กลับอีกครั้งค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอละเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

ตอนพิเศษ: หัวใจสั่นไหว (ภีม ภควัตร)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ: หัวใจสั่นไหว (ภีม ภควัตร)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2560 06:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ: หัวใจสั่นไหว (ภีม ภควัตร)
แบบอักษร

ตอนพิเศษ:หั​วใจสั่นไหว (ภีม ภควัตร)


25 ธันวาคม สหรัฐอเมริกา


หน้าเตาผิงขนาดใหญ่ชายหนุ่มรูปร่างผอมบางสวมเสว็ตเตอร์สีแดงตัวหนากำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือโดยมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องอยู่ตลอดเวลา

ไม่ใช่ใครที่ไหนเขาคือ 

สมิธ...

หนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกันบอดิการ์ดของตระกูลเฟริกส์(ตระกูลลุงเขยจำกันได้อยู่มั้ยจ้ะ)ที่รับหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของเจ้านายหนุ่มนั่นเอง

สมิธเพิ่งจะเริ่มหน้าที่นี้ได้ไม่นานเพราะก่อนที่จะได้เป็นบอดิการ์ดก่อนที่จะได้รับหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของเจ้านายสักคนเขาจะต้องผ่านการฝึกมาอย่างหนักทั้งอาวุธและศิลปะการป้องกันตัว เขาทำหน้าที่ตัวเองอย่างไม่ขาดตกบกพร่องตามประกบเจ้านายทุกฝีก้าว

​แม้กระทั่ง...

ช่วงเวลาสบายๆที่เจ้านายนั่งอ่านหนังสือ

แววตาที่ดุดันแข็งกร้าวของเขาผ่อนคลายลงทุกครั้งที่ได้ทีโอกาสจ้องมองเจ้านายตัวเอง

โครงหน้าของเจ้านายที่ดูอ่อนหวานค่อนมาทางผู้หญิง ดวงตากลมโตแต่ดูหม่นเศร้า จมูกเชิดรั้นดูเป็นคนเอาแต่ใจ ริมฝีปากบางแดงจัดโดยที่ไม่ได้แต่งแต้มแถมผิวพรรณก็ขาวละเอียดไม่ต่างจากผู้หญิง เขามองแบบนี้มา1ปีโดยที่ไม่รู้สึกเบื่อ

เจ้านายเขาเป็นคนนิ่งๆเงียบๆไม่ค่อยพูดคุยเล่นเหมือนเจ้านายคนอื่น วันๆสนใจแค่เรื่องเรียนและก็อ่านหนังสือเท่านั้นวัดได้จากแว่นหนาที่เจ้านายสวมใส่ค่าสายตาน่าจะแตะ300เป็นอย่างต่ำ

ทุกครั้งที่เจ้านายรู้สึกเมื่อยล้าเพราะอ่านหนังสือนานๆก็มักจะถอดแว่นและนวดเบาๆตรงสันจมูก

เป็นกิริยาท่าทางธรรมดาที่ใครๆเขาก็ทำกันแต่ทุกครั้งที่สมิธมีโอกาสได้เห็นใจเขาก็มักจะเต้นแรงเสมอและอยากจะยื่นมือตัวเองออกไปนวดหว่างคิ้วให้เจ้านายเสียจริงๆ


"เฮียภีม...มานั่งทำไรตรงนี้เนี่ยทุกคนเค้ารอกินข้าวอยู่นะ!" นีอาคุณหนูแห่งตระกูลเฟริกส์โวยวายใส่ญาติผู้พี่

"อื่ม...โทษที" ภควัตรปิดหนังสือหันไปมองนีอาที่ทำหน้ายุ่ง

"ลุกขึ้นสิเฮีย...ยังจะนั่งอยู่อีกวันนี้วันคริสต์มาสนะรู้รึเปล่า" นีอาชักสีหน้าพร้อมกับฉุดผู้ชายที่ตัวโตกว่าเธอให้ลุกขึ้น

"รู้สิ...นี่ไงใส่สีแดงเข้ากับบรรยากาศ" ภควัตรชี้ไปที่เสื้อสีแดงสดของตัวเอง

"ไม่แต่งเป็นซานต้าเลยล่ะนีอาจะได้ขอของขวัญ"

"เฮียก็ซื้อของขวัญให้นีอาตลอดนะบ่อยกว่าซานต้าแน่ๆ"

"ค๊าาาา...รักเฮียก็ตรงนี้แหล่ะ" นีอายิ้มเดินควงภควัตรมาที่โต๊ะทานข้าวโดยมีสมิธเดินตามหลังมาห่างๆ

ทั้งสองสนิทกันมากที่สุดสมิธจะได้เห็นเจ้านายยิ้มหัวเราะหรือทำอะไรตลกๆก็ตอนที่อยู่กับคุณหนูนีอานี่แหล่ะ


ที่โต๊ะทานข้าวตัวยาวขนาด30ที่นั่งเต็มไปด้วยสมาชิกทุกคนในครอบครัวทั้งคุณลุง คุณป้า โอนิล ผม เจ้าภูมิ เจ้าภีร์ นีอาและลูกน้องอีกหลายสิบชีวิตนั่งกันอยู่เต็มเพราะตามธรรมเนียมของบ้านทุกคนจะต้องทานข้าวพร้อมกันในวันคริสต์มาส ไม่มีเจ้านาย ไม่มีลูกน้องถือเป็นความน่ารักอบอุ่นที่ภควัตรมีโอกาสได้เห็นจากคุณลุง

ทุกคนทานไปคุยไปหัวเราะพูดคุยกันอย่างสนุกสนานกินดื่มกันอย่างเต็มที่ไม่ต่างจากปาร์ตี้ฉลองวันเกิดหรือว่าปาร์ตี้ฉลองปีใหม่

"เอ๊า!...ไวน์หมดแล้วเหรอฮันนี" เฟริกส์ที่หน้าเริ่มแดงหันไปถามภรรยา

"เดี๋ยวฉันไปเอามาให้รอแป๊บนึงนะคะที่รัก" ภาริตาทำท่าจะลุก

"ไม่ต้องครับป้า...เดี๋ยวภีมไปเอาให้" ภควัตรจับแขนคุณป้าเอาไว้

"เอางั้นเหรอ...ขอบใจนะจ๊ะหลานรัก" ภาริตาจุ๊บแก้มหลานชายเบาๆอย่างเอ็นดู

ภควัตรรู้สึกเขินแต่ก็เข้าใจว่าป้าเขาคงจะกรึ่มๆแล้วเหมือนกัน ชายหนุ่มลุกจากที่นั่งเพื่อไปยังห้องเก็บไวน์ที่อยู่ชั้นใต้ดิน

"แด๊ดเอาขวดนี้ไปก่อนนะ" โอนิลส่งขวดไวน์ที่อยู่ข้างๆตัวเองให้บิดาแล้วก็หันมาแย่งแก้วไวน์ของตัวเองจากมือนีอา   "เอามานี่เลยนีอาพี่ไม่ให้ดื่ม!" โอนิลดุน้องสาว

"ไม่แฟร์!...ไอ20แล้วนะไม่ใช่เด็กๆ" นีอาย้อน

"21!...ต้อง21ตามกฎของตระกูล"

"กฎบ้ากฎบออะไรเนี่ย!" นีอาหงุดหงิดกระดกโคล่าของตัวเองจนหมดแก้ว


ห้องไวน์ชั้นใต้ดิน

ภควัตรเปิดประตูเข้ามาในห้องที่มีขวดไวน์แบรนด์เฟริโตล่านับร้อยๆเรียงรายอยู่บนชั้นตาคู่โศกควานหาไวน์ปี2010ที่ทุกคนกำลังดื่มกันอยู่

ไวน์...นี่คือธุรกิจอีกหนึ่งอย่างของตระกูลเฟริกส์

​"ผมช่วยหาครับ" เสียงนุ่มๆของสมิธกล่าวอย่างสุภาพ

ภควัตรตกใจเมื่ออยู่ๆสมิธก็มายืนอยู่ข้างหลังเขาไม่ทันได้สังเกตุเลยด้วยซ้ำว่าสมิธเดินตามเขามาตั้งแต่ตอนไหน

"อื่ม...ขอบใจ" เขาบอกเรียบๆแต่ในใจกลับรู้สึกอึดอัดไม่น้อยที่มีสมิธคอยตามติดตลอดเวลาเขาขยับตัวออกจากสมิธสองก้าวเพื่อรักษาระยะห่าง

"รังเกียจกันขนาดนั้นเลยเหรอครับ" น้ำเสียงเยือกเย็นของสทิธดังขึ้นทันทีที่ภควัตรถอยหนี

"อะไรนะ?" ภควัตรหันกลับมามองสมิธที่ขยับเข้ามาประชิดตัวเขาอีกครั้ง

"คุณไม่เคยสบตาผมหรือว่ามองผมแบบเต็มๆตาเลยสักครั้ง คุณไม่พูดไม่คุยกับผมถ้าไม่สั่งเรื่องงานอันนี้ผมยังเข้าใจได้แต่สายตาคุณท่าทางคุณเมื่อกี้..." สมิธหยุดไว้แค่นั้น

"เปล่า...ไม่ใช่" ภควัตรพยายามจะอธิบาย

เขาไม่ได้รังเกียจหรือว่าไม่ชอบหน้าสมิธอย่างที่เขาเข้าใจเลยสักนิด 

ที่ไม่มองไม่สบตาเขานั่นเพราะ...

ภควัตรรู้สึกแปลกๆในใจทุกครั้งที่ถูกสมิธจ้องมองด้วยสายตาที่จริงจัง มันเหมือนสายตาของเขาเป็นเปลวไฟที่ทำให้ตัวเขาหลอมละลายเพียงแค่ถูกจ้องมอง 

เขาไม่รู้ว่าตัวเองเป็นเกย์รึเปล่า ชอบผู้หญิงหรือว่าผู้ชายกันแน่เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ตัวเขารู้สึกหวั่นไหวกับใครสักคนเหมือนกัน

ภควัตรเลยเลือกที่จะทำเป็นไม่รู้ไม่สนใจไม่ใส่ใจและเลือกที่จะไม่สบตากับสมิธเพื่อความสบายใจของตัวเขาเอง เขาบอกและเตือนตัวเองทุกครั้งไม่ให้รู้สึกอะไรกับสายตาแบบนั้นเพราะมันอาจเป็นแค่หน้าที่ความรับผิดชอบของเขาก็ได้

"ขอโทษ...ถ้าทำให้นายรู้สึกแบบนั้น" พูดไปภควัตรก็เอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขาอีกเช่นเคย

"งั้นก็มองหน้าผมสิครับ"

"หื้ม..."

"เงยหน้าครับ...มองผม" สมิธร้องขอ

ภควัตรนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะตัดสินในค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปสบตากับบอดิการ์ดของตัวเอง

ภควัตรเห็นว่าสมิธมองเขาอยู่ก่อนแล้วก็รู้สึกเขินขึ้นมาดื้อๆ สายตาที่เขามองมัน...

มีความหมายพิเศษ... ภควัตรรู้สึกได้นั่นก็ยิ่งทำให้หัวใจเขาเต้นแรงไปกว่าเก่าหลายร้อยเท่า

ชายหนุ่มค่อยๆเบนสายตาหนีจากสายตาคมที่ทำท่าว่าพร้อมจะกลืนกินเขาอยู่ตลอดเวลา

"อย่าหลบตาผมอีก..." สมิธจับคางภควัตรให้หันมาประจันหน้ากับตนอีกครั้ง

ใบหน้าคมขยับเข้าไปใกล้ใบหน้าหวานมากขึ้นเรื่อยๆ

"จะทำอะไร?" ภควัตรตกใจ

ยังไม่ทันจะได้คำตอบภควัตรก็ถูกสมิธประกบจูบเข้าเสียก่อนวงแขนเกร่งของชายหนุ่มโอบรัดเขาเอาไว้แน่นจนไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้ 

ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในปากอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วและหื่นกระหายกวาดต้อนบดเบียดและดูดกลืนเอาทุกสิ่งอย่างจากภควัตรตามอำเภอใจ

สมิธบดริมฝีปากใส่ภควัตรไม่ยั้งมือไม้ก็เริ่มลูบไล้ไปตามเนื้อตัวอันบอบบางของเจ้านายจนทั่ว

ภควัตรไม่ได้รังเกียจสัมผัสจากสมิธเลยสักนิดตรงกันข้ามเมื่อเขาตั้งหลักได้ก็เริ่มตอบโต้สมิธกลับไปซึ่งมันยิ่งทำให้หัวใจที่ตายด้านของสมิธพองโต

ในที่สุดก่อนที่เจ้านายหนุ่มจะขาดอากาศหายใจคนตัวโตก็ยอมถอนริมฝีปากออกจากเจ้านายอย่างเสียดายมือหนาลูบริมฝีปากบางที่แดงจัดยิ่งกว่าเก่าอย่างอาลัย

"จะช้ำมั้ย" เขามองริมฝีปากบางก่อนจะยิ้มให้ภควัตรซึ่งตอนนี้ก็เอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมสบตาเขาอีกเช่นเคย

"ช่วยผมหาไวน์ได้แล้ว" ภควัตรเสียงเข้ม

"เวลาคุณเขินน่ารักดีนะครับ...ผมชอบ" สมิธแกล้งแหย่

"ผมจูบคุณอีกได้มั้ย..." สมิธขยับเข้าไปหาภควัตร

"หยุดเลย!...ถ้านายไม่ช่วยก็ออกไปซะ" ภควัตรดุแล้วก็คว้าขวดไวน์ปี2010ที่อยู่ตรงหน้าเดินออกไป


หลังจากที่ต่างฝ่ายต่างก็รู้ว่าอีกฝ่ายก็รู้สึกพิเศษกับตัวเองพฤติกรรมที่แสดงออกก็เริ่มเปลี่ยนไป

ภควัตรคอยเลี่ยงที่จะอยู่กับสมิธตามลำพังเพราะเขาไม่ได้แค่ยืนเอามือไขว้หลังมองเขาอยู่ห่างๆเหมือนแต่ก่อน ทุกครั้งที่มีโอกาสสมิธจะฉกฉวยโอกาสกับเนื้อตัวของภควัตรตลอดเวลาเดี๋ยวกอดเดี๋ยวซบเดี๋ยวหอมเดี๋ยวจูบวันนี้ก็เช่นกัน

เจ้าแฝดออกไปเที่ยวกับเพื่อน คุณลุงคุณป้าพาโอนิลกับนีอาไปเล่นสกีเขาขี้เกียจไปออกแรงก็เลยขอนอนอยู่บ้านเฉยๆสักวัน

แกร๊ก...

ประตูห้องนอนภควัตรถูกเปิดและปิดอย่างเบามือร่างหนาในชุดสูทสีดำค่อยๆเดินมาที่เตียง

"เที่ยงแล้วครับ" สมิธกระซิบที่ข้างหูเจ้านายเบาๆพร้อมกับฝังจมูกลงไปบนแก้มเนียน

"อื้อ..."ภควัตรคำรามในลอคอแล้วก็ผลักคนตัวโตออกไป   "เดี๋ยวจะโดน...ใครอนุญาตให้นายมาหอมแก้ม"

"หัวใจผมอนุญาตครับ"

"น้ำเน่า!"

"คิดถึงนะครับ...ไม่เจอกันตั้งหลายชั่วโมง" สมิธกอดเจ้านายหนุ่มที่ลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้ว

"ปล่อย" ภควัตรปรามแบบไม่จริงจังนัก   "ชักเอาใหญ่แล้วนะเปลี่ยนบอดิการ์ดเลยดีมั้ย"

"คนคบกันจะไม่ให้โดนตัวเลยเหรอครับ"

"ใครคบใคร?" ภควัตรงง

"ก็เราสองคนไงครับ" สมิธยิ้ม

"ผมไม่เคยพูดแล้วคุณก็ไม่เคยพูด" ภควัตรย้อน

"คุณก็น่าจะรู้...ต้องให้ผมพูดด้วยเหรอครับ"

"เปล่า...ผมไม่ได้บังคับให้ขอคบกับผม...แค่อธิบายเฉยๆ"

"แล้วถ้าขอล่ะครับ"

"ไม่คบ!" ภควัตรส่ายหน้า

"ใจร้ายจัง"

"ออกไปเถอะผมจะนอน"

"งั้นผมจะนอนเป็นเพื่ิอน" สมิธดันภควัตรให้ล้มตัวลงนอนและตัวเขาเองก็ขยับเข้ามานอนข้างๆ

"คุณอย่าทำแบบนี้เลย...ปีหน้าผมก็เรียนจบแล้วก็ต้องกลับบ้าน"

"แล้วไงครับผมก็ไปกับคุณไง" สมิธไม่เข้าใจ

"คุณจะไปเมืองไทยกับผมในฐานะอะไรคิดดูสิผมจะบอกคุณย่าบอกป๊าบอกมี้ว่าอะไรบอกว่าคุณเป็นคนรักของผมงั้นเหรอ"

"ไม่ได้เหรอครับ"

"..." ภควัตรไม่ตอบ

"ผมรักคุณไปแล้ว...ต่อให้คุณบอกครอบครัวว่าผมเป็นคนแปลกหน้าผมก็จะไปผมจะอยู่กับคุณ"

"งานล่ะไม่ทำแล้วเหรอ"

"คุณก็จ้างผมสิ...ไม่คิดเงินนะแค่รักผมมากๆก็พอ" 

"นี่คำสารภาพรักของคุณเหรอ"

"ครับ" สมิธยิ้มก่อนจะโน้มตัวไปจูบภควัตรอย่างอ่อนโยน



ปล.ชอบคู่นี้ช่วยเม้นต์มาด้วยนะคะไรท์รออ่านอยู่ ไม่รู้มีสาวyบ้างมั้ย ^___^

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว