Twitter-icon

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ถ้าชอบถ้ารักก็ขอไลค์ขอคอมเม้นหน่อยน้าาาา อยากได้กำลังจายยยยขอกำลังจายด้ายม้ายยยย 5555555 รีดน่ารักไรท์ก้จะมาอัพบ่อยๆค่าาา เอนจอยรีดดิ้งค่ะ

EP01 จะอยู่กับแฟน!! 100%

ชื่อตอน : EP01 จะอยู่กับแฟน!! 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 23k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2560 16:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP01 จะอยู่กับแฟน!! 100%
แบบอักษร

EP01

วันต่อมา

@U CONDO

Caramel’s Part

ติ้ง ต่อง ๆๆๆ

ตอนนี้ฉันกำลังยืนกดออดอยู่หน้าห้องของเซโร่ หลังจากเรื่องเมื่อวานฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เค้ากลับมาแม้ว่าวิธีนี้มันจะดูเสี่ยงเกินไปก็เถอะ

“มาทำไม?” ร่างสูงที่อยู่ในชุดบ๊อกเซอร์ตัวเดียวและมีท่าทางงัวเงียสงสัยคงเพิ่งตื่นนอน ยืนขมวดคิ้วมองฉันอย่างไม่ชอบใจที่มาหาเค้าถึงคอนโด

“มาหาแฟน หลบๆๆ” ฉันตอบพร้อมกับยิ้มให้เค้าอย่างสดใสแล้วแทรกตัวเข้ามาในห้องเค้าโดยที่เค้าไม่ต้องเชิญเลยล่ะ

“แล้วนั่นกระเป๋าอะไรว่ะ”

“กระเป๋าเสื้อผ้าไง”

“แล้วเอากระเป๋าเสื้อผ้ามาทำไม?”

“ก็จะมาอยู่กับแฟนไง ^^” ใช่แล้วล่ะค่ะฉันเก็บเสื้อผ้ามาอยู่กับเซโร่เพื่อที่จะได้ง้อเค้าได้ตลอด 24 ชั่วโมงยังไงล่ะเอาสิอยู่ใกล้ขนาดนี้ไม่ใจอ่อน ไม่หวั่นไหวให้มันรู้ไป

“ใครอนุญาต ออกไป!”

“ไม่! ที่แต่ก่อนเซยังอยากให้เมลมาอยู่ด้วยเลย นี่ไงเมลมาอยู่ด้วยแล้วไง” ใช่แล้วล่ะตอนที่คบกันเซโร่พยายามคาดคั้นให้ฉันมาอยู่กับเค้าแต่ฉันไม่ยอมแต่ตอนนี้ฉันยอมแล้วไง ไล่ยังไงก็ไม่ไปหรอกนะ

“Shit! วุ่นวายชิบหายเลย เลิกกันแล้วก็ต่างคนต่างอยู่ดิว่ะ” เซโร่ขยี้หัวด้วยความหงุดหงิด

“ก็เมลกำลังง้อเซอยู่ไงให้อยู่ด้วยนะๆๆๆ” ฉันเอาหน้าไปถูแขนเค้าอย่างอ้อนๆ แต่คนตัวสูงกลับไม่ตอบรับอะไรเลยเอาแต่เงียบจนฉันใจเสีย

“...”

“งั้นเอางี้ เมลขอ1เดือนถ้าเซโร่ยังไม่ยอมคืนดีด้วยเมลจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับเซอีก” คิดสดไปอีกฉันไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนเลยนะว่าต้องยื่นข้อเสนออะไรแบบนี้ให้เค้า แต่1เดือนก็น่าจะพอแล้วล่ะ ตอนนี้ฉันเชื่อว่าเค้ายังรักฉันอยู่เหมือนที่ฉันรักเค้าแต่ถ้าไปต่อไม่ได้จริงๆฉันคงต้องถอย

“เฮ้อ เออ อยากทำอะไรก็ทำเลยแต่ถ้าครบหนึ่งเดือนแล้วเธอต้องย้ายออกนะ”

“เย้ เซน่ารักที่สุดเลย จุ๊บ ไปอาบน้ำไปเดี๋ยวเมลทำอาหารเช้าไว้ให้” ฉันเขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มเซโร่แรงๆแล้วรีบผละออก แอบเห็นเค้ายิ้มมุมปากด้วยแหล่ะ หึ หวั่นไหวล่ะสิ๊

หลังจากเซโร่เข้าไปอาบน้ำฉันก็จัดการเก็บเสื้อผ้าตัวเองไปไว้ในตู้เดียวกับของเซโร่เรียบร้อยแล้วจึงออกมาทำอาหารไว้ให้เค้าพอดีตอนเข้ามาหาเค้าฉันแวะซื้อของสดมาด้วยน่ะรู้หรอกว่าห้องคุณชายเค้านอกจากเหล้ากับเบียร์ก็ไม่มีอะไรที่สามารถทำอาหารได้เลยนอกจากมาม่า ตอนที่เรายังคบกันฉันมาโดเค้าบ่อยน่ะก็เลยรู้

Zero’s Part

“มองไร?”

“มองแฟน”

“เก่า! พูดให้มันถูกด้วย” ผมกำลังนั่งทานอาหารเช้าที่คาราเมลเป็นคนทำให้เธอรู้ดีว่าผมชอบทานอะไร แต่ยัยตัวดีกำลังนั่งจ้องหน้าผมจนผมทำตัวไม่ถูกแถมยังมาขี้ตู่ว่าผมเป็นแฟนอีกต่างหาก เรา-เลิก-กัน-แล้ว ต้องให้ผมย้ำอีกกี่ครั้งถึงจะยอมให้มาอยู่ด้วยใช่ว่าผมจะใจอ่อนนะความรู้สึกเจ็บปวดที่โดนเธอบอกเลิกในวันนั้นผมยังไม่ลืมหรอกนะ คนอย่างเซโร่ไม่เคยง้อใครไม่เคยโดนใครบอกเลิกด้วยยัยนี่เป็นใครกล้าดียังไงมาบอกเลิกผม ยอมรับแมนๆก็ได้ว่าผมเองก็ยังรักเธออยู่แม้มันจะไม่เหมือนเดิมก็เถอะ ไม่นึกเหมือนกันว่าเธอจะกล้าหอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่กับผม หึหึ เหยื่อเข้าถ้ำเสือแล้วคิดว่าจะรอดออกไปหรือไงเธอพลาดแล้วล่ะคาราเมล

“งื้อ รู้แล้วน่าย้ำอยู่ได้แต่เดี๋ยวก็ได้เป็นแฟนเหมือนเดิมแหล่ะ”

“ฝันหรอ อิ่มแล้วเก็บให้ด้วย” กินเสร็จผมก็ลุกเดินออกจากห้องครัวไปนั่งดูทีวีแทน ปล่อยให้คาราเมลเก็บจานไปล้างให้ซึ่งเธอก็ไม่ได้อิดอออดอะไร

ผมรู้จักคาราเมลมาเป็นปีแล้วล่ะอันที่จริงผมตามจีบเธออยู่ครึ่งปีได้กว่าเธอจะยอมคบผมตกหลุมรักเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นความสดใสน่ารักคุยเก่งและความขี้อ้อนของเธอทำให้ผมตัดสินใจจะหยุดอยู่ที่เธอจริงๆผมทะนุถนอมเธออย่างดีไม่เคยร่วงเกินมาเกินกว่าจูบ แต่คบกันมาได้สามเดือนเราก็ต้องเลิกกัน (เหตุผลตามที่กล่าวมาก่อนหน้านี้) ผมทั้งโกรธทั้งเสียใจแต่ไม่กี่วันต่อมาเธอก็ตามมาง้อและยังคงง้อจนถึงทุกวันนี้นี่แหล่ะ แต่คนอย่างผมไม่มีทางกลับไปอย่างแน่นอน รอครบหนึ่งเดือนตามที่ตกลงกันไว้ก่อนเถอะผมจะไม่ให้เธอเข้ามายุ่งวุ่นวายในชีวิตผมอีกเลย

“เซ...อยากดูหนังอ่ะ” ยัยตัวดีเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับขนมในมือแล้วทิ้งตัวนั่งลงข้างๆผม

“นี่ห้องใคร?”

“ห้องเซ”

“ก็รู้นี่ มาอาศัยอยู่แล้วอย่ามาเรื่องมาก” ผมกำลังนั่งดูการแข่งบาสอยู่แต่ผู้บุกรุกหมาดๆกลับมางอแงจะดูหนัง ถ้าเป็นแต่ก่อนผมคงยอมนะแต่ตอนนี้ไม่

“ใจร้าย...” ตัดพ้อผมเสร็จก็ทิ้งศีรษะนอนลงบนตักผมหน้าตาเฉย เธอจะรู้ตัวบ้างมั้ยว่ากำลังนอนทับอะไรอยู่ถ้ามันตื่นขึ้นมาจะทำไง... อ้อ วันนี้วันเสาร์น่ะไม่มีเรียนผมก็เลยอยู่ห้องเฉยๆ แต่มันจะไม่เฉยเพราะยัยนี่นี่แหล่ะ

“อ่ะ อ้ามมมม” พอผมไม่สนใจเธอก็คว้าขนมที่ถือมาด้วยเมื่อกี้ป้อนให้ผม ขี้เกียจพูดมากผมก็เลยยอมๆกินไป เพราะนิสัยแบบนี้ไงไอ้พวกผู้ชายทั้งหลายถึงได้ตามจีบเธอเยอะแยะขนาดนั้น ชอบอ่อยแบบไม่รู้ตัว

หงับ!

“อ๊ะ! หงับมาได้เจ็บนะ” คาราเมลสะบัดมือพร้อมเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวดเมื่อโดนผมงับมือเข้าให้ในขณะที่เธอป้อนขนมให้ผม สมน้ำหน้าทำตัวน่ามั่นเขี้ยวเองทำไม

ผ่านไปสักพัก...

คาราเมลหลับไปแล้วล่ะ หลับบนตักผมพร้อมกับซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องผมอีกด้วย ถ้ายังคบกันอยู่บอกเลยว่าเธอไม่รอดตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาที่คอนโดผมแล้วล่ะ

ผมลุกขึ้นอุ้มร่างบางเข้าไปนอนในห้องดีๆ ใบหน้าหวานใสนอนหลับตาพริ้มไม่มีพิษมีภัยน่ามองจนผมอดที่จะจ้องหน้าเธออยู่แบบนั้นไม่ได้

“เซ...ดีกันๆๆ” ผมสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อคนที่หลับอยู่ละเมอออกมา หึ ขนาดละเมอก็ยังง้อผมสินะ แล้วทำไมผมต้องยิ้มด้วยเนี่ย

“ถ้ายังอยากคบกันขนาดนี้แล้วบอกเลิกทำไมว่ะ” ผมบ่นออกมาแม้ว่าคนที่หลับอยู่จะไม่รับรู้ก็ตาม

Caramel’s Part

“อื้อออ” ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงเย็นเพราะรู้สึกว่าร่างกายโดยอะไรบางอย่างกอดรัดจนแทบจะหายใจไม่ออก

 “อ๊ะ เซ...ปล่อยนะเมลอึดอัด”

“อืม...” เซโร่นั่นเองที่นอนกอดฉันอยู่แต่กอดแน่นไปมั้ย หายใจไม่ออกแล้วนะคนบ้า แต่เดี๋ยวนะฉันจำได้ว่าตัวเองดูทีวีอยู่กับเซโร่นี่นาแล้วมาโผล่ในห้องนอนได้ยังไงกันเนี่ย

“เซ...เซโร่ๆๆตื่นๆๆๆ”

หมับ

“อื้อออ ปล่อยๆๆ ตื่นนะตื่นนนนนน” นอกจากจะไม่ยอมปล่อยแล้วเค้ายังกดหัวฉันลงให้ซุกอกเค้าแล้วกอดฉันแน่นขึ้นไปอีก เอ๊ะ คนบ้านี่

เพี๊ยะ!

“โอ๊ย เจ็บนะตีทำไมว่ะ”

“ก็ไม่ยอมตื่นเองทำไมล่ะ ปล่อยเลย”

“จิ๊ ก็ไม่ได้อยากกอดหรอกนะ” พอรู้ตัวว่านอนกอดฉันอยู่คนใจร้ายก็รีบผละออกทันที

“แหน่ะ ทำมาเป็น อยากกอดเค้าก็บอกดีๆก็ได้นะที่รักกก” ได้ทีก็เลยล้อสักหน่อย เห็นคนเย็นชาเขินแล้วมันสนุกดีน่ะ

“ไม่อยากอยู่ให้ครบหนึ่งเดือนใช่มั้ย?” คนโดนล้อมองฉันอย่างเอาเรื่อง แหมแซวนิดแซวหน่อยไม่ได้เลยนะ เอะอะก็จะไล่ๆ ชิส์



Talk: นางเอกเรื่องนี้ค่อนข้างจะขี้อ้อนมากกกกกกกกกนางดูใสๆไม่ทันคนนะ แต่ทัน งงมั้ย 5555 ส่วนพระเอกเย็นชา โหด เจ้าชู้ ปากจัด เซ็กจัด ! หูยยยย แซ่บๆๆๆๆ 5555555 เจอคาราเมลง้อเบอร์แรงขนาดนี้เซโร่ของเราจะทนได้สักกี่น้ำ ถอถอถอ เม้นบอกฟีดแบคกันด้วยน้าาาาา รักๆๆๆ เอนจอยรีดดิ้งค่า


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว