กลับอีกครั้งค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอละเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

ตอนพิเศษ: หัวใจสั่นไหว (ภัทร ภูริภัทร)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ: หัวใจสั่นไหว (ภัทร ภูริภัทร)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2560 02:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ: หัวใจสั่นไหว (ภัทร ภูริภัทร)
แบบอักษร

ตอนพิเศษ: หัวใจสั่นไหว(ภัทร  ภูริภัทร)


โรงแรมโอเชี่ยน

ดาริกาเด็กสาวหน้าตาธรรมดาวัย20เข้ามาทำงานในโรงแรมหรูของจังหวัดในช่วงปิดเทอม ตำแหน่งเมดของเธอดูจะไม่เป็นที่เชิดหน้าชูตาหรือภาคภูมิใจเท่าไหร่ แต่สำหรับเธอจะตำแหน่งไหนก็ได้ทั้งนั้นขอให้เธอมีเงินพอที่จะลงทะเบียนในเทอมหน้าก็พอ

ฐานะทางบ้านเธอติดลบแม่ตายตั้งแต่เธอยังเด็กพ่อก็แต่งงานใหม่และมีลูกอีก 3 คนแม่เลี้ยงเธอก็นิสัยไม่ต่างอะไรกับละครน้ำเน่าหลังข่าวที่เธอชอบดู

ทุกครั้งที่พ่อซื้ออะไรให้เธอนางจะโวยวายไม่พอใจหาว่าลำเอียงรักลูกเมียเก่าและว่ากระทบเธอทุกครั้งทำให้พ่อไม่กล้าซื้ออะไรให้เธอเท่าไหร่นอกจากอุปกรณ์การเรียน

พอโตขึ้นเธอเข้ามัธยมปลายพ่อก็ได้งานใหม่ในกรุงเทพทุกคนในบ้านจึงย้ายตามพ่อไปยกเว้นเธอที่อยากอยู่ที่นี่ซึ่งก็ไม่มีใครคัดค้านดาริกาจึงต้องมาหาห้องเช่าใช้ชีวิตเพียงลำพังและทำงานทุกอย่างเพื่อส่งตัวเองเรียนและใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

แม้พ่อบอกว่าจะโอนเงินมาให้ทุกเดือนแต่เธอก็ไม่เคยคาดหวังเธอไม่เคยเช็คบัญชีด้วยซ้ำว่ามีเงินเพิ่มขึ้นเท่าไหร่

ดาริกาเดินเข้ามาในห้องพักสุดหรูที่ลูกค้าพึ่งจะเช็คเอ้าท์ออกไปเมื่อไหร่กันนะที่เธอจะมีวาสนาได้นอนในห้องพักราคาแพงแบยนี้กับเขาบ้าง เธอเดินไปที่ระเบียงมองท้องทะเลสีฟ้าครามพลางยิ้มอย่างสดใส

"ดาว!...ไปยืนทำอะไรตรงนั้นรีบมาทำห้องเร็วๆเข้า" พี่ชบาดุ

ดาริการีบเดินเข้ามาช่วยพี่ชบาดึงผ้าปูเตียงทันที

"รีบๆทำเข้าเดี๋ยวต้องไปทำห้องนู้นต่ออีก" ชบาบ่น

"ขอโทษนะพี่หนูเห็นวิวมันสวยดี"

"คนอย่างเรามีวาสนากับเขาแค่นี้ล่ะ แต่ดาวน่ะยังมีโอกาสตั้งใจเรียนล่ะจะได้สบายไม่ต้องมาลำบาก" ชบาได้โอกาสสอน

"จ้ะ" ดาริกายิ้ม

"ว่าแต่วันนี้ที่โรงแรมมีงานอะไรรึเปล่าพี่หนูเห็นข้างล่างวุ่นวายไปหมด"

"วันนี้คุณภูวริศท่านจะเลี้ยงต้อนรับลูกชายท่านที่กลับจากเมืองนอกน่ะ"ชบาเล่า

"ลูกชาย?"

"ใช่!...นี่รู้เรื่องอะไรกับเขาบ้างรึเปล่าน่ะเราคุณภูวริศท่านมีลูกชาย4คน คนโตชื่อคุณภัทร คนที่สองคุณภีม คุณภูมิกับคุณภีร์นี่เป็นฝาแฝด"

"คุณภัทร"

"ใช่...เห็นเค้าว่ากันว่าหล่อมากกกกพี่ก็เคยเห็นแต่ตอนเด็กๆ...เอาเลิกชวนพี่คุยได้ละทำงานๆ" ชบาเดินเข้าไปทำความสะอาดห้องน้ำ



รถหรูเลี้ยวเข้ามาในบ้านอมรศักดาภูริภัทรในวัย26ปีมองไปรอบๆพลางยิ้มบางๆ ทุกอย่างยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนร่มรื่นอบอุ่นน่าอยู่นี่สินะที่สมควรจะเรียกว่าบ้าน เขาไปเรียนที่อเมริกาและอยู่กับคุณลุงคุณป้าตั้งแต่อายุ15จะกลับมาก็ช่วงซัมเมอร์เท่านั้น

ที่หน้าตึกใหญ่ชายหนุ่มเห็นคุณย่า ปะป๊าหม่ามี้ออกมายืนรอต้อนรับเขาเหมือนทุกๆครั้งที่เขากลับมาเยี่ยมบ้าน มันกลายเป็นธรรมเนียมของบ้านไปเสียแล้ว

เมื่อรถจอดสนิทภูริภัทรก็ก้าวลงจากรถเดินตรงไปหาคุณย่าก่อนเป็นคนแรกชายหนุ่มยกมือไหว้พลางสวมกอดหญิงชราเอาไว้แน่น

"คิดถึงคุณย่าจังครับ" ภูริภัทรอ้อน

"ย่าก็คิดถึงภัทรมากนะลูก...แล้วนี่โอนิลกับนีอาไม่มาด้วยเหรอ" กลมามองไปที่รถแต่ก็ไม่เห็นใคร ภาริตาลูกสาวคนโตบอกนางว่าหลานๆจะบินมาเยี่ยมนางพร้อมกับภูริภัทร

"มีเรื่องวุ่นๆนิดหน่อยน่ะครับเลยไม่ได้กลับมาพร้อมกัน" ภูริภัทรยิ้ม   "กอดหลานชายคนนี้ไปก่อนนะครับคุณย่า" ภูริภัทรอ้อนกมลาจึงหอมแก้มหลานทั้งสองข้างเป็นการรับขวัญ

"ป๊า...มี้...สวัสดีครับ" ภูริภัทรยกมือไหว้แล้วก็โผเข้าไปกอดคนทั้งคู่ที่ยังดูไม่แก่ลงไปเลยสักนิด

แม่เขายังดูสาวยังดูสวยผิวตึงหน้าเด้งดูไม่รู้เลยว่าอีกสองปีก็จะ50แล้ว   "คิดถึงที่สุดเลย..." ภูริภัทรหอมแก้มมารดาทั้งซ้ายทั้งขวา

"อ้อนมี้เป็นเด็กๆไปได้ตาภัทร" เอมอรยิ้ม

"แล้วป๊าล่ะ" ภูวริศมองลูกชาย

"ก็คิดถึงครับ" ภูริภัทรยิ้มแล้วก็โผเข้าไปกอดบิดาอีกครั้ง

ภูวริศหัวเราะชอบใจกอดลูกชายไว้แน่นการที่มีครอบครัวตั้งแต่หนุ่มก็ดีเหมือนกันเพราะเขาสามารถเลี้ยงลูกแบบไม่มีระยะห่างของช่วงวัยลูกๆทุกคนสามารถคุยเล่นปรึกษาทั้งเขาและเอมอรได้ เขาอยากจะเป็นเพื่อนของลูกๆมากกว่าจะเป็นพ่อแม่ที่ให้ลูกๆเคารพนับถือตลอดเวลา

"เข้าบ้านกันดีกว่าวันนี้ป๊ามีเซอร์ไพรส์" 

"เซอร์ไพรส์?" ภูริภัทรแปลกใจ

ภูวริศไม่ตอบได้แต่จูงมารดาเข้ามาในบ้าน


โรงแรมโอเชี่ยน ห้องจัดเลี้ยง

บรรยากาศงานเลี้ยงต้อนรับภูริภัทรเป็นไปอย่างครื้นเครงภูวริศเชิญนักธุรกิจหลากหลายแวดวง ข้าราชการรวมถึงผู้มีชื่อเสียงในแวดวงไฮโซของจังหวัดมาร่วมงานเลี้ยงต้อนรับลูกชายคนโตของเขา

นอกจากเปิดตัวลูกชายแล้วเขายังถือโอกาสนี้วางมือจากตำแหน่งประธานบริหารอีกด้วย ภูริภัทรจะเข้ามาบริหารโรงแรมอย่างเต็มตัวเขาจึงอยากให้ลูกรู้จักผู้หลักผู้ใหญ่เพื่อที่จะมีแขนมีขาทำอะไรก็จะได้ไม่ติดขัด

​หลังจากจบพิธีกล่าวต้อนรับภูริภัทรบนเวทีพ่อก็พาเขาเดินทักทายแขกผู้หลักผู้ใหญ่ไปทั่วๆงาน ชายหนุ่มต้องเดินตามบิดายกมือไหว้คนนู้นทีคนนี้ทีตามที่บิดาแนะนำ

ภูริภัทรผลักประตูด้านข้างห้องจัดเลี้ยงออกมานอกงานซึ่งพื้นที่ตรงนี้เป็นระเบียงกว้างมองเห็นวิวทะเลอย่างชัดเจน

มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อสูทหยิบบุหรี่หนึ่งมวนออกจากซองมาจุดไฟ เขาอัดควันเข้าไปจนเต็มปอดก่อนจะพ่นมันออกมาอย่างผ่อนคลาย มือหนาขยับเนคไทออกหลวมๆสายตามองออกไปยังท้องทะเลอันดำมืด

"ขอโทษนะคะคุณ" 

ภูริภัทรหันไปตามเสียงเรียกนั้นก็เห็นผู้หญิงตัวเล็กในชุดบริกรของโรงแรม

"ครับ" 

"ตรงนี้ไม่อนุญาตให้สูบบุหรี่นะคะต้องขอโทษคุณด้วยถ้ายังไงรบกวนคุณเดินออกทางประตูใหญ่เลี้ยวขวานะคะ" บริกรสาวกล่าวอย่างสุภาพ

"ครับ" ภูริภัทรพยักหน้าเข้าใจ เขานึกชื่นชมผู้หญิงคนนี้ที่ทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

สายตาคมจับจ้องไปที่บริกรสาวอย่างสำรวจ เธอตัวเล็กสูงประมาณไหล่ของเขาได้ผิวขาวผอมบางหน้าตาก็ธรรมดาไม่ได้จัดว่าเป็นคนสวยอะไรแต่ดวงตากลมโตที่มีแววหม่นเศร้านั้นทำเอาภูริภัทรไม่อาจละสายตาไปได้

ตาเธอเศร้าเหมือนหม่ามี้ของเขาไม่มีผิด...  นั่นคือสิ่งที่ภูริภัทรรู้สึกได้

เขารีบแบนสายตากลับไปมองทะเลอีกครั้งพร้อมกับอัดบุหรี่จนไฟที่ปลายมวนสว่างวาบ

"คุณคะ" เธอเรียกเขาอีกครั้ง

"ครับ"ภูริภัทรหันกลับมามอง   "คุณ...ดาริกา" เขาอ่านป้ายชื่อที่ติดอยู่บนเสื้อกั๊กของเธอ

"เชิญทางนี้ดีกว่านะคะ" หญิงสาวยังคงสุภาพและยิ้มแย้ม

"คุณกลับไปทำงานเถอะอีกแป๊บเดียวมันก็หมดมวนแล้ว" ภูริภัทรบอก

"แต่คุณทำผิด!...ไม่คิดจะแก้ไขอะไรหน่อยเหรอคะ"

"ว่าไงนะครับ"

"ต้องขอพูดตรงๆนะคะ...คือดิฉันบอกคุณแล้วว่าตรงนี้ห้ามสูบบุหรี่คุณก็ควรจะดับมันแล้วก็เดินออกไปสูบตรงที่ที่ทางโรงแรมจัดไว้คุณอาจคิดว่าก็ไม่เห็นเป็นไรตรงนี้ก็ไม่มีใครนอกจากเราสองคนไม่ได้รบกวนใครสักหน่อยแต่ฉันถามหน่อยสิคะว่าึุณจะทำยังไงกับก้นบุหรี่"

"ห๊ะ?"

"คุณจะทิ้งลงพื้นใช้เท้าเหยียบ? คุณจะบี้ก้นบุหรี่กับราวระเบียง?หรือว่าคุณจะทิ้งมันลงไปข้างล่างล่ะคะ?"

"ฮึๆ" ภูริภัทรหัวเราะมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างชอบใจ

ไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้เลยให้ตายซิ!

"กรุณาหยุดหัวเราะแล้วตอบคำถามดิฉันด้วยค่ะ"

"อืม...งั้นผมเลือก..." ภูริภัทรไม่ตอบเขามองถาดในมือหญิงสาวที่มีแก้วเครื่องดื่มอยู่หลายใบ เขาเลือกที่จะหย่อนก้นบุหรี่ลงไปในแก้วน้ำแทน

"คุณ!" ดาริกาขึ้นเสียง

"จบนะ" ภูริภัทรยิ้มขยับเนคไทเข้าที่เตรียมจะเดินกลับเข้าไปในงาน

"ทำไมคุณเป็นคนแบบนี้เนี่ย!" ดาริกาโวยลั่น

"นี่!...อย่ามาขึ้นเสียงใส่ผมนะคุณ!" ภูริภัทรย้อน

"ฉันต้องด่าคุณด้วยซ้ำ!"

"ว่าไงนะ!"

"เป็นคนแบบไหนกันเนี่ยไม่มีมารยาท!"

"ใช่!...นั่นแหล่ะผมพอใจรึยังคุณผู้หญิง"

"ยัง!"

"ห๊ะ?"

ดาริกาเอามือล้วงเข้าไปในแก้วหยิบก้นบุหรี่ที่ชุ่มไปด้วยน้ำแดงออกมาแล้วก็ยัดมันลงไปในกระเป๋าเสื้อสูทของเขา

"นี่เธอ!...ทำบ้าอะไร!!!" ภูริภัทรโวยลั่น

"ในแก้วไม่ใช่ถังขยะค่ะฉันไม่รับทิ้ง"

"ดาริกา...เธอ!!!..."ภูริภัทรกำก้นบุหรี่แน่นโกรธจนตัวสั่น

แสบมากนะดาริกา...เธอกล้าทำแบบนี้กับคนอื่นได้ยังไงรู้มั้ยว่าสูทนี่ราคาเท่าไหร่เธอต้องเดินเสิร์ฟอีกกี่เดือนถึงจะมีเงินมาจ่ายค่าสูทนี่

"ขอตัวนะคะ" หญิงสาวก้มหัวเล็กๆแล้วก็หมุนตัวเดินตรงไปที่ประตู

"เดี๋ยว!" ภูริภัทรดึงถาดออกจากมือหญิงสาวแล้วก็ลากเธอให้เดินตามเขามา

"นี่คุณปล่อยฉันนะ" ดาริกาขัดขืนแต่ภูริภัทรก็ยังคงลากเธอให้เดินตามเขาไป

เขาเดินตรงมายังห้องน้ำชายก่อนจะเหวี่ยงเธอให้ไปยืนตรงอ่างล้างหน้า

"อะไรล่ะคุณพาฉันเข้ามาในนี้ทำไม" ดาริกาหน้าตื่น

ภูริภัทรไม่ตอบเขารีบถอดสูทของตัวเองออกและโยนใส่หญิงสาว

"จัดการซะ!...ถ้าล้างคราบน้ำแดงไม่ออกเธอต้องจ่ายค่าสูทตัวนี้ให้ฉัน!"

"อะไรนะ!"

"ก็ได้ยินแล้วนี่...เร็วเข้า!" ภูริภัทรสั่ง

ชายหนุ่มกอดอกยืนมองดาริกาที่หันไปกดสบู่เหลวแล้วเอามาถูตรงรอยที่เลอะน้ำแดง

หญิงสาวออกแรงขยี้เสื้อสูทพยายามทำทุกอย่างให้รอยเปื้อนหายไปแต่ก็ดูเหมือนมันจะแค่จางลงไปเท่านั้น

"ซวยล่ะยัยดาวเอ๊ยยย...."ดาริกาบ่นแล้วก็หันไปมองเจ้าของเสื้อสูทที่ตีหน้ายักษ์ใส่เธอ

"ไม่ออกใช่มั้ย"

ดาริกาไม่ตอบได้แต่พยักหน้าช้าๆ

"สูทนี่ราคาเจ็ดหมื่น...เธอต้องทำงานกี่เดือนล่ะ"

"เจ็ดหมื่น!!!!" ดาริกาตะโกนลั่นห้องน้ำ 

ดาริกาหน้าซีดเธอปรี่เข้าไปหาเจ้าของสูททำไงดีเงินตั้งเจ็ดหมื่นเธอไม่มีปัญญาจ่ายแน่ๆแล้วเงินค่าลงทะเบียนเทอมหน้าของเธออีกล่ะ

"คุณ...ฉันขอโทษจริงๆนะให้ฉันทำอะไรก็ได้ฉันยอมทุกอย่างเลยจะปัดกวาดเช็ดถูทำความสะอาดฉันทำได้หมดแต่อย่าเก็บเงินค่าสูทเลยนะ...นะคุณถือว่าฉันขอร้อง...ไหว้ก็ได้อ่ะ" ดาริกายกมือไหว้

"ฉันไม่ต้องการแม่บ้าน"

"แล้วคุณต้องการอะไรล่ะบอกฉันมาได้เลย"

"เธอมั้ง" ภูริภัทรกระชากแขนหญิงสาวให้ขยับมาใกล้ก่อนจะโน้มตัวลงไปประทับริมฝีปากที่แสนจะเร่าร้อนให้กับเธอ



ตอนพิเศษ:หัวใจสั่นไหวจะมีทั้งหมด4part นะคะโดยลูกชายทั้ง4คนจะได้ไปคนละpart

partแรกก็เป็นของภัทร ภูริภัทร ลูกชายคนโตของพี่ภู&น้องเอมค่ะ

ปล.ชอบคู่ของภูริภัทร&ดาริกาก็เม้นต์ได้เลยนะคะคู่ไหนกระแสดีไรท์จะเปิดเรื่องเต็มค่ะ ^___^

ความคิดเห็น