว่าแฟนกันไง"

"อืม ก็จริง ดีกว่าหมั้นหรือแต่งงานกัน..." พี่ฟีรอซเอ่ย ก่อนจะมองหน้าฉันอึกอักถาม

"แล้วมันเคย เอ่อ..." หมายถึงเรื่องนั้นสินะ

"ยัง...ยังไม่เคยมีอะไรกัน" ฉันตอบกลับไปตามตรง

"พูดจริง!?" พี่ฟีรอซถามขึ้นน้ำเสียงตกใจ

"จริงๆ"

"อย่างไอ้เหี้ยตินเนี่ยนะ แกรอดมาได้ไงวะ?"

"ทำไมอะ หมอนั่นร้ายมากเหรอ" ฉันถามพี่ฟีรอซไปเพราะว่าตลอดเวลาที่คบกัน มากสุดคือแค่จูบจริงๆ หมอนั่นไม่เคยจะทำอะไรฉันมากกว่านั้นเลย ทั้งๆที่ฉันเองก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรขนาดนั้น แต่หมอนั่นก็ไม่ยอมทำ ฉันเองก็ยังแปลกใจ...

"ก็มากอยู่ ก่อนคบแก มันฟันมานับไม่ถ้วน..."

"...ตัวพ่อของการเย็บจนผู้หญิงร้องขอชีวิตเลยนะ มันอะ"

"ขนาดนั้นเลย?" เว่อร์ไปหรือเปล่า ทำไมตอนอยู่กับฉัน ไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย หมอนั่นดูเฉยมากจริงๆ

"ไปลองดิ" พี่ฟีรอซตอบฉันกลับมาอย่างกวนๆ

"ตลก!!" ฉันจึงบอกพี่ชายตัวเองไปเสียงดัง

"ฮ่าๆ ล้อเล่น"

"แล้ววันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอ" ฉันเอ่ยถามพี่ฟีรอซไปอย่างรู้สึกแปลกใจ ปกติเขาไม่ค่อยอยู่บ้านสักเท่าไหร่

"ไม่ล่ะ อยากอยู่เป็นเพื่อนน้อง น้องอกหัก"

"ชิ พี่ชายที่ดีงั้นเหรอ?"

"ใช่" พี่ฟีรอซตอบฉันกลับมา ก่อนจะถามฉันด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง จริงจังขึ้น

"แล้วตอนนี้โอเคขึ้นยัง?"

"สบาย~" ฉันตอบกลับพร้อมกับยิ้มให้รู้ว่าฉันโอเคแล้ว

"ดีมาก ยัยตัวแสบของพี่" มือหนายกขึ้นมาลูบเข้าที่หัวฉัน ทว่าขณะที่เราคุยเล่นกันอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์พี่ฟีรอซก็ดังสั่นขึ้นมา

"เดี๋ยวพี่มานะ"

"อืม" ฉันพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดเล่นไปตามประสา แต่แล้วก็ต้องชะงักไป...

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว