email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ลด 15% เมื่อซื้อเป็นชุด

ชื่อตอน : บทที่ 18 HOW COULD YOU...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.1k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 13:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 8,478
× 118,500
แชร์ :
บทที่ 18 HOW COULD YOU...
แบบอักษร

​LURE 18 - HOW COULD YOU... (ทำไมนายถึงได้...)

WriterPart_

กิว


ความเจ็บปวดมันแล่นไปทั่วร่างกายของคนที่กำลังนอนสลบอยู่บนเตียงนอน ร่างกายเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยร่องรอยการถูกทำร้ายทางกามอารมณ์และความโกรธที่อัดอั้นมานานของคนตัวสูงอีกคนที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องมองมาที่เขาที่หลับอยู่ไม่ละสายตา กิวสูบบุหรี่อยู่ในห้องนอน ถึงจะเปิดประกระจกระเบียงห้องไว้ แต่มันก็ทำให้ควันสีขาวที่ใครๆหลายคนต่างก็ไม่ค่อยจะชอบล่องลอยไปทั่วห้องเหมือนกับว่าไฟกำลังไหม้


แค่กๆๆ


สักพักเสียงไอของคนตัวเล็กก็ดังขึ้นมา นาวค่อยๆลืมตาขึ้นมามองโลกแห่งความเป็นจริงอันแสนที่จะโหดร้าย ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนอยู่ที่ใดเขาหารู้ไหมหรือว่าเขาลืมมันไปแล้ว


อึก...


พอค่อยๆดันร่างของตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง ความเจ็บปวดมันก็แล่นเข้ามาสู่เซลล์ประสาทสั่งให้เขารับรู้ถึงความเจ็บปวดอยู่หลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็นสะโพก ลำตัว แขน ขา และมันก็ทำให้เขาจำความได้ว่าถูกคนใจร้ายคนหนึ่งจับตัวมา


"....." พอมองลงไปที่ข้อเท้าข้างหนึ่งที่ตอนนี้มันกำลังมีโซ่ยาวขนาดไม่ใหญ่มากล่ามขาเขาไว้อยู่ แถมร่างกายก็เปลือยเปล่าไม่มีอะไรปกปิด มันก็ทำให้เขารู้สึกกลัวขึ้นมาทันที เขาไม่คิดเลยว่ากิวจะเป็นคนโรคจิตและก็โหดร้ายแบบนี้ 


"ไง..." เสียงทุ้มที่แสนจะคุ้นหูดังขึ้นมามันก็จึงทำให้ร่างเล็กค่อยๆหันไปมอง พอเห็นเป็นแววตาคมที่แสนจะเย็นชามันก็ทำให้เขารู้สึกหวั่นกลัว กลิ่นของควันบุหรี่มันก็แสนจะเหม็น


"....." ร่างสูงค่อยๆเดินมานั่งลงที่ขอบเตียงนอน พร้อมกับใช้มือเลื่อนมาจับที่เรียวคางของคนตัวเล็ก 


"ทำไมนายต้องทำแบบนี้?" นาวถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่เข้าใจ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน บ่งบอกถึงความเครียดและความสงสัยปนไปด้วยความหวาดกลัว


"เพราะกูรักมึงไง..." คนตัวสูงพูดตอบ ก่อนที่จะขยับเข้าไปขบกัดที่ริมฝีปากแห้งอมแดงของนาวไม่แรงมาก ร่างเล็กก็จึงขยับหันหน้าหนีเล็กน้อย


"รักหรอ?" นาวพูดโดยที่ไม่หันมามองคนที่นั่งมองเสี้ยวหน้าของเขาอยู่ 


รักเขาแล้วทำไมถึงต้องทำร้ายเขา ทำไมต้องทำให้เขาเจ็บปวด ทำไม่ต้องทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงสิ่งของที่ไร้ค่า


"นายรักฉันแล้วทำไมถึงต้องทำร้ายฉัน.... ฮึก..." คนตัวเล็กพูดพร้อมกับร้องไห้ออกมา เขาเจ็บปวดทั้งกายและใจ ทำไมต้องจับเขามาล่ามโซ่ไว้แบบนี้ด้วย เกิดมาเขาไม่เคยพบเคยเจอเรื่องราวที่แสนจะโหดร้ายแบบนี้กับตัวเอง น้ำใสๆมันค่อยๆไหลออกมาจากดวงตา ไหลทอดลงมาเป็นเส้นยาวตามแก้มเนียน ถึงจะโกรธอยากจะแก้แค้นคนตัวสูงมากแค่ไหนเขาก็ไม่รู้เลยว่าจะเริ่มจากตรงไหน ในเมื่อตัวเองนอนเจ็บอยู่แบบนี้


"ไม่ร้องไห้ดิ..." เสียงพูดปลอบที่เหมือนกับเสียงพูดที่แสนจะนุ่มนวล แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นเลย


กิวค่อยๆขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงนอนพร้อมกับดึงร่างเปลื่อยเปล่าของนาวมากอดไว้จากทางด้านหลังด้วยความอ่อนโยน คนตัวเล็กก็ได้แต่สะอื้นสั่นไม่ยอมพูดอะไรออกมา 


"ชูว~ ไม่ร้องไห้สิครับ..." เสียงทุ้มที่แสนจะนุ่มนวลดังขึ้นอยู่ที่บริเวณหูของคนตัวเล็ก


"ในเมื่อไม่ยอมรักกูดีๆ กูก็ต้องบังคับให้มึงรักกูไง..." 


"เห็นแก้ตัวใช่ไหม?" คนตัวสูงพูดถามต่อ แต่เขาก็กอดร่างบางไว้ไม่ยอมปล่อย นาวก็นิ่งเงียบ เขาก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดแล้ว เสียไปขนาดนี้มีอะไรจะต้องหวงนอกจากชีวิตที่เหลืออยู่ 


เสียใจ... 


เหนื่อย... 


โกรธ...


แต่ทำอะไรไม่ได้ 


หัวใจดวงนี้มันบีบรัดจนทำให้เขาแทบจะร้องไห้ออกมาหลายต่อหลายครั้ง


"ก็เหมือนที่มึงมาทำให้กูหลงแล้วก็คิดที่จะหนีกูไปไง..." กิวพูด 


"ทำแบบนี้ไปกับผู้ชายกี่คนแล้วล่ะ?" ร่างสูงถามต่อ นาวก็เม้มปากเข้าหากันทันที ความรู้สึกหน่วงๆมันก็พุ่งเข้ามาในอก


"ไม่คิดว่าเขาจะเจ็บปวดบ้างหรอครับ?" 


ฮึก...


"หื้ม?" เสียงพูดที่แสนจะนุ่มนวลแต่มันกลับทำให้คนอย่างนาวตัวสั่นจะร้องไห้ออกมาอีกครั้ง 


ใช่...


เขาทำแบบนั้นมาแล้วกับผู้ชายหลายคน เขาแค่ต้องการที่จะมีอะไรด้วย เขาแรด เขาร่าน พอน้ำแตกก็แค่แยกทาง... เขาผิดไปแล้ว และเขาก็ไม่คิดที่จะทำแบบนั้นอีก...


"มึงสมควรที่จะได้รับการลงโทษไหม?" น้ำเสียงที่แสนจะนุ่มนวลในตอนแรกเปลี่ยนมาเป็นเสียงเรียบที่แสนจะน่ากลัวแทน


"ฮึก..." น้ำตาของนาวเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง


"ขอโทษ..." คำพูดคำเดียวที่เขาพูดได้ตอนนี้


"กูจะไม่ทำอีกแล้วกิว... มึงอย่าทำร้ายกูอีกได้ไหม... กูกลัว ฮืออออ..." นาวร้องไห้ตัวสั่นพร้อมกับเลื่อนมือมาเขย่ามือหนาที่กอดเขาไว้อยู่เป็นเชิงของร้อง เขาเหมือนคนที่จนมุมแล้วตอนนี้


"หึ..." เสียงหัวเราะดังขึ้นมาและมันก็ทำให้นาวรับรู้ว่าคนที่อยู่ข้างหลังคงจะไม่ยอมปล่อยเขาไปแล้วแน่ๆ


กึก...


"โอ๊ย..." ฟันซี่คมกัดลงมาที่ท้ายทอยขาวแรงๆจนมันเกิดเป็นรอย


"อะไรคือข้อแลกเปลี่ยนที่มึงจะมอบให้กูหรอ? ถ้าจะแลกกับการที่จะไม่ให้กูทำร้ายมึง..." กิวพูดเหมือนกับตัวเองถือไพ่เหนือกว่า


"มึงต้องการอะไรกิว?" นาวพูดถามไปมาทั้งน้ำตาที่มันไหลออกมา


"ความรักจากมึง..." ร่างสูงพูด


"...." แต่มันก็ทำให้นาวเงียบลงทันที เหมือนจะเป็นคำขอที่ยากที่สุดในชีวิตของเขา มันเหมือนกับการขอชีวิตจากความตาย...


ในเมื่อกิวทำแบบนี้กับเขา เขาจะเอาความรักจากไหนมาให้กิว


"หึ... จะเป็นไปได้ยังไงวะ..." คนตัวสูงหัวเราะออกมาก่อนที่จะผละร่างของนาวออกแล้วก็ลุกลงไปจากเตียงตรงไปหยิบกุญแจบางอย่างขึ้นมาถือไว้ นาวก็จึงหันไปขมวดคิ้วมอง


"กูจะให้มึงเลือก..." กิวพูด


"หนึ่งคือให้กูปลดโซ่ออกจากเท้าของมึง"


"สองคือให้กูเลิกทำร้ายมึง..." กิวพูด


"เลือกมา..." ร่างสูงพูด


"....." นาวนั่งเงียบมองหน้าของคนที่ยืนอยู่ พร้อมกับคิดไปต่างๆนาๆ เขาควรเลือกอะไรดี เขารู้แน่ๆว่าถ้าเขาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งไปแล้ว อีกอย่างต้องไม่ได้ ถ้าเขาไม่มีโซ่ล็อกข้อเท้าไว้อยู่ โอกาสหนีมันก็จะมีเยอะขึ้น ส่วนถ้าเลือกข้อสองกิวก็จะไม่ทำร้ายเขาอีก ข้อนี้เป็นข้อที่เขาไม่อยากเชื่อเลย เพราะคนอย่างกิวไว้ใจไม่ได้ อีกอย่างเจ็บมาขนาดนี้แล้ว ถ้าเจ็บอีกนิดก็จะเป็นไร


"ข้อหนึ่ง..." ร่างบางพูด


"ดี..." กิวตอบก่อนจะเดินมาปลดโซ่ออกให้นาว ร่างเล็กก็รีบเลื่อนข้อเท้าที่มีรอยแดงอยู่รอบๆมาจับๆลูบๆทันที


"ถ้ามึงใจอ่อนมารักกูตอนไหน มึงก็อย่าลืมขอบคุณกูนะที่ปลดโซ่นี้ออกให้มึง..." กิวพูด....


..


..


..


เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ตอนนี้กิวก็ได้ให้นาวอาบน้ำ กินข้าว กินยา แล้วก็มานั่งอยู่บนโซฟากับเขา โดยที่มีเขากอดไหลของคนตัวเล็กไว้อยู่ 


"หนีกูไปทำไม?" คนตัวสูงถามขึ้นมา 


"หนีกูไปแล้วมันทำให้มึงมีความสุขขึ้นหรอ?" 


"มึงคิดว่ากูจะปล่อยให้คนที่กูรักหนีกูไปง่ายๆหรอ?" กิวพูด


"รัก?"


"ถ้านายอยากทำให้ฉันรักทำไมนายไม่พยายามทำให้ได้ล่ะ?" นาวหันมามองคนตัวสูง


"ก็กูรู้ไงว่ายังไงคนอย่างมึงก็แค่ต้องการเอากันกับกู..."


"จำตอนไปค่ายไม่ได้รึไง?" กิวถาม มันก็ทำให้นาวหันหน้าหนีทันที


"มึงเคยคิดที่จะเปิดใจให้คนอื่นจริงๆบ้างไหม?" ร่างสูงถามขึ้นมา


"แล้วนายคิดว่าการที่นายจับฉันมาทำร้ายหรือทรมานแบบนี้มันทำให้ฉันยอมเปิดใจให้นายหรอ?" นาวถามเชิงเถียงขึ้นมา


"....." แต่มันก็ทำให้คนตัวสูงนิ่งเงียบ


"แค่จะทำให้ใครคนหนึ่งรักตัวเองยังทำไมได้... กากว่ะ..." นาวพูดก่อนที่จะหันหน้าหนี


พรึ่บ!


"อ๊ะ! ปล่อยกิว... กูเจ็บ..." นาวพูดขึ้นมาเนื่องจากกิวจับเข้าดันลงไปนอนบนโซฟา พร้อมกับกดไว้จนมันทำให้เขาเจ็บ


"เห็นกูยอมปล่อยง่ายๆ ทำดีด้วยนิดๆหน่อยๆ ก็กล้าขึ้นเสียงขึ้นมาเลยนะมึงอ่ะ..."


"แล้วทีแรกทำมาเป็นร้องไห้ให้กูปล่อย ให้กูเลิกทำร้าย..." ร่างสูงพูด แต่มันก็ทำให้นาวเม้มปากเข้าหากันทันที


"นายเป็นผู้ชายภาษาอะไร ทำไมถึงชอบพูดว่าคนอื่น..."


"กับมึงคนเดียวนาว... กูพูดแบบนี้กับมึงคนเดียว..."


อึก...


"...." นาวก็ชะงักนิ่งไปนิดๆ ก่อนจะหันหน้าหลบสายตาคม


"ฉันไม่ใจอ่อนให้กับคนแบบนายง่ายๆหรอกนะ สิ่งที่นายทำไว้มันเกินกว่าสิ่งที่คนอื่นเขาทำกัน..."


"....." กิวก็จ้องมองไปที่ใบหน้าของคนตัวเล็ก โดยที่เขาไม่ยอมพูดอะไร เขาพยายามคิดอยู่ว่าทำไมใบหน้าใสๆสวยๆเหมือนกับใบหน้าผู้หญิงของคนคนนี้มันทำให้เขาหลงรัก สักพักนาวก็หันมามองคนที่ไม่ยอมปล่อยเขาไปสักที


"กิว..." 


"ฉันขอทำอะไรนายได้ไหม?" นาวถาม


"ทำอะไร?" ร่างสูงถามด้วยใบหน้านิ่ง


"ปล่อยก่อน..." นาวพูด กิวก็จึงยอมปล่อยร่างของคนตัวเล็กออก นาวก็รีบลุกขึ้นมายืนมองหน้าของคนตัวสูงที่นั่งอยู่ทันที


เพี๊ยะ!!!


"นี่สำหรับการที่นายทำร้ายร่างกายของคนที่สู้นายไม่ได้..." นาวตบไปที่ใบหน้าของกิวอย่างแรงจนร่างสูงใบหน้าหัน พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงอันโกรธแค้นออกมา


เพี๊ยะ!!!


"นี่สำหรับคำพูดที่แสนจะใจร้ายของนายและก็ความเอาแต่ใจของนาย..." ใบหน้าของกิวหันไปอีกข้างตามแรงตบครั้งที่สองของคนตัวเล็ก 


"......" ไม่นานก่อนที่กิวจะหันกลับมามองใบหน้าอันเกรี้ยวโกรธของคนตัวเล็กด้วยสายตานิ่งๆ ถามว่าเขาเจ็บไหม ก็เจ็บ... แต่เขากลับไม่คิดที่จะทำร้ายคนตรงหน้า ตอนนี้นาวก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาที่เขาได้ทำในสิ่งที่เขาอบากทำแล้ว ถึงจะยังไม่สุดก็เถอะ


พรึ่บ!


กิวลุกขึ้นอย่างกะทันหันจนทำให้นาวสะดุ้งตกใจพร้อมกับจะขยับเท้าไปข้างหลังแต่ก็ดันชนเข้ากับโต๊ะกาแฟ


"อ๊ะ!" 


หมั่บ!


ร่างของคนตัวเล็กที่กำลังจะหงายหลังถูกมือหนาคว้าเอวไว้พร้อมกับดึงมาชิดร่างทันที นาวก็ตกใจรีบกอดร่างของกิวกลับ


"...." คนตัวเล็กเอาแต่จ้องพร้อมกับกอดคนตัวสูงไว้ก่อนที่เขาจะได้สติเปลี่ยนมาเป็นดันหน้าอกแกร่งออก แต่กิวกลับไม่ปล่อย


"ปล่อยกิว... เจ็บ... อื้ออ..." แรงกอดจากคนตัวสูงมันแน่นเกินไปจนทำให้เขาเจ็บเนื่องจากรอยช้ำเก่า...


"มึงกล้าตบกูหรอ?" กิวถาม มันก็จึงทำให้นาวหันหน้าหนี


"....." เงียบ


"ตบกูสองรอบ มึงต้องให้กูกระแทกกลับคูณสิบ..." กิวพูดก่อนที่จะอุ้มคนตัวเล็กขึ้น จนทำให้นาวตกใจ


"ไม่กิว! หยุด! มึงงงง..." นาวร้องพร้อมกับทุบอกคนที่อุ้มเขาตรงเข้าไปในห้อง แต่กิวก็เอาแต่เงียบก่อนที่จะวางเขาลงบนที่นอนที่ตอนนี้ถูกเปลี่ยนผ้าปูเรียบร้อยลงเบาๆ


"หยุดกระดี๊กระด๊าสักที ทำอย่างกับกลัวโดนผู้ชายจะเอา..." คำพูดของกิวมันก็ทำให้นาวชะงักหยุดทันที


"....." เขาโกรธมากที่กิวมาด่าเขาแบบนี้ หนอยแน่ะ คนตัวสูงมันคิดว่ามันเป็นใครทำไมมันกล้ามาด่าว่าคนอย่างเขากระดี๊กระด๊า


"นอนไป ถ้าไม่นอนกูจับมึงกระแทกแน่ ยอมปล่อย ยอมทำดีๆด้วยแล้วอย่ามาเรื่องมาก ไม่งั้นมึงจะเสียใจที่หลัง..." กิวพูดขู่ก่อนที่จะหันหลังออกจากห้องไป ปล่อยให้นาวที่นั่งอยู่บนที่นอน โกรธจนควันออกหู


"ไอ้เหี้ย!!!!!!" เขาอยากจะด่าคนที่เพิ่งเดินออกไปออกมาดังๆแต่ก็ได้แต่ด่าออกมาในใจ...

EMMA HEARTFILIA

ปั่นอีกตอน....

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว