email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ลด 15% เมื่อซื้อเป็นชุด

บทที่ 2 JUST A FRIEND (RAY X TAR)

ชื่อตอน : บทที่ 2 JUST A FRIEND (RAY X TAR)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.3k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 13:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 5,700
× 52,500
แชร์ :
บทที่ 2 JUST A FRIEND (RAY X TAR)
แบบอักษร

LURE 2 - JUST A FRIEND (แค่เพื่อนคนหนึ่ง)

ต้า

เรย์

WriterPart_


เวลา 8:30


ตอนนี้ในห้องนอนต่างก็เต็มไปด้วยบรรยากาศที่หนาวเย็น มันก็จึงทำให้ร่างโปร่งของต้าขยับเข้าไปหาไอ้อุ่นที่นอนอยู่ข้างๆเขา นั่นก็คือเพื่อนของเขาที่ชื่อว่าเรย์ ทุกๆการกระทำ พวกเขาทั้งสองก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังทำอะไร เพราะกำลังพากันหลับอยู่ ต้าที่ตอนนี้กำลังนอนหันข้างกอดอกชิดร่างของคนตัวสูงอีกคน ความหนาวมันทำให้เขาจำเป็นที่จะต้องทำแบบนี้โดยที่ไม่รู้ตัว...


"...." ไม่นานคนตัวสูงกว่าก็ค่อยๆรู้สึกตัวลืมตาขึ้นมา เมื่อรู้สึกถึงแรงเบียดจากคนที่นอนข้างๆเขาก็จึงหันไปมอง ตอนนี้ต้าก็กำลังนอนกอดอกตัวสั่นชิดร่างของเขาอยู่ ใบหน้าก็ดูซี้ดๆ ริมฝีปากก็แห้งเหมือนกับคนขาดน้ำ เรย์ก็จึงขมวดคิ้วเข้าหากัน 


"หนาวหรอวะ?" เรย์พูดออกมาเบาๆก่อนที่เขาจะลุกขึ้นนั่งพร้อมกับเลื่อนมือไปดึงผ้าห่มที่อยู่ปลายเท้าขึ้นมาห่มให้เพื่อนของเขาที่นอนสั่นอยู่ ถึงจะรู้สึกแปลกๆที่ต้าขยับมานอนชิดร่างก็เถอะ 


หมั่บ...


เรย์ที่กำลังจะลุกขึ้นลงจากเตียงก็แอบชะงักไปนิดๆ เมื่ออยู่ดีๆต้าก็ยกมือขึ้นมากอดร่างของเขาไว้


"......" เรย์ก็จึงหันมามองเพื่อนที่ตัวเล็กกว่าเขาด้วยสายตางงๆ เหมือนเดิมอีกละ มันเหมือนกับเมื่อคืนเลย ที่ต้าทำตัวแปลกๆใส่เขา ซึ่งเขาก็ไม่ชิน ไม่ชินเพราะว่าเป็นเพื่อนกันนี่แหละ


"ไอ้ต้า..." เรย์เรียกเพื่อนที่กำลังกอดร่างของเขาไว้อยู่ เพื่อที่จะได้รู้ว่าต้ายังหลับอยู่เปล่าหรือว่าตื่นขึ้นมาแล้ว


"อื้อออ..." ต้าร้องครางออกมาเบาๆ แต่ตาก็ยังปิดอยู่ 


"ปล่อยกูก่อน..." เรย์พูดพร้อมกับพยายามแกะมือเพื่อนของเขาออก แต่ต้าก็ไม่ได้กอดเขาไว้แน่นซะขนาดนั้นที่จะแกะออกไม่ได้ มันจึงทำให้มือของร่างโปร่งหลุดออกอย่างง่ายได้


"......" เรย์รีบลุกขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้วมองใบหน้าเพื่อนของเขา


"เป็นบ้าอะไรของมึงวะ?" เรย์พูดออกมาเบาๆ เขาเริ่มรู้สึกไม่ดีแล้วนะที่ต้าเริ่มทำนิสัยเปลี่ยนไปจากเดิม เรื่องที่แฟนของต้าที่เพิ่งขอเลิกกันกับร่างโปร่งไปหมาดๆ เขาก็พอจะเข้าใจอยู่ แต่มันจะทำให้ผู้ชายอย่างเพื่อนของเขาเปลี่ยนมาทำนิสัยงอแงเหมือนเด็กภายในคืนเดียวเลยหรอ แถมยังงอแงกับเขาที่เป็นผู้ชายด้วยกันอีก ถึงต้าจะเป็นผู้ชายที่ตัวไม่ค่อยสูงแล้วก็ตัวเล็กกว่าเขาก็เถอะ แต่ยังไงก็ยังเป็นเพื่อนกัน ถ้าจะมาทำแบบนี้ใส่เขา ยังไงบอกเลยว่าเขาก็คงจะไม่ชินง่ายๆ


"ฮึก..." เสียงสะอื้นดังขึ้นมา มันก็จึงทำให้เรย์ที่กำลังจะหันเดินไปปิดแอร์ขมวดคิ้วแล้วก็หันมามอง เขาก็เห็นเพื่อนของเขากำลังนอนร้องไห้ ทั้งๆที่ก็กำลังหลับตาอยู่


"มึงก็รังเกียจกูใช่ไหมเรย์..." คำพูดที่ออกจากปากของร่างโปร่งมันถึงกับทำให้เรย์ยิ่งงงเขาไปใหญ่


"ฮึก... มึงก็จะทิ้งกูไปใช่ไหม?" ต้าพูดเสียงสั่นออกมาอีก ทั้งๆที่ตาก็ยังไม่เปิด มันยิ่งทำให้เรย์หนักใจ เขาไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนของเขาถึงเป็นแบบนี้ 


"ไอ้ต้า..." เรย์เรียกเพื่อนของเขาออกมาด้วยน้ำเสียงเครียดๆ 


"ฮึก... มึงทำไมใจร้ายจังวะ..." ต้าเริ่มงอแงออกมามันหยุด มันก็จึงทำให้เรย์ยกมือขึ้นมาลูบหน้าด้วยความเหนื่อยก่อนที่จะลงไปนั่งที่ขอบเตียง พร้อมกับยกมือจะไปอังหน้าผากเพื่อนของเขา 


"ตัวโคตรร้อน..."


หมั่บ...


พูดยังไม่ทันได้ขาดคำต้าก็ขยับเข้ามากอดร่างของเรย์ไว้อีกจนเรย์ชะงัก แต่เขาก็ไม่ได้ขยับออกแต่อย่างใด เขาเอาแต่มองใบหน้าของเพื่อนของเขาที่มีคราบน้ำตาติดอยู่ แต่แปลกที่เสียงสะอื้นมันค่อยๆเงียบลงไปเรื่อยๆ


"....." จนในที่สุดคนที่ร้องไห้ออกมาก็หลับลงไป ส่วนเรย์ก็ได้แต่นั่งมองใบหน้าเพื่อนเขาด้วยสายตาเครียดๆ ทำไมมันต้องมาทำนิสัยแบบนี้ใส่เขาด้วย เขาโคตรจะไม่ชิน จะด่าหรือทำร้ายเพื่อที่จะให้มันหยุดทำ ก็ทำไม่ลง เพราะเอาเข้าจริงๆแล้วถึงจะอยู่ด้วยกันก็เถอะ แต่ก็อย่างว่าเพราะเขาก็ไม่ได้สนิทกันกับต้ามากเท่าไหร่ เพราะส่วนมากเขาก็จะสนิทกันกิวกับหนึ่ง แต่กับต้าก็ไม่ค่อยได้คุยกันหรอก เพราะว่ามันก็มักจะชอบอยู่คนเดียว หรือไม่ก็อยู่กับแฟน แต่พอถูกแฟนทิ้ง สภาพก็อย่างที่เห็น...


"เฮ้ออออ..." เรย์ถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนที่จะขยับขึ้นไปนอน เพราะเขารู้ว่ายังไงถ้าเขาลงจากเตียงไปต้าก็ต้องงอแงออกมาอีกแน่ๆ


"กูไม่ใช่พ่อมึงนะ..." เรย์พูด แต่คนที่นอนหลับอยู่ก็ไม่ได้ยิน เอาแต่นอนหลับตาเพราะเขารู้สึกเหนื่อยเพลีย


..


..


..


1 ชั่วโมงผ่านไป


เรย์ค่อยๆรู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แต่เขากลับไม่เห็นเพื่อนของเขาที่ตอนแรกนอนกอดเขาอยู่แถมผ้าห่มก็ยังหายไปไหนอีกก็ไม่รู้ 


"ไอ้ต้า..." เรย์รีบดีดตัวขึ้นมานั่งพร้อมกับเรียกหาเพื่อนของเขา สภาพแบบนั้นมันจะไปไหนได้วะ


"ไปไหนของมันวะ..." ร่างสูงลุกขึ้นพร้อมกับรีบเดินออกไปหานอกห้อง ก่อนที่เขาจะชะงักเมื่อเห็นร่างของเพื่อนของเขานอนขดตัวสั่นอยู่ที่หน้าห้องครัว แถมยังมีผ้าห่มกองไว้อยู่ข้างๆอีก


"ไอ้สัสต้า!" เรย์ตะคอกใส่เพื่อนของเขาที่นอนคดตัวอยู่ด้วยความโมโห มันเริ่มที่จะทำตัวแปลกๆจนเขาหงุดหงิดขึ้นมาแล้วนะ


หมั่บ!


ร่างสูงรีบตรงเขาไปหาคนที่นอนสั่นอยู่พร้อมกับจับกระชากแขนของต้าให้ลุกขึ้นมา จนร่างโปร่งลืมต้าขึ้นมามองด้วยสีหน้าเศร้าๆพร้อมกับขมวดคิ้ว


"ปล่อย..." ต้าพูดเสียงแหบพร้อมกับพยายามสะบัดมือของเรย์ออกด้วยแรงที่มีอยู่ ถึงเขาจะเหนื่อยล้ามากแค่ไหนก็เถอะ


"เป็นเหี้ยอะไรสัส! ที่นอนมีทำไมมึงไม่นอนห๊ะ!?" เรย์ถามออกมาด้วยความโมโหพร้อมกับกระชากตาขึ้นมายืนอย่างแรง แต่ร่างของต้ามันก็เซจนล้มลงไปอีก


ตุบ...


"อึก..." เรย์มองร่างของเพื่อนของเขาที่นอนกองอยู่ที่พื้นด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจ ทำไมต้าถึงกลายมาเป็นแบบนี้เขาก็ไม่รู้


"มึงจะมาแคร์กูทำไม... ฮึก..." คนที่ตัวเล็กกว่านอนกองอยู่ที่พื้นพร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ


"ยังไงมึงก็รังเกียจกูอยู่แล้วนิ..." ต้าพูดออกมาอีก


"โอ๊ยไอ้เหี้ย!"


ผลั่ก!


เรย์สบถออกมาด้วยความโมโห แต่เขากลับเดินไปเตะเข้าที่โซฟากลางห้องเพื่อที่จะระบายความโกรธ ร่างสูงค่อยๆยกมือขึ้นมาลูบหน้าด้วยความเหนื่อยกับการกระทำของเพื่อนของเขา ก่อนที่จะนั่งลงที่โซฟาแล้วก็จ้องมองมาที่คนตัวเล็กที่กำลังนอนอยู่ด้วยสายตานิ่งๆ


"...." เขาเริ่มที่จำทนไม่ไหวแล้วนะ เขากลัวว่าเขาจะเผลอทำร้ายเพื่อนของเขาจนมันเจ็บตัว ทั้งๆที่ก็รู้ว่าต้าคงสู้เขาไม่ได้ และมันก็คงจะไม่ตอบโต้เขากลับเลยด้วยซ้ำ


..


5 นาทีผ่านไป


"...." ทั้งสองต่างก็พากันเงียบ ไม่ยอมมีใครพูดอะไรออกมาเลยสักคำ แต่ก็ยังคงได้ยินเสียงสะอื้นของร่างโปร่งที่มันเริ่มที่จะเบาลงเรื่อยๆจนแทบจะไม่ได้ยินเสียงไปแล้ว


"ไปนอนในห้องไอ้ต้า..." เรย์พูดออกมาเสียงนิ่ง ซึ่งมันก็เป็นการทำลายความเงียบที่อยู่ภายในห้อง


"มึงยิ่งไม่สบายอยู่... มานอนตัวเปล่าอยู่บนพื้นเย็นๆเดียวแม่งก็ไม่สบายหนักขึ้นไปอีกหรอก..." เรย์พูด


"ไม่..." ต้าพูดปฏิเสธออกมา 


พรึ่บ!


เรย์ลุกขึ้นด้วยความโมโห เขาว่าคิดว่าคงจะพูดภาษาคนกับต้ารู้เรื่องแล้วนะ แต่มันกลับยังทำนิสัยเหมือนเด็กใส่เขาอีก  ร่างสูงเดินตรงเข้าไปหาคนที่ตัวเล็กกว่าเขาด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนที่จะจับกระชากให้ต้าลุกขึ้น 


"อึก... หยุดไอ้เรย์!" ต้าที่ลุกขึ้นมาแล้วพยายามที่จะดึงแขนของเขาออกจากมือของเรย์ แต่ก็สู้แรงไม่ได้ 


พรึ่บ!


"อ๊ะ..." ด้วยความหงุดหงิดเรย์ก็จึงอุ้มร่างของเพื่อนของเขาขึ้นพาดบ่าจนต้าชะงัก เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเรย์จะมีแรงเยอะถึงขั้นยกร่างของเขาได้ด้วย 


"พูดดีๆไม่ฟังกูใช่ไหมห๊ะ!?" เรย์อุ้มเพื่อนของเขาไปด้วยบ่นไปด้วยก่อนที่จะโยนร่างของเพื่อนของเขาลงบนที่นอนอย่างแรงจนต้างเบ้หน้าด้วยความเจ็บ


"ไอ้สัส..." ต้าด่าคนตัวสูงออกมาพร้อมกับทำท่าจะเลื่อนตัวลงไปจากเตียง


อึก...


"โอ๊ย... ปล่อยไอ้เรย์!" แต่ไม่ทันให้ต้าลุกลงไปจากเตียง เรย์ก็ขึ้นมานั่งคร่อมทับเพื่อนของเขาพร้อมกับกดแขนทั้งสองข้างของต้าไว้


"หึ... นี่หรอวะนิสัยไอ้ต้าคนที่กูรู้จัก..." เรย์กระตุกยิ้มมุมปากพร้อมกับพูดเยอะเย้ยเพื่อนของเขาออกมา


"อยากให้กูช่วยทำให้มึงลืมแฟนของมึงไม่ใช่หรอวะ?" เรย์พูดออกมา ตอนนี้ความรู้สึกแปลกๆในตอนแรกมันก็หายไปหมดละ ยิ่งเขาเป็นคนที่เวลาโมโหจะชอบไม่ได้สติด้วย 


"ปล่อยกู..." ต้าพยายามดิ้นพร้อมกับพูดบอกคนที่อยู่ด้านบน


"กูไม่แปลกใจเลยทำไมแฟนมึงถึงขอเลิกกับคนอย่างมึง..."


"เพราะมึงแม่งทำตัวแบบนี้นี่ไง..."


อึก...


คำพูดที่ออกจากปากของเรย์มันถึงกับทำให้ต้าชะงักหยุดนิ่งทันที มันเป็นคำพูดที่เหมือนกันกับที่แฟนเก่าของเขาพูดออกมาก่อนที่จะเลิกกัน นิสัยของเขามันเป็นแบบไหนหรอ...


ถึงทำให้เขาไม่คู่ควรที่จะมีคนรัก


"งั้นมึงก็ทำให้กูลืมมันไปเลยดิ..." ต้นพูดประชดเพื่อนของเขาออกมา ทั้งๆที่ในใจมันก็เจ็บจนแทบจวนจะตายทั้งเป็น


"หึ... มึงคิดว่ากูไม่กล้าเอาเพื่อนหรอวะ?" เรย์พูดถามออกมา ตาก็มองเข้าไปที่ดวงตาของเพื่อนของเขาด้วยสีหน้าที่เอาจริง ก่อนที่ต้าจะหันหน้าหนี ทำไมตอนนี้เขารู้สึกเหนื่อยทั้งกายทั้งใจ เหนื่อยจนแทบไม่มีแรงจะพูดอะไรออกมาอีกแล้ว นี่เป็นครั้งที่เขาแสดงนิสัยที่แท้จริงออกมาให้เพื่อนของเขาได้เห็น นิสัยที่เหมือนกับคนงี่เง้า นิสัยเหมือนกับเด็ก ชอบงอแงเมื่อไม่พอใจ...


"......" คนที่ตัวเล็กกว่าเงียบ


"ทำไม? ไม่กล้าหรอวะ?" เรย์พูดออกมาอีก มันก็จึงทำให้ต้ารีบหันมามองหน้าเพื่อนของเขาทันที


"มึงต่างหากที่ไม่กล้า รังเกียจกูไม่ใช่หรอ?" ต้าถามกลับ


"หึ..." 


เพียงแค่เรย์กระตุกยิ้มมุมปากเป็นเชิงบอกให้ทราบ ริมฝีปากหนาก็พุ่งลงไปประกบจูบที่ริมฝีปากนุ่มทันที...



EMMA HEARTFILIA

​ชอบทำให้รีดค้างครับ ถึงรีดจะอยากตบไรท์ก็ตามท่ดๆ ตอนต่อไปของคู่นี้ไม่บอกก็รู้นะครับ

กิวนาวอีกตอนครับ แป๊บ อิอิ ฟาบุๆ ครุๆคริๆ 5555

@heartfilia_emma

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว