หญิงแม่
Line-icon

ก่อนอื่นสวัสดีทุกทานนะคะ🙏กติกาการอ่านนิยายของหญิงแม่ •﹏• จะติดสนับสนุนตอนเฉพาะตอน NC ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายหญิงแม่ค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดค่ะ

ตอนที่ 3 รับสมัครเมียไหมครับ? Re

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 รับสมัครเมียไหมครับ? Re

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.3k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2562 22:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 รับสมัครเมียไหมครับ? Re
แบบอักษร

 

ตอนที่ 3 รับสมัครเมียไหมครับ?

 

ผมขยับตัวเมื่อรู้สึกถึงแสงแดด กะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับแสงมองไปรอบๆ เหมือนไม่ใช่คอนโดผมเลย เอ๊ะ

 

แล้วผมอยู่ที่ไหนหรือว่า!! จะเป็นพวกโรคจิตที่เห็นคนเมาแล้วลากไปทำมิดีมิร้าย!! ไม่นะ!!!! แรงขยับข้างๆ ทำให้ผมนั่งเกร็งหรือว่าเจ้าโรคจิตมันจะตื่นแล้วผมควรชิงลงมือก่อนสินะ!

 

"ย๊ากกกก เจ้าโรคจิตตายซะเถอะ! ตุบ"ผมจัดการส่งลูกถีบไปเต็มแรงจนเจ้าโจรราคะกลิ้งตกเตียงไป ฮ่าๆ เห็นความสามารถของไอ้ฟ่างยัง!!!!

 

"โอ้ยยยย ถีบพี่ทำไมเนี่ย! "ทำไมเสียงโจรมันคุ้นจังหรือว่าผมคิดไปเอง ไม่น่าจะใช่นะ"นั่งอึนอะไรมาช่วยดิฟ่าง! "ผมกลั่นใจมองลงไปที่พื้น

 

ทำไมหน้าโจรถึงเหมือนพี่รามจังละ เหมือนจัง.....เหี้ย!! นั้นมันพี่รามนี่ ผมตาโตกระวีกระวาดไปพยุงพี่รามขึ้น ทำไมมันเย็นๆ นะ ผมก้มลงไปมองตัวเอง

 

"เหี้ยยย! "ผมกระโดดขึ้นเตียงม้วนผ้าห่มจนกลายเป็นดักแด้ยักษ์ จะไม่ให้ตกใจได้ไงผมใส่แค่อันเดอร์แวร์ตัวน้อย! อย่าบอกนะว่าผมเสีย ซิงไปแล้ว

 

ไม่นะ!! ทำไมพี่รามทำแบบนี้ ผมผิดหวังมาก! น่าจะปลุกผมก่อน! ผมอยากมีส่วนร่วมในอารมณ์นะ!!

 

"คิดอะไรอยู่พี่ไม่ได้ทำอะไรเราเลยนะ แค่เกือบ"ผมหันไปมองพี่รามที่ตอนนี้ลุกขึ้นแล้วท่อนบนไม่ได้ใส่อะไรอวดซิกแพคลอนๆ ท่อนล่างใส่กางเกงขายาวไว้

 

"แล้วทำไมฟ่างโป๊"ผมผิดหวังมากก! ทำไมเมื่อคืนพี่ไม่ทำต่อ!!

 

"รู้ตัวไหมเราอ้วกใส่พี่ซะเละเลย"พี่รามพูดหน้านิ่งๆ

 

"ขะขอโทษครับพี่ราม"อับอาย! น่าอับอายเกินไปแล้วไม่น่าเลยถ้าไม่อ้วกเราคงลงเครมกันแล้ว!

 

"รีบไปอาบน้ำเถอะ วันนี้มีเรียนไหม"พี่รามลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

 

"ตะแต่"ใครจะกล้าออกไปเล่า

 

"เฮ้อออ เดี๋ยวพี่ไปรอห้องนั่งเล่น"ว่าแล้วพี่รามก็เดินออกไป ผมค่อยๆ ขยับตัวออกจากผ้าห่มหันซ้ายหันขวา

 

รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไม่ลืมคว้าผ้าเช็ดตัวมาด้วย เหมือนฝันเลยตื่นมาเจอพี่รามนอนอยู่ข้างๆ ผมอาบน้ำทำธุระไม่นานก็ค่อยๆ เปิดประตูออกมา ทั้งตัวผมมีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว ผมเดินหาเสื้อผ้า

 

"หาอะไรฟ่าง"เสียงทักจากข้างหลังทำให้ผมสะดุ้งค่อยๆ หันไปมองพี่ราม อย่ามองร่างกายผมด้วยสายตาแบบนั้นถ้าไม่อยากเสียตัว!!

 

"เอ่อผมหาเสื้อผ้าครับ"ผมก้มมองเท้าตัวเอง เขินจะตายแล้ววว

 

"ใส่ของพี่ไปก่อนเสื้อฟ่างยังไม่แห้ง"พี่รามเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเลือกชุดที่น่าจะน้อยที่สุดมาให้

 

"เอ่อ ขอบคุณครับ"ผมรับชุดแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำเหมือนเดิม จัดการใส่ชุดอย่างรวดเร็ว เพราะขนาดตัวของผมกับพี่รามต่างกันมากกกกถึงจะเลือกตัวที่เล็กที่สุดแต่มันก็ใหญ่อยู่ดีคอเสื้อจึงตกมาถึงไหล่มน

 

 

แกร๊ก

 

 

ผมเดินออกไปหาพี่รามที่ห้องนั่งเล่น

 

"เอ่อ เหมือนมันจะใหญ่ไปนิดนะพี่ราม"ผมว่าเดินไปนั่งข้างๆ พี่รามอย่างด้านๆ ด้านได้อายอดท่องไว้ไอ้ฟ่าง พี่รามต้องเป็นของไอ้ฟ่างคนนี้เท่านั้น!

 

"อาครับ ฟ่างหิวยัง"พี่รามหันมาถาม จะว่าไปตอนนี้กี่โมงแล้วนะเหมือนจะหิวๆ แล้ว

 

"หิว"

 

"งันเดี๋ยวพี่โทรให้ร้านเอามาส่ง อยากกินอะไรพิเศษไหม"พี่รามลุกขึ้นเดินไปหยิบโทรศัพท์แล้วหันมาถาม

 

"ไม่ พี่รามสั่งมาเลยฟ่างกินได้หมด"ถ้ากินพี่รามคงจะดีกว่า...

 

ออดดดดดดด

 

"อาหารมาส่งครับ"เสียงดังจากหน้าประตูทำให้พี่รามที่กำลังนั่งดูหนังอยู่กับผม ลุกออกไปพร้อมกระเป๋าตัง ไม่นานก็เดินมาพร้อมถุงสี่หน้าถุง

 

"หอมจังงงง รีบไปกันเถอะ"ผมรีบเดินนำไปห้องครัวจัดแจงถ้วยชามไว้ ไม่นานอาหารหลายก็เรียงรายเป็นโต๊ะอาหาร

 

"มานั่งเร็ว"ผมเดินไปนั่งตรงข้ามกับพี่ราม

 

"กินเลยสิ"ผมไม่รอช้าจัดการอาหารตรงหน้า ผ่านไปพอสมควรอาหารตรงหน้าก็หมด ผมรวบช้อนแล้วเงยหน้ามองพี่ราม

 

"พี่ราม มีแฟนหรือยัง"ผมกลั่นใจถาม

 

"ยังครับ"พี่รามมองหน้าผมแล้วก็เสียงปกติ

 

"เมียละ"

 

"ยังครับ"

 

"งันถ้าฟ่างอยากสมัครเป็นเมียพี่ละจะว่ายังไง"

 

แค้กๆ

 

เสียงพี่รามสำลักน้ำทำผมสะดุ้งรีบเข้าไปลูบหลัง

 

"พี่ไม่ได้เป็นเกย์ครับฟ่าง"พี่รามตอบ

 

"ไม่ลองจะรู้หรอ นะๆๆๆๆ พี่รามมม"คิดว่าผมจะยอมแพ้กับเรื่องแค่นี้หรอ อย่าหวัง!!

 

"เฮ้ออ แล้วแต่ฟ่างเถอะ"

 

"จริงนะ งันพรุ่งนี้ผมจะย้ายมาอยู่ที่นี่นะ"ผมยิ้มหน้าบาน

 

"แบบนั้นมัน.."พี่รามทำท่าจะปฏิเสธแต่ผมดักคอไว้ก่อน

 

"โอเคตามนั้น พี่รามน่ารักที่สุด จุ๊บ"ผมกระโดดจุ๊บแก้มสากของพี่ราม เขินจุงงงงงง

 

ราม

 

จุ๊บ

 

สัมผัสนุ่มๆ ที่แก้มยังคงอยู่นี่ผมโดนเด็กจีบอยู่สินะทำตัวไม่ถูกเลยปกติผมไม่เคยโดนรุกขนาดนี้ ผมมองฟ่างที่กำลังร้องเพลงล้างจานอย่างอารมณ์ดี ผมคงคิดไม่ผิดใช่ไหมที่ไม่ปฏิเสธไป

 

 

19.54 น.

 

 

ข้าวฟ่าง

 

 

"ขอบคุณที่มาส่งครับ จุ๊บ"ก่อนลงจากรถคันหรูผมขโมยจู๊บแก้มคนขับอย่างรวดเร็ว แล้วรีบเดินเข้าไปในคอนโด

 

 

แกร๊ก

 

 

ผมเดินดิ่งไปที่ห้องนอนล้มตัวนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยใจ การอยู่ใกล้พี่รามทำให้หัวใจผมทำงานหนักมากกว่าเดิมร้อยเท่า!! ผมจะมามัวนอนไม่ได้พรุ่งนี้จะย้ายไปอยู่กับพี่รามคงต้องเก็บของ ผมลุกจากเตียงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเลือกชุดที่จำเป็นกับของอื่นๆ

 

 

"โอ้ยยยย แค่เก็บของทำไมมมันเหนื่อยจัง! "ผมนอนแผ่อยู่บนเตียงเหงื่อไหลตามไรผม

 

Rrrrrrrrrr

 

"มีไรอีไอ้นัท"ผมพูดกลับไปเมื่อรู้ว่าใครโทรมา

 

(แหม่ เสียงหวานเชียวมีอะไรดีๆ หรอ)

 

"เมื่อคืนกูไปนอนกับพี่รามด้วยมึงงงงงง เขินนน"ผมนอนบิดไปบิดมาบนเตียงยิ่งคิดยิ่งเขิน

 

(หรอออ ซิงมันคงใกล้เสียเร็วๆ นี้สินะ)

 

"แน่นอนกูจะต้องเป็นเมียพี่รามให้ได้"

 

(แรดมากกอีเพื่อนนนนนน)

 

"พรุ่งนี้กูจะไปอยู่กับพี่เขาด้วย"

 

(กรี๊ดด มึงไวไฟเกินไปแล้วว)

 

"อยู่ในช่วงดูใจ แล้วโทรมามีไร"

 

(เปล่าแค่เห็นหายไปทั้งวัน เป็นไงกูเป็นเพื่อนที่ดีใช่ไหม)

 

"เออ อีเพื่อนดีแค่นี้แหละกูนะนอนง่วงและเหนื่อยมาก"

 

(เออออออ... ตู๊ด)

 

เฮ้อออออ ไม่ไหววันนี้เหนื่อยมาก หวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีแล้วกัน

 

 

อย่าลืม

เม้น

ไลค์

ให้ดาว

กดติดตาม

และสุดท้ายขอบคุณค่ะ 

ความคิดเห็น