Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ข้อแรก...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.8k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 03:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข้อแรก...
แบบอักษร

พิณแพรเดินออกจากห้องประชุมแทบจะเป็นคนแรก... เธอรีบจ้ำๆเพื่อไปให้พ้นจากตรงนี้

“จะรีบไปไหน...”น้ำเสียงคุ้นเคยและอบอุ่นเสียงนี้ใช่มั้ย...ที่ใจเธอเฝ้าคิดถึงและพร่ำหามาตลอด แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...ที่อยู่ๆก็เดินหนีเค้ามา แทนที่จะอยู่มองหน้าชัดๆให้ชื่นใจ...

เค้าคว้ามือนุ่มๆเธอไว้...

“ปล่อยค่ะ คนอื่นมองอยู่”พิณแพรบอกเค้า เค้าเองก็ยอมปล่อยแต่โดยดี

“ถ้าคนอื่นไม่มอง ก็ไม่เป็นไรใช่มั้ย...”เค้ากระซิบที่ข้างหูเบาๆ พิณแพรทำอะไรไม่ถูก หันหน้าหนี หากเค้าก็คว้าแขนไว้อีก...

“ไม่บอกว่าจะมา”

“โกรธหรอ”

“เพลงไม่กล้าหรอกค่ะ”เธอพูดจบ

“รู้เปล่า ...ผมนั่งดูรูปคู่เราทุกวันเลยน้า”เค้าพูดจบ เธอดึงมือเค้าออกจากแขน

“เดี๋ยวซี่!”

“ครู! ปล่อยสิคะ”

“ร้องซะเสียงดัง ไหนว่าอายคน”เค้าแซวสาวร่างอวบที่บัดนี้หน้าแดงเป็นลูกตำลึง หลบหน้าเค้า...

“อย่าทำแบบนี้ มันไม่ดีค่ะ”เธอเตือนให้เค้าระแวดระวังเรื่องการวางตัว

“ดี”เค้าบอก

“ไม่ดีค่ะ”เธอย้ำชัด รู้ทั้งรู้ว่าโดนแกล้งโดนแหย่ ก็ยังพัวพันในวังวนของเค้า

“คิดถึงกันบ้างมั้ย”เค้าเปลี่ยนคำถามอย่างรวดเร็ว

“......”เธอส่ายหน้า

“ไม่ส่ายหน้าสิ ตอบดีๆก่อน...”เค้าพูด ค่อยๆดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ชิดให้ติดกับเค้าอีก

“...”

“ว่าไง...ตอบให้ชื่นใจก่อน ไม่งั้นไม่ปล่อยนะเอ้า”เค้ากระซิบข้างหูอีกครั้ง...

“..ไม่ตอบค่ะ”

“เร็วๆ คนเดินออกมาเยอะละนะ”เค้าบอก

“...”เธอไม่ตอบ...

“น้องเบส”เสียงคุณลลินช่วยชีวิตพิณแพรไว้ได้ทันเวลาพอดี... เค้าจำใจปล่อยแขน แล้วหันไปมอง..

“อ้าวคุณเพลง! สวัสดีค่ะ...”

“ค่ะ”สาวร่างอวบยิ้มรับคำทักทายผู้อาวุโสเล็กน้อย...ก่อนจ้ำหนี บดินทร์หันมาอีกที...สาวเจ้าก็เดินไปไกลเสียแล้ว

เค้าอดยิ้มไม่ได้...

“พี่ไม่รู้น้องเบสคุยกับคุณเพลงอยู่ โทษทีนะคะน้อง”ลลินออกตัวเล็กน้อย

“ไม่เป็นไรครับ...เราแค่ทักทายกันนิดหน่อย พี่ลินมีไรกับผมหรือเปล่าครับ”เค้าเอ่ยถาม...

“มีจ๊ะ...มีแน่นอน!”

........................................

หลังบดินทร์กลับจากห้องท่านประธาน คุณลลินก็พามาที่ห้องทำงานเค้า ระหว่างทางใครที่คุ้นเคยต่างก็หยุดแวะทักทายกันตามประสา ส่วนไม่คุ้นตาคุณลลินก็แนะนำที่มาพัลวัน.. เดินผ่านสาวแผนกไหน...เค้าเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้ที่แผนกนั้น

“ฮอตจริงๆเลยนะเธอเนี่ย”ลลินที่เดินข้างๆอดแซวเค้าไม่ได้

“เอางั้นนะพี่ลิน...”เค้าหันไปยิ้ม

“งั้นสิ”เธอบอก เค้ายิ้มตลอดทางจนลลินอดถามไม่ได้

“ดูน้องเบสไม่เครียดเลยเนอะ ท่านให้หลายตำแหน่งแบบนี้โอเคแน่นะ”

“ครับ ผมโอเค”เค้าพูด เธอหันไปมอง.. บดินทร์ยิ้มอีกแล้ว

“ทำงานเยอะขนาดนี้ ดูมีความสุขเนาะ...ถ้าเธอไม่บ้าซะก่อน”ลิลนพูด เค้าหันมายิ้มๆ

“อ๋อ ฮ่าๆ ผมยังไม่บ้าครับพี่...”เค้ายิ้ม

“ฮ่าๆ เออนะ...กำลังมีความรักหรอ?”เธอคาดเธอเดา แว๊ปนึงที่เค้าหันไปมองพี่ร่วมงาน

“เพิ่งกลับมาได้สองวัน เธอมีความรักกับสาวในนี้แล้วงั้นหรอ!...”น้ำเสียงเธอดูร้อนรนด้วยความอยากรู้ ‘เดาถูกแน่เลยเนี่ย’ เธอคิดในใจ

“น่าจะใช่นะครับ...”

“จริงอ่ะ...”เธออุทาน ไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เธอคิดจะเป็นจริง

“ครับ แต่ผมคิดว่าผมคงรักเธอข้างเดียวมากกว่า”เค้าบอก

“อ้าว ทำไมง่า... แย่เลยน้องพี่”เธอตบบ่าเค้าเป็นการปลอบใจ

“ผมไม่เศร้านะ แค่ผมเห็นเธอ...ผมก็มีความสุขสุดๆล่ะพี่”

“ตาร้อนๆ ผู้หญิงคนนั้นโชคดีจังเลยอ่ะ แผนกไหนอ่ะ คนตะกี้ใช่รึเปล่า”เธอถามๆๆ เค้ายิ้มแล้วส่ายหัว

“ใครอ่ะ แผนกความงามคนนั้นปะ”เธอเดายกใหญ่ เค้าก็ส่ายหน้าไม่ใช่อีกที

“ใครอ่ะๆๆ ใครอ่า!”ลลินพูดออกมาซะดัง เขย่าไหล่กว้างๆเค้าไปมา

“ผมบอกไม่ได้จริงๆ ความลับฮะ”เค้าพูดติดตลก หว่านยิ้มให้เป็นคำตอบ

.......................

วันต่อมา

เมื่อบดินทร์มาถึงห้อง เค้าก็เริ่มวางแพลนงานคร่าวๆของตัวเอง บ่ายนี้ประชุม เค้าหยิบแฟ้มมาเปิดดูหน้าคร่าตาลูกน้องในแผนกเสียหน่อย คนแรก...

‘นส. จินดาพร ชื่อเล่น จักจั่น ...’

ในที่สุดก็...

ก๊อกๆ

“เชิญครับ”

“คุณเบส...กุ้งมาคอนเฟิร์มบ่ายนี้ประชุมที่ห้องเล็กชั้นสามนะคะ คุณเบสจำได้ใช่มั้ย”เลขาคอนเฟิร์มงานบ่ายนี้

“จำได้สิ...ผมจำที่นี่ได้ทุกซอกทุกมุมแหละ”เค้าพูดทีเล่นทีจริง เลขาอดหัวเราะไม่ได้

“งั้นกุ้งขอตัวนะคะ”เลขากำลังจะออกไปแล้ว เค้าเรียกเธอไว้อีกครั้ง

“เอ่อเดี๋ยว.... ผมอยากรู้ว่าsup คนใหม่ที่ชื่อ”

“คุณจั่นน่ะหรอคะ”

“อืมๆ...ใช่ๆๆ”

“คุณจั่นนี้เพิ่งมาทำงานแทนคนเก่าได้ไม่ถึงสองเดือนเลยค่ะ”เค้าพยักหน้ารับ

“เพื่อนสนิทคุณเพลงค่ะ”คราวนี้เค้าถึงบางอ้อ....

“อ๋อ...”เค้าพยักหน้าอีกครั้ง

“งั้นกุ้งขอตัวนะคะ”

“ครับ”เค้ายิ้ม

“เอ่ออ....คุณเบสคะ คุณเบสยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะคะ กุ้งดีใจจังที่คุณเบสกลับมาทำงานที่นี่”

“ขอบใจมาก”เค้ายิ้มกว้าง ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

.........................

...เวลาบอกเลิกงานมาได้ครึ่งชั่วโมง

ณ ห้องประชุม ชั้นสาม

ทุกคนทยอยเดินออกจากห้องไปกันหมดแล้ว จักจั่นรอจังหวะเพื่อที่จะออกมาให้ได้ใกล้เคียงกับเค้า

“พี่เบสคะ”จักจั่นร้องเรียก...กัดฟันพลิกรองเท้าส้นสูงให้ล้มลงข้างนึง บดินทร์หันมอง...เห็นเข้าพอดี รีบไปคว้าตัวเธอเอาไว้...จับเธอยืนให้มั่น ก้มลงเก็บกระดาษสมุดที่เธอทำหล่น....แล้วยื่นให้อย่างมิตรดีไม่มีอะไร

“เจ็บตรงไหนรึเปล่า”

“ไม่ค่ะ จั่นซุ่มซ่ามเอง ขอบคุณนะคะพี่เบส”จักจั่นบอก ยิ้มด้วยท่าทีจริงใจเช่นกัน

“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ผมขอตัวก่อน ไว้เจอกันที่แผนกนะครับ”เค้าพูด ก่อนจะเดินแยกออกมา

“เอ่อ...พี่เบสคะ”จักจั่นคว้าแขนบดินทร์ไว้ เค้าก้มมองมือขาวเนียนนิดนึง

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”บดินทร์ถาม

“เมื่อวานในที่ประชุมคุณพ่อชื่นชมพี่เบสใหญ่เลย จั่นเองก็ยินดีด้วยนะคะ”

“ครับขอบคุณ”เค้าส่งยิ้มให้

“คุณพ่อไว้ใจให้จั่นมาทำงานได้ไม่นาน ประสบการณ์ยังน้อย จั่นอยากเก่งแบบพี่เบสบ้างจัง พอจะมีเวลาแนะนำให้จั่นบ้างมั้ยคะ”พูดจบเธอก็ยิ้มหวานใส่เค้า

“ช่วงนี้ผมยังไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอกครับ ไว้เอ่อ...ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามได้เป็นเรื่องๆไปดีกว่านะ”เค้าแกะมือขาวๆออก

“...ขอโทษนะคะพี่เบส อะไรติดที่ปากคะเนี่ย”เธอใช้นิ้วเรียวสวยแตะที่ผิวปากเค้า ค่อยๆหยิบเศษกระดาษขาวๆเล็กๆที่ติดออกให้

“เอ่ออ...”เค้าเริ่มถอยตัวออกห่าง

“มาค่ะ...ยังออกไม่หมดเลยนะ เดี๋ยวจั่นช่วยเอาออกให้นะ”เธอยังอาสาไม่หยุด ก้าวเข้ามาใกล้ๆตัวเค้า

“ผมจะแนะนำข้อแรกให้ก่อนเอามั้ย”

“จริงหรอคะพี่เบส บอกมาเลยค่ะจั่นรอฟังอยู่นะ..”เธอยิ้มหว่านเสน่ห์ ตาระยับเป็นประกาย

“ข้อแรก...คุณไม่ควรเสนอ ยัดเหยียดเชื้อเชิญ เชิญชวนลูกค้าให้มาใช้บริการของคุณมากจนเกินไป”เค้าพูดแค่นั้น หน้าเธอเจื่อนลงเล็กน้อย แต่ก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติยิ้มได้ดังเดิม

“เพราะนอกจากเค้าจะไม่อยากใช้บริการเข้าคอร์สกับคุณแล้ว....เค้าจะยิ่งเอือมระอากับข้อเสนอที่คุณยัดเหยียดให้เค้าก็เป็นได้”เค้าพูดจบแล้วส่งยิ้มให้จักจั่นที่ทำหน้าตาไปไม่เป็น

“เอ่อ...”

“ถ้าคอร์สของคุณดีจริง ต่อให้คุณไม่เสนอขาย ...เค้าก็จะวิ่งมาเข้าคอร์สกับเราเองครับ ไว้คราวหน้าถ้าผมว่าง...ผมจะแนะนำข้อสองให้ ผมขอตัวนะครับ”เค้าพูดจบ ฉีกยิ้มแล้วเดินจากไป

“คอยดูเถอะ...ข้อสองไม่มีทางได้ออกจากปากหรอก ร้องครางสิไม่ว่า”จักจั่นเบะปากหอบกระดาษเอกสาร เดินแยกอีกทางไป...

......................................


ขอโทษทีมาช้านะคะ...มัวดูแต่ออเจ้า อิอิ

หวังว่าจะติดตามกันต่อไปนะคะ 💋

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว