กลับอีกครั้งค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอละเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

ตอนที่47 ว่าที่เจ้าสาว 2

ชื่อตอน : ตอนที่47 ว่าที่เจ้าสาว 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 728

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2560 19:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่47 ว่าที่เจ้าสาว 2
แบบอักษร

​ว่าที่เจ้าสาว

ภูวริศและเอมอรเดินเล่นอยู่ริมชายหาดคนทั้งคู่แต่งตัวเหมือนกันคือเสื้อเชิร์ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้น ทั้งสองเดินไปเรื่อยๆและพูดคุยหยอกล้อกันไปตลอดทางไม่ไกลนักมีทีมงานและตากล้องคอยเดินตามเพื่อเก็บภาพน่าประทับใจของคนทั้งคู่เอาไว้

"น่าอิจฉานะแก" ทีมงานผู้หญิงที่เดินตามคนทั้งคู่เอ่ยออกมา

"ฉันรู้ว่าแกอยากไปยืนตรงนั้น"

"ต้องทำบุญอีกกี่ชาติห๊ะฉันถึงจะได้สามีแบบนี้" หญิงสาวยังคงบ่น

"ไอ้เก๋...แกต้องเลิกอิจฉาเจ้าสาวทุกคนที่ร่วมงานก็พอย่ะ" ทั้งสองสาวหัวเราะให้กันและหันไปมองว่าที่บ่าวสาวอีกรอบ

"พักก่อนนะครับ" ตากล้องบอกว่าที่บ่าวสาวอย่างสุภาพ   "เก๋...เข้าไปซับหน้าเร็วๆ!พูดมากอยู่นั่น!" ตากล้องสั่งเสียงห้วนรู้สึกหงุดหงิดที่วันนี้ต้องมาทำงานกับสองสาวช่างนินทา

"ค่ะ!" หญิงสาวรีบเข้าไปซับหน้าท่าทางไม่สบอารมณ์ส่วนอีกคนก็รีบวิ่งไปกางร่มให้อย่างรู้งาน

"ผมขอเช็ครูปได้มั้ยครับ"

"ได้สิครับคุณภู" ตากล้องรีบเข้าไปเอาใจ ทำงานร่วมกับเจ้าของเกาะทั้งทีถือเป็นโอกาสทองของเขา

ภูวริศไล่ดูรูปไปเรื่อยๆอย่างพอใจ

"ผมว่าโอเคแล้วนะเอาเซ็ทต่อไปเลยดีกว่าแดดเริ่มแรงแล้วด้วยเดี๋ยวเจ้าสาวผมจะไม่สบายซะก่อน" ภูวริศหันไปมองเอมอรยิ้มๆ

"อ๋อ...ได้ครับได้" ตากล้องเอาใจ  "เอ้าทุกคนเก็บของเปลี่ยนเซ็ทต่อไป"

"ไปค่ะคุณเอมไปเปลี่ยนชุดกันค่ะ" ทีมงานที่กางร่มให้ยิ้มให้เอมอร

"ค่ะ" เอมอรเดินนำทีมงานที่เดินกางร่มให้เข้ามาในบ้าน

"นี่ค่ะ" ทีมงานส่งชุดเจ้าสาวให้เธอด้วยสีหน้าบึ้งตึง

เอมอรมองหน้าทีมงานที่ชักสีหน้าใส่เธออย่างไม่มีเหตุผล เธอไม่รู้ว่าไปเผลอทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่าเธอคิดแล้วคิดอีกก็นึกไม่ออกว่าตัวเองไปก่อเรื่องอะไรเอาไว้

หญิงสาวเดินเข้าห้องน้ำโดยไม่พูดอะไรนอกจากยิ้มให้บางๆ

"ไอ้เก๋...แกช่วยเก็บอาการหน่อยได้ป่ะถ้าคุณเอมเค้าไปฟ้องสามีว่าแกชักสีหน้าใส่เขาแกน่ะจะเดือดร้อน

"ทำมะ!...ก็คนมันหงุดหงิดนี่หว่า!"

"ไอ้เก๋!...นั่นลูกค้านะท่องไว้"

"ก็แค่ลูกค้าป่ะวะจบงานก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันละ"

"แต่แกไปเหวี่ยงลูกแบบนั้นไม่ได้"

"ขอโทษนะคะเอมรูดซิปไม่ถนัดน่ะค่ะ" เอมอรเดินลากชุดเจ้าสาวกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง

"ถนัดแต่ถอดสินะ!" ทีมงานคนเดิมว่าแขวะ

"คะ?" เอมอรหันไปมอง

"อะไร!"

"เมื่อกี้คุณว่าฉัน" เอมอรเริ่มไม่พอใจ

"ก็แค่แซวเล่น" เธอตอบห้วนๆขณะรูดซิปขึ้น

"อ๋อ...เข้าใจแล้วค่ะสงสัยฮอร์โมนคุณจะตกใกล้วันนั้นของเดือนแล้วเหรอคะ"

"ว่าไงนะ!"

"ไม่มีอะไรค่ะ...ก็แค่แซวเล่น" เอมอรยิ้ม

"นี่!"

"ไอ้เก๋หยุด!" เพื่อนร่วมงานรีบเข้ามาขวาง   "ขอโทษนะคะน้องเอมเพื่อนพี่มันอารมณ์ไม่ค่อยดีน่ะค่ะ"

"มีอะไรกันรึเปล่า" ภูวริศที่พึ่งจะเดินเข้ามาถามสาวๆด้วยความสงสัย

"อ๋อ...ไม่มีอะไรเลยค่ะคุณภู" ทีมงานสาวที่กั้นกลางคนทั้งคู่รีบพูด

ภูวริศไม่สนใจทีมงานแต่กลับหันไปมองหน้าคนรักอย่างต้องการคำตอบ

"เรา...ไม่ถ่ายชุดแต่งงานได้มั้ยคะ" เอมอรพูดเสียงเศร้าทำเอาทีมงานอีกสองคนหันมามองเธอด้วยสายตาที่ตกใจสุดขีด

"ทำไมคะ?" ภูวริศก็ดูตกใจเช่นกัน

เอมอรเดินเข้ามาหาภูวริศพลางเขย่งตัวขึ้นไปกระซิบเบาๆที่ข้างหูเขาว่า

"เราน่าจะมีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสองบ้างนะคะแล้วเอมก็เบื่อทีมงานขี้วีนคนนี้แล้วด้วยให้พวกเขากลับไปนะคะพี่ภู" เอมอรกลับมายืนตรงหน้าคนรักพลางยิ้มบางๆ

ภูวริศเองก็มองเอมอรด้วยหัวใจที่เต้นรัวนี่เอมอรกำลังยั่วเขางั้นเหรอคราวที่แล้วก็ทำแบบนี้แต่สุดท้ายก็หนีไปเฉย

"อย่าแกล้งกันแบบนี้นะคะคนดี" ภูวริศลูบหัวเอมอรเบาๆ

"ไม่ได้แกล้งพี่ภูค่ะ...แต่จะแกล้งสองคนนั้น"

"ถ้าพี่ร่วมมือจะได้อะไรล่ะค่ะ" ภูวริศจ้องเอมอรตาเป็นประกาย

"อืม...แล้วแต่พี่ภูเลยค่ะว่าอยากได้อะไร" เอมอรลูบสาบเสื้อไปมา

"พวกคุณ!" ภูวริศขึ้นเสียง   "รีบเก็บของเดี๋ยวนี้เลย!!!" ภูวริศประกาศกร้าวทำเอาสองสาวตกใจ

"ขอโทษนะคะคุณภูคือฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าคุณเอมเลยนะคะ...จริงๆนะคะ" หญิงสาวเสียงสั่น

"ออกไป!!!"

"ค่ะๆ" ทั้งสองคนรีบหอบข้าวของตัวเองออกจากห้องไป

เอมอรนึกขำกับท่าทางลนลานของผู้หญิงที่ก่อนหน้านี้ยังทำท่าอวดดีไม่เกรงกลัวใคร

"ขอบคุณนะคะพี่ภู...เอมไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ" เอมอรยิ้มแล้วก็เดินออกไปจากห้องสวนกับตากล้องที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพอดี

เมื่อคุยกันเข้าใจทีมงานก็พากันกลับภูวริศกำชับกับตากล้องว่าให้ทีมงานทุกคนมีมารยาทและให้เกียตริลูกค้ามากกว่านี้ แม้ครั้งนี้เขาจะไม่เอาเรื่องก็ตามแต่หากเขาเอาเรื่องนี้ไปพูดให้เพื่อนๆฟังรับรองว่าบริษัทนี้จะไม่มีงานจ้างอีกเลย

"ตกลงมีเรื่องอะไรกันคะ" ภูวริศถามขึ้นขณะนั่งทานข้าวกับหญิงสาวที่ริมสระว่ายน้ำ

"ก็...ยังไงดีล่ะค่ะ"

"บอกพี่มาเถอะพี่เป็นห่วงนะอยากรู้ว่ามันเกิดอะไร"

"เค้าพูดกับเอมไม่ดีน่ะค่ะออกจะดูถูกนิดๆ" เอมอรพูดยิ้มๆ  "แต่ก็ช่างเถอะค่ะเอมไม่ได้โกรธอะไรแล้ว"

"คราวหน้าถ้ามีอะไรต้องรีบบอกพี่ทันทีเลยนะ"

"ค่ะ"เอมอรยิ้ม

"พี่ไม่อยากให้ใครมองเอมของพี่ไม่ดี"

"เรื่องนั้นเอมเข้าใจค่ะแต่ถ้าพี่ภูออกหน้าปกป้องเอมทุกอย่างคนอื่นเค้าก็มองเอมไม่ดีเหมือนกัน"

"แล้วจะให้พี่ทำยังไงล่ะคะ"

"เอาไว้ถ้ามันหนักจริงๆเอมค่อยบอกแล้วกันเน๊อะบางเรื่องนิดๆหน่อยๆก็ให้มันผ่านไป"

"ค่ะเอาที่น้องเอมสบายใจ"

"ขอบคุณนะคะ" เอมอรยิ้ม

"เอ่อ...พี่มีของขวัญจะให้น้องเอมด้วยนะ" ภูวริศหยิบถุงที่วางอยู่ใต้โต๊ะขึ้นมาส่งให้เอมอร

"อะไรคะ?" เอมอรมองถุงใบเล็กอย่างแปลกใจ

"ชุดว่ายน้ำค่ะทูพีชด้วย" ภูวริศยิ้ม

"พี่ภู!..." เอมอรตกใจ หญิงสาวหยิบชุดว่ายน้ำสีขาวจากแบรนด์ดังออกมาจากถุง

"ชอบมั้ยคะ"

"ก็...ชอบค่ะแต่ว่า..."

"กินอิ่มเราก็ไปว่ายน้ำกันนะ" ชายหนุ่มยิิ้มอีกรอบในหัวจินตนาการถึงคนรักที่ใส่ชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่

"มะ...ไม่เอาค่ะเอมง่วงอยากนอนพักวันนี้ก็ตื่นมาที่นี่ตั้งแต่เช้า" เอมอรบอกปัดจะพูดยังไงดีล่ะตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยใส่ชุดว่ายน้ำเลยสักครั้งจะวันพีชทูพีชก็ไม่เคยใส่ทั้งนั้น

"งั้นคืนนี้ต้องใส่นะ"

"คืนนี้!...ใส่ทำไมคะดึกแล้วเข้าก็ต้องใส่ชุดนอนกันสิ" เอมอรตกใจกว่าเก่าเธอเข้าใจว่าชายหนุ่มจะให้เธอใส่ทูพีชนอน

"คิดอะไรอยู่คะ" ภูวริศยิ้ม

"ก็...."

"พี่แค่ชวนมาว่ายน้ำจริงๆซื้อชุดมาให้แล้วพี่ก็อยากเห็นน้องเอมใส่ อีกอย่างที่นี่มันเป็นเกาะส่วนตัวคืนนี้จะมีแค่เราสองคนถ้าเป็นสระในโรงแรมพี่ก็ไม่ให้ใส่หรอกค่ะ"

"..."

"ที่ตอนกลางคืนวิวสวยมากเลยนะมองเห็นดาวเต็มท้องฟ้าเลย...มาว่ายน้ำดูดาวกันนะคะไม่งั้นพี่โกรธจริงๆ"

"ค่ะ...งั้นเอมไปนอนก่อนนะคะง่วงมากๆเลย" เอมอรแกล้งหาวรีบลุกจากโต๊ะไปอย่างรวดเร็ว ภูวริศมองตามแบบยิ้มๆทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอเขิน

ความคิดเห็น