email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ลด 15% เมื่อซื้อเป็นชุด

บทที่ 5 LOVE (PHYSICS X 1) (END)

ชื่อตอน : บทที่ 5 LOVE (PHYSICS X 1) (END)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 34k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 13:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 5,586
× 82,380
แชร์ :
บทที่ 5 LOVE (PHYSICS X 1) (END)
แบบอักษร

​LURE 5 - LOVE (ความรัก)


ตลอดทางที่กำลังเดินไปที่ลานจอดรถมันก็ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ แถมยังเอาแต่ทำเป็นใบหน้านิ่งๆ ซึ่งมันก็ทำให้ผมแอบกลัวๆนิดหน่อย ไม่รู้ว่ามันกับรุ่นน้องคนนั้นเป็นอะไรกัน


"เอ่ออ... คือน้องเขาเป็นใครหรอ?" ผมถามออกมา ซึ่งตอนนี้ก็เดินมาถึงหน้ารถแล้ว ลานจอดรถก็ค่อนข้างน่ากลัวนิดหน่อย มีแต่รถจอดเรียงกันไว้แต่ไม่มีคน


หมั่บ!


"อ๊ะ!"


อึก...


"อื้ออออ...." อยู่ดีๆมันก็ดึงร่างของผมเข้าไปแนบชิดแถมยังดันให้ไปชิดกับประตูรถยนต์ของมันพร้อมกับก้มลงมาประจูบที่ริมฝีปากของผม จนผมชะงักตกใจหลับตายกมือขึ้นไปดันอกแกร่งเล็กน้อย ผมไม่รู้ว่าผมควรทำยังไง ร่างกายมันกลับไม่ปฏิเสธ มันอาจจะเป็นเพราะว่าผมตกใจชะงักอยู่ มันก็จับแต่เอวผมไว้ ผมไม่รู้ว่าตอนนี้มันทำหน้ายังไง เพราะไม่กล้าลืมตาขึ้นไปมอง ไม่นานมันก็ผละออกมามองหน้าของผม ผมก็จ้องไปที่สายตาของมันด้วยความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ ก่อนที่จะหันหน้าหลบสายตาอันเย็นชาของมัน 


ตึกตัก...


ทำไมถึงรู้สึกใจสั่นขึ้นมา เป็นบ้าอะไรของผม...


"เอามึงเป็นของตอบแทนได้ไหม..." เสียงทุ้มดังขึ้น


สายตาของมันยังคงสบตากับผมอย่างไม่ละสายตา หัวใจของผมสั่นเทาอย่างกับคนที่ยังไม่ได้กินข้าว หัวสมองมันก็กลับลืมไปเลยว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ทำที่ไหน ทำเพื่ออะไร....


"เอ่อ..." ผมไม่รู้จะพูดอะไรดี ก็เลยค่อยๆหลยสายตาของไอ้หนึ่งพร้อมกับดันร่างของมันออกเบาๆมันก็ยอมปล่อย ไม่รู้ทำไมผมต้องทำเป็นเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วย ทั้งๆที่เมื่อกี้ก็โดนมันจูบ


"....." มันยังคงมองผมด้วยใบหน้านิ่งๆ สายตาที่เย็นชา ผมก็จึงหันไปมองพร้อมกับทำสีหน้าปกติๆ แล้วก็ทำเป็นยิ้มให้เล็กน้อย


"กลับกันเถอะ..." ผมพูดบอก ถึงจะยังมีความรู้สึกบางอย่างที่มันยากเกินกว่าที่จะเข้าใจกำลังค้างคาอยู่ในอกก็เถอะ


ผมเกลียดคนคนนี้ไม่ใช่หรอ?


ผมไม่ชอบหน้ามัน


ผมเบื่อมัน


แต่ทำไมผมถึงยังใจสั่น แถมยังทำตัวเกือบจะไม่ถูกเวลามันเข้ามาชิดใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อน...


มันไม่พูดอะไรนอกเสียจากที่จะเดินอ้อมไปขึ้นรถอีกฝั่ง ซึ่งมันเป็นฝั่งคนขับ ผมก็เปิดประตูขึ้นไปนั่ง


"ให้กูไปส่งที่ไหน?" ไอ้หนึ่งมันถามเสียงนิ่ง ผมก็จึงหันไปมอง ก็เห็นมันหันมามองหน้าผมรอฟังคำตอบ


"คอนโดๆ เดี๋ยวบอกทาง..." ผมพูด ก่อนที่มันจะขับรถออกไป...


..


..


ตลอดทางหลังจากที่ได้บอกทางไปคอนโดของผม ไอ้หนึ่งมันก็ไม่ได้พูดกับผมอีกเลย มันเอาแต่นั่งเงียบ แถมยังไม่ได้หันมามองผมอีก ปกติมันจะเป็นคนที่แบบชอบหยอกชอบแกล้ง แต่พอมันเป็นแบบนี้ผมกลับรู้สึกแปลกๆ รู้สึกไม่ชิน รู้สึกไม่มีใครให้ด่า


"...." ผมก็แอบหันไปมองเสี้ยวหน้าคมบ้างเล็กน้อย แต่ก็ต้องมองทีละนิดๆ มองให้เนียนที่สุด ไม่งั้นเดี๋ยวมันจะรู้ว่าผมแอบมอง...


มองดูดีๆแล้วพอมันนิ่งเงียบ ไม่พูดอะไอออกมา มันก็เหมือนผู้ชายมาดสุขุมทั่วๆไปที่ไม่ค่อยชอบพูดคนหนึ่ง ดูไม่ค่อยมีพิษมีภัย แต่เหมือนจะเข้าหาได้ยาก แตกต่างจากที่ไอ้หนึ่งคนเดิมที่ผมเคยเห็นเลย ไม่รู้ว่าน้องคนเมื่อกี้มีส่วนทำให้มันเป็นแบบนี้ไหม ถึงจะอยากรู้ไปยังไง มันก็คงจะไม่บอกผมหรอก กลัวว่ายิ่งถ้าถามมากไปมันจะยิ่งลำบากใจ อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ธุระของผม มันไม่เกี่ยวกับผม...


"ข้างหน้าใช่ไหม?"


อึก...


เสียงทุ้มดังขึ้นมา คำถามที่ออกจากปากของมันก็ทำให้ผมแอบชะงักเล็กน้อย จนมันหันมาสบตา ลืมตัวไปเลยว่าเผลอแอบมองหน้ามันนานไปหน่อย


"อะ.. อืม..." ผมตอบก่อนจะหันหน้าหนี แต่มันก็ยังคงมองหน้าผมสักพัก ก่อนที่จะขับรถเข้าไปจอดที่ลานจอดรถของคอนโดของผม


"เดี๋ยวไปส่ง..." พอจอดรถเสร็จมันก็พูดบอก ผมที่กำลังเตรียมตัวจะลงก็จึงหันไปมอง


"ไม่เป็นไร..." ผมพูดบอก


"จะไปหาแฟนพอดี แฟนอยู่ที่นี่..." มันพูด 


อึก...


ทำไมพอได้ยินคำพูดคำพูดนี้จากปากของมันก็ทำให้ผมรู้สึกหน่วงๆขึ้นมาในอก ผมรีบตั้งสติก่อนที่สะบัดความคิดบ้าๆบอๆออกไปจากสมอง


"อ๋อ..." ผมตอบมันไปก่อนที่จะลงจากรถ มันก็เปิดประตูลงมาตาม หลังจากที่กดรีโมทล็อกรถเสร็จแล้วมันก็เดินอ้อมมาหาผม ก่อนที่ผมจะเดินนำมันเข้าไปในคอนโด


ทำไมวะ...


ไม่เห็นรู้มาก่อนเลยว่ามันมีแฟน


แถมยังอยู่ที่นี่ด้วย...


ทำไม...


ทำไมถึงรู้สึกไม่โอเค


ไม่แปลกหรอกมั้ง คนหล่อๆแบบมันจะมีแฟนแล้วก็คงจะไม่แปลก


ผมได้แต่เดินก้มหน้าเข้ามาในคอนโด ก่อนที่จะตรงไปยังประตูลิฟต์ 


"นายจะไปชั้นไหน?" ผมหันมาถามคนที่อยู่ด้านหลัง


"ชั้นเดียวกันกับมึงนั่นแหละ..." มันพูดบอก ผมก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน แต่ก็ไม่อยากจะพูดอะไรมาก ก็เลยกดลิฟต์ไป ยืนรอสักพัก พอประตูลิฟต์เปิดออกก็จึงเดินเข้าไป มันก็เข้ามาตาม 


"...."


"...." อยู่ในลิฟต์ก็เหมือนกับว่าผมกำลังแข่งกันเงียบกับมัน ใครพูดออกมาก่อนคนนั้นคงจะเป็นคนแพ้


ตึ๊ง...


เกมนี้จบลง โดยที่ผลคะแนนคือเสมอ ประตูลิฟต์เปิดออกผมก็จึงเดินออกไป ตรงไปยังประตูห้อง หันมามองข้างหลังก็เห็นมันเดินตามมา ผมก็เลยคิดว่ามันคงจะมาส่งผมก่อนที่จะไปหาแฟนของมัน ก็จึงเดินมาเรื่อยๆจนมาหยุดที่หน้าประตูห้องของตัวเอง


"จะไปหาแฟนแล้วใช่ไหม?" ผมถาม ถึงจะไม่อยากถามเลยก็เถอะ


"ไม่ละ... มันคงไม่อยากให้กูเข้าห้องว่ะ..." 


"เดี๋ยวตอนกลางคืนค่อยมาหามันใหม่..." มันพูด 


"อ๋อ..." ผมตอบ


"กูไปละ..."  มันพูดก่อนที่จะหันหลังเดินออกไป ผมก็มองหลังของไอ้หนึ่งด้วยความรู้สึกแตกต่างไปจากเดิม จากที่รู้สึกโกรธหรือว่าไม่ชอบมัน ตอนนี้มันกลับรู้สึกหน่วงๆอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกยังไงกับคนอย่างมันดี


"เฮ้ออออ..." ไม่รอให้มันหันมามองผมตอนที่เข้าไปในลิฟต์ ผมก็จึงรีบเปิดประตูเข้าไปในห้อง...


..


..


..


..


เวลา 20:00


หลังจากที่อาบน้ำเสร็จผมก็เดินมานั่งที่โซฟา นั่งคิดเรื่องราวบ้าๆบอๆที่อยู่ในสมองของผมไปต่างๆนาๆ


"การที่มันคิดที่จะจูบผู้ชายด้วยกัน... มันคิดว่าเป็นเรื่องปกติหรอวะ..." ผมพูดออกมาคนเดียว เพราะตั้งแต่ไปเข้าค่ายที่ระยอง ตอนที่เห็นไอ้หนึ่งครั้งแรก มันก็ทำนิสัยกวนตีนๆใส่ มันเหมือนผู้ชายแมนๆมากๆเลยนะ ทำไมถึงคิดที่จะจูบผมที่เป็นผู้ชายด้วยกันโดยที่ไม่รู้สึกรังเกียจหรือรู้สึกแปลกๆอะไรบ้างเลยหรอ...


แถมตอนที่มันผมจูบตอนนั้น ยิ่งแบบ...


=//=


"เป็นอะไรของกูวะ..." อยู่ดีๆผมก็ยกมือขึ้นมาจับริมฝีปากของตัวเองเฉยเลย แถมยังรู้สึกเขินหน้าแดงขึ้นมาอีก...


"บ้าชะมัด..." ผมพูดด่าตัวเองออกมา พยายามที่จะสลัดความคิดของตัวเองทิ้ง ก่อนที่จะลุกขึ้นว่าจะไปทำรายงาน...


"เอามึงเป็นของตอบแทนได้ไหม..." เสียงทุ้มดังขึ้น


กึก...


กำลังจะเดินเข้าไปในห้องนอน แต่คำพูดมันคำพูดหนึ่งก็ดันพุดขึ้นมาในหัวของผม 


"เอามึง?" 


"มันหมายความว่าอะไร?" ผมพูด


ก๊อกๆ 


เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นผมก็จึงหันไปมอง ก่อนที่จะเดินตรงไปเปิด ด้วยความเคยชินคิดว่าคงเปิดเพื่อนร่วมคอนโดผมก็จึงไม่ได้ส่องตาแมว


แกร๊ก...


พอประตูเปิดออกคนตรงหน้ามันกลับเป็นไอ้คนที่ผมกำลังนึกถึง แถมตอนนี้มันยังใส่ชุดมาใหม่แล้ว เป็นชุดกางเกงขายาวกีฬา แล้วก็เสือยืดธรรมดาๆสีดำ


"...." ผมทำหน้าเลิกคิ้วเชิงถามด้วยความงง


"มาหา..." มันพูด


"มีอะไรอ่ะ?" ผมถาม


"ก็มาหา..." มันพูดตอบ ผมก็ขมวดคิ้วมองหน้ามันด้วยความงง สักพักก่อนที่จะยอมหลีกทางให้ มันก็จึงเดินเข้ามา ผมก็ปิดประตูแล้วก็เดินเข้าไปในห้อง


"ห้องสวยดี..." มันพูด


"มีธุระอะไร?" ผมถาม


"...." มันก็นิ่งเงียบ 


"หรือว่ามาหาแฟนของมึง?" ผมถามไปต่อ


"ก็มาแล้วนี่ไง..." มันพูด


"...." ผมก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน 


"ก็นี่ไงห้องของแฟน..." มันพูด


"ตลกไหม..." ผมพูดด้วยสีหน้าเครียดๆพร้อมกับเดินไปนั่งโซฟา ทำไมมันต้องพูดล้อเล่นออกมาด้วย มันทำให้ผมรู้สึกไม่ชอบ


"กูพูดจริง..." มันพูดต่อ


"ถ้ามึงจะมาหากูเพื่อที่จะมาพูดล้อเล่นแค่นี้ก็ออกไปหนึ่ง..." ผมพูด


หมั่บ!


อึก!


"....." อยู่ดีๆมันก็เดินมาจับมือผมให้หันไปหาแล้วก็ดันผมให้ลงไปนอนบนโซฟาแถมยังขึ้นมากดทับไว้เบาๆ


"กูบอกว่ากูจริงจัง..." มันก้มลงมาพูดใกล้ๆจนผมต้องหันหน้าหนี รู้สึกไม่โอเคเลยนะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้


"มึงไม่รู้สึกชอบกูกลับบ้างเลยหรอวะฟิสิกส์?" มันถาม


"เราสองคนเป็นผู้ชายนะไอ้หนึ่ง..." ผมพูดพร้อมกับพยายามดันอกมันขึ้นไป แต่มันก็ดันไว้


"พูดแบบนี้แสดงว่ามึงชอบกู?" มันถาม มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกใจไม่ดี ความรู้สึกในใจตอนนี้มันตีกันไปมาจนแทบจะระเบิด


"ปล่อยกูหนึ่ง..." ผมพูด


อึก...


"...." อีกแล้ว...


มันก้มลงมาจูบผมอีกแล้ว จูบที่มันทำให้ผมต้องหยุดนิ่ง จูบที่มันทำให้ผมหยุดยอมการกระทำทุกอย่างของมัน... ลิ้นของมันเริ่มสอดเข้ามาอย่างง่ายดาย แถมมือยังจะสอดเข้ามาในเสื้อของผมอีก


พรึ่บ!


พลั่ก...


"ฮ๊าาา... อย่า..." ผมผลักมันออกมาได้ ก่อนที่จะหันหน้าหนี ผมเบื่อตัวเองที่ยอมให้มันทำแบบนี้ได้ตลอด เบื่อโคตรเบื่อ...


"หึ..." เสียงหัวเราะดังขึ้นผมก็จึงหันไปมอง ก็เห็นไอ้หนึ่งมันกำลังหันหน้าไปมองทางอื่น แถมยังยกยิ้มออกมา เชิงหัวเราะเยอะเย้ย...


"คนอย่างกูใครแม่งจะชอบว่ะ..." มันพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน ผมก็ขมวดคิ้วมองตาม...


"....." มันไม่พูดอะไร แถมยังกำลังจะเดินตรงไปที่ประตู จนผมต้องลุกขึ้นเดินไปตาม


หมั่บ...


"เดี๋ยว..." อยู่ดีๆหัวสมองมันก็สั่งให้ผมเดินมาจับมือของมันไว้ จนมันหันมามอง


"จะลองดูก็ได้..." ผมพูดก่อนที่จะหันหน้าหนี ใจก็สั่นจนแทบจะระเบิด หน้าก็แดง...


"ลองคบกันกูใช่ไหม?" มันถามพร้อมกับยิ้มออกมา


"อืม..." ผมตอบ


"เยส!!!!" มันตะโกนดีใจออกมาพร้อมกับดึงผมเข้าไปกอด ผมก็ชะงัก อารมณ์เขินๆเมื่อกี้ตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นงง 


"กูดีใจฉิบหาย..." มันผละออกมามองหน้าผมพร้อมกับพูด


ปึก...


"หยุด..." มันจะเลื่อนหน้าเข้ามาจูบ แต่ผมก็ดันหน้ามันไว้ มันก็จึงหยุด


"ถ้าจะเป็นแฟนกู มึงต้องยอมรับกฎให้ได้นะ..." ผมพูด


"บอกมา..." มันพูดพร้อมกับทำหน้ามั่นใจ


"อย่าทิ้งกู..." ผมพูด ผมขอแค่ข้อเดียว แค่ข้อนี้เท่านั้น...


"อืม..." มันตอบ


"กูทำให้ได้มากกว่านี้อีก..." มันพูด


"จำที่กูบอกว่าขอมึงเป็นสิ่งตอบแทนได้ไหม...?" มันถาม


"จำได้..." ผมตอบ


"งั้นกูจะทำให้มึงเป็นของๆกูเลยนะ เพราะถือว่ามึงให้แล้ว..." 


พรึ่บ!


"อ๊ะ!" 


"ไอ้หนึ่งหยุด! ตุบ!"


"ปล่อยยยย...."


- END -

เอ็มม่า ฮาร์ทฟีเลีย

ฝันดีครับ พน. ค่อยลงกิวนาวตอนจบ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว