email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2-2 คนสำคัญในชีวิต

ชื่อตอน : บทที่ 2-2 คนสำคัญในชีวิต

คำค้น : SWEET SECRET , มาเฟีย, มังกร, ไอชา, หัวใจมังกร

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 20:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2-2 คนสำคัญในชีวิต
แบบอักษร

บทที่ 2 

คนสำคัญในชีวิต 

 

“ผมแวะมาสวดมนต์ก่อนเข้าบริษัทน่ะครับ วันนี้ต้องเป็นวันที่ดีแน่ๆ เลยถึงได้บังเอิญมาเจอคุณหนูที่นี่” คุณอาส่งยิ้มให้ฉันด้วยความดีใจ 

ท่านเคยเป็นผู้ช่วยคนสนิทของพ่อฉัน แล้วตอนนี้ก็ดำรงตำแหน่งประธานบริษัททีเค โลจิสติกส์ แทนฉันอยู่  

หลังจากพ่อฉันเสียที่บริษัทก็วุ่นวายมาก ตอนนั้นปู่ราชันย์ปู่ของเรนกลายเป็นผู้ปกครองของฉันที่เป็นทายาทเพียงคนเดียวของทีเค โลจิสติกส์แล้วและยังมีหุ้นอยู่ด้วย ท่านจึงแต่งตั้งให้คุณอาธีระขึ้นมาบริหารบริษัทแทนฉันที่อายุเพียงสิบเจ็ดปีก่อน 

“เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเราก็เจอกันที่บริษัทนะคะ คุณอาพูดอย่างกับว่าเราไม่เจอกันเป็นปีอย่างนั้นแหละค่ะ”  

หลังจากเรื่องทุกอย่างคลี่คลายฉันก็เข้าไปเรียนรู้งานที่บริษัทแต่รู้ตัวว่าตัวเองไม่ถนัดและไม่เก่งเรื่องบริหารเอาซะเลยแค่ฉันมีร้านเสื้อผ้าของตัวเองก็พอใจแล้ว ฉันเป็นดีไซเนอร์น่ะมีแบรนด์และร้านเป็นของตัวเอง จึงตัดสินใจขายหุ้นในส่วนที่เป็นของพ่อหกสิบเปอร์เซ็นต์ให้เรนเพราะเขาคือเพื่อนที่ฉันไว้ใจมากที่สุด  

ตอนแรกเรนก็เหมือนจะตามใจฉันนะแต่สุดท้ายเขาก็ไม่ยอมซื้อ เรนอยากให้ฉันเก็บไว้ให้ลูกมากกว่าที่จะขายให้เขาเพราะปู่ของฉันเป็นคนสร้างบริษัททีเค โลจิสติกส์มากับมือ ฉันก็เลยขอให้คุณอาธีระนั่งตำแหน่งประธานบริษัทต่อส่วนฉันก็เข้าบริษัทเดือนละสองสามครั้งเท่านั้น  

“ผมดีใจนี่ครับที่ได้เจอคุณหนู แล้วสองอาทิตย์ที่ผ่านมาคุณหนูเป็นยังบ้างครับไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่มั้ย”  

“เจ็บ?”  

“ผมหมายถึงไม่เจ็บไม่ป่วยน่ะครับ”  

“อ๋อ ไม่ค่ะ ว่าแต่คุณอามาสวดมนต์ที่นี่บ่อยเหรอคะ ไอชามาที่นี่ประจำแต่ทำไมไม่เคยเจอคุณอาเลย” 

“เราน่าจะมาคนละวันหรือไม่ก็คนละช่วงเวลาเลยคาดกัน แล้วช่วงนี้งานเยอะผมก็เลยไม่ค่อยมีเวลามาโบสถ์สักเท่าไหร่”  

ได้ยินอย่างนี้ฉันก็ยิ่งรู้สึกผิดที่ทำให้คุณอาเหนื่อยเพราะช่วยดูแลบริษัทแทนฉันมาตั้งหลายปี  

“ไอชาขอโทษนะคะที่ทำให้คุณอาลำบาก อีกเดือนกว่าๆ ก็จะประชุมบอร์ดผู้บริหารแล้ว วันนั้นไอชาจะหาคนที่เหมาะสมมารับตำแหน่งแทนคุณอานะคะ คุณอาจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่สักที”  

“ครับคุณหนู”  

อันที่จริงเมื่อสองอาทิตย์ก่อนฉันคุยกับคุณอาธีระเรื่องนี้ไปแล้ว แต่กลัวว่าท่านอาจจะคิดว่าฉันไม่จริงจังเลยย้ำอีกรอบเพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันรู้สึกผิดต่อท่านจริงๆ  

“คุณหนูกับคุณมังกรน่าจะมีธุระต่อผมไม่กวนแล้วดีกว่าครับ” คุณอายิ้มให้ฉันอย่างใจดี ท่านเหลือบมองมังกรที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่ข้างๆ ฉันก่อนจะเดินเข้าไปในโบสถ์ 

“เธอจะเปลี่ยนประธานคนใหม่เหรอ”  

มังกรมองตามคุณอาธีระจนท่านหายเข้าไปในโบสถ์แล้วหันกลับมาหาฉัน ใบหน้าหล่อเหลาดูเคร่งเครียดขึ้นมาเล็กน้อย 

“ฉันคิดไว้สักพักแล้วแหละแต่ก็พึ่งจะได้คุยกับคุณอาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน มีอะไรหรือเปล่า”  

“ไม่มี”  

ถึงจะบอกอย่างนั้นแต่ใบหน้าของเขาเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ พอฉันจะอ้าปากถามฝ่ามือใหญ่ก็ยื่นมาประคองใบหน้าแล้วใช้นิ้วโป้งลูบริมฝีปากล่างของฉันไปมาเบาๆ  

“ไม่มีจริงๆ” รอยยิ้มและการกระทำของมังกรมันช่างชวนให้หัวใจของฉันสั่นไหวซะเหลือเกิน 

“แต่หน้านายเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่” 

“ก็กำลังคิดว่าวันนี้เธอมีนัดกับลูกค้าที่ร้านหรือเปล่าน่ะสิ” 

“O_O ตายจริง! ฉันมีนัดวัดตัวลูกค้าที่ร้านตอนสิบเอ็ดโมงนี่นา”  

เรื่องเมื่อวานทำให้ฉันสติสตางค์หายหมดลืมสิ้นไปทุกสิ่ง ดีนะที่มังกรพูดขึ้นมาไม่งั้นฉันสายแน่ๆ  

  

12.29 A.M 

“สวัสดีค่ะคุณชิน”  

หลังจากวัดตัวแก้ชุดให้ลูกค้าเสร็จคุณชินก็มาถึงที่ร้านพอดี ฉันยิ้มทักทายผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาสะอาดสะอ้านมาดคุณชายตรงหน้า 

“สวัสดีครับคุณไอชา” เขาทักทายฉันพร้อมรอยยิ้มแล้วยื่นถุงขนมให้แอปเปิลผู้ช่วยของฉัน “เอาไปแบ่งกันทานนะ”  

“ขนมปังเจ้าดังด้วย ขอบคุณมากนะคุณชิน”  

กิ่งแก้วมองคุณชินด้วยสายตาหยาดเยิ้ม รับถุงขนมจากแอปเปิลไปเปิดดูแล้วยิ้มแฉ่ง จากนั้นก็เอาไปแบ่งเพื่อนๆ พนักงานในร้านอีกสองคน  

ทุกครั้งที่มาคุณชินจะซื้อขนมติดมือมาฝากประจำเขาเลยเป็นเทพบุตรขวัญใจของพนักงานฉันไปแล้วยกเว้นผู้ช่วยของฉัน เพราะรายนั้นชอบมังกรมากแล้วก็เชียร์ให้ฉันคบกับเขาอยู่ทุกวัน 

“คุณชินรอไอชาแป๊บหนึ่งนะคะ”  

ฉันยิ้มให้คุณชินแล้วเดินไปที่ห้องพักพนักงาน แอปเปิลเห็นฉันก็รีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าทันที  

“อย่าคิดจะรายงานลูกพี่ของเธอเป็นอันขาดเพราะฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณชิน ถ้ามังกรกลับมาก่อนเวลาฉันจะหักเงินเดือนเธอเข้าใจมั้ยแอปเปิล”  

“เข้าใจค่ะ” แอปเปิลทำหน้าหงอยแล้วก้มลงหลบสายตาฉัน  

ฉันหลอกมังกรให้ออกไปซื้อข้าวร้านโปรดให้ซึ่งอยู่ไกลกับร้านของฉันพอสมควรถ้ารถไม่ติดก็ใช้เวลาไปกลับหนึ่งชั่วโมงเต็มแต่ถ้ารถติดละก็สองชั่วโมงก็ไม่อยู่  

“เราเข้าไปคุยกันในห้องเถอะค่ะ” ฉันกลับมาหน้าร้านแล้วเดินนำคุณชินเข้าไปในห้องทำงาน  

ฉันเป็นคนโทรให้คุณชินมาที่นี่เองเพราะต้องการคุยเรื่องเมื่อวานให้ชัดเจน แล้วที่ต้องหลอกมังกรออกไปเพราะถ้าเขาอยู่ต้องก่อกวนจนฉันคุยกับคุณชินไม่รู้เรื่องแน่ 

“คุณไอชาจะให้คำตอบผมเรื่องเมื่อวานใช่มั้ยครับ”  

ฉันหันไปมองคุณชิน ใบหน้าและดวงตาของเขาที่มองมาเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง  

“ขอโทษนะคะคุณชินไอชาไม่สามารถคิดลึกซึ้งกับคุณชินมากเกินกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ได้จริงๆ” 

ฉันบอกคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิด รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ หุบลง คุณชินเงียบไปพักใหญ่เล่นเอาฉันทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว 

คุณชินเป็นลูกชายของตระกูลใหญ่ตระกูลโตที่มีเชื้อราชวงศ์และเป็นน้องชายของคุณ ‘มิน’ ลูกค้าวีไอพีของฉัน ที่ผ่านมาฉันรู้ว่าคุณชินรู้สึกยังไงกับฉันซึ่งฉันเองก็ไม่เคยพูดหรือทำตัวให้ความหวังเขาเลย และวางตัวเป็นเพื่อนเขามาตลอด…แต่ไม่รู้ทำไมคุณชินถึงมองไม่ออกว่าฉันไม่ได้คิดเกินเลยกับเขา  

“คุณไอชาไม่ต้องขอโทษหรอกครับ มันไม่ใช่ความผิดของคุณไอชาเลยเป็นผมต่างหากที่ต้องขอโทษที่ทำให้คุณไอชาอึดอัด” คุณชินพูดขึ้นหลังจากเงียบไปหลายนาที 

“ขอบคุณนะคะคุณชินที่เข้าใจกัน” 

“เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ใช่มั้ยครับ”  

“แน่นอนสิคะ” ฉันส่งยิ้มให้คุณชินเขาเลยส่งยิ้มกลับมาด้วยความดีใจ “เป็นไอชาซะอีกที่กลัวว่าคุณชินจะเลิกเป็นเพื่อนกัน” 

“แค่ขอได้อยู่ใกล้คุณไอชาสถานะไหนผมก็ยินดีครับ” 

~กริ๊ง~ คุณชินล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงมาเปิดอ่านข้อความ  

“ผู้ช่วยของผมไลน์มาตามแล้วผมขอตัวก่อนนะครับคุณไอชา”  

“ค่ะ” 

ฉันเดินตามคุณชินไปหวังจะออกไปส่งเขาแต่ผู้ชายที่เปิดประตูเข้ามาในร้านพร้อมกับถุงกล่องข้าวทำให้เท้าฉันหยุดชะงักอยู่หน้าประตูห้องทำงาน 

กึก! 

ให้ตายเหอะ…แอปเปิลฟังฉันซะที่ไหนกันล่ะ =_=^! ดีที่คุยกับคุณชินรู้เรื่องแล้ว  

 

 

 

 

เอาล่ะกลับมาเจอแบบนี้มังกรจะทำไงน้า  

ตอนหน้ามาตามกันค่ะ 

 

ตัวอย่างตอนหน้าจ้า 

“เป็นสามีภรรยากันกอดกันเป็นเรื่องปกติไม่ต้องอายหรอกค่ะคุณไอชา” 

แต่เราไม่ได้เป็นสามีภรรยากันจริงๆ นี่ 

“เธอต้องชินเวลาเราแสดงความรักกันต่อหน้าคนอื่น” 

 

ถูกใจคุณพี่มังกรกับน้องไอชาก็อย่าลืมกดไลค์หรือเมนต์ให้กันน้าาา ^^  

ไรท์ชอบอ่านคอมเมนต์ที่สู้ดดด มันเป็นกำลังใจให้ปั่นนิยายมาให้ทุกอ่านที่ดีจริงๆ ค่ะ ^-^ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว