ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.22▶พี่ชัดเจนมาตลอด

ชื่อตอน : Ep.22▶พี่ชัดเจนมาตลอด

คำค้น : Ep.22▶พี่ชัดเจนมาตลอด

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2564 12:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.22▶พี่ชัดเจนมาตลอด
แบบอักษร

Ep.22▶พี่ชัดเจนมาตลอด 

***จันทร์จรัส 

ที่นี้ที่ไหนเนี่ย? อยู่ๆฉันก็ถูกพี่ปูนลากมาที่ไหนก็ไม่รู้

"พี่ปูน"

"ตามมาเงียบๆก็พอ"

"....."

อะไรกันอ่ะ แล้วนี่ฉันจะต้องเงียบๆไม่พูดไม่ถามแล้วเดินตามเขาไปแบบเชื่อฟังอย่างงี้หรอ

เหมือนจะใช่เวลาไม่นานพี่ปูนก็พาฉันมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องๆนึง สองสามสองหรอ? แกร๊ก 

"เข้าไปซิ"

"คือพี่ปูน พี่พาหนูมาทิ"

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดจบประโยคก็ถูกมือหนาของพี่ปูนดันให้เข้ามาด้านในห้องซะแล้ว ก่อนที่เขาจะรีบหันหลังไปปิดประตูพร้อมกับกดล็อคที่ลูกบิดทันที 

".....???"

หมายความว่ายังไงกันแน่ พรึ่บ ร่างหนาใหญ่ของคนตรงหน้าหันกลับมาหาฉัน แถมยังจ้องมองมาที่ฉันอย่างไม่วางตาด้วย ตึกตัก สะ..สายตาของพี่ปูนมัน เหมือนกับจะทะลุเข้ามาในตัวฉันเลยทะ..ทำยังไงดีหละดาหลา 

"เออ พี่ปูนคะ"

"ว่าไง^^"

อึก! จู่ๆพี่ปูนโน้มหน้าเข้ามาใกล้ฉันทำไมเนี่ย เล่นเข้ามาใกล้จนฉันตั้งตัวไม่ทันเลย แถมปลายจมูกก็ดันชนกันอีก 

"นี่ห้องใครหรอคะ"

"ฉันพาเธอมาก็ต้องห้องฉันซิ"

"ห้องพี่"

"อือหึ"

ไม่น่าถามเลยดาหลา เข้ามาขนาดนี้จะเป็นห้องคนอื่นได้ยังไงหละถ้าไม่ใช่ห้องพี่ปูน 

"แล้วพี่พาหนูมาทำไม"

"ให้ตอบแบบไหน"

"คะ?"

อะไรคือแบบไหน ฉันจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความสงสัย

"จะให้ฉันตอบแบบส่งๆหรือจะให้ฉันตอบแบบจริงๆหละ"

มีให้เลือกด้วยซะงั้น

"แบบส่งๆก่อนก็ได้ค่ะ"

"ก็ไม่ทำไมแค่อยากพามา"

ส่งๆจริงๆด้วย ไม่มีเหตุผลและไม่มีแม้แต่ปัจจัยในการพาฉันมาเลยสักนิด 

"งั้นแบบจริงๆหละคะ"

หมับ มือหนาของพี่ปูนวางทาบที่แก้มฉันก่อนจะค่อยๆเลื่อนมาจับที่ปลายคางของฉันให้เงยขึ้นมองเขา ตึกตัก..ตึกตัก อะไรกันอ่ะทำไมพี่ปูนถึงมองฉันแบบนี้

"พิ..อุ๊บส์!!"

จู่ๆปากของฉันก็ถูกคนตรงหน้าปิดไว้ด้วยปากของเขา 

"อือ~"

ถึงจะเคยจูบกับพี่ปูนมาแล้วแต่ครั้งนี้มันหวานจัง หมับ! 

"อ๊ะ"

ยังไม่ทันที่ปากของฉันจะได้เป็นอิสระมือหน้าของพี่ปูนก็อุ้มฉันขึ้น ท่าแบบนี้มันเหมือนกับตอนนั้นเลย! แบบนี้หรือว่า ฉึบ 

"อือๆ"

ลิ้นมัน..อื้ออ มือของพี่ปูนกำลังลูบไล้ตามขาฉันอยู่ ตุ้บ ฉันถูกวางบนโต๊ะพร้อมกับริมฝีปากของคนพี่ปูนที่ค่อยๆถอดออก ผละ.. แต่มือของเขาไม่ได้หยุดตามไปด้วยกลับลูบขึ้นมาถึงเหนือเข่าของฉัน

"พี่ปูน?!"

ฉันได้แต่เรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยท่าทางตกใจและเขิลอาย เมื่ออยู่ๆเขาก็จับขาทั้งสองข้างของฉันอ้าออก

"กลัวงั้นหรอ"

"หงึกๆ"

จะไม่ให้กลัวได้ยัง ในจะที่เขาเป็นแฟนคนแรกและยังเรื่องตอนนี้อีกที่เขากำลังทำอยู่ ฉันไม่เคย ไม่รู้ด้วยว่ามันจะน่ากลัวขนาดนี้ ฮึก 

"ดาหลา"

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินพี่ปูนเรียกชื่อแบบนี้ แต่ว่าตอนนี้ฉันดูไม่ได้สุดๆเลย ฮือ..

"ขอโทษ"

"หนูแค่อยากรู้ว่าพี่พาหนูมา ฮึกๆ ที่นี่ทำไม"

"ขอโทษ"

"ฮือ~"

ทำไมถึงทำแบบนี้ ฉันไม่เข้าใจในจะเรื่องที่เป็นแฟนกันอีก ฮือๆ ฉันไม่เข้าใจทั้งเขาและตัวเองไม่เข้าใจเลย ทั้งๆที่กลัวจนร้องไห้ออกมาขนาดนี้แต่ทำไมกัน ฮึก ทำไมถึงคิดว่าต่อให้เป็นเขาก็ไม่เป็นไรนะ

นี่ฉัน ฮึกๆ แบบนี้อ่ะ..มันคือรักใช่ไหม ฮือ แต่ทำไมถึงร้องไห้กันหละดาหลา ทำไม ฮึก แล้วพี่ปูนคิดยังไงกับฉันกันแน่ ทั้งหมดมันเป็นเรื่องล้อเล่นงั้นหรอ ฮือ~ 

"ดาหลา" 

"ฮือๆ หนูไม่เข้าใจ"

"ฉันขอโทษ"

"พี่ทำแบบนี้ทำไม ฮึก พี่กำลังล้อเล่นกับความรู้สึกของหนูอยู่ใช่ไหม ฮืออ"

ไม่เข้าใจฉันไม่เข้าใจอะไรเลยตอนนี้ เข้ากำลังสนุกอยู่จริงๆงั้นหรอ

"มองฉันซิ"

"ควับๆ"

"ดาหลา"

"ถ้าไม่ได้รู้สึก ฮึก อะไรก็อย่ามาแกล้งหนูซิ ฮือๆ เพราะหนูรักพี่ไปแล้ว"

"เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไร?"

นี่เขายังจะมาแกล้งไม่ได้ยินอีกหรอ

"ฮึก หนูบอกว่าอย่ามาแกล้งหนู"

"ไม่ใช่หลังจากนั้น"

หลังจากนั้นหรอ? ฮึก ฉันค่อยๆสูดลมหายใจเข้าอย่างช้าๆ ก่อนจะค่อยๆปล่อยมันออกมา

"หนูรักพี่"

"เด็กโง่"

"ห้ะ?"

อะไรของเขาอยู่ๆมาว่าฉันทำไมเนี่ย 

"พี่เป็นบ้าหรอ"

"เพราะมีเด็กโง่อย่างเธอนี่ไงฉันถึงได้จะเป็นบ้า"

นี่เขามีความรู้สึกบ้างไหมเนี่ยทำฉันร้องให้แล้วยังมาด่าอีก หมับ 

"อ๊ะ พี่จะทำอะไร?!?"

"อยากจับทำเมีย แต่เหมือนว่าตอนนี้เมียจะไม่เข้าใจอะไร"

"ใครเป็นเมียพี่"

ฉันบอกพร้อมกับปาดน้ำตาข้างแก้ม ร้องเองก็หายเองและตอนนี้ก็อยากจะหนีไปจากคนใจร้ายตรงหน้า แต่ว่าหนีไปไม่ได้นี่อ่ะซิเพราะถูกคนตรงหน้าล็อคตัวไว้อยู่ แค่ขยับก็แทบจะลำบากเลยตอนนี้ ฟุ่บ 

"พี่ปูน"

"คร้าบบบ^^"

"พี่ปูน!"

"หือ ว่าไงเอ่ย"

อะไรกันเนี่ยไอท่าทางและสีหน้าแบบนี้ นี่พี่ปูนกำลังกวนประสาทฉันอยู่ใช่ไหม ทำไมถึงได้ชอบแกล้งกันนักนะสนุกมากหรือไง

"เอ้า เรียกแล้วไม่พูดแหะ"

"....."

"งั้นถ้าเราไม่พูดพี่พูดเอง"

อะไรของเขาทำไมจู่ๆก็มาแทนตัวเองว่าพี่

"อ๊ะ"

มือหนาของพี่ปูนดึงฉันเข้าไปกอดเอวไว้แน่น ก่อนที่เขาจะเอามือข้างนึงมาจับคางของฉันให้เงยขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับสายตาเข้มของเขาที่มองลงมา 

"พี่จะทำอะไร"

"พี่แสดงออกขนาดนี้หนูยังไม่รู้อีกหรอครับ"

"รู้อะไรคะ"

แล้วแสดงอะไรที่เห็นก็มีแต่แกล้งฉันทั้งนั้น

"พี่คิดว่าพี่ชัดเจนมาตลอดนะ"

"คะ?"

พี่ปูนยังไม่ได้พูดอะไรตอบกลับฉันมา แต่กลับค่อยโน้มหน้าลงมาใกล้ๆฉันจนปลายจมูกของเราชนกันอีกครั้ง ตึกตัก จะแกล้งอะไรกันอีกงั้นหรอ

"ดาหลา"

".....??"

"พี่รักหนูค่ะ"

"●_●||"

มะ..เมื่อกี้นี้มัน แกล้งกันงั้นหรอ

"พิ"

"พี่รักหนู พี่ไม่ได้แกล้งแต่พี่รักหนูจริงๆ"

"....."

"พี่หลงรักหนูตั้งแต่เก้าร้อยสามแล้วค่ะ^-^"

นั่นมันตั้งแต่วันแรกที่เจอกันนี่! แล้วตอนนั้นเขาว่าฉันว่าไม่มีสมองไม่ใช่หรือไง

"แต่พี่บอกว่าหนูไม่มีสมอง"

"พี่พูดหรอ?"

"พี่บอกว่า รปภ.ไม่ตรวจวัดสมองหนู"

"พี่ก็แค่คิดว่ามีเด็กซื่อบื้อแบบนี้เข้ามาเรียนในมหาลัยได้ยัง"

นั่นไงเห็นไหมหละเขาว่าฉันจริงๆด้วย แล้วแบบนี้จะให้ฉันเชื่อได้ยังไงกับคำพูดเมื่อกี้ของเขา

"แต่พี่ไม่ได้ว่าหนู"

".....!?"

"ที่พี่พูดแบบนั้นเพราะพี่กลัวว่าถ้าหนูยังซื่อบื้ออยู่หนูได้ไม่ทันคนอื่นแน่"

"หมายความว่ายังไงคะ"

ฉันถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ทำไมต้องกลัวด้วย

"ถ้าเป็นแบบนั้นมันก็จะแย่"

"....."

"นิสัยของหนูมันก็น่ารักดี แต่ถ้าอยู่กับคนอื่นมันก็อันตรายจนน่าเป็นห่วง เพราะงั้นให้น่ารักกับพี่แค่คนเดียวก็พอ"

ตึกตัก..ตึกตัก จะบอกว่าให้ฉันซื่อบื้อได้แค่กับเขาคนเดียวหรอ

"แล้วที่พี่แกล้งหนูหละ"

"เพราะหนูน่ารัก เวลาเห็นท่าทางน่ารักของหนูพี่ก็เลยอดแกล้งไม่ได้^^"

อะไรกันเล่าแบบนี้ก็เหมือนสนุกที่ได้แกล้งฉันหนะซิ

"พี่ใจร้ายมาก"

"โอ้ๆ พี่ขอโทษนะครับ"

มือหนาของพี่ปูนลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน ทำไมถึงได้อบอุ่นขนาดนี้กันนะ ต่างกับตอนแรกที่เจอกันลิบลับเลย นี่คือพี่ปูนคนขี้แกล้งจริงๆหรอ

"พี่ปูนคะ"

"ว่าไงครับ"

แถมยังแทนตัวเองว่าพี่และยังพูดครับทุกคำอีกต่างหาก หึ จะน่ารักไปไหนเนี่ย

"พี่ชอบหนูจริงๆหรอ"

ฉันมองคนตรงหน้าด้วยสายตาจริงจัง ถ้าเรื่องทั้งหมดไม่ใช่เรื่องโกหก ถ้าเรื่องที่เขาพูดเป็นความจริงฉันก็อยากฟังมันจากปากของเขาอีกครั้ง

"พี่ปูน"

ฉันเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยเสียงแผ่วเบา พร้อมกับจ้องมองเขาอย่างไม่วางตา

"พี่ไม่ได้ชอบหนู"

".....!!"

"แต่พี่รักหนูค่ะดาหลา^-^"

หมับ! ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันเข้าไปกอดพี่ปูนแต่บอกเลยว่าตอนนี้ฉันดีใจสุดๆ

"หนูก็รักพี่ค่ะ"

รัก รักมากเลย รักแรกและจะเป็นรักเดียวและรักสุดท้ายของฉัน 

"ดาหลา"

"คะ..ว้ายยย!"

จู่ๆขาทั้งสองข้างของฉันก็ลอยขึ้นพร้อมกับตัวของฉันที่ถูกอุ้มในท่าเจ้าหญิง

"พี่ปูนบะทำอะไรคะ?!?"

"จำที่พี่พูดก่อนหน้านี้ได้หรือเปล่า"

"อะไรคะ"

"พี่อยากจับหนูทำเมีย"

อะ เอาจริงดิ คิดว่าเขาพูดเล่นเพื่อแกล้งฉันซะอีก

"พี่ปูน"

"พี่พูดจริงและก็จะทำจริง"

"พี่ปูนขา"

"ไว้อ้อนพี่บนเตียงเนาะ^^"

"อ๊ะ! กรี๊ดดพี่ปูน~~"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อร๊ายยย บอกรักกับปุ๊บอิพี่จะจับน้องทำเมียเลยจ้าาา555 เบาได้เบานะอิพี่ปูนขาาา(ノ*>∀<)ノ♡ 

ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้วนะคะ จบไวไปนิสเนาะ(๑・ω-)~♥ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว