กลับอีกครั้งค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอละเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

ตอนพิเศษ: พี่ว่า...พี่แพ้ท้อง

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ: พี่ว่า...พี่แพ้ท้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2560 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ: พี่ว่า...พี่แพ้ท้อง
แบบอักษร

ตอนพิเศษ: พี่ว่า...พี่แพ้ท้อง


พักนี้ผมนอนไม่ค่อยจะหลับชอบตื่นมากลางดึกอยู่บ่อยๆไม่ใช่เพราะผมฝันร้ายหรือว่าเครียดเรื่องงาน

แต่เพราะ...

ผมหิว....

ใช่...คุณฟังไม่ผิดหรอดผมหิวจริงๆทั้งๆที่ตอนเย็นก็ทานข้าวเป็นปรกติแต่พอเที่ยงคืนตีหนึ่งผมก็หิวอีก เป็นแบบนี้มาเกือบ2 เดือนได้ซึ่งผมก็กังวลนะกับอาการประหลาดของตัวเองแต่ถ้าไม่ได้กินผมก็จะหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดีอีก

นอกจากหิวดึกๆแล้วผมยังชื่นชอบขนมหวาน ขนมขบเคี้ยวเป็นที่สุด เค้กเอย ฝอยทองเอย มันฝรั่งทอดเอยผมกินได้ทุกวันไม่มีเบื่อจนเลขาหน้านิ่งของผมต้องหิ้วเค้กของโรงแรมมาส่งให้ทุกวัน

ถ้าไม่ทำมันจะโดนด่าและโดนไล่ออกจากห้อง วันไหนไม่ได้กินก็เตรียมยกเลิกตารางงานของวันนั้นได้เลยเพราะผมจะโมโหโวยวายทั้งวัน

และความที่ผมกินทุกอย่างที่บำรุงไขมันร่างกายจึงบวมขยายขึ้นเรื่อยๆจนต้องเดือดร้อนตัวเองอีกครั้ง

น้องเอมบังคับให้ผมไปออกกำลังกายทั้งๆที่ผมสุดจะขี้เกียจ ทำงานทั้งวันผมก็เหนื่อยแล้วแต่เมียสั่งไม่ทำตามก็ไม่ได้อีก


ผมรู้สึกตัวตื่นตอนเกือบจะเที่ยงคืนเพราะเสียงท้องที่มันร้องโครมครามจนข่มตานอนต่อไม่ได้ ผมลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้าตั้งใจจะออกไปหาอะไรกินที่ตลาดเหมือนทุกๆวัน

"หิวอีกแล้วเหรอคะพี่ภู​" น้องเอมที่รู้สึกตัวตื่นหันมามองผม

"ค่ะ" ผมตอบเครียดๆ

"ให้เอมทำอะไรให้ทานมั้ยคะ"

"ไม่เป็นไรค่ะน้องเอมนอนต่อเถอะนะเดี๋ยวพี่ออกไปหาอะไรกิน" ผมจูบแก้มเมียเบาๆพลางลูบท้องที่โตขึ้นมาก   "มีอะไรโทรหาพี่ทันทีเลยนะคะ" ผมกำชับก่อนออกจากห้องด้วยความเป็นห่วง

ขอโทษนะคะคนดีที่พี่ต้องทิ้งให้หนูนอนคนเดียว...


และแล้วชีวิตยามราตรีของผมก็เริ่มขึ้นเหมือนเช่นทุกคืน จอดรถที่ตลาดโต้รุ่งเดินตั้งแต่ปากซอยยันท้ายซอยชิมร้านนั้นแวะกินร้านนี้...ชีวิตช่างมีความสุขซะจริงแต่ถ้าพาเมียมาเดินด้วยได้ก็จะมีความสุขมากขึ้นไปอีก

ผมได้แต่คิดในใจตามประสาคนรักครอบครัว

แต่ก่อนจะกลับปมต้องปิดท้ายด้วยผัดไทเจ้าประจำที่กินได้ทุกคืนไม่เคยเบื่อจนคุ้นเคยกับป้าคนขายเป็นอย่างดีจนคุยเล่นกันเป็นประจำ

ผมเลยเล่าเรื่องที่ว่าผมมาที่นี่ทุกคืนคนเดียวเพราะอะไร

"ป้าว่าพ่อหนุ่มน่าจะแพ้ท้องแทนเมียนะ" ประโยคบอกเล่าธรรมดาของแม่ค้าร้านผัดไทสะดุดใจผมอย่างแรง

"แพ้ท้องเหรอครับ!" ผมไม่เคยได้ยินเรื่องแพ้ท้องแทนเมียมาก่อนในชีวิต เค้ามีการแพ้ท้องแทนกันด้วยเหรอ?

"ใช่!...ฟังจากที่เล่าน่ะเหมือนผัวป้าสมัยหนุ่มๆเลย" แม่ค้าผัดไทยังอธิบายต่อ   "ป้าน่ะไม่แพ้อะไรเลยส่วนผัวป้าน่ะอวกเอาๆแล้วก็กินแต่บัวลอยไข่หวานทุ๊ก...วัน"

"แบบนี้ผมต้องทำไงครับป้าเมียผมก็ท้องตั้ง7เดือนแล้วไม่เคยแพ้ท้องเลยก็มีแต่ผมที่กินเอาๆอยู่คนเดียว" ผมระบายความเครียดพลางสาวเส้นผัดไทเข้าปาก

"ไม่มีทางแก้หรอกเดี๋ยวมันก็หายเอง"

"อ้าว!...แล้วถ้าผมกินยันเมียคลอดนี่ไม่อ้วนตายเลยเหรอครับป้า!" ผมถามจริงจัง

"ก็กินน้อยๆสิพ่อคุณ!" ป้าผัดไทหัวเราะชอบใจแต่มันทิ้งปมเล็กๆไว้ในใจผม

สรุปผมแพ้ท้อง!....

ใช่มั้ย?...

ทุกคนว่าไงผมแพ้ท้องแทนเมียใช่ป่าว?...



ความคิดเห็น