email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ลด 15% เมื่อซื้อเป็นชุด

ชื่อตอน : บทที่ 6 FIRST DAY

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.9k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 13:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 14,781
× 112,500
แชร์ :
บทที่ 6 FIRST DAY
แบบอักษร

LURE 6 - FIRST DAY (วันแรก)

NowPart_


ออกมาข้างนอกก็ไม่เห็นมันแล้วครับ จะไปก็ไม่รอกันเลย ไร้น้ำใจที่สุด ตอนนี้ผมก็ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ออกไปตามที่รุ่นพี่นัด พอมองดูนาฬิกามันก็เหลืออีกไม่ถึง 10 นาที ผมก็จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาไอ้ฟิกส์ พร้อมกับเดินออกไปจากห้อง โดยที่ไม่ลืมล็อกประตู 


"อ้าว..." 


"แล้วกุญแจล่ะ???" ผมยืนงงอยู่นอกห้องคนเดียว แล้วกุญแจอยู่กับมันหรอ? ถ้ามันลืมเอาไว้ข้างในห้องอีกก็คงซวยวนไป


"ฮัลโหล..." เสียงไอ้ฟิกส์รับโทรศัพท์


"อยู่ไหน?" ผมถาม


"กำลังลงไป..." มันพูดตอบ พอดีกับที่ผมหันไปมองเห็นมันกำลังเดินลงมาจากตึกฝั่งตรงข้ามที่ถัดไปอีกสองตึก


"กูเห็นมึงละ..." ผมพูดก่อนจะกดตัดสายแล้วก็รีบเดินลงไป จะว่าไปแล้วตอนเช้าบรรยากาศก็ค่อนข้างดีเลย เหมาะแก่การเดินเล่น แดดไม่แรงจนเกินไป ถึงแรงก็ไม่เป็นไรเพราะผมทาโลชั่นกันแดดไว้เรียบร้อยแล้ว วันนี้นาวเตรียมพร้อมมากๆบอกเลย ชุดที่ใส่ก็แรดใช่ย่อย กางเกงขาสั้นเลยหัวเข่ามานิดๆโชว์เรียวขาขาวและก็เสื้อยืดประจำค่ายที่รุ่นพี่แจกให้ก่อนที่จะมา ดูรวมๆแล้วก็ชั่งมีเสน่ห์เหลือเกิน...


"หวัดดีนาว..."


"ไง... จะไปแล้วใช่ไหม?..." มีเพื่อนคนหนึ่งเดินผ่านมาพอดี 


"ใช่ๆ เจอกันตรงที่รวมนะ..." เธอพูดก่อนจะเดินผ่านไปกับกลุ่มเพื่อน


"เครๆ" ผมตอบก่อนจะหันไปมองไอ้ฟิกส์ที่มันกำลังเดินดุ่มๆเข้ามาหา หน้าตาก็ชั่งเป็นมิตรเหลือเกิน


"ไปโดนใครแกล้งมาอีก?" ผมถาม เพราะเห็นสีหน้าเพื่อนไม่ค่อยจะดีนัก


"สามลบสอง!" มันตอบกระแทกเสียง ก่อนจะเดินออกไป


"เดี๋ยวๆ อะไรของมึง?" ผมก็รีบวิ่งตามไปทันที...


..


..


สรุปก็ไม่รู้ว่ามันเป็นไร เอาแต่เดินทำหน้านิ่งๆอยู่นั่นแหละ ถามไปก็ไม่ตอบ ผมก็เลยขี้เกียจที่จะถาม ไม่นานพวกผมก็เดินมาถึงจุดที่ให้รวมก็เห็นมีรุ่นพี่สองสามคนยืนอยู่ คนหนึ่งก็ถือโทรโข่งพูดอยู่กับเพื่อนๆคนอื่นๆที่นั่งรอ รุ่นพี่อีกหลายๆคนคงกำลังไปตามคนที่ยังไม่พากันมา


"ที่แท้ก็รีบมาอยู่กับเพื่อน..." ผมพูดเมื่อมองไปเห็นคนที่ออกมาก่อนกำลังนั่งอยู่กับแก๊งค์หนุ่มหล่อของมัน มันก็หันมามองผมพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ ซึ่งก็เป็นรอยยิ้มแบบเดิม รอยยิ้มหล่อๆบวกเจ้าเล่ห์ๆ ผมก็หันหน้าหนีทันที...


"ไอ้นาว..." ไอ้ฟิกส์มันเรียกในระหว่างที่ผมกำลังจะเข้าแถวนั่ง


"ว่า?" ผมหันไปหามันพร้อมกับนั่งลง มันก็นั่งลงตาม 


"ถ้าสมมุติโดนผู้ชายจูบนี้แปลกป่ะ?" มันขมวดคิ้วถาม


"มึงถามเหมือนมึงโดนใครจูบมา..." 


"...." มันก็เงียบ


"เดี๋ยวไอ้ฟิกส์ อย่าบอกนะว่ามึง..."


"เงียบๆดิวะ..." มันพูดพร้อมจะปิดปากผมไว้ 


"เชี่ย... ใครกล้าจูบเพื่อนกูวะ? บอกมาเดี๋ยวนี้ กูไปจัดการให้" ผมพูดพร้อมกับทำเหมือนจะลุกไปตบใครสักคนแต่ไอ้ฟิกส์ก็ดึงไว้


"ไม่ต้องอยากรู้หรอก..." มันพูดบอก


"ก็มึงพูดให้กูอยากรู้เองอ่ะ รูมเมทมึงใช่ไหม? บอกกูมาว่ามันเป็นใคร... ถ้ามึงไม่โอเครเดี๋ยวกูจะไปด่าให้..." ผมพูดออกมาด้วยสีหน้าที่จริงจัง เพราะเวลาที่มีใครแกล้งมัน ผมก็จะช่วยตลอด เพื่อนที่ดีต้องช่วยกันในยามเป็นทุกข์ เออผมลืมบอกไปอย่าง เมื่อตอนที่เขาเข้าแถวเลือกห้องนอน รุ่นพี่ได้แบ่งแยกชายหญิงเรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงเรื่องชู้สาว


"เด็กๆ มากันครบแล้วนะจ๊ะ... อ้าวหนุ่มหล่อกลุ่มนั้นรีบเข้ามาแถวกันเร็ว... น้องบีบี้ลูก... แต่งหน้าก็ควรพอได้แล้วไหม..." รุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งพูด ก็เรียกเสียงหัวเราะได้เป็นอย่างดี พวกผมสองคนก็ตั้งใจฟัง


"เมื่อคืนนอนหลับฝันดีกันไหมเอ่ย?" 


"ฝันดีค่าาาา~" มีแต่เสียงผู้หญิงตอบ ผมก็ได้แต่นั่งฟัง ตอนนี้อยากทำอย่างเดียวคือกินข้าว เธอก็พูดๆไปก็มีแนะนำรุ่นพี่คนอื่นๆ พร้อมกับจะแบ่งกลุ่มให้และตอนนี้ก็กำลังจะนับเลขแบ่งกลุ่มอีกแล้ว 


"11" ผมนับ


"12" ไอ้ฟิกส์นับ


"แยกกลุ่มอีกแล้ว..." ผมหันไปคุยกับมัน ไม่น่าให้มันเปลี่ยนมานั่งข้างหลังเลยแม่ง


"ชั่งมันเถอะ อยู่ๆไปก่อน..." มันพูด


"เออๆ" ผมตอบก่อนจะหันไปมองรุ่นพี่ที่อยู่ข้างหน้า 


"ได้เลขกันแล้วใช่ไหมเด็กๆ ถ้าได้แล้วก็ลุกขึ้นไปนั่งตามแถวของตัวเองเลย" เธอพูด


"ไอ้นาวกูไปก่อนนะ..." 


"อ่าๆ" ผมตอบก่อนที่จะลุกขึ้นเดินไปหากลุ่มที่ 11


"เชี่ย... อะไรจะบังเอิญจังวะ..." ผมอุทานออกมาในใจเมื่อเห็นไอ้หมอนั่นกำลังเดินจะมานั่งลงในกลุ่มที่ 11 มันก็หันมามองผม ก่อนที่จะเดินเข้ามาหา


"ได้กลุ่มที่?" มันถาม


"11" ผมตอบ


"ดี..."


หมั่บ!


มันพูดก่อนจะจับมือผมลากไปนั่งที่แถว พร้อมกับบังคับให้นั่ง ผมก็จึงนั่งลงก่อน มันก็นั่งประกบหลังตาม


"...." รู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที แล้วทำไมมันต้องขยับมาชิดร่างของผมขนาดนี้ด้วย


"เอ่อ... นายไม่ต้องชิดมากก็ได้..." ผมหันไปบอกมัน


"หันไปฟังที่รุ่นพี่พูดดิวะ..." มันพูด ผมก็จึงต้องหันกลับไปมอง โอ๊ยยยยย กูยังไม่ได้อยากอ่อยมึงตอนนี้


ตอนนี้กลุ่มแต่ละกลุ่มมี 7 คนครับ ผมอยู่กลุ่มที่ 11 ไอ้ฟิกส์มันก็อยู่กลุ่มข้างๆเนี่ย แต่แม่งเสือกไปนั่งคนแรกเฉยเลย ผมนั่งเป็นคนที่ 6 ส่วนคนที่ 7 ก็เป็นไอ้บ้านั่น


อึก...


ผมสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยเมื่ออยู่ดีๆมันก็สอดมือข้างหนึ่งเข้ามากอดเอวของผมไว้ มันคงเห็นว่าตรงที่ผมกับมันนั่งอยู่คงจะไม่มีใครหันมามอง เพราะมันมองยากและก็มีเพื่อนคนอื่นๆนั่งบังไว้ด้วย


"ทำบ้าอะไรของนาย?" ผมหันไปกระซิบถาม


"กอดไง..." มันตอบใบหน้านิ่ง ผมก็จึงทำสายตาไม่พอใจใส่ ก่อนจะหันกลับมาพร้อมกับพยายามจับมือของมันออก แต่มันก็ไม่ยอมปล่อย


โอ๊ยยยย


ไอ้เหี้ยยยยย

ผมเลยต้องจำใจยอมให้มันนั่งกอด นี้ถ้ามีคนมองมาเห็น คงจะชิบหายคูณสองไปเลยนะครับ มันคงจะเป็นประเด็นใหญ่ไปในค่ายแห่งนี้เลยก็ได้


หิวข้าวก็หิว...


"แก..." ผู้หญิงคนที่นั่งอยู่ข้างหน้าเรียกผมก็จึงเงยหน้าขึ้นไปมอง


"เฮ้ย... โทษที..." ผมพูดก่อนที่จะหยิบรับแผ่นป้ายที่น่าจะเอาไว้เขียนชื่อคล้องคอจากเพื่อนที่นั่งข้างหน้า ก่อนจะหันหลังเอาไปให้มัน


"เพราะนายเลยเห็นไหม..." ผมพูดพร้อมกับโยนแผ่นป้ายใส่หน้าท้องของมันแล้วก็หันกลับมา ผมลองจับมือของมันออกอีกแต่มันก็ไม่ยอมปล่อย เฮ้อออออ...


..


..


เวลาผ่านไปเรื่อยๆ และในที่สุดผมก็ได้มานั่งกินข้าวเช้าแล้ว กินข้าวไม่จำเป็นว่าจะต้องนั่งตามกลุ่ม ผมก็เลยมานั่งกินกับไอ้ฟิกส์สองคน


"นั่งด้วยได้ไหม?" เสียงใครคนหนึ่งดังขึ้นผมก็จึงหันไปมองก็เห็นเป็นมันอีกแล้ว จะตามกันไปถึงไหน คือกูบอกว่าถ้าจะอ่อยก็จะอ่อยเอง แต่ครั้งนี้มันพาเพื่อนมันมาด้วยคนหนึ่ง ก็หล่อๆพอๆกัน


"ไม่ได้!" ไอ้ฟิกส์มันตอบอย่างรวดเร็ว ผมก็เลยหันไปมอง ดูเหมือนมันจะจ้องหน้าผู้ชายอีกคนเขม็ง


"กูจะนั่ง..." ไอ้ผู้ชายคนนั่นมันก็จึงพูดพร้อมกับนั่งลง


"นาว กูอิ่มแล้ว..." ไอ้ฟิกส์มันพูดพร้อมกับลุกขึ้นเดินถือจานออกไปทันที


"เฮ้ย... ไอ้ฟิกส์" 


"พวกนายจะกินก็กินไปเลย..." ผมพูดก่อนที่จะรีบลุกขึ้นตามเพื่อนออกไป...


..


GeewPart_


"มึงไปทำอะไรมันไว้วะไอ้หนึ่ง?" ผมถามเพื่อนก่อนจะนั่งลงกินข้าว


"หึ... ฟิสิกส์... ชื่อน่าเรียนรู้ชิบหาย..." ไอ้หนึ่งมันพูด


"ไอ้ตัวเล็กๆที่ใส่แว่นนั่นน่ะนะ?" ผมถาม


"เห็นอย่างงั้น พอถอนแว่นออกไปกูนี่หลงเลยไอ้สัส เมื่อคืนก็เลยเผลอจูบไปดอกหนึ่ง..." ไอ้หนึ่งมันพูด


"หึ... ร้ายกาจชิบหายเพื่อนกู..." ผมพูดติดขำก่อนจะตักข้าวยัดใส่ปาก กินไปก็นึกถึงคนที่เพิ่งเดินออกไปด้วย นาว? ชื่อมันหรอวะ ชื่อน่าชิมจริงๆ นาวที่แปลว่าเดี๋ยวนี้ หรือ มะนาววะ เปรี้ยวมากไหมอยากรู้


..


..


NowPart_


"โอ๊ยยยยย ทำไมกูต้องมากินขนมปังวะ..." ผมพูดบ่นไอ้ฟิกส์ตั้งแต่มันพาผมมาซื้อขนมปังกินแทนข้าวเช้า จนตอนนี้กินหมดผมก็ยังบ่นไม่หยุด...


"ไอ้สารเลวนั่นใช่ไหมที่จูบมึง?" ผมถามด้วยใบหน้าหงุดหงิด


"อืม..." มันตอบ


"มันกล้ามากที่ทำให้กูไม่ได้กินข้าวเช้า..." ผมพูดพร้อมกับทำท่าจะเดินกลับเข้าไปด่า แต่ไอ้ฟิกส์มันก็มาดึงแขนผมไว้


"มึงจะเดือดไปไหนวะนาว..."


"ตัวก็แค่นี้มึงจะไปสู้อะไรมันได้ห๊ะ?" ไอ้ฟิกส์มันพูด ผมก็หยุดทำหน้าหงุดหงิดก่อนจะเดินไปเตะต้นไม้หนึ่งที


"อือออออออ ก็กูหงุดหงิดอ่ะ" ผมเริ่มงอแงออกมา ไอ้ฟิกส์มันก็นั่งลงพร้อมกับหายใจออกมาแรงๆ


"แค่ทำเป็นไม่สนใจมันก็พอแล้ว..." มันพูด เออ... กูน่ะไม่เท่าไหร่ แต่มึงอ่ะต้องอยู่กับมันอีกตั้งสองคืน...


"น้องครับ..." เสียงใครคนหนึ่งดังขึ้นมาผมก็จึงหันไปมองตามต้นเสียง ก็เห็นเป็นชายหนุ่มรุ่นพี่หล่อๆคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาหา 


"ใครอนุญาตให้ออกมาซื้อของกินตอนนี้ครับ?" ร่างสูงถาม


"ออกมาซื้อไม่ได้หรอครับ?" ไอ้ฟิกส์มันถาม เพราะมันยังกินไม่หมด


"ใช่ครับ น้องก็หันไปมองดูรอบๆสิครับ เห็นมีเพื่อนเราสักคนไหม?" ผมก็หันไปมองดูตามที่พี่มันบอก เออจริงด้วย... ไม่มีใครสักคนเลย


"เอ้า... แต่ก็ไม่เห็นบอกไว้นะครับ..." ไอ้ฟิกส์มันพูด


"หึ... พวกพี่บอกตอนเข้าแถวเมื่อเช้าแล้วนะครับ น้องไม่ได้ฟังรึเปล่า?" ผมกับไอ้ฟิกส์ก็จึงหันไปมองหน้ากันพร้อมกับนึก ก่อนที่ผมจะรู้สึกโกรธไอ้คนที่มันทำให้ผมไม่มีสมาธิฟังที่พี่ๆพูดเมื่อเช้าทันที แล้วดูไอ้ฟิกส์... มึงนั่งหน้าสุด มึงก็ควรรู้ไหม?


"เอ่อ... พี่ครับ... พวกเราขอโทษนะ คือพวกเราไม่รู้จริงๆอ่ะ" มารยามาเต็ม ดูเหมือนพี่มันก็จะชะงักไปนิด...


"รีบกลับเข้าไปเลยครับ..." รุ่นพี่พูด 


"ขอบคุณครับ..." ผมกับไอ้ฟิกส์ก็ยกมือไหว้ก่อนที่จะรีบวิ่งกลับไปทันที เกือบแล้วไหมล่ะ ไอ้บ้าเอ๊ย...


"แรด..." 


"แม้... เพราะมึงไหมล่ะ?" ผมหันไปพูดเหน็บคนที่ด่า มันก็ทำเป็นไม่สนใจพร้อมกับยัดขนมปังเข้าไปในปาก


..


..


สรุปวันนี้ตอนช่วงเช้าก็จะเป็นกิจกรรมต่างๆที่ทำร่วมกันเป็นกลุ่มครับ และมันก็ทำให้ผมรู้ว่า ไอ้คนคนนั้นที่มันตามแกล้งผมไม่หยุด มันชื่อว่ากิว ส่วนตอนบ่ายก็ถือว่าเป็นช่วงที่โคตรจะน่าเบื่อสุดๆ 3 ชั่วโมงเต็มตั้งแต่บ่ายโมงยันสี่โมงเย็นคือติว สมองผมนี่ก็เกือบแทบจะเออเร่อ


ชั่งเถอะครับ...


ตอนกลางคืนผมก็ยังมีอะไรที่เตรียมไว้ให้ผ่อนคลายอยู่


จะรอให้แต่มันแกล้งอยู่ฝ่ายเดียวก็คงจะไม่ได้...


นาวคนนี้คงจะไม่ยอม...


ถุงยางพร้อม...



EMMA HEARTFILIA

ตอนต่อไป NC จริงๆครับ 5555 

ใจเย็นๆนะสายหื่น ลงวันนี้แน่นอน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว