หญิงแม่
Line-icon

ก่อนอื่นสวัสดีทุกทานนะคะ🙏กติกาการอ่านนิยายของหญิงแม่ •﹏• จะติดสนับสนุนตอนเฉพาะตอน NC ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายหญิงแม่ค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ

ตอนที่ 19 ชะนีภาคเหนือ!! Re

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 ชะนีภาคเหนือ!! Re

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.9k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2562 09:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 ชะนีภาคเหนือ!! Re
แบบอักษร

 

ตอนที่ 19 ชะนีภาคเหนือ!!

ผมมองภาพตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ อย่าคิดว่าผมจะเป็นเหมือนนางเอกนิยายที่จะวิ่งออกไปร้องไห้อยู่คนเดียว!

อย่าหวังเลย! พี่รามเป็นของน้องฟ่างคนเดียว! ชะนีอย่าเสือก! ผมสาวเท้าเข้าไปหา 2 คนตรงหน้าอย่างรวดเร็วก่อนจะกระชากร่างของชะนีแล้วผลักลงไปที่พื้น

"โอ๊ย! "ผมมองร่างอีกคนล้มลงไปกับพื้นอย่างไม่สนใจก่อนจะตวัดตาหันไปมองร่างสูงด้วยสายตาเคืองๆ อยากให้พี่รามอธิบายเหตุการณ์ตอนนี้ ผมดึงพี่รามออกมาอยู่ใกล้เดี๋ยวเชื้อร่านติด!

"พี่รามมาทำอะไรมืดๆ แบบนี้"ผมหันไปถามพี่รามแล้วกอดแขนแกร่งแน่น มองคนบนพื้นด้วยสายตาเยียดๆ รู้จักน้องฟ่างน้อยไป! คิดว่าผมไม่เห็นหรอตอนมันส่งสายตามามาให้ เพราะพี่รามหันหลังเลยไม่เห็น

"น้องเป็นใครทำไมมาพี่แบบนี้ "คนบนพื้นพูดเสียงหวานพร้อมทำหน้าน่าสงสาร ผมมองสำรวจยัยนี่น่าจะอายุมากกว่าผม 2-3 ปีดูจากการแต่งตัวแล้วน่าจะเป็นคนใช้ในบ้าน ไม่ต้องมาบีบน้ำตาทำเป็นอ่อนแอ!!

"ฟ่าง ทำไมไปผลักเขาออกอย่างนั้น พี่เขาอายุมากกว่านะ "พี่รามหันมาดุผมเสียงเข้ม เหอะ! สตออะดิไม่ว่า! ผมสะบัดหน้าหนีไม่ได้สนใจคำดุของอีกคน สะบัดหน้าหนียัยแม้ว มองแล้วเสียสายตา!!

"พี่รามไปกันเถอะ "ผมดึงแขนอีกคนมาไม่ได้สนใจสายตาอาฆาตของๆชะนีที่นั่งอยู่บนพื้น ทำไมต้องสนไม่ใช่ญาติให้หน่อย! ผมเดินกลับมาในงาน

"ไง หายไปไหนกันมา"ไอ้ฟินเดินเข้ามาทักคงเพราะเห็นผมกับพี่รามหายกันไปแล้วมั้ง ผมไม่ได้ตอบและก็ไม่ได้ถามซักไซ้พี่รามเรื่องของผู้หญิงคนนั้นด้วยงานปาร์ตี้ดำเนินไปจนถึงดึกๆ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปที่ห้อง

ก๊อกๆๆ

ผมขยับตัวลุกอย่างมันมือเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ตอนนี้เพิ่งตี 5 แล้วใครกันที่มาปลุกของผมเช้าขนาดนี้ ผมอ้าปากหาวอย่างไม่มีมารยาทก็ในห้องไม่มีใครนี่พี่รามก็ยังไม่ตื่นเลยผมหันไปมองคนนอน ข้างๆ

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสียงเคาะประตูดังมาอีกระลอกหนึ่งทำให้ผมตัดสินใจลุกจากที่นอนอย่างมึนๆ เดินไปประตู ถ้าไม่สำคัญพ่อจะจระเข้พาดหางให้!!

แกร๊ก

"มีอะไรวะ"ผมมองหน้าไอ้ฟินที่กำลังยืนบึ้งตึงอยู่หน้าประตู มากวนกูแล้วยังมาบึ้งอีก ไอ้หอกห่า

"กูปลุกมึงไปช่วยกันเก็บองุ่น"จริงด้วย! เมื่อคืนพวกผมนัดกันว่าจะพากันไปเก็บองุ่นตอนเช้า ดูท่าทางไอ้ฟินมันจะหงุดหงิดมากคงเพราะเพื่อนผมแต่ละคนปลุกไม่ใช่ง่ายๆ

"เออๆ เดี๋ยวกูไป"มันพยักหน้าแล้วเดินไปห้องข้างๆที่เป็นห้องของไอ้บาส ผมว่าไอ้นี่ปลุกยากสุดเพราะมันเหมือนหลับเป็นตาย

เวลามันนอนมันจะไม่ขยับแทบไม่ได้ยินเสียงหายใจของมันด้วยซ้ำ ผมเดินกลับมาที่ห้องยังเห็นพี่รามนอนนิ่งสนิทเหมือนเดิม

"พี่รามตื่นไอ้ฟินปลุกไปเก็บองุ่น"ผมเขย่าแขนร่างสูงอีกคนยังคงนิ่งสนิทเหมือนเดิม

"พี่รามมมมมมมม ตุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆ "ผมทุบริมรั้วๆ ไปที่หน้าท้องแกร่ง พี่รามขยับหนีอย่างรำคาญคิ้วหนาขมวดแน่น

"ตื่นนนนนนนนนนน! "ผมพองปากอย่างเริ่มอารมณ์เสีย พี่รามขยับตัวก่อนจะลืมตามองผมอย่างมึนๆ

"อืออ ฟ่างมีอะไร"พี่รามดันตัวลุกขึ้นขยี้ตาอย่างหล่อเหมือนเด็กเลย หล่อเกินไป!!

"ไอ้ฟินปลุกไปเก็บองุ่น"ผมดึงพี่รามลงเตียง

"ครับๆ "พี่รามเดินไปเข้าห้องน้ำแต่โดยดี ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับหน้าที่เปียกชุ่มผมเดินไปหยิบผ้ามาเช็ดหน้าให้ พี่รามมองผมยิ้มน้อยๆ ให้ น่ารักเวอร์!!

กว่าที่ทุกคนจะมารวมตัวกันตอนนี้ก็ 6 โมงแล้วแต่ละคนหน้าตาสะลึมสะลือมากโดยเฉพาะได้นาวกับนัท ผมมองไปรอบๆก่อนจะไปสะดุดตากับผู้หญิงที่อยู่กับพี่รามเมื่อวาน พอยัยนั้นเห็นพี่รามก็รีบเดินเข้ามาหาแล้วดันผมออก ยัยชะนีแม้ว!!

"สวัสดีจ้ะราม" ยัยชะนีแม้วพูดเสียงหวานกอดแขนพี่รามอย่างถือสิทธิ์ ถามเขายังว่าให้จับไหม! ผมพองแก้มอย่างไม่สบอารมณ์

"สวัสดีครับ ฟ้า"พี่รามตอบเสียงนิ่งไปแอบรู้ชื่อกันตอนไหน!!

"อ้าวเด็กๆ พร้อมกันยัง"เสียงพ่อไอ้ฟิวตะโกนพูดตอนนี้เราอยู่ร่วมกับกลุ่มคนงาน พวกผมเตรียมกล้องกันเรียบร้อย

ถึงจะบอกว่าไปช่วยก็เถอะแต่จริงๆ ก็อยากไปถ่ายรูปอาจจะช่วยบ้างนิดๆ หน่อยๆ ก็ผมไม่ใช่มืออาชีพนี่ กลัวทำของเขาเละ

ตอนนี้พวกผมมาอยู่ในสวนองุ่นแล้วแต่ละคนแยกย้ายกันไปเก็บบ้างไปถ่ายรูปบางส่วนผมเก็บอยู่ไม่ไกลจากพี่ราม

ก็ยัยฟ้าบ้าอะไรนั่นแหละตามติดพี่รามตลอด!! เดี๋ยวจะโดนไอ้ฟ่างถีบลงเขา! ผมแอบเคืองพี่รามด้วยแทนที่จะสลัดมันออกแล้วมาหาผมแต่ยืนก็บนิ่งๆ!

"พี่ฟ่าง ทำไมมายืนคนเดียวหรอครับ "ผมหันไปตามเสียง กรยิ้มหล่อมาให้

"เปล่า พี่กำลังไปหาฟ้า"อย่าคิดว่าผมจะปล่อยให้ผัวผมไปกุ๊กกิ๊กกับผู้หญิงคนอื่น. ผมรีบเดินไปหาพี่รามดึงแขนแกร่งออกมาจากมือของชะนีภาคเหนือแล้วพาเดินออกไปไม่ลืมหันไปบอกกร

"อยู่เป็นเพื่อนฟ้าหน่อยนะครับ พี่ไปละ "ผมหันไปสบตากับฟ้าที่ทำหน้าบึ้งขึ้นใส่ผม ทำไมผมพึ่งสนล่ะ! ผมพาพี่รามเดินออกมาไกลลิบปล่อยมือจากพี่รามแล้วพองแก้มเชิดหน้าไปทางอื่น

"เป็นอะไรครับ"เเรงกอดจากด้านหลังพร้อมเสียงกระซิบทุ้มข้างหูทำเอาผมขนลุกไปทั้งตัวแต่ก็ไม่อยากใจอ่อนหันหน้าไปทางอื่นเหมือนเดิม

"พี่รามไม่น่าไปอยู่กับมันเลย"ผมพูดเสียงไม่พอใจ ก็ใครอยากให้แฟนตัวเองไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นเล่า

ถึงพี่รามจะไม่คิดก็เถอะแต่ยัยชะนีนั่นต้องคิดแน่นอนก็อ่อยออกนอกหน้านอกตาขนาดนี้ไม่เกรงใจเมียเขาที่ยืนอยู่ข้างๆ เลย!!

"ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะครับ "ไม่ต้องมาทำเสียงพร่าฟ่างไม่หลงใจอ่อนให้หรอก

"ไม่รู้หละ! ฟ่างไม่ยอมให้พี่กับมันอยู่ด้วยกันสองต่อสองแน่! "ผมหันตัวกลับไปสบตากับคนตรงหน้าก่อนจะใช้แขนโอบกอดคอแกร่ง ดึงอีกคนลงมาจูบ พี่รามก็ไม่ได้ขัดขืนปล่อยเลยตามเลย

"อะแฮ่ม โอ้ยมดกัดดดดดด "ผมผละออกจากพี่รามเมื่อได้ยินเสียงของตัวเสือกผมหันไปมองไอ้นาวกับนัท

"ต๊ายยยย กูก็เป็นห่วงคิดว่าตกเขาตายไปแล้วที่ไหนได้มาหวานกับผัว"ผมหันไปมองนัทที่จีบปากจีบคอพูดกับไอ้นาว ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรชวนพี่รามไปเก็บที่อื่นต่อ

เราพากันเดินเล่นไปเก็บไปถ่ายรูปไปจนตอนนี้เริ่มสายแล้วร้อนมากๆ เลยแหละผมกับพี่รามนั่งพากับเดินกลับไปที่บ้าน

เดินมาไม่นานก็เห็นพวกไอ้นาว ไอ้บาส นัท นอนแผ่กันอยู่สวนหน้าบ้านแต่ละคนโทรมมากท่าทางพวกมันจะเหนื่อยกันผมหันไปมองพี่ราม ผมกับพี่รามก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ เรานั่งพักให้ลมโชยพัดเหงื่อ

"อะไรกันพวกมึงตัวใหญ่กว่ากูอีกมึงดูกูนี่ยังไม่มีเหนื่อยเลย! "ไอ้ฟินเท้าเอวตะโกนบอกพวกผม มึงลืมไปหรือเปล่าว่ามึงเก็บมาตั้งแต่เด็ก พวกกูมือสมัครเล่นเฉยๆ!!

ไอ้ฟินมันตัวสูงกว่าผมไม่มากแต่ยอมรับเลยว่ามันแข็งแรงมาก คงเพราะช่วยงานพ่อแม่ในไร่องุ่นมาตั้งแต่เด็กแล้วยังไปเรียนวิศวะอีก

พวกผมพากันแยกย้ายไปอาบน้ำแต่งตัวเพราะมีนัดกินข้าวกัน

ผมกับพี่รามเดินกลับมาที่ห้อง เป้าหมายแรกของผมคิดเตียงนอนผมลงแผ่ ถึงจะทำแป๊บเดียวแต่รู้สึกว่ามันเหนื่อยมากแต่มันก็สนุกมากเหมือนกันผมกับพี่รามถ่ายรูปคู่ไว้เยอะมาก ผมล้วงโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าก็จะเลือกรูปที่ดูดีพร้อมส่ง facebook

เอาไหมซื้อองุ่นแถมพี่ราม 

รูปที่ผมโพสเป็นรูปที่ผมถือพวงองุ่นพวงใหญ่ ผมทำท่าอ้าปากกว้างดูตลกส่วนพี่รามมองผมแล้วยิ้มนิดๆ 

ไม่นานก็มีเสียงแจ้งเตือนดังรัวๆ ผมกดเข้าไปอ่านดูคอมเมนต์ 

'เจ๊เอาค้าาาาา' 

'กรี๊ดดดดด เหมาหมดๆ ' 

'น่ารักจังง' 

'อยู่ไหนคะ อยากไปปปป' 

'สนใจจจ ' 

**Lam'thistun:**ได้แค่ตัวนะครับเพราะใจอยู่กับฟ่าง 

450 ถูกใจ 

พี่รามมาเม้นด้วยผมหันไปมองอีกคนที่นั่งอยู่หน้ากระจกร่างสูงหันมาสบตาผมแล้วเดินมานั่งข้างๆ 

"ไม่ไปอาบน้ำเหรอครับมัวแต่เล่นเฟสเดี๋ยวก็ไม่ได้กินข้าวเช้าหรอก"พี่รามพูดมือหนากอดเอวผมไว้แน่น ส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ด้วย! อยากจะทำแบบนั้น!! ผมมีภูมิคุ้มกันเรื่องความหล่อต่ำ! 

 

อย่าลืม 

เม้น 

ไลค์ 

ให้ดาว 

กดติดตาม 

และสุดท้ายขอบคุณค่ะะะะะ 

ความคิดเห็น