email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 41 ข่าวปลอม

ชื่อตอน : บทที่ 41 ข่าวปลอม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 518

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2564 21:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 41 ข่าวปลอม
แบบอักษร

บทที่ 41

ข่าวปลอม

“คุณหนู ๆ…มีข่าวลือออกมาเจ้าค่ะ”

หรงเล่อมองหยางมี่ที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาในเรือน นางกำลังปักดอกเหลียนฮวาดอกสุดท้ายลงบนกระถางแล้วนำไปวางที่หน้ากระจกทองเหลืองไม่ได้ร้อนใจกับท่าทางคนสนิท

“ข่าวลืออะไรที่ทำเจ้าหน้าตื่น”

“คือว่า…”

“พูดมาเถอะ ข้าไม่ใช่คนที่ตื่นกลัวคนเดิมแล้วที่จะรับข่าวลือไม่ได้ เจ้าก็รู้นี่”

“ข่าวคุณหนูกับนายน้อยเหวยเจ้าค่ะ ตอนนี้ข่าวดังมาก มีคนพูดถึงหนาหู ยังมีการพนันเกิดขึ้นมาคุณหนูจะถูกปลดจากตำแหน่งว่าที่ชินหวางเฟยอีกกี่วัน ทั่วทั้งเมืองหลวงไม่มีเรือนไหนไม่สนใจข่าวนี้”

หรงเล่อยิ้มรับ นางลูบดอกบัวที่นางตั้งใจจัดอย่างอารมณ์ดี เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ได้แปลกไปจากที่ควรจะเป็น โอกาสอย่างนี้ใครมันจะมาทิ้ง การทำลายชื่อเสียงก็เป็นอีกอย่างที่อันลี่ต้องลงมืออยู่แล้ว

“ช่างมันเถอะ แค่ข่าวลือไร้สาระ”

“หืม เราจะไม่แก้ข่าวเลยหรือ แบบนี้เกรงว่าชินอ๋องจะเข้าใจคุณหนูผิดได้”

หรงเล่อมองหน้าคนสนิทที่ตอนนี้ใบหน้าซีดขาวเสียจนไม่มีเลือด กลับกลายเป็นว่าคนของนางที่หวาดกลัวข่าวลือ หากหรงเล่อไม่ได้รับรู้เรื่องของชินอ๋องกับนายน้อยเหวยนางก็คงกังวล

แต่เมื่อนางรู้ดีว่าเรื่องนี้สุดท้ายมันทำอะไรนางไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นที่นางต้องเล่นตามบทเดือดเนื้อร้อนใจ

“อย่ากังวลไปเลย ชินอ๋องหาใช่บุรุษที่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องพวกนี้ ข่าวที่ออกมาจะเป็นอย่างไรก็ปล่อยมันไป เราเพียงอยู่เฉย ๆ ก็พอ ยิ่งพยายามจะแก้ มันยิ่งจะยุ่ง”

หยางมี่พยักหน้ารับ แต่ยังอดห่วงผู้เป็นนายไม่ได้อยู่ดี ข่าวครั้งนี้ออกจะรุนแรงไปมาก ด้วยมีหลายคนที่เห็นว่าหรงเล่อสนิทสนมกับนายน้อยเหวยอย่างออกนอกหน้าจริง ๆ ไหนจะยังดึงเอาคุณหนูเจียงอิ้งไปให้อีกฝ่ายรู้จักด้วยอีก

ทั้งสองคนจึงได้ถูกพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างมาก

อันลี่นั่งไม่ติด นางลุกไปมาหลายต่อหลายครั้งเพราะอยากรู้ว่าผลจากที่ลงมือออกมาเช่นไร ข่าวที่นางปล่อยออกไปทำให้นังหรงเล่อมันปลิวจากตำแหน่งที่มันแย่งนางไปแล้วหรือยัง

สตรีหน้าด้านไร้ยางอายอย่างมันสมควรแล้วที่จะถูกตราหน้า รู้ทั้งรู้ว่านางรักนางอยากได้ ยังกล้ามาแย่งคนของนาง ทำให้นางต้องแบกหน้าไปคุกเข่าร้องขอ นางไม่สามารถหันไปหาคนอื่นได้แล้วเพราะนางต้องการอำนาจของชินอ๋อง

ในใจของอันลี่ตอนนี้มีแต่ความแค้นที่ปะทุขึ้นมาตลอดเวลา คนที่นางไม่คิดว่าจะเอาชนะนางได้เป็นได้เพียงเงาของนางมันกล้าดียังไงมาขวางทางนาง

“คุณหนู…”

“เป็นอย่างไร ฝ่าบาทหรือชินอ๋องพูดถึงเรื่องนี้บ้างหรือไม่”

อันลี่เอ่ยปากถามคนสนิทที่ออกไปรอดูเรื่องราวที่หน้าวัง หลังจากที่จบการประชุมเช้า เพราะเหล่าขุนนางต้องเอ่ยถึงเรื่องพวกนี้บ้าง และถ้าฝ่าบาทมีรับสั่งเปลี่ยนแปลงเรื่องชินหวางเฟยขุนนางที่เดินออกมาต้องพูด

“ไม่เจ้าค่ะ ฝ่าบาทและชินอ๋องไม่เอ่ยถึงเรื่องข่าวลือเลย ทำเฉยเหมือนกับว่าไม่มีเรื่องราวพวกนี้เกิดขึ้น ไหนจะไม่สนใจแม้ว่าจะมีขุนนางทูลถึงความไม่เหมาะสมข้อนี้ ชินอ๋องยังออกหน้าให้นางว่าเพียงสหายก็ปกติที่พบหน้ากัน”

เพียะ…

อันลี่ตบหน้าคนสนิทเสียจนคนสนิทของนางล้มลงไปที่พื้น เลือดไหลออกมาจากมุมปากเป็นการระบายอารมณ์ที่ปะทุในอกของตนเอง

“เจ้าเอาอะไรมาพูด มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน เป็นไปไม่ได้หรอกที่ฝ่าบาทจะเมินเฉย เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของราชวงศ์ ฝ่าบาทไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปแน่ มันคือการถูกหยามหน้าชัด ๆ แล้วฝ่าบาทกับชินอ๋องจะไม่สนใจเลยได้ยังไงกัน”

อันลี่พพูดออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ นางทึ้งหัวตัวเองไปมากอย่างไม่มีที่ระบายจนปิ่นปักผมหล่นลงกระแทกพื้นผมที่ถูกมวยขึ้นตกลงมาจนดูไม่ได้ ดวงตาของนางแข็งกร้าว กัดริมฝีปากแน่น

“คุณหนู ข้าไม่ได้โกหกท่าน ฝ่าบาทกับชินอ๋องไม่ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ด้วยซ้ำ ทั้งยังเอ่ยว่าหากใครพูดถึงข่าวลือไร้สาระอีกจะสั่งตัดลิ้นผู้ที่กล้าพูดทันที”

อันลี่หันไปจับแจกันดอกไม้ที่ใกล้มือที่สุดแล้วขว้างมันลงที่พื้นทันที ใบหน้าบูดเบี้ยวจนหาความงดงามสดใสอย่างที่เคยมีไม่ได้

“ไม่จริง ข้าไม่เชื่อว่านังหรงเล่อมันยังจะรอดไปได้อีก ทำไม ทำไมฝ่าบาทกับชินอ๋องถึงไม่สนใจข่าวลือ”

อันลี่หยุดทึ้งหัวตัวเองนั่งลงที่เดิมอย่างใช้ความคิด นางคิดว่าหากฝ่าบาทและชินอ๋องรู้เรื่อง หรงเล่อต้องถูกปลดจากว่าที่ชินหวาง-เฟยแน่นอน สตรีที่มีข่าวเสียหายฝ่าบาทไม่มีทางรับแน่ รวมถึงเจียงอิ้งที่มีส่วนในข่าวลือเช่นกัน

การตบหน้าราชวงศ์โดยการคบหากับบุรุษอื่นไม่เคยมีใคร

รับได้มาก่อน อันลี่จึงใช้เรื่องนี้ในการทำลายคนทั้งสองที่ทำให้นางเสียหน้าในวันงาน แย่งรางวัลที่ควรเป็นของนางไป

“คุณหนู ข้าคิดว่าที่ฝ่าบาทไม่ได้โทษนาง คงเพราะยังต้องใช้อำนาจตระกูลพวกนางอยู่”

อันลี่เงียบไปทันที นั้นสินะ เป็นไปได้ ฝ่าบาทต้องการอำนาจของบิดาหรงเล่อ จึงไม่คิดที่จะตัดสัมพันธ์ เป็นไปได้ อำนาจตระกูลหรงอยู่มายาวนาน การที่ฝ่าบาทลงโทษหรงเล่อ มันจะส่งผลต่ออำนาจในราชสำนัก

ดี เช่นนั้นนางก็ควรลงมือให้ถูกที่

“ไปตามคนผู้นั้นมาให้ข้า บอกว่าข้ามีงานให้เข้าทำ”

อันลี่ดวงตาเป็นประกาย นางหาทางออกให้เรื่องนี้ได้แล้ว ไม่นานนางจะสมหวัง

หรงเล่อนั่งฟังรายงานเงียบ ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าของนางมากขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาของนางมองไปยังท้องฟ้าที่มืดมิดภายนอกหน้าต่าง

ความคิดอ่านของสหายรักทำเอาหรงเล่อคิดไม่ถึง ความโหดเหี้ยมของคนเรามันมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อคิดว่าคนอื่นผิดแล้วมีแต่ตัวเองที่ถูกต้อง สงสัยว่าหรงเล่อต้องจัดการลงดาบอันลี่แล้ว

แต่ก็น่าเสียดาย อันลี่ยังทุกข์ทรมานไม่ได้ครึ่งของนางเลยด้วยซ้ำ

“อันลี่ เจ้าควรได้รับบทเรียนราคาแพง แต่บทเรียนแบบไหนที่มันเหมาะสมกับคนอย่างเจ้ากัน”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว