ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 ปั๊ป อักศร ชาติพบ

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ปั๊ป อักศร ชาติพบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 173

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2560 13:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ปั๊ป อักศร ชาติพบ
แบบอักษร

​ตอนที่ 5

เสียงรถเข้ามาหยุดจอดในรั้วบ้าน ดนัยเปิดประตูเข้าบ้านเจอปั๊ปที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ห้องนั่งเล่น

           ปั๊ป (นาย อักศร  ชาติพบ) หนุ่มหล่ออายุ 24 ปี มาดสุข หล่อ มีเสน่ห์เวลายิ้ม ลูกชายคนโตของคุณดนัย

“สบายเลยนะเรา ปิดเทอมทั้งทีแทนที่จะไปหาการหางานทำช่วงปิดเทอม” ดนัยบ่นกับลูกแล้วก็มานั่งที่โซฟาดูทีวี

“โห่ๆๆๆๆ พ่อปิดเทอมเขาก็ต้องพักผ่อนดิ”

“พักผ่อนหรออ…ดี พักผ่อนให้เต็มอิ่มเลยนะลูกเปิดเทอมมาพ่อมีอะไรให้ลแกทำช่วยพ่อหน่อย”

“อะไรห๊ะพ่อ” ปั๊ปถามกลับด้วยความสงสัย “ได้ไหมหล่ะ???” ดนัยเข้นให้ลูกตอบก่อนที่จะบอกว่าให้ช่วยเรื่องอะไร

“คือพ่อจะให้ลูกไปรับไปส่งลูกสาวเพื่อนพ่อหน่อยหนะ เรียนที่เดียวกับแกนิ”

“ห๊ะ ! เรียนที่เดียวกันทำไมต้องไปรับไปส่งอะไรพ่อ ไม่เอา!!! :( :( 

"ทำไมไม่ให้แม่เขาไปส่งหละพ่อ”    ปั๊ปเสนอกลับเพราะไม่อยากทำ

“ก็แม่เขางานเยอะว่างอยู่ดูเขาบ้างไม่ว่างอยู่ดูบ้าง ทำไมแค่นี้แกทำไม่ได้รึยังไง ห๊ะ! ตาปั๊ป”

 “นี่มันบังคับกันชัดๆ” ปํ๊ปคิดในใจ

“แต่แกต้องทำ พ่อออกคำสั่งตรงนี้เลยละกัน แกต้อไปรับไปส่งหนูดาหลัง ไม่งั้นพ่อจะหักเงินค่าขนมแก”

ปั๊ปทำหน้าเศร้าและตอบว่า “ อะๆ ก็ได้ๆๆ ไปก็ไปแค่ไปรับไปส่งนะพ่อ”

ดนัยแอบยิ้มที่ลูกยอมทำตามและพูดกลับไปว่า “ไม่ใช่แค่ไปส่งต้องคอยดูแลที่มหาลัยด้วย เหมือนที่พ่อดูแลแกไง ทำได้มะ?”

“โห่!!! พ่อ อย่าเอาพ่อมาเปรียบเทียบดินี่พ่อให้ผมดูแลใครก็ไม่รู้ ชื่อผมยังไม่รู้จักเลย” ปั๊ปพูดและทำสีหน้าที่จริงจัง

“เขาชื่อ ดาหลัง เดี๋ยวเปิดเทอมแกก็รู้จัก เอาเป็นว่าแกดูแลเขาให้ดีอย่าที่พ่อดูแลเองก็พอ แค่นี้ทำได้มั้ย? ทำไม่ได้ก็ไม่ต้องเอาค่าขนมเพิ่ม” ดนัยพูดตัดทางเลือกเพื่อที่ไม่ให้ปั๊ปปฏิเสธ

“โอเคคคค…พ่อพูดมาสะขนาดนี้ละ ผมจะทำไรได้  นอกจากทำตามที่พ่อขอ” ปั๊ปพูดพร้อมกับทำหน้าบึ้งใส่ ดนัยดีใจที่ปั๊ปยอมทำตามที่ตัวเองให้สัญญากับหลิวว่าจะช่วยดูแลลูกสาวเขา

“เดี๋ยวใกล้เปิดเทอม พ่อจะส่งโลเคชั่นบ้านหนูดาหลังให้แกนะ ช่วงนี้ก็พักผ่อนตามสบายนะ” ดนัยพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยเพื่อยั่วโมโหปั๊ป “พ่อขึ้นห้องไปอาบน้ำก่อนละ เหนื่อยจะแย่วันนี้ ปิดไฟปิดประตูอะไรให้เรียบร้อยหละ” ดนัยบ่นแล้วก็เดินขึ้นห้องไป

ปั๊ปหงุดหงิดที่พ่อพูดเยาะเย้ยใส่ เดินไปปิดทีวี ปิดประตู ปิดไฟ ขึ้นห้องนอนปั๊ปหงุดหงิดมากต้องการที่ระบายเลยหยิบโทรศัพท์แล้วกดโทรไปหาเพชรเพื่อนรักของเขา 

เพรช เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของปั๊ป ชายที่ชอบเที่ยวและพูดมาก รักความถูกต้องที่สุดเกลียดการดูถูกคนอื่น เป็นลูกเจ้าของไร่องุ่นที่เป็นยอดฮิตที่สุดในประเทศลาว

ตุ้ดดดดด……..ตุ้ดดดดด…….ตุ้ดดดดดด

สายสนทนา

ปั๊ป : ไอ่เพชร กูมีเรื่องปรึกษามึงวะ (อารมณ์หงุดหงิด หน้าตาบึ้งตึง)

เพชร : เรื่องไรวะ?

ปั๊ป : พ่อกูอะดิ แม่งไม่มีเหตุผลวะ

เพชร : ทำไมวะ?

ปั๊ป : ก็เขาจะให้กูไปรับไปส่งลูกสาวเพื่อนพ่ออะดิ ใครก็ไม่รู้จักวะ แม่งงงงง!!!!

เพชร : อ่าววว… แล้วมึงตอบพ่อมึงไปว่าไงวะ?

ปั๊ป : ไม่มีทางเลือกโว๊ยยย…นอกจากทำตามม เดี๋ยวพ่อก็หักเงินค่าขนมกูอีก :( :(

เพชร : แค่เงินค่าขนมมึงยอมขนาดนี้เลยหรอวะ?

ปั๊ป : เอออดิ  ไม่มีเงินค่าขนมกูก็ไม่มีเงินเก็บดิวะ

เพรช : 5555555 (เสียงหัวเราะ) กูไม่ยักกะเชื่อว่าพี่ปั๊ปของเรากลัวโดนหักค่าขนม  ว่าแต่เขาชื่ออะไรวะ?

ปั๊ป : เห็นพ่อกูบอกว่าชื่อ ดาหลัง อะไรนี่แหละ

เพชร : ชื่อออกจะน่ารัก เขาอาจจะน่ารักก็ได้นะมึง

ปั๊ป : น่ารักกับผี นะสิ (น้ำเสียงที่โมโห)

เพชร : แกเคยเห็นหน้าเขาแล้วหรอวะ ถึงบอกว่าไม่น่ารัก…?

ปั๊ป : ยังวะ แค่ชื่อก็เฉิ่มละมึงงง ว่าแต่มึงทำไมยังไม่นอนวะ

เพชร : กำลังจะนอนแล้วหละ มีไอ่คุณชายโทรมารบกวนสะก่อน (น้ำเสียงแซวเล่น)

ปั๊ป : เออออ ไม่รบกวนมึงละ ฝันดีโว้ยยย ตู้ดดดดด….(กดวางสาย)

เมื่อปั๊ปได้พูดระบายให้เพชรฟังเขาก็ปิดไฟนอน 00 : 15 นาทีเขาลุกมานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยด้วยความนอนไม่หลับกับเรื่องที่พ่อมอบหมายให้เขาทำ กลับทำให้เขาต้องคิดมากว่าเขาจะทำไปทำไม ทำเพื่ออะไร ข่มตานอนจนถึงเช้า

พระอาทิตย์ขึ้นส่องเป็นสัญญาณเมฆ หมอก อากาศที่แจ่มใสปั๊ปตื่นเช้าด้วยความที่นอนไม่หลับตั้งแต่เมื่อคืนเขาอาบน้ำแต่งตัวทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ลงมาทานข้าวกับพ่อข้างล่าง

เมื่อดนัยเจอั๊ปที่กำลังเดินลงจากบันได

“มา ตาปั๊ป มากินข้าวกับพ่อ”

“ครับ” (ทำหน้าที่กำลังง่วงนอน)

“เป็นไง เมื่อคืนได้พักผ่อนมั้ย”ดนัยพูดพร้อมกับทำหน้าหัวเราะ

“พักผ่อนอะไรหละพ่อ ไม่ได้นอนทั้งคืนก็ว่าได้ เอาจนนอนไม่หลับเลยเนี่ย”

“เอาน่า ทำตามที่พ่อขอก็สิ้นเรื่อง จะคิดมาไปทำไม หรือแกป้อดขึนมา??”

“ว่าแต่ลูกสาวเพื่อนพ่อเรียนคณะอะไรหรอครับ” ปั๊ปเปลี่ยนเรื่องได้อย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้พ่อมาล้อเขาอีก

“เห็นเขาบอกว่า คณะสถาปัตย์อะไรนี่แหละ”

“สาวสถาปัตย์สะด้วยยย ” เมื่อปั๊ปทราบก็รีบทานอาหารเช้าเสร็จ

“งั้นผมขอตัวไปก่อนนะพ่อเดี๋ยวไปมหาลัยสาย พ่อส่งโลเคชั่นบ้านเขาให้ผมแล้วใช่มั้ย?” เสียงตะโกนของปั๊ปที่กำลังเดินไปที่โรงจอดรถ

“เออ ส่งแล้ว เปิดดูในไลน์สิ อย่าลืมนา ดูแลเขาให้ดีๆนะโว้ยย” พ่อตะโกนตอบกลับ

ปั๊ปได้ยินเสียงที่พ่อตะโกนตอบกลับก็เปิดประตูพร้อมก้าวขาขึ้นรถ เสียงสตาร์ทรถของปั๊ปดังขึ้นและขับออกจากบ้านของเขา


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว