เรากำลังทำโปรเจคจบงับ คือให้เขียนบทภาพยนตร์ เราอยากรู้ที่เราแต่งมันโอเคมั้ยคะ อยากได้ความเห็นจากทุกคน

ฉากที่ 1 / หอนักศึกษาชาย / เช้า

คุณเคยคิดไหมว่าทำไมเราต้องตื่นเช้าเพื่อไปเรียน...แม่งผมก็ไม่เข้าใจเลยวะ?

กริ๊งง!!!! (เสียงนาฬิกาปลุก)

โอ๊ยยยยยยย!!! ง่วงนอนโว้ยยย ขี้เกียจตื่นชิบหายจะปลุกอะไรดังขนาดนั้น

เอ็ม : ไอเตอร์ตื่นนนโว้ยยยย สายแล้วววเดี๋ยวไม่ทันคาบเช้า 

ไอเหี้ยเอ็มเพื่อนสนิทผมเองครับ เป็นทั้งรูมเมททั้งเพื่อนตั้งแต่สมัยมัธยม จนตอนนี้ขึ้นมหาวิทยาลัยมาก็ยังเรียนคณะเดียวกัน ผมกับมันสนิทแค่มองตาก็รู้ใจกันแล้ว มันหล่อ รวย พ่อเป็นเจ้าของธุรกิจร้านเหล้าหลายแห่ง ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่นเปลี่ยนบ่อยจนคิดว่าเปลี่ยนกางเกงใน  แถมมันเรียนก็เก่ง หน้าตาเสือกดีอีก โว้ยยยชีวิตคุณชายชิบหาย เอาเป็นว่าช่างแม่งมันเถอะครับ 

พรึ่บบบ

ผมดึงผ้าห่มแล้วดีดตัวลงจากเตียงไปอาบน้ำ แค่10นาทีเท่านั้น ย้ำ!!แค่สิบนาที 

ผม : ไอเหี้ยเอ็มมึงเห็นกางเกงกูป่ะวะ?

เอ็ม : อยู่นี่ มึงเร็วๆดิวะไอเหี้ยไปวันแรกสายขนาดนี้ เดี๋ยวก็โดนพวกรุ่นพี่แม่งทำโทษอีก

ผมมองมันก่อนจะใส่รองเท้าเดินออกจากห้องตามมันลงไป โชคดีที่มันมีรถยนต์ให้ขับผมเลยได้นั่งฟรีๆมากับมันทุกวันไม่เปลืองเงินค่ารถตัวเองอีกด้วย อิๆ ผมกับมันมาถึงมหาวิทยาลัยทันเวลาที่อาจารย์จะมาพอดี วันนี้เรียนวันแรกชิวๆครับไม่มีอะไรมากเรียนแค่ชั่วโมงเดียวอาจารย์ก็ปล่อยก่อนออกจากห้องมามีพวกรุ่นพี่ปีสองเข้ามา นัดเจอกันที่จุดนัดพบคณะเวลา5โมงเย็น พวกผมยังพอมีเวลาไปหาอะไรกินที่โรงอาหารมอ ผมกับไอเอ็มเดินมาที่โรงอาหารคนเยอะชิบหาย กว่าหาที่นั่งได้นี่โคตรจะลำบาก ผมเลยนั่งโต๊ะริมหลังสุด

ฉากที่ 2 / โรงอาหารมหาลัย / ตอนบ่าย

ผมลืมแนะนำตัวครับ ผมชื่อ เตอร์ เป็นนักศึกษาปี1 เรียนอยู่คณะวิศวะกรรม สาขาไฟฟ้า วันนี้เปิดเทอมวันแรกของผมครับ ตื่นเต้นเป็นพิเศษ ผมชอบกิจกรรมเฟรชชี่ปีหนึ่ง คือแม่งมีแค่ครั้งเดียวอ่ะครับเลยอยากสนุกกับมันให้เต็มที่ มีประกวดดาวเดือนคณะซึ่งผมมั่นใจว่าเพื่อนผมอย่างไอเอ็มต้องได้เป็นเดือนคณะเราแน่นอนเพราะพวกรุ่นพี่เล็งมันไว้แล้ว ถึงมันจะออกปากเต็มคำว่าไม่เอาก็เถอะ ส่วนผมชิวๆครับ หน้าตาผมก็หล่อพอใช้ได้นะ สูง170ซม. คือกูสูงได้แค่นี้อ่ะครับ ตัวเล็กกว่าเพื่อนคนอื่น แล้วอีกอย่างผมอยากอยู่เงียบๆรอลุ้นว่าจะได้ใครเป็นพี่รหัส ขอผู้หญิงหน้าตาน่ารักๆขาวๆตัวเล็กๆแล้วกัน ถึงจะฝันก็เถอะเพราะคณะผมแม่งมีแต่ผู้ชาย ผู้หญิงน้อยมากแทบจะนับคนได้

เอ็ม : ไอเตอร์ มึงจะแดกจะอะไรเดี๋ยวกูเดินไปซื้อให้ มึงนั่งเฝ้าโต๊ะอยู่นี่แหละเดี๋ยวแม่งไม่มีที่นั่งอีก

ผม : เออๆ กูเอาราดหน้าชามนึงแล้วกัน โค้กแก้วนึงด้วย

เอ็มพยักหน้ารับแล้วเดินออกไป

พวกผมนั่งกินข้าวไปคุยกันไปได้สักพัก ก็ถึงเวลาต้องเข้าประชุมเชียร์ที่พี่ปีสองนัด เลยรีบเอาจานข้าวไปเก็บแล้วเดินไปยังจุดนัดพบ

ฉากที่ 3 / จุดหน้าลานคณะวิศวะ / ตอนเย็น

ตึกตึกตึก (เสียงฝีเท้าคนมารวมตัวกัน )

เมื่อพวกผมเดินมานั่งรวมกันเป็นระเบียบแถว พวกพี่เขาก็เดินมาล้อมรอบพวกผมเอาไว้

รุ่นพี่ปีสอง : น้องๆคะ เงียบกันหน่อยคะ! ที่พวกพี่เรียกน้องๆมาเพราะว่าจะนัดแนะเกี่ยวกับกิจกรรมรับน้องของคณะเรา ปีนี้พวกพี่ตั้งใจทำกันมากหวังว่าน้องๆจะให้ความร่วมมือกันนะ

ครับ!!/คะ!! (เสียงตะโกนของพวกเด็กปีหนึ่ง)

รุ่นพี่ปีสอง : เอาล่ะครับ!! วันนี้พวกพี่จะแจกป้ายชื่อให้น้องๆกันนะครับ ให้เดินออกมารับทีล่ะแถวเลย

ผมอยู่แถวสุดท้าย ก็ต้องนั่งรอต่อไป ยุงก็เยอะชิบหายเมื่อไหร่จะได้กลับห้อง ง่วงนอน เพลียสัตว์ๆ 

รุ่นพี่ปีสอง : แถวสุดท้ายลุกครับ!!

เย้ ถึงแถวกูสักที เมื่อยตูดจะตายห่าอยู่ละ แม่งงง (บ่นในใจได้แค่นั้นแหละครับ)

นที : สวัสดีครับ!! น้องพี่ชื่อ นที นะครับ หรือเรียกว่าสุดหล่อประจำคณะก็ได้ ฮ่าๆๆ  ยินดีที่ได้รู้จัก เราชื่อ เอ่ออ..อะไรวะครับ? 

เตอร์ : ผมชื่อ เตอร์ ครับ (มองแบบเบื่อหน่าย)

นที : เออ เอาป้ายชื่อมากูเขียนชื่อให้ 

ผมรีบยื่นป้ายชื่อออกไปให้พี่เขาเขียนทันที

เตอร์หำหด

ห้ะ!!พี่มึงกวนตีนหรอวะ อะไรแม่ง กูชื่อเตอร์ นะครับ เขียนอะไรของมึงวะพี่ 

เตอร์ : โห่พี่!! ไม่เอาดิ ผมชื่อ เตอร์ พี่อย่ากวนดิวะ

นที : เอ้า!! อะไรคนอื่นกูก็เขียนแบบนี้มึงอย่าเรื่องมากได้ปะ ไอสัด

เตอร์ : โห่พี่ ชื่อเหี้ยไรวะน่ากียจชิบหาย

นที : เออๆทนๆไปเหอะ ไปได้ละ คนอื่นเขารอมึงเนี่ย ออกไปๆๆ

แม่งงง ไอพี่นที ไอสัด กูเกลียดมึง กวนตีนกูดีนัก อย่าไปเจอนะถ้าเจอกูจะ ยกมือไหว้สวัสดีครับรุ่นพี่ พอได้รับป้ายชื่อกันครับ ก็กลับมานั่งที่แถวกันเหมือนเดิม ผมหันไปหาไอเอ็มข้างๆมองป้ายชื่อมัน มันเขียนว่า เอ็มเยี่ยวเปรี้ยว  

เตอร์ : ว่าไงครับ คุณเอ็มเยี่ยวเปรี้ยวว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

เอ็ม : ไอสัดเตอร์ ของมึงก็ไม่ได้ดีไปกว่ากูทำมาขำ ฮ่าๆๆ

เตอร์ : พี่เขาคิดได้ไงวะตลกวะแม่ง ฮ่าๆๆๆ

เอ็ม : ตอนกูเห็นนะ อยากจะเอาตีนเตะหน้าพวกพี่แม่ง กวนตีน

เตอร์ : เออๆชั่งแม่งเถอะ ป่ะๆกลับห้องกัน

วันนี้หมดไปอีกวัน หลังจากรุ่นพี่ปล่อยพวกเรา ก็พากันเดินกลับหอกันอย่างหอบเหนื่อย เพลีย

     ฉากที่ 4 / หอในมหาลัย / เช้า9โมง 

กริ๊งง!!! (เสียงนาฬิกาปลุก)

โอ้ยยย ขอนอนต่ออีกนิดไม่ได้หรอวะกูเหนื่อยชิบหาย ง่วงด้วยโว้ยยยย  เมื่อคืนกว่าจะได้นอนเที่ยงคืนแหน่ะ มัวแต่นอนดูการ์ตูนเพลินมาดูเวลาอีกทีแม่งก็เที่ยงคืนแล้ว แล้วยังต้องตื่นเช้าไปเรียนอีกขี้เกียจชิบหาย

เอ็ม : เตอร์ตื่นโว้ยยยยยย!! ตื่นนนนน มึงจะนอนอะไรนักหนาของมึง

เตอร์ : ขออีก 5 นาทีได้ปะวะมึง

เอ็ม : ไม่ได้!! มึงงงวันนี้มีเรียนไปเรียนก่อนค่อยกลับมานอน

พรึบบบ

ผมดึงผ้าห่มเด้งตัวมานั่งเหมือนคนใกล้ตายไม่ไหวแล้วอะอยากนอน

เตอร์ : วันนี้กูไม่ไปได้มั้ย? ขอนอนเถอะ

เอ็ม : ไอเหี้ยย ไม่ได้ ตื่น ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว กูสายแล้วเนี่ยย เพราะมึงเลย ลุกๆ

เตอร์ :  เออๆๆ

ฉากที่ 5 / ในห้องเรียน / 10โมง

อาจารย์ : สวัสดีคะ นักศึกษาทุกคน วันนี้อาจารย์ขอสั่งงานอย่างเดียวนะคะ พอดีว่าวันนี้อาจารยย์มีธุระ ยังไงจะส่งงานผ่านไลน์กลุ่มนะคะ

นักศึกษา : เย้!! / รับทราบครับอาจารย์

อาจารย์ : ไม่ต้องดีใจกันคะ งานที่สั่งส่งวันนี้ก่อน6โมงเย็น ตามนั้นขอตัวคะ

โว้ะ อยากจะบ้าตาย อยากจะกลับไปนอนต่อชิบหาย กูไม่น่ามาเลย ผมได้แต่บ่นแหละครับ ตอนนี้ผมหิวข้าว เหมือนไส้จะขาดแล้วขอไปหาไรกินกับไอเอ็มก่อนแล้วกันค่อยกลับหอดีกว่า กว่าจะถึงเวลาที่รุ่นพี่นัดก็มีเวลาให้กลับไปนอนเปิดแอร์ดูการ์ตูน อะไรจะสบายขนาดนี้วะเนี่ยยย

เอ็ม : เตอร์ มึงไปก่อนเลยกูมีธุระวะ มึงกลับเองได้ใช่ปะ?

เตอร์ : เออๆ กูไปรอที่หอละกัน เจอกันๆ

ฉากที่ 6 / ทางเดินกลับหอ / เที่ยง

ผมเดินกลับหออย่างเปล่าเปลี่ยวหัวใจ ตามประสาคนโสดอ่ะครับ ฮ่าๆๆ เหงาชิบหายเลยเว้ยแม่ง คิดไปคิดมาเดินไปซื้อขนมมากินตอนกลับไปหอดีกว่า 

นที : เฮ้ยย!! มึงอะะ

ควับ 

ผมหันไปมองก่อนจะเห็นไอพี่นที โว้ะ ไม่อยากเจอแม่งเลยวะ เจอทีไรต้องมีเรื่องมากวนตีนกูแน่ๆ

นที : น้องครบ! พี่เรียกไม่ได้ยินหรอครับ?

เตอร์ : เรียก ผม หรอครับ? ( ชี้นิ้วมาที่ตัวเอง )

นที : ก็เออสิครับ จะให้พี่เรียกหมาที่ไหนล่ะครับ

แม่งงง!!กวนตีนกูมากไอรุ่นพี่ หงุดหงิดว่ะ เดี๋ยวก็ต่อยแม่งเลย จะอะไรกับกูนักหนาวะเนี่ย 

เตอร์ : มีอะไรหรือเปล่าครับพี่ ?

นที : จะไปไหนครับ?

เตอร์ : จะกลับหอครับ มีอะไรอีกมั้ยครับ?

นที : มึงกวนตีนกูหรอไอนี่

กูไปกวนตีนพี่มึงตอนไหนวะครับเนี่ย เฮ้ออออ ปวดหัวหมดอารมณ์จะกลับหอละแม่ง

เตอร์ : เปล่าครับ 

รอยยิ้มมุมปากไอพี่นที กูเห็นนะแม่ง อ้าวเห้ย มันเดินมาที่กูทำไมวะเนี่ย

นที : ไหนทำหน้ากวนตีนกูแบบเมื่ออกี้อีกทีสิ หึ

พี่นทีเอามือสากๆของมันมาจับแก้มผม โอ้ยยย พี่มึงจะดึงแก้มกูทำไมวะเนี่ยย เจ็บโว้ยย แรงเยอะชิบหายเลย ไม่รู้ป่านนี้แก้มผมแดงแล้วมั้งเนี่ย แหน่ะ ยังจะมายืนยิ้มกวนอีกโว้ะะะะ

นที : จะว่าไปแล้ว....มึงก็น่ารักดีนะน้องเตอร์

เตอร์ : อะ..อะไรของพี่วะเนี่ย หุ ผมไปละ

ผมรีบเดินออกมาให้เร็วที่สุด อะไรของพี่แม่งวะ ใครใช้ให้ยิ้มแบบนั้นคิดว่าตัวเองหล่อหรือไง หึ เออก็หล่อนั่นแหละ แต่ไม่ใช่กับกูหรอก ถ้าสาวๆเห็นคงจะละลายแล้วมั้ง แต่ไม่ครับ กูอยากจะเข้าไปละชกหน้าแม่งสักที