email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่28(ของเดิมพัน)

ชื่อตอน : ตอนที่28(ของเดิมพัน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2564 19:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่28(ของเดิมพัน)
แบบอักษร

คฤหาสน์ทาโมโต้

เพล๊ีะ เพลี๊ะ เพลี๊ะ

“โถ่เว้ย!!”เสียงฝ่ามือกระทบเข้ากับแก้มสากๆของชายชุดดำสามคนและเสียงสบถออกมาอย่างหัวเสียที่ได้รับข่าวการทำงานพลาดในครั้งนี้

“พวกมึงทำงานกันประสาอะไรว่ะถึงให้มันรู้ได้ว่ากูเป็นเจ้านายพวกมึง!!”เสียงตวาดอย่างไม่พอใจและปนความสงสัยเอ่ยถามลูกน้องทั้งสามคนที่ก้มศีรษะรอรับความผิดในครั้งนี้จากผู้เป็นนาย

“ผมคิดว่าคนของเราต้องมีสายอยู่แน่ๆครับคุณพ่อ”เสียงของภามหรือมามาโต้คุงที่นั่งดูการกระทำลงโทษลูกน้องของผู้เป็นพ่ออยู่พลางลุกขึ้นยืนและเดินไปหาลูกน้องทั้งสามคน

“เพราะไอ้ซาโนะมันรู้ทุกการเคลื่อนไหวของเราและมันยังรู้ถึงแผนการวันนี้อีก”

“ผมคิดว่าคนของเราเป็นหนอนแน่ๆครับ”ภามเอ่ยบอกคนเป็นพ่อของเขาไปด้วยท่าทางมั่นใจ ฮิเรนก็พยักหน้าคิดตามลูกชายเพราะเขาเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

“ถ้าเราอยากจะเป็นใหญ่ในเมืองนี้ถ้าเราร่วมมือกับซานโต้ไม่ได้เราก็เหลือแค่ทางเดียวคือ…….”

“กำจัด…..มิซาโนะ ซานโต้”ภามเอ่ยคำพูดต่อจากผู้เป็นพ่อพลางจดจ้องสายตาไปที่รูปถ่ายของมิซาโนะที่ข้างกายมีผู้หญิงที่เขาหมายปองยืนอยู่ เขาหยิบลูกดอกมีแดงขึ้นมาและเขวี้ยงปามันไปปักที่กลางหน้าผากของมิซาโนะ

ปรึก ปัก

“ฝีมือการยิงปืนของแกก็ยังคงแม่นเหมือนเดิม….ต่อไปถึงคราวแกแล้วล่ะเพราะน้องสาวแกน่ะมันไม่ได้เรื่อง!”ฮิเรนเดินมาเอ่ยคำสั่งให้ภาม ภามก็ละสายตาจากรูปถ่ายของซาโนะกลับไปมองหน้าผู้เป็นพ่อและโค้งตัวให้เพื่อเป็นการน้อมรับคำสั่ง

“ถ้าผมทำงานนี้สำเร็จ….ผมอยากจะขออะไรพ่ออย่างหนึ่ง”ภามเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขอร้อง น้ำเสียงของภามทำให้ฮิเรนมองหน้าลูกชายอย่างแปลกใจเพราะลูกเขาไม่เคยขอรางวัลเวลาทำงานสำเร็จเลยสักครั้ง

“ผมขอให้เธอคนนั้นมายืนข้างๆผมในวันที่ผมขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งได้ไหมครับ”ภามก้มศีรษะให้ฮิเรนหลังจากที่เขาพูดจบฮิเรนก็มองหน้าลูกชายอย่างเป็นห่วง เพราะลูกชายเขากำลังมีความรักสิน่ะ

“ความรักจะทำให้แกตาบอดและไปไม่ถึงวันสำเร็จ”ฮิเรนเอ่ยขึ้นเพราะเขาไม่อยากให้ภามต้องเอาอนาคตของตัวเองไปจบที่ผู้หญิงที่มีเจ้าของแล้วคนนั้น

“แต่ผม…”

“ถ้าโลกนี้ไม่มีมิซาโนะซานโต้ฉันจะไม่ขัดแกเรื่องผู้หญิงคนนั้น”

“ขอบคุณครับพ่อ^_^”ภามโค้งตัวและเอ่ยคำขอบคุณฮิเรนไปด้วยความดีใจซึ่งเขาเองไม่รู้เลยว่าเขากำลังโดนพ่อตัวหลอกเพราะฮิเรนตั้งใจที่จะฆ่าซาโยโกะจังและพ่อของเธอพร้อมกับโยนความผิดไปให้ซาโนะถ้าแผนของภามพลาดในครั้งนี้

“แต่แกต้องไม่มีคำว่าพลาด”ฮิเรนเอ่ยกระชับลูกชายตัวเอง

“ผมไม่พลาดแน่นอนครับพ่อเพราะผมมีเดิมพันเป็นเธอ…”ภามพูดขึ้นพลางจ้องมองไปยังตึกสูงเบื้องหน้าและสิ่งต่างๆที่อยู่รอบๆเมืองของประเทศญี่ปุ่นด้วยสายตามุ่งมั่นและมั่นใจรอยยิ้มเล็กๆที่เต็มไปด้วยความหวังผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อใสสไตล์หนุ่มเอเชีย

 

คาสิโนซานโต้

ห้องทำงานของซาโนะ

01:30น.

มิซาโนะ ซานโต้…..

“นายครับ”

“มีอะไรซาต้า?”ผมเงยหน้าจากกองเอกสารการเงินขึ้นไปมองหน้าของซาต้าที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

“มีคนอาละวาดครับ”ซาต้าโค้งตัวและเอ่ยรายงานผม ผมขมวดคิ้วอย่างสงสัยเพราะที่คาสิโนผมไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เพราะทุกคนเป็นคนใหญ่คนโตมีฐานะดีและเป็นลูกค้าวีไอพีทั้งหมด

“ใครกัน?”ผมพึมพำถามซาต้ากับตัวเองไป ซาต้าก็ส่ายศีรษะไปมาแทนคำตอบ ผมลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องทำงานของผมลงไปที่ชั้นคาสิโนระดับกลางเพราะระดับสูงมีเเต่ลูกค้าชาวต่างชาติทั้งหมดคนทุกๆประเทศจะพากันมารวมตัวที่คาสิโนของผมและผมจะจัดแบ่งคนเป็นธรรมให้กับพวกเขาคาสิโนของผมไม่เคยเข้าค่ายคิดโกงลูกค้าเพราะสาขาของผมเกือบทั่วโลกแล้วตอนนี้

“พวกมึงโกงกูไอ้สัส!!!”เสียงร้องเอะอะโวยวายเป็นภาษาไทยทำให้ผมหันไปมองหน้าซาต้าในขณะที่ยังคงย่างก้าวขายาวๆของผมเดินมุ่งไปยังห้องรับรองแขนนั้น

“เดี๋ยวรอคุยกับเจ้านายของผมดีกว่าครับ”ลูกน้องของผมเอ่ยบอกชายคนนั้นเป็นภาษาไทยอย่างสุภาพเพราะผมสอนพวกเขามาดี

พรึบ

“รอห่าอะไรกูไม่รอ!!”เขาโวยเสียงดังไม่พอยังปาข้าวของในห้องของผมเละเทะและใส่ลูกน้องของผมจนได้รับบาดเจ็บ

พรึบ แกร๊ก

“มึงต้องการอะไร?”เมื่อผมเดินไปถึงก็ชักปืนพกสั้นเล็งจ่อไปที่ศีรษะของชายชาวไทยคนนั้นทันที เขาที่ยืนหันหลังให้ผมอยู่ก็ค่อยๆยกมือขึ้นและหันหน้ามาหาผมอย่างช้าๆใบหน้าของมันคุ้นตาเหลือเกิน?

“พวกมึงโกงกู”เขาตอบผมมา ผมก็ใช้สายตามองชายคนนั้นตั้งแต่หัวจรดเท้าเท้าจรดหัวด้วยสายตาเรียบเฉยการแต่งกายของเขาเข้าขั้นเป็นคนมีเงินเพราะเพียงแค่ผมมองแวบเดียวผมก็รู้แล้วว่าแบรนด์อะไร การใส่เสื้อผ้าแพงๆไม่ได้ทำให้คนดูดีขึ้นเลยถ้านิสัยจะสถุลขนาดนี้

“กูโกงมึงยังไง?”ผมเอ่ยถามเขาไปด้วยนำ้เสียงและวาจาที่หยาบคายเพราะคนพรรณนี้ไม่สมควรที่จะพูดดีด้วยซ้ำไป

“มึงเล่นโง่เองแล้วเสือกโทษคนอื่น!”ผมเอ่ยขึ้นพลางเลิกคิ้วให้เขาเพราะเขาไม่ตอบคำถามผมเพียงแต่ทำสีหน้ามีพิรุธและผมก็รู้ว่าเขาคนนี้หมดตัว

“คาสิโนกูเปิดโอกาสให้ทุกคนได้เข้ามามีทางร่ำรวยและคาสิโนของกูไม่เคยคดโกงใครนอกจากไอ้พวกโง่ที่ไม่มีมันสมอง!”นี่เป็นคำด่าที่แรงที่สุดในชีวิตของผมเพราะไม่เคยด่าใครแรงขนาดนี้มาก่อนเลยแต่การกระทำของเขามันทำให้ผมโมโหจริงๆ

“มึงจะออกไปดีๆหรือจะออกไป…..เพียงวิญญาณ?”ผมเอ่ยถามเขาไป เขาก็จ้องหน้าผมด้วยแววตากรุ่นโกรธและเครียดแค้น

พรึบ

“นายครับ…ชายคนนี้ชื่อนายวิศิษฏ์ หิมานนท์ครับเป็นลูกติดแฟนใหม่ของคุณแม่นายหญิงครับ”ซาต้าเอ่ยกระซิบที่ข้างหูผมโดยให้ได้ยินกันแค่สองคน เมื่อผมได้ยินซาต้าพูดตาผมก็จ้องมองไปที่ชายแปลกหน้าคนนั้นด้วยแววตาที่ไม่พอใจมันเป็นอย่างมาก มันคือคนที่พยายามจะข่มขืนโยโกะจังอย่างงั้นเหรอ ผู้ชายเลวๆ!!

“กูเปลี่ยนใจล่ะ!”ผมเอ่ยขึ้นเมื่อไอ้วิศิษฏ์กำลังจะหันหลังเดินออกไป มันก็หันกลับมามองหน้าผมอย่างสงสัย

“กูจะปล่อยเงินกู้ให้มึงร้อยล้านเยน”ผมพูดขึ้นพลางเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงและเดินเข้าไปประจันหน้ากับไอ้วิศิษฏ์แววตาของมันลุกวาว

“แต่มึงต้องมีของมาค้ำประกัน”ผมพูดขึ้นพลางกระตุกรอยยิ้มที่มุมปาก ไอ้วิศิษฏ์มันก็มองหน้าผมและทำสีหน้าคิดหนัก

“กูไม่มีอะไรเหลือแล้วนอกจากพาสปอร์ตของกู!!”มันโวยขึ้นพลางโยนสมุดเดินทางของมันลงลนพื้นตรงหน้าของผม ผมก็มองหนังสือเดินทางของมันสลับกับหน้าของมันและยกยิ้มที่มุมปากขึ้น

“พอดีกูมีงานอยู่น่ะถ้ามึงไม่มีของมาค้ำประกัน….และถ้ามึงไม่มีเงินมาใช้หนี้กูมึงก็ต้องมาทำงานชดใช้หนี้กูพร้อมต้นและดอกเบี้ย”ผมเอ่ยขึ้นพลางหยิบสมุดเช็กเงินสดที่ลูกน้องผมส่งมาให้พร้อมปากกาและเขียนเช็กเงินสดให้ไอ้วิศิษฏ์ไป

“กูไม่มีทางมาทำงานใช้หนี้มึงหรอกเพราะกูจะเเอาเงินกูคืน!!”มันโวยเสร็จก็เอื้อมมือมาหยิบเช็กเงินสดที่ผมถือและโบกไปมาอย่างไว ท่าทางของมันทำให้รู้สึกสะใจเพราะคนใจร้อนและโลภมากแบบมันไม่มีทางใช้หนี้ผมได้หรอกและมันจะหมดตัวน่ะสิ

“ผมรู้น่ะว่านายน่ะคิดอะไร^_^”ซาต้าเอ่ยกระซิบผมด้วยท่าทางเเซวผม ผมก็หันไปมองหน้าซาต้าและยักคิ้วให้มัน

“ความปลอดภัยของท่านนายกเป็นยังไงบ้างซาต้า?”ผมเอ่ยถามซาต้าไปในขณะที่ผมเดินนำหน้ามันกลับไปยังห้องทำงานของผม

“ก็ไม่มีอะไรน่าเอ๊ะใจและน่าเป็นกังวลครับนายเพราะคิวะสั่งตำรวจและทหารคุมเข้มรอบบ้าน”

“เราจะไว้ใจพวกทหารกับตำรวจได้มากน้อยแค่ไหนกัน?”ผมเอ่ยถามไปจากประสบการณ์ที่เคยพบเจอมา เพราะคนพวกนี้น้อยนักทีจะจงรักภักดีต่อประเทศชาติ

“อันนี้ผมก็ไม่ค่อยมันใจแต่ไม่ต้องเป็นกังวลนะครับนายเพราะผมกับคิวะจะเฝ้าติดใกล้ชิดตัวท่านนายกโดยเฉพาะรับรองไม่มีใครเข้าไปทำอันตรายพ่อตาของนานได้หรอกครับ^_^”

“ซาต้า!”ผมหันไปโวยเสียงดังใส่ซาต้ากลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง

“ก็นายริวอิจิยังเรียกท่านซาโอะว่าคุณพ่อตาเลยหนิครับ…ผมว่านายซาโนะควรจะเรียกท่านนายกว่าคุณพ่อตาบ้างนะครับผมว่าเพราะดี^_^”ซาต้ายังคงเอ่ยแซวผมอยู่ ผมกับซาต้าและคิวะเราจะเหมือนเพื่อนกันมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องและเรื่องที่ซาต้าไปนอนกับมินตราผมเองก็รู้เพราะวันนั้นผู้หญิงที่พูดแทรกโทรศัพท์ของซาต้ามาก็คือเธอมินตราผู้หญิงรักแรกที่ผมให้เธอไปหมดทั้งหัวใจ ผมคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงแสนดีอ่อนหวานแต่ความจริงมันไม่ใช่เลยมันเป็นเพียงภาพลวงตาที่เธอสร้างมันขึ้นมาให้ผมมองเห็นตอนที่ผมเป็นโลโซเด็กแว่นคนนั้น คนที่หน้าตาไม่หล่อและไม่รวย…..

“นายครับ…..ไอ้วิศิษฏ์มันเล่นเสียหมดเลยครับนาย”คำรายงานของลูกน้องผมทำให้ผมหันไปกระตุกรอยยิ้มให้กับซาต้า

“ส่งตัวมันไปที่ไนท์คลับของซาซากิ”ผมเอ่ยบอกลูกน้องของผมไปลูกน้องผมก็ก้มหัวรับคำสั่งและเดินกลับออกไป

พรึบ

“ซากุระซังรับสายแล้วครับนาย”ซาต้าเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งสมาร์ทโฟนเครื่องหรูมาให้ผม ผมก็ยักคิ้วให้ซาต้าไปเพราะมันช่างรู้ใจผมจริงๆ

(ไฮท่านมิซาโนะขาาาาไม่มาหาซากุระจังบ้างเลยนะคะ)เสียงทุ้มที่ถูกดัดให้เล็กแหลมจนทำให้ผมแสบแก้วหูจนต้องยกสมาร์ทโฟนออกจากรูหูแทบไม่ทัน

“ขอโทษทีนะครับพอดีผมไม่ค่อยว่างแต่ผมยังคงคิดถึงซากุระจังอยู่นะ^_^”อ้วกผมอยากจะอ้วกแตกออกใาเมื่อนึกถึงหุ่นล่ำบึกของซากุระจังเขาเป็นกระเทยร่างใหญ่ที่ชอบแต่งตัวโป๊เปลือย ไอ้ซาต้ามันก็เอามือปิดปากและหัวเราะกับท่าทางที่อ้วกแตกอ้วกแตกของผมที่ทุเลศตัวเอง

(งื้อออ ให้ซากุระจังไปหาท่านเลยไหมคะเดี๋ยวจะนวดจะนาบให้อื้อออ๊ะ)

“พะพูดอย่างเดียวไม่ต้องครางได้ไหม?”ผมเอ่ยเป็นเชิงขอร้องซากุระจังไป

(อ๋อได้ค่ะ…ขอโทษทีค่ะ…พอดีจินตนาการเห็นรูปร่างที่บึกบึนของท่านมิซาโนะแล้วชนลุกซู่ซ่าขึ้นมานะคะ^_^)เห้อผมจะประสาทกินแล้วตอนนี้

“ผมมีของขวัญส่งมอบไปให้คุณเคี้ยวเล่นได้ยินมาว่าที่ไนท์คลับของคุณขาดคนเต้นดิสโก้อยู่เหรอ?”ซากุระจังเปิดกิจการเป็นไนท์คลับที่รวมนักท่องเที่ยวที่เป็นเกย์ชายรักชายอะไรทำนองนั้น

(อ๋อใช่คะดีใจจังที่ท่านมิซาโนะให้ความสนใจกิจการของซากุระ^_^)

“ผมก็ต้องสนใจสิครับเพราะไนท์คลับของซากุระจังตั้งอยู่ในพื้นที่ของผม^_^”

(นี่จะทวงค่าเช่าที่เหรอคะ?)

“เปล่าครับ…ผมแค่จะบอกซากุระจังว่าปีนี้และอีกสองปีผมจะไม่เก็บค่าเช่าจากคุณและจะส่งคนให้ไปทำงานที่ร้านของคุณฟรีอีกหนึ่งคนอีกยี่สิบนาทีคนของผมจะพาเด็กไปส่งให้คุณผมหวังว่าคุณจะพึงพอใจในสินค้าที่ผมส่งมอบให้คุณนะครับ^_^”

(แน่นอนค่ะท่านซาโนะเอ่ยปากขนาดนี้ซากุระจังจะดูแลเด็กที่ท่านส่งมาให้เป็นอย่างดีเลยค่ะ^_^)

“ขอบคุณมากครับ…แค่นี้นะครับบ๊ายยย^_^”

(บ๊ายคะท่านมิซาโนะสุดหล่อ^_^)ผมกดตัดสายซากุระไปและหันไปยกยิ้มให้ซาต้า คนที่เคยทำโยโกะจังเจ็บผมจะทำให้พวกมันได้รับรู้รสชาติถึงความเจ็บบ้าง

“ฉันกลับบ้านแหละคิดถึงคู่หมั้น^_^”ผมลุกขึ้นและเอ่ยบอกซาต้าไปอย่างอารมณ์ดีเพราะป่านนี้ยัยโยโกะตัวแสบคงนอนหลับนำ้ลายไหลยืดสบายคนเดียวอยู่บนที่นอนขนาดใหญ่ไปแล้วล่ะ^_^

“แน่ใจเหรอครับนายว่าเป็นแค่คู่หมั้นน่ะ?”

“นี่โดนเปิดซิงไปแล้วเหรอครับเนี่ย?”

“รู้ได้ไงว่ะซาต้า?”ผมหันขวับมองหน้าซาต้าอย่างไวเพราะผมไม่ได้พูดเรื่องนี้ให้ใครฟังเลยนะว่าผมกับโยโกะจังมีอะไรกันแล้วอ่ะ!แม้กระทั่งไอ้ริวก็ไม่รู้

“ก็อาการของนายมันออกนะครับเพราะถ้าคนที่ได้ปลดปล่อยน้ำจากตรงนั้นบ้างแล้วมองอะไรโลกก็จะเป็นสีชมพูอารมณ์ดีตลอดเวลาแบบที่นายเป็นอยู่ตอนนี้ไงครับ^_^”ซาต้าเอ่ยบอกผมพลางใช่สายตาก้มต่ำมองลงมาที่มิซาโนะซังของผม

“นายซาโนะโดนเปิดซิงแล้วเว้ยยยยยย”

“อย่างนี้ต้องฉลอง^_^”ซาต้าพูดเสียงดังจนลูกน้องของผมที่ยืนทำงานกันอยู่หันมามองผมกับซาต้าที่เดินออกมาจากห้องทำงานของผมทันทีอย่างให้ความสนใจ

“ไอ้ซาต้าหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย!!”

“แกจะป่าวประกาศไปทำไม?”ผมโวยขึ้นแต่ไม่ได้รู้สึกโกรธมันเลยสักนิด สงสัยอาการของผมมันจะเป็นอย่างที่ไอ้ซาต้ามันพูดจริงๆนั้นแหละ

“นายอายที่โดนเปิดซิงหรือว่าอายที่เพิ่งโดนเปิดซิงตอนอายุ30กันแน่ครับ^_^”ซาต้าว่าพลางทำหน้าตาล้อเลียนผม

“แล้วทำไมว่ะอายุ30แล้วยังซิงไม่ได้เหรอไง!”ผมโวยขึ้นเสียงดัง มันแปลกนักเหรอที่ผมยังซิงอ่ะ ก็ผมไม่ใช่เสือที่ต้องออกหาเหยื่อทุกวันเหมือนมันหนิครับ!!

“แปลกครับแปลกมากกกกกกก”ซาต้าว่าพลางลากเสียงยาว

“อ่ะๆไหนคนไหนยังซิงอยู่ยกมือสิว่ะไม่ต้องอายหรอก”ไอ้ซาต้าหันไปเอ่ยถามลูกน้องของผม ผมก็มองไปที่ทุกคนที่อยู่ในนี้ยี่สิบกว่าคนแต่ละคนอายุน้อยกว่าผมทั้งหมดเพราะพวกนี้เป็นเด็กใหม่ผมยังไม่ให้ออกไปข้างนอกเพราะพวกเขายังไม่มีประสบการณ์มากพอ

“เห็นไหมนายไม่มีเลย…ผมเองยังเปิดซิงตั้งแต่สิบเอ็ดแล้วนาย^_^”ไอ้ซาต้าว่าพลางชี้มือไปที่ลูกน้องของผมที่ไม่มีใครยกมือสักคน หมายความว่าไม่มีใครในนี้ซิงเลยน่ะสิ

“ไม่มีใครซิงเลยจริงๆดิ?”ผมเอ่ยถามลูกน้องไปอีกครั้งเพื่อความมั่นใจและทุกคนก็มีสีหน้าที่แหยๆดละพากันพยักหน้าเป็นคำตอบให้ผมว่าในนี้ไม่มีใครซิงเลย

“มีแต่นายนั้นและเปิดซิงตอนอายุ30ฮ่าๆๆ”ซาต้าเอ่ยพลางหัวเราะเสียงดัง ผมก็วิ่งไล่เตะมันมันก็หนีผม เมื่อก่อนผมซิงแต่ตอนนี้ผมไม่ซิงแล้วครับ ถึงหัวใจของผมจะเคยมีเจ้าของและเคยเจ็บช้ำจนระบมมามากแค่ไหนแต่วันนี้หัวใจของผมมันได้ถูกรักษาแล้วครับ^_^และผมก็จะรักษาหัวใจของผมไว้ให้ดีเหมือนกัน

ตอนที่28มาแล้วนะคะ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว