เตรียมพบกับความรักแฟนหลงแฟนของเฮียภามพระเอกของเรากันได้เลย💜และขอขอบคุณทุกแรงสนับสนุนที่คอยเข้ามาอ่านเข้ามาแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ.....เดซี่🌼

ชื่อตอน : PAM_04

คำค้น : ยายะ เฮียภาม รักในมหาลัย ภาม พี่ร้าย ยาหยี หนูยา nc18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2560 12:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PAM_04
แบบอักษร

ก๊อกๆ

ฉันเอื้อมมือไปเคาะห้องเฮียภามเบาๆพร้อมกับเปิดประตูเข้าไปในห้อง...หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ใช่...เราแยกห้องกันนอน! เฮียเห็นฉันดูเป็นผู้หญิงที่หิวกระหายขนาดนั้นเลย? แค่ย้ายมานอนด้วยกันเอง(เหรอ) แล้วทำไมฉันถึงเอาแต่คิดเรื่องพวกนี้เนี่ย ฉันค่อยๆเดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีมืดออกไปทางดำซะส่วนใหญ่....

“ซิ๊ดดดดด..อ่า”

เสียงแปลกๆดังขึ้นในขณะที่ฉันกำลังสำรวจห้องเฮียอยู่

ฉันค่อยๆเดินไปทางต้นเสียง....มันดังจากห้องเฮียด้วยอะ

“นะ หนูยาาา อ่าาาาส์”

ฉันขมวดคิ้วลงทันทีรีบก้าวเข้าไป...เดินตรงไปที่ห้องน้ำแล้วมองเข้าไปเพราะประตูห้องน้ำเปิดอยู่

“อุ๊บ!” ฉันถึงกับเบิกตากว้างปิดปากตัวเองทันที

ภาพที่เห็นคือเฮียภามในร่างเปลือยกำลังกำแท่นเนื้อขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเอ็นไว้ในอุ้งมือพร้อมกับขยับชักมันเข้าออก...

“ซิ๊ดดด...ยาจ๋าาา อ่าาส์”

0//////0 ฉันถึงกับหน้าแดงซ่านร้อนผ่าวไปหมด ทำไมเฮียต้องพูดชื่อฉันด้วยเล่า! ฉันไม่ใช้เด็กผู้หญิงใสซื่อถึงขนาดที่จะไม่รู้ว่าที่เฮียทำอยู่มันคืออะไร...แล้วทำไมของเฮียมันถึงได้ใหญ่ขนาดนั้นกัน

“เฮียใกล้แล้วววว อ่าาา” ตาฉันจ้องเขม็งลงบนท่อนเนื้อของเฮียอย่างเหม่อลอย จากนั้นก็ได้สติขึ้นเมื่อท่อนเนื้อมันพุ่งน้ำเหนียวข้นออกมาอย่างกับปืนฉีดน้ำ! ไม่ได้การล่ะ ฉันต้องรีบไปก่อนที่เฮียจะโดนเห็นเข้า

ฉันรีบถอยกลับไปห้องตัวเองด้วยขาที่สั่นเล็กน้อย หน้าร้อนผ่าวไปหมด


ปัง!

ตึกตักๆ

ฉันรีบปิดประตูห้องตัวเองพร้อมกับยืนพิงประตูด้วยใจที่สั่นรัว มันเต้นไม่เป็นจังหวะจนฉันคิดว่ามันแทบจะระเบิดออกมา...หลับตาลงสูดหายใจเข้าลึกๆ อ่าาาา ทำไมฉันถึงได้รู้สึกเหนื่อยขนาดนี้ แขนขาอ่อนไปหมด...ค่อยๆก้าวขาลงไปนอนบนเตียงอย่างอ่อนแรง


ก๊อกๆๆ

ฉันถึงกับสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู

ตึกตักๆ

ฮืออออ เฮียแน่เลย ฉันกังวลไปหมด เอาไงดีๆ แกล้งหลับดีกว่า ใช่! แกล้งหลับ(ใช้อะไรคิด) จากนั้นฉันก็รีบนอนคลุมโปงทันที ....

“หนูยา”

เตียงที่ยวบลงพร้อมกับเสียงเฮียนั้นทำเอาฉันถึงกับหลบตาปี๋ ไม่ยอมเลิกผ้าออก เพราะว่าเรามีกุญแจของกันและกัน เฮียเลยเข้ามาได้ ฮือออ ไม่กล้าเจอหน้าเฮียแล้วอะ

“โกรธเฮียหรือเปล่า ที่ไม่พาไปกินเค้ก”

.........

“ลุกขึ้นมาคุยกับเฮียสิครับ” เฮียพูดเสียงนุ่ม

“เฮ้อ งั้นเฮียคงต้องไปกินข้าวคนเดียวแล้วสิ”

“ไม่ใช่นะ!”

ฉันรีบเปิดผ้าห่มออก....อ่าาา ภาพตอนที่เฮียกำลังช่วยตัวเองผุดขึ้นมาในหัว จากนั้นหน้าฉันก็ร้อนขึ้นมาอีกรอบ

“นึกว่าโกรธเฮียซะอีก แล้วทำไมถึงนอนคลุมโปงอย่างนั้น ไม่สบายหรือเปล่าหน้าแดงเชียว”

เฮียพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมเอื้อมมือมาอังหน้าผากฉันเบาๆ ฮือ พ่อแก้วแม่แก้วหนูเขินไม่ไหวแล้ว!

“ตัวก็ไม่ได้ร้อน”

“นะ หนูไม่ได้เป็นอะไรค่ะ เรารีบไปกันดีกว่า”

ฉันรีบพูดพร้อมกับเด้งตัวออกจากเตียงแล้วเดินออกไปหน้าประตูทันที

“ว้ายยยย ปะ ปล่อยนะ” ฉันถึงกับร้องลั่นเพราะเฮียฉันเข้าไปหาตัว

“โกรธเฮียจริงๆสินะ” เฮียสวมกอดฉันจากด้านหลังพร้อมพูดเบาๆ

“ปะ เปล่า”

หนูไม่ได้โกรธธธธ แต่หนูเขินนน! คิดในใจไม่ได้พูดออกมา

“แล้วเป็นอะไรครับ หื้อ”

เฮียพูดแล้ววางคางเอาไว้บนไหลฉันเบาๆ...ถามด้วยน้ำเสียงนุ่ม

“นะ หนูแค่รู้สึกหนาว” ฉันแถไปเรื่อยขยับหน้าหนี

“โอเค งั้นเรารีบไปกันเถอะ” เฮียคลายมือที่พันฉันเอาไว้ออกพร้อมจุงมือฉันเตรียมจะเดินออกจากห้อง

“ค่ะ” ฉันพูดเบาๆโดยที่ไม่กล้วเงยหน้าขึ้นไปมองเฮียซักนิด

จากนั้นเราทั้งสองก็เดินออกจากห้องแล้วเดินขึ้นรถที่จอดนิ่งอยู่...

“หนูคิดได้หรือยังว่าจะกินอะไร” เฮียหันมาถาม

“อะไรก็ได้” ฉันตอบไปโดยที่ไม่มองหน้าเฮีย

“งั้นเฮียพาไปร้านเดิมแล้วกัน”

พูดเสร็จเฮียก็ขับรถออกไป ร้านเดิมที่เฮียพูดคือร้านอาหารโปรดของฉันเอง เพราะมันมีทั้งของคาวหวานในร้านเดียวกัน แล้วรถชาติก็ดีมากๆด้วย

..........


-PAM-

ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าทำอะไรผิดไปหรือเปล่า เพราะหนูยาเงียบไม่ยอมคุย ถามคำตอบคำ ไม่เหมือนเวลาปกติเลย ทั้งที่ก่อนจะขึ้นห้องยังดีอยู่แท้ๆ

“หนูยาครับ”

ผมรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก เพราะเธอไม่แม้แต่จะหันมามองผมด้วยซ้ำไป

“คะ?” นั้นไง

“เฮียถามตรงๆนะ” ผมเลี้ยวรถจอดริมทางพร้อมกับถามร่างเล็กด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เธอพยักหน้าเบาๆ

“ไปรู้อะไรมาหรือเปล่า”

ผมทำหน้าเครียดเลิกน้อย เพราะผมกลัวว่าเธอจะรับไม่ได้เรื่องคู่ขาเก่าๆ ที่เอาไว้ระบายอารมณ์ ใช่ คุณฟังไม่ผิด!แค่เอาไว้ระบายอารมณ์ เพราะผมอยากถนอมเด็กน้อยให้โตเต็มวัยเสียก่อน เลยต้องหาทางออกโดยการไประบายกับคนอื่น แต่ก็แอบกลัวอยู่ลึกๆว่าเธอจะรู้ ถึงเธอจะดูเป็นเด็กน้อย แต่เธอหวงผมมากๆเลยล่ะ แล้วสิ่งที่ผมอึ่งที่สุดคือ เธอตบสาวคู่ขาเก่าที่มาหอมแก้มผมตอนกินข้าวอยู่กับเธอ ตอนนั้นเธอโวยวายกับผมยกใหญ่ แต่ตอนนี้เธอไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ มันต้องมีอะไรแน่ๆ ผมต้องเคลียร์ให้รู้เรื่อง!

-END PAM-


“ไปรู้อะไรมาหรือเปล่า”

ตายแล้ววว ตายแน่ เฮียจอดรถแถมยังจ้องกดดันอีก ทำไงดีๆ

“หนูหิวแล้ว”

ฉันพยายามแถไปเรื่อยๆ ก็คนมันไม่กล้าบอกนิ เป็นคุณจะบอกไหมหล่ะ ว่าแอบดูแฟนช่วยตัวเอง ไม่พอยังครางชื่อเราซะเสียงดังลั่นห้อง!

“เฮ้ออ ถ้าหนูไม่สบายใจที่จะตอบก็ไม่เป็นไร แต่มีอะไรบอกเฮียได้ทุกเรื่อง เชื่อใจเฮียนะครับ”

เรื่องแบบนี้ให้ตายก็ไปมีวันบอกหรอก!

ฉันพยักหน้าเบาๆไปอย่างนั้น

จากนั้นเฮียก็ขับรถต่อไปจนถึงร้านโปรดของฉัน ฉันรีบเดินเข้าร้านไปแล้วนั่งลงตรงโต๊ะประจำ

“หนูจะกินเหมือนเดิมไหม” ทำไมเฮียดูเอาใจแปลกๆจัง

“หนูยังไม่ค่อยหิว ขอซุปเห็ดถ้วยหนึ่ง กับน้ำเปล่า” ฉันตอบไปอย่างนั้นเพราะมันรู้สึกไม่อยากกินขึ้นมาดื้อๆ

“ไหนเมื่อกี้บอกว่าหิวไง” เฮียภามถึงกับขมวดคิ้วเงยหน้าจากเมนูมองฉัยด้วยแววตาสงสัย...เอาแล้วไง

“อ่อ ก็หนูเตรียมท้องเอาไว้กินเค้กไง” ฉันรีบแก้ตัว

“ถ้ากินแค่นี้ไม่ต้องกินเค้ก” เฮียพูดเสียงจริงจัง ก็คนมันกินไม่ลงอ่ะ(สงสัยอิ่มตาอิ่มใจ)

“งั้นหนูเอาข้าวผัดกับแกงจืดก็ได้” ฉันพูดเสียงอ่อย

“งั้นผมเอาสปาเก็ตตี้ แล้วก็เค้กสตอเบอร์รี่ กับนมปั่นหลังอาหารนะครับ” เฮียจัดการสั่งให้ฉันอย่างรู้ใจ

จากนั้นไม่นานอาหารที่สั่งก็มาส่ง แล้วเราก็นั่งกินกันเงียบๆจนอิ่ม แล้วเราก็เดินออกจาร้านพร้อมกับขึ้นรถทันที

แชะ!

จู่ๆเฮียก็สอดมือเข้ามาจับแล้วกดถ่าย

“ถ่ายอะไรเนี่ย”

“ก็จะเอาลงไอจี” เฮียพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ทำเอาฉันใจเต้นแรงหัวใจพองโต ถึงฉันจะเคยบอกเฮียว่าเราไม่จำเป็นต้องบอกใครก็ได้ว่าเป็นแฟนกัน แต่มันก็ไม่ใช่ความลับอะไร แค่ไม่อยากให้มันวุ่นวายแค่นั้นเอง แต่เขาก็ยังน่ารัก แล้วก็อ่อนโยนเหมือนเดิม


Instagram


ถูกใจ 3411 แสดงความคิดเห็น 435

PAM_oo อิ่ม @ร้านสบายๆ

Jj_|| หัวใจสะลาย ทำไมถึงกับกับหนูแบบนี้คะ ฮืออออ!!!

K008 มันเป็นใครรร!!

XA_VIER ใครวะ @night12 มึงมาดู ไอ้ภามกับสาว??

night12 มึงเบี้ยวนัดกูเพราะสาวคนนี้เองหรอ


*************



ไรท์มาแล้วววว รีบสุดฤทธิ์ เห็นเมนท์แล้วชื่นใจ ติชมกันได้นะ ไรท์อ่านทุกเมนท์แน่นอน เจอกันตอนหน้า บายย






ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว