facebook-icon

กาสะลอง นักเขียนนิยายอีโรติก

ตอนที่ 26 มันคืออะไรกันแน่?

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 มันคืออะไรกันแน่?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2560 17:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 มันคืออะไรกันแน่?
แบบอักษร

พลังที่หญิงสาวไม่อาจเข้าใจได้ว่ามันคืออะไร?   

‘เกิดอะไรขึ้น’

เสียงอุทานดังลั่นอยู่ในความคิดคำนึง

ความสงสัยทำให้หญิงสาวสำรวจร่างเปลือยเปล่าของตนไปมา มือน้อยค่อยๆลูบไล้เต้าทรวงเบาๆ ร่องรอยแดงช้ำที่ผิวกายบางส่วนยังปรากฏให้เห็นชัด มือน้อยๆทดลองสัมผัสเคล้า บีบเต้าทรวงของตนเองเบาๆ รับรู้ได้ถึงความระบมช้ำของยอดถัน  จากร่องรอยที่เห็น จะเป็นอื่นไปไม่ได้ ? ความรู้สึกคล้ายกับว่าร่างกายของเธอนั้นได้ถูกนำใช้งานจนบอบช้ำ…แต่น่าแปลก! ที่เธอจดจำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย 

                ‘หรือรอยเลือดจางๆที่เปื้อนเปรอะถุงนอน…จะเกิดจากประจำเดือน?’

หญิงสาวได้แต่สงสัย…และสงสัย

แต่จะเป็นไปได้อย่างไร เพราะเธอรู้ดีว่าประจำเดือนเพิ่งหมดไปก่อนหน้าที่จะเดินทางไม่กี่วัน และช่วงเวลานี้…ไม่ใช่รอบของมันอย่างแน่นอน

                ‘เกิดอะไรขึ้น…ใครทำอะไรเรา?’'

หญิงสาวสงสัย ถามตัวเองอยู่ในใจ ซ้ำๆ น้ำตาคลอเหมือนจะร้องไห้ สงสัยถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายของตน ทว่าก็พยายามคิดไปในทางดี ว่ามันอาจจะเป็นร่องรอยฟกช้ำ หรือความปวดเมื่อย อ่อนล้า ที่เกิดจากการเดินป่ามาตลอดทั้งวัน จนเกิดริ้วรอยช้ำตามร่างกาย


หญิงสาวปาดน้ำตาที่ซึมออกมาช้าๆ บอกกับตัวเองว่าให้เข้มแข็ง อย่าร้องไห้ง่ายๆ ค่อยๆพับเก็บถุงนอนคร่าวๆ เพราะรู้ว่าในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า คงต้องออกเดินทางให้ถึงผืนป่าเบื้องทิศตะวันตก อันเป็นเป้าหมายของการเดินทางในครั้งนี้

เมื่อตั้งสติได้ มือน้อยค่อยๆคว้าเสื้อแขนยาวมาสวมทับเสื้อผ้าที่สวมใส่ เพื่ออำพรางรอยช้ำจ้ำแดงที่ซอกคอ ปิดบังร่องรอยที่นายเปลวฝากเอาไว้…ร่องรอยที่หล่อนเองก็ยินยอมพร้อมใจโดยที่ไม่ไม่รู้ตัว

                “คุณพริม” เปลวอุทานออกมาเสียงดัง ด้วยความตกใจ หลังจากที่ยืนกระวนกระวาย เหลียวขวาแลซ้ายอยู่พักใหญ่ อยากเห็นปฏิกิริยาของหญิงสาวที่เพิ่งผ่านค่ำคืนรัญจวนใจในผืนไพรอันร้อนระอุมาด้วยกันหยกๆ

                “ตกใจอะไรคะ” เธอก้าวเข้ามาหา

มองหน้าเขาด้วยความสงสัย เพราะทันทีที่ใบหน้าหวานโผล่ออกมาจากเต็นท์นอน ก็แทบปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของเปลวก่อนใคร อดไม่ได้ที่จะสงสัย ‘เขาเดินเข้ามาเลียบๆเคียงๆทำอะไรใกล้เต็นท์นอนของเธอง’

“เอ่อ!...คุณ?” เปลวทำท่าเหมือนจะกล่าวบางอย่าง

แววตาคู่คมฉายชัดว่าห่วงใย ติดตรงริมฝีปากที่หนักอึ้ง ไม่รู้ว่าจะเริ่มอย่างไร สุดท้ายเปลวก็หลุบสายตาลงไปเหมือนคนที่ไม่แน่ใจว่าตัวเองมีความผิด…หรือได้ทำผิดลงไปหรือไม่?

 “มีอะไรจะพูดกับพริมหรือเปล่าคะ?” ใบหน้าหวานช้อนชำเลืองขึ้นถาม

*‘ท่าทางของเปลวเหมือนมีความในใจ’*  

 เปลวเงยหน้าขึ้นสบตา จ้องมองดวงตาและสีหน้าที่เรียบเฉยของพริมด้วยความฉงน

“คุณ...เอ่อ สบายดีนะครับ” เปลวถามออกมาเบาๆ

หน้าของเขาแดงเรื่อ แต่ริมฝีปากนั้นยิ้มรื่น อิ่มเอมไปด้วยความสุขล้น แววตาที่มองเธอ หวานวาวอย่างมีความหมาย  แค่นยิ้มหวานให้หญิงสาวเหมือนคนที่มีความในใจ…และต้องการสื่อสาร

                “สบายดีค่ะ” พริมตอบออกมาราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เพราะที่จริง…หล่อนก็ไม่รู้ว่ามันได้เกิดขึ้น

เพียงแต่สงสัย…..?

หากเรื่อยรอยช้ำตามร่างกาย รอยคราบเลือด แม้กระทั่งความรู้สึกเจ็บแปลบตรงเนินสาว รู้สึกถึงเต้าทรวงทรวงบวมระบม มันก็ไม่ใช่คำถามที่จะเที่ยวเอาไปถามใคร กลางป่ากลางไพรที่มีแต่ผู้ชาย และเธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียว

                “แล้วเมื่อคืนหลับสบายดีไหมครับ” เปลวถามยังข้องใจ ด้วยความห่วงใย

                “หลับสบายดีค่ะ” พริมรู้สึกดีที่เปลวแสดงอาการเป็นห่วงเป็นใยเธอ

                “คุณล่ะคะ…หลับสบายหรือเปล่าคะ?” หญิงสาวย้อนถามกลับไปบ้าง

                “ไม่เชิงว่าหลับ เอ่อ!...ผมกระสับกระส่ายจนถึงเช้า หลังจากที่แยกกัน ผมคิดถึง…” ไม่ทันที่ชายหนุ่มกล่าวจบ เสียงตะโกนลั่นจากอีกฟากของเต็นท์นอนก็ดังขึ้น

                “ผมหิ้วน้ำมาให้แล้วนะนาย” กะจาตะโกนลั่นมาจากอีกฟาก วางถังน้ำใบเล็กลงช้าๆ เตรียมน้ำเอาไว้ไม่มาก แค่พอล้างหน้าล้างตาสำหรับทุกคน

                “ขอตัวนะคะ” หญิงสาวกล่าวก่อนจะเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวและอุปกรณ์ล้างหน้าแปรงฝันที่เตรียมเอามาพร้อม เมื่อเหลือบไปเห็นถังน้ำที่กะจาไปตักเอามาจากลำธารที่เธอได้ลงเล่นเมื่อวาน

                เปลวเข้าใจไปเองว่าพริมอาจจะไม่ชอบพูดถึงเรื่องที่ผ่านมาในอดีต แม้อดีตนั้นเพิ่งจะผ่านพ้นมาได้ไม่นานก็ตาม

เปลวเริ่มคิดมาก ว่าผู้หญิงแต่ละคนมีทัศนคติเกี่ยวกับความรักและเซ็กส์ที่แตกต่างกัน ทำให้นึกถึงข้อความหนึ่งที่เคยได้ยินได้ฟังมาบ่อยๆว่า ‘ผู้หญิงยอมมีเซ็กส์เพื่อความรัก…แต่ผู้ชายยอมมีความรักเพื่อเซ็กส์’

จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อคืน ทำให้เปลวเริ่มครุ่นคิดถึงความจริงในข้อนี้…ว่าอาจจะใช้ไม่ได้สำหรับผู้หญิงบางคน และผู้ชายบางคน…เพราะเปลวรู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าในชั่ววูบที่อารมณ์รักใคร่จู่โจมเข้าหาเธอและเขาอย่างรวดเร็วจนเกิดความสัมพันธ์ทางกายกันลึกซึ้ง ภายในระยะเวลาอันรวดเร็วนั้น อาจดูเหมือนเป็นความใคร่ก็จริง…ทว่าผลพวงของการกระทำที่ย้ำชัดอยู่ในใจ ในจิตใต้สำนึกของตน ก็ทำให้เปลวสิ้นสงสัยว่าได้ถลำรักหญิงสาวคนนี้จนหมดหัวใจ…และที่ตนทำลงไป ก็เพราะมีความรักเป็นแรงผลักดันอยู่เบื้องหลัง เปลวยอมรับว่าหลงรักผู้หญิงคนนี้อย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนใดมาก่อนเลยในชีวิต  

เปลวตระหนักด้วยความเข้าใจดีว่าสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นกับเธอและเขานั้น มันเป็นเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ซึ่งเกิดขึ้นในที่ลับ ก็ควรปล่อยให้มันเป็นความลับระหว่างกัน หรือว่าที่พริมเจตนาลวงเขาเข้าไปในป่าอันเปลี่ยวลึก คงเพราะเหตุผลเรื่องความลับ และดูเหมือนว่าพริมเองก็ต้องการให้มันเป็นอย่างนั้น ‘เป็นความลับ’ สังเกตได้จากเช้านี้ หล่อนแกล้งทำเป็นลืม ทำไม่รู้ไม่ชี้ได้อย่างแนบเนียน

                เปลวอดไม่ได้ นึกถึงคำว่า ‘One Night Stand’ ขึ้นมากะทันหัน ด้วยความรู้สึกน้อยใจที่ผุดพรายขึ้นมาในบางขณะ คิดเอาไว้ว่าจะลืม…จะไม่พูดถึงมันอีก นอกเสียจากว่าพริมอยากจะเปิดเผยมันด้วยตัวของเธอเอง และในใจของเปลว...แอบภาวนาให้มันเป็นอย่างนั้น

เปลวพร้อมยอมรับในทุกสิ่งที่กระทำ ยืดอกรับด้วยความเต็มใจ ภาวนาให้พริมทวงถามถึงความรับผิดชอบจากตน แต่พริมกลับนิ่งเฉย ทำไม่รู้ไม่ชี้ ไม่รู้สึกรู้สาบ้างเลยหรือไร กับเหตุการณ์เมื่อคืนที่ทำให้เปลวถึงกับนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายจนถึงเช้า

(ฝากเม้นทักทายกันบ้างนะครับ... จะได้มีกำลังใจ Up ขอบคุณที่ติดตามอ่านนิยายแปลกๆ ของนักเขียนเพี้ยนๆ คนนี้)

(ฝากอีบุ๊ค "มาลี 14" ด้วยนะครับ ที่ MEB ครับ)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว