กลับอีกครั้งค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอละเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

ตอนที่46 ว่าที่เจ้าสาว

ชื่อตอน : ตอนที่46 ว่าที่เจ้าสาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 889

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2560 15:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่46 ว่าที่เจ้าสาว
แบบอักษร

​ว่าที่เจ้าสาว

​Part: เอมอร

หลังจากที่ตกปากรับคำว่าจะแต่งงานกับพี่ภูทุกสิ่งทุกอย่างก็ดำเดินการตามขั้นตอนโดยที่ตัวฉันเองไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากมาลองชุดแต่งงานเช่นวันนี้

พี่ภูรับหน้าที่ไปหมดทุกอย่างดูเขาจะตื่นเต้นกับการได้เป็นฝั่งเป็นฝาของตัวเองมากแต่ก็นั่นแหล่ะใช่ว่าฉันเองจะไม่ตื่นเต้นนี่ก็ใกล้วันงานเข้าไปทุกที​

"เป็นยังไงคะคุณน้องพอดีรึเปล่า" เจ้าของร้านหันมาหาฉันที่กำลังสวมชุดไทยสีกลีบบัวเปิดไหล่ 

"ค่ะ...เอมว่าพอดีนะคะ" ฉันมองสำรวจตัวเองในกระจก ชุดไทยสีกลีบบัวที่ดูสวยหวานและสวยงามอลังการอยู่ในตัวนั่นเพราะพี่ภูสั่งให้ช่างปักสไบเป็นลายพิเศษทั้งวัสดุที่ใช้และลาดลายที่วิจิตรบรรจงสนนราคาคงแพงน่าดู 

"มาค่ะพี่ช่วยดูให้" พี่ภูเดินเข้ามาประชิดตัวฉัน

"พี่ภู..." ฉันมองเค้าที่อยู่ในชุดไทยเสื้อสีเทาอ่อนและโจงสีกลีบบัวเช่นเดียวกันกับฉันอย่างอึ้งๆ มันดูมีความเข้าคู่อย่างไม่ต้องสงสัยโจงของพี่ภูก็คงสั่งทอใหม่เหมือนกันเพราะดูจะสวยกว่าลายอื่นๆที่เห็นในร้าน

ทำไมพี่ภูใส่อะไรก็ดูดีนะ...

ฉันชมว่าที่เจ้าบ่าวจากใจจริงไม่คิดว่าการที่พี่ภูนุ่งโจงกระเบนจะดูแปลกประหลาดแต่อย่างใด

"สวยจัง...เจ้าสาวใครคะเนี่ย" พี่ภูกระซิบเบาๆที่ข้างหูพร้อมกับยิ้มบางๆ

"ก็คงเพราะชุดสวยๆมั้งคะ...แต่คงแพงน่าดู" ฉันหันกลับไปมองพี่ภูที่เอาแต่ยิ้มไม่ยอมพูดอะไร   "ใส่แค่ครั้งเดียวเองด้วย..."ฉันยังคงบ่นต่อเพราะเสียดายตังค์

"ทำไมล่ะ...เสียดายเหรอคะ"

"มันก็น่าเสียดายไม่ใช่เหรอคะ" ฉันย้อน

"พี่อยากให้น้องเอมได้สิ่งที่ดีที่สุด เราจัดแค่พิธีไทยพี่ก็อยากให้ใส่ชุดไทยสวยๆนี่คะ"

"หลังจากนั้นล่ะค่ะ"

"ก็ไม่เห็นเป็นไร...ถ้าน้องเอมกลัวไม่คุ้มเราก็ใส่ชุดนี้แต่งงานมันทุกปีเลยดีมั้ยคะ"

"พี่ภู!" ฉันตีแขนเขาเบาๆ

"พี่พูดจริงนะ..."

"ใครเขาทำแบบนั้นกันล่ะค่ะ"

"เอ้า...ก็พี่ไม่อยากเหมือนคนอื่นนี่คะ"

"ยังจะเล่นอีก" ฉันทำเสียงดุแต่พี่ภูหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งฉัน

"ผมว่าช่วงเอวยังดูหลวมๆนะครับ" พี่ภูหันไปบอกเจ้าของร้าน

"ค่ะเดี๋ยวพี่เอาเข้าให้"

"แต่เอมว่ามันก็โอเคแล้วนะคะขืนเอาแบบพอดีตัวเอมก็หายใจไม่ออกพอดี"

"แต่น้องเอมผอมลงพี่ว่าเอาเข้าอีกนิดนะคะ วันงานจะได้สวยๆ"

"ค่ะ" ฉันพยักหน้ารับอย่างจำใจ

"ชุดคุณภูล่ะค่ะ"

"ของผมโอเคแล้วครับ" พี่ภูยิ้ม

"ถ้าอย่างนั้นก็เรียบร้อยค่ะ แก้ชุดน้องเอมเสร็จพี่จะให้เด็กเอาชุดไปส่งทันทีเลยค่ะ"

"ครับ" พี่ภูยิ้ม


Part:ภูวริศ

ถ้าถามผมว่าตอนนี้ตื่นเต้นมั้ยก็ต้องบอกตามตรงว่าตื่นเต้นมาก ตอนที่เห็นน้องเอมในชุดไทยใจผมมันเต้นแรงเพราะว่าที่เจ้าสาวผมดูสวยหวานอย่างกับนางในวรรณคดีจนผมเกือบเผลอจูบว่าที่เจ้าสาวโชว์คนในร้านเวดดิ้งเสียแล้ว

หลังจากออกมาจากร้านผมก็พาน้องเอมมาทานข้าวเรานั่งคุยกันนานมากคงเพราะว่าตัวผมไม่ค่อยมีเวลาว่างสักเท่าไหร่เลยมีเรื้องที่ต้องคุยกันเยอะแยะไปหมด ซึ่งหลักๆก็คืองานแต่งงานของเรา

เราตกลงว่าจะจัดงานเล็กๆมีแค่ครอบครัวและคนสนิทเป็นงานแบบไทย มีทำบุญตักบาตร แห่ขันหมาก รดน้ำสังฆ์และส่งตัวเข้าหอก็เป็นอันเสร็จพิธี

ผมรับอาสาเตรียมงานทั้งหมดเพราะไม่อยากให้น้องเอมต้องเหนื่อยแต่งานผมตอนนี้ก็ยุ่งวุ่นวายจัดระเบียบอะไรไม่ได้เลยสักอย่างเหลือเวลาอีกสิบกว่าวันแต่มีอีกหลายอย่างที่ผมจะต้องทำ

"น้องเอมคะ"

"คะ"

"พรุ่งนี้เราไปค้างที่เกาะกันนะ"

"ไปทำไมคะ?"

"ไม่บอก" ผมยิ้ม

"ถ้าไม่บอกเอมไม่ไปนะคะ"

"โถ่"

"งานพี่ภูออกจะเยอะยังจะมีเวลามาพาเอมเที่ยวอีกเหรอคะ"

"ก็..."

"ไม่เอาหรอกค่ะเอมไม่อยากรบกวนเวลางานพี่ภู"

"ถ้าพี่บอกว่าจะไปถ่ายพรีเวดดิ้งล่ะคะ"

"อะไรนะคะ!"

"เราไม่ได้เลี้ยงฉลองมงคลสมรสแต่พี่ก็อยากมีรูปมีคลิปน่ารักๆเอาไว้ให้ลูกดูตอนโตนะ"

"พี่ภู..."

"เป็นไรทำไมมองพี่แบบนั้นคะ"

"ค่ะก็ได้...พรุ่งนี้เราไปถ่ายพรีเวดดิ้งกัน"

ผมได้แต่ยิ้มกว้างเพราะเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยหมดแล้วยิ่งคิดผมก็ยิ่งตื่นเต้น


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว