เตรียมพบกับความรักแฟนหลงแฟนของเฮียภามพระเอกของเรากันได้เลย💜และขอขอบคุณทุกแรงสนับสนุนที่คอยเข้ามาอ่านเข้ามาแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ.....เดซี่🌼

ชื่อตอน : PAM_03

คำค้น : ยายะ เฮียภาม รักในมหาลัย ภาม พี่ร้าย ยาหยี หนูยา nc18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2560 16:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PAM_03
แบบอักษร

-PAM-

“สำหรับวันนี้พอแค่นี้ก่อน อย่าลืมนะครับว่าเรามีนัดกันอีกทีคือวันพุธแปดโมงตรง ใครมาสายโดนทำโษนะครับ แยกย้ายได้”

เสียงไอ้ฟาร์รรุ่นน้องของผมสั่งกับน้องปีหนึ่งเสียงเข้ม

“มึงสนคนไหนเป็นพิเศษไหมวะ” ไนท์หันมาถามผมหลังจากที่พึ่งสั่งแยกย้ายรุ่นน้องปีหนึ่ง

“....”

ผมไม่ตอบเพราะสายตาผมกำลังจ้องร่างเล็กของหนูยาที่กำลังเดินออกไปกับเพื่อนสาวสองคน ยายะ หรือหนูยาเธอเป็นแฟนผมเอง เราคบกันได้สามปีแล้ว เพราะว่าเธอเป็นคนน่ารักและขี้อ้อนแบบสุดๆ เลยทำให้ผมหวงเธอเป็นพิเศษ แล้วเรื่องที่ผมมีแฟนก็ไม่มีใครรู้แม้แต่เพื่อนสนิทของผมเองอย่างไอ้ไนท์กับไอ้ชาหรือชาเวียร์ แต่มันก็ไม่ใช้ความลับอะไรหรอก แค่ไม่มีคนถาม

“ภาม ไอ้ภาม!”

“ว่า” ผมตื่นจากภวังค์เพราะเสียงไอ้ไนท์ตะโกนเรียกดังลั่น

“มึงเหม่ออะไรว่ะ กูถามว่า! รถกูเสียขอติดรถกลับด้วยได้ไหมครับท่านชาย”

“ไม่ได้” ผมตอบเสียงแข็งออกไปทันที เพราะวันนี้ผมจะกลับกับยายะ

“ อ่าว ทำไมว่ะ ปกติกูก็กลับกับมึงออกจะบ่อย”

ไนท์ทำหน้าสงสัย

“เถอะน่า ไปขอไอ้ชาโน้น” ผมโบยไปทางไอ้ชา

“แล้วคืนนี้มึงออกไหม” ไอ้ชาหันมาถาม ออกในที่นี้คือไปเที่ยวกลางคืนนั้นเอง

“ดูก่อน” ผมตอบไปแบบไม่แน่ใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงตกลงไปแบบไม่ต้องคิด แต่ตอนนี่ยายะย้ายมาอยู่ห้องข้างๆ เอาง่ายๆคือผมอยากอยู่กับเธอมากกว่านั้นเอง

“อะไรวะ เปิดเทอมวันแรกต้องจัดหน่อยสิ” ไนท์ทำท่าโวยวาย

“ไว้วันอื่น กูไปล่ะ” ผมพูดตัดจบแล้วเดินออกมา



“พะ พี่ภามคะ” ในขณะที่ผมกำลังเดินไปที่โรงจอดรถนั้นก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

“หือ ครับ?”

ผมหันหลังกลับไปตอบเสียงเรียบ หญิงสาวหน้าตาน่ารักที่ก้มหน้าไม่กล้าหันเงยหน้าขึ้สมามองผม

“นะ หนูชอบพี่ค่ะ!” เธอพูดด้วน้ำเสียงสั่นๆ

“พี่ยังไม่พร้อมมีใคร” เธอก็ดูน่ารักดีนะ แต่ผู้หญิงน่ารักใสๆที่ไหนเขาแต่งตัวโป๊ขนาดนี้กัน กระดุมเสื้อจะแตกออกมาอยู่แล้วนั่น หึ ผมดูออกน่า

“ไม่สนหนูหน่อยเหรอคะ” นั้นไง ลายออกแล้ว

“พี่ยังไม่พร้อมมีใคร” ผมตอบไปแบบถนอมน้ำใจสุดๆ เพราะผมไม่ชอบด่าผู้หญิงน่ะ

“แต่เนยพร้อม” เธอพูดพรางใช้มือมาคล้องคอผม กลิ่นน้ำหอมฉุนชะมัด

“พี่ว่าเราออกไปดีกว่า” ผมพูดเสียงเข้มแผ่รังสีกดดัน เพราะถ้าหนูยามาเป็นละก็เป็นเรื่องแน่

“อ่อ งั้นเนยไปก่อนก็ได้ค่ะ” พูดเสร็จเธอก็รีบเดินจากไป


ผมหันมาสนใจมือถือในมือ แล้วกดโทรหาหนูน้อยทันที

‘ฮาโหลลล’ เธอร้บสายเสียงหวาน

“อยู่ไหนแล้วครับ”

‘กำลังจะไปคะ’

“อืม รีบมาเฮียหิวแล้ว” ผมพูดเสร็จก็กดว่าสายไป แล้วเดินขึ้นรถสตาร์ทรถรอ....

-END PAM-


“กลับก่อนนะพรุ่งนี้เจอกัน” ฉันลุกขึ้นแล้วหันไปบอกกับสองสาวที่กำลังนั่งอยู่ตรงไม้หินอ่อนที่เดิม

“อืม ฉันก็จะกลับแล้วเหมือนกัน เจอกันพรุ่งนี้” นลินก็เก็บของเตรียมลุก

“บายย”

จากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันออกไป

ติ๊ดๆ

“โฮโหลลลล” ฉันรับลายพร้อมกับลากเสียวยาว

“อยู่ไหนแล้วครับ” เฮียภามถามเสียงนุ่ม

“กำลังไปค่ะ”

“อืมรีบมาเฮียหิวแล้ว” พูดเสร็จเฮียก็วางสายไป

จากนั้นก็ฉันรีบเดินตรงมาที่โรงจอดรถของตึก แล้วตรงเดินไปที่รถบีเอ็มสีดำมนิทที่จอดรออยู่แล้ว


เกร็ก!

ฉันเอื้อมมือเปิดประตูพร้อมกับหย่อนกายลงนั่งบนเบาะนุ่ม

“ฟอดดดดด อื้ออ ปล่อยเลย”


ฉันดันหน้าหล่อของเฮียภามออกทันที แล้วทำท่าเข้ามาจูบหลังหอมแก้มฉันฟอดใหญ่...ชอบหลอกแต๊ะอั๋งฉันตลอดเลย

“ก็แก้มหนูหอม เฮียก็เลยอยากลองดูว่าปากจะหอมเหมือนแก้มไหมก็เท่านั้นเอง” จ้าๆๆ เชื่อ เผลอเป็นไม่ได้จ้องแทะโลมฉันตลอด....จนฉันต้องบิดตัวไปมาเพราะเขิน

“เฮียก็ คะ เคยแล้วนิ” ฉันพูดไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ หลบสายตาเข้มที่กำลังจ้องมา...ตัวตัวไม่ถูกเลิกอ่ะ ทำไมต้องจ้องขนาดนั้นด้วย!

“หึหึหึ” เฮียภามหัวแระในลำคอเบาๆ แล้วหันไปสนใจพวกมาลัยรถแล้วก็ค่อยๆขับออกไป

...............

“อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม” หลังจากที่เราทั้งคู่เงียบกันอยู่นาน ในที่สุดเฮียภามก็หันมาถาม เรื่องของกิน

“อยากกินเค้ก” ฉันหันไปตอบทันที เพราะเค้กเป็นของหวานที่ฉันชอบกินที่สุด....ไม่สิ อะไรที่มันเป็นครีมๆฉันก็ชอบหมดแหละ

“หมายถึงกับข้าว” เฮียภามพูดแบบรู้ทัน

“ก็อยากกินเค้กด้วย”

“กินข้าวเสร็จค่อยกิน” เฮียภามพูดเสียงเข้มขึ้น เพราะฉันเริ่มจะงอแง ก็คนมันอยากกินนี่!

.......

“ก็ได้” สุดท้ายฉันก็ต้องยอม เพราะเฮียใช้ความเงียบกดดันจนรู้สึกอึดอัด สุดท้ายฉันก็ต้องยอม

“ดีมาก งั้นกลับไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน วันนี้รับน้องทั้งวันคงเหนียวตัว” ฉันพยักหน้าเห็นด้วย กำลังจะบอกเฮียอยู่พอดี...รู้ใจจริง!

“โอเค งั้นกลับไปอาบน้ำก่อน แล้วถ้าเสร็จก็ไปเคาะห้องเฮียโอเคไหม”

“อื้มๆ”

ฉันอยากจะบอกว่าเราคบกันมาตั้งสามปี จะยี่สิบแล้วยังไม่เคยมีอะไรกันเลย...เศร้าไหมล่ะ ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะมีเซ็กขนาดนั้นนะ แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือไง ที่คนเป็นแฟนเขาทำกัน ฮืออ จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ยที่เรายังซิงอยู่...

“ถึงแล้ว” เสียงเฮียภามทำให้ฉันตื่นจากภวังค์ เพราะตอนนี้รถจอดสนิทอยู่ที่โรงจอดของคอนโดเรียบร้อย

“เหม่ออะไรเนี่ยยัยหนู” มือใหญ่ยี่หัวฉันเบาๆ

“อย่านะ! ผมเสียทรงหมด” ฉันปัดมือหนาเบาๆพร้อมกับหันหัวหนี

“ฮ่าๆ ลงมาได้แล้ว” เฮียภามหัวเราะเบาจากนั้นก็เดินลงจากรถ แล้วฉันก็ถอดเข็มขัดแล้วเดินลงไปด้วย จากนั้นเราสองคนก็เดินเข้าไปในลิฟต์

“เฮียยังไม่ได้ถามเลย เป็นไงบ้างรับน้องวันแรก” เฮียภามหันมาถาม

“ก็ดีค่ะ หนูได้เพื่อนแล้วด้วย แลกเบอร์กันเรียบร้อย” ฉันยืดอกอย่างภูมิใจ

“มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง” เฮียส่ายหัวเบาๆ

“หนูได้ยินข่าวลือแปลกๆด้วย”

“ข่าวลือ?”

“ใช่ เขาบอกว่าเฮียอยู่แก๊งพี่ร้ายอะไรสักอย่าง เพื่อนหนูบอกว่าเป็นรุ่นพี่ที่น่ากลัวมากๆ!” ฉันหันไปเล่าให้เฮียฟังอย่างออกรถออกชาติ ทำถ้าอยากรู้เต็มที่

“แล้วหนูกลัวเฮียไหม หื้อ” เฮียภามหันหน้าเข้ามาถามฉัน

ฉันส่ายหัวเบาๆ...

“แค่นั้นก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปฟังคนอื่นเขาพูดหรอก” เฮียเอื้อมมาจับมือฉันเอาไว้แน่นแล้วยิ้มอ่อนๆเหมือนกัยที่เคยทำทุกครั้ง

“งื้ออออ” ฉันซบแขนหนาเบาๆ ถูแก้มไปมาเพราะฉันรู้ว่าเฮียชอบ

ติ่ง!

จากนั้นลิฟต์ก็เคลื่อนตัวมาถึงชั้นที่เราอยู่.......



ไรท์: มาแล้วววว





ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว