Rossarin_PK | รสริน

ขอให้มีความสุขกับทุกตัวอักษรนะคะ :) #คำผิดก็เหมือนผีรู้ว่ามีแต่หาไม่เจอ

ชื่อตอน : #19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2563 02:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#19
แบบอักษร

ท่ามกลางความมืดในคืนที่แสนเงียบสงบอคินขยับตัวนอนตะแคงทั้งที่หลับตาชายหนุ่มปัดป่ายมือหนาไปมาจนโดนก้อนนุ่มใต้ผ้าห่มด้วยความตกใจเขาเปิดไฟข้างเตียงทันที

แสงสีเหลืองนวลสาดส่องทำให้มองเห็น ‘แมวดื้อ’ ของเขา

“อื้อ...” พรนับพันงัวเงียและปรือตามอง “ง่วง” แมวพูดได้บอกเขาแค่นั้นแล้วซุกตัวหลับตา

ด้วยความมึนและตะลึงงันแต่อคินก็ไม่คิดจะไล่แมวตัวน้อยให้ลงจากเตียง อาจเป็นเพราะเสียงอ้อนจากริมฝีปากบางทำให้ใจอ่อน “กอดนับหน่อย”

ร่างบอบบางซุกตัวกับอกแกร่งถูไถใบหน้าออดอ้อนจนมาหยุดที่ซอกคอของเขา น่ารักน่ามันเขี้ยวจนอคินต้องกอดแน่นๆ “อื้ออออเหมียว”

เขาก้มมองแก้มนุ่มด้วยรอยยิ้ม “ไอ้แมวดื้อ”

“รักนับไหม” พรนับพันไล้ปลายนิ้วผ่านเอวสอบขึ้นมาที่อกกว้างพาดบ่าแข็งแรงแล้วสอดเข้ากับผมสั้นทั้งที่หลับตา

“หืม...อะไรนะ” อคินแก้มสากกับกระหม่อมบางคนในอ้อมกอด

พรนับพันขยับตัวกระซิบข้างหูเสียงเบา “รักนับไหม”

และเธอก็ได้เสียงหัวเราะในลำคอเป็นคำตอบ

“แต่นับรักคุณนะ”

อคินหลับตาออกแรงกระชับอ้อมกอดจนริมฝีปากบางสัมผัสผิว “รักมากไหม”

“อื้อออรักมากๆรักคุณคนเดียว”

“จริงเหรอ”

“มีลูกกับนับสิคะ” แมวดื้อท้าทายชันขาถูเข่ากับเป่ากางเกงทำอคินครางต่ำ

“ไหนว่าง่วง”

“คุณอยากให้นับนอนจริงๆเหรอคะ”

“ไอ้แมวดื้อ” มือหนาที่เคยลูบแผ่นหลังเลื่อนลงต่ำแล้วหายเข้าไปในชุดนอนของพรนับพัน

“งื้ออออ”

“ออนท็อปนะ”

เธอจูบผิวกายเขาพร้อมหัวเราะคิกคัก “ถอดชุดนอนให้นับสิคะ”

ร่างบอบบางถูกโอบประคองให้ลุกขึ้นนั่ง อคินจัดการตามคำขอไม่มีขัด เสื้อตัวบางกางเกงขาสั้นถูกปลดและปลิวในเวลารวดเร็วเผยผิวเนียนละเอียดของพรนับพัน

อคินมองและมองก่อนจะกลืนน้ำไม่ปิดบัง “อยากให้ทำอะไรอีก”

“จับตรงนี้ค่ะ” แมวน้อยใจกล้าคว้ามือหนาวางกอบกุมหน้าอกอวบอิ่มทั้งสองข้าง สร้างสัมผัสวูบวาบจนพรนับพันเผลอกัดปาก “อื้อออคุณ”

“ชอบรึเปล่า” อคินเขี่ยปลายนิ้วกับยอดทรวงสลับกับบีบขยำจนเกิดรอยมือประดับผิวเนื้อนวล

พรนับพันพยักหน้าวาดเรียวแขนโอบกอดรั้งท้ายทอยชายหนุ่มเข้ามาใกล้ “คุณอยากดูดให้นับไหม”

อคินยิ้มมุมปากหอมแก้มนุ่มกระซิบข้างหูเสียงแหบพร่า “แล้วคุณอยากให้ผมดูดรึเปล่า”

สัมผัสแนบเนื้อทำให้เกิดเสียงครางร่างบอบบางหวามไหวซบใบหน้าหวานกับไหล่กว้าง แมวน้อยจูบซอกคอของอคินก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบ

“ให้ดูดแรงรึเปล่า” ปลายนิ้วโป้งกับปลายนิ้วชี้สัมผัส เขาออกแรงหยิกปลายถันจนเธอเสียวซ่านแอ่นร่างให้อคินเชยชม

“อ่า...ดูด”

“หืม...” ชายหนุ่มสูดหอมกลิ่นหอมจากกายสาวด้วยความมันเขี้ยว

“แรงๆค่ะ”

“หึ ไอ้แมวดื้ออออ” เสียงขู่คำรามดังชิดหน้าอกอวบ

พรนับพันหลับตารอรับอะไรก็ตามที่กำลังจะเกิดขึ้น เธอกอดเขา จูบเขาและยอมเป็นของเขา

“อื้ออออเอาอีก”

“แบบนี้ใช่ไหมหืม แบบนี้ใช่ไหม” อคินทั้งฟัดทั้งเฟ้นจนหนำใจ เขาทำให้พรนีบพันอิ่มเอมจนหยุดแอ่นอกป้อนไม่ได้ ความสุขถูกสั่งสมจนถึงจุดเดือดเมื่อเราทั้งคู่ต่างทนไม่ไหว

“อื้อออรักนับนะคะได้โปรด”

อคินฟาดสองมือกับสะโพกกลมกลึงเสียงดัง

“อ๊ะ รักนับ”

“อยากให้รักก็ทำเองสิ” เขาเอนกายกำยำอิงหัวเตียงมองร่างบอบบางบนตัก พรนับพันวางสองมือน้อยบนหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรง เธอไล้ปลายนิ้วตามขอบกางเกงในระหว่างที่มองหน้าเขา แมวน้อยตัวเดิมขยับสะโพกเสียดสีสัมผัสภายนอก อคินนั่งมองพร้อมหายใจเข้าลึก

“คุณรักนับไหม” พรนับพันโน้มตัวเข้าหาจูบปลายคางแล้วส่งสายตาออดอ้อน “นับรักคุณ”

อคินลูบแก้มนุ่มด้วยความหลงใหล จูบปลายจมูกแมวขี้อ้อนที่เงยหน้ามองกัน “ผมไม่เคยรักใครเท่าคุณ”

พรนับพันยิ้มรับถอดกางเกงขายาวที่กำลังขว้างทางทิ้งไป เผยความต้องการของอคินที่มีต่อกันทั้งหมด

“คุณอยากมีลูกกี่คนคะ”

“สักทีเถอะไอ้แมวดื้อ” เขาตีอกอวบทั้งสองข้างจนสั่นไหว

พรนับพันกัดปากรวบรวมกำลังใจในมือน้อยมีของใหญ่ขนาดกำไม่รอบ “อื้ออออออึดอัดจังค่ะ”

อคินยันกายกำยำโอบประคองเขาจูบแอ่งชีพจรและลูบไล้แผ่นหลังบาง “อีกนิดเดียวคนเก่ง”

“อื้อออนับรับไม่หมด” แมวน้อยออดอ้อนซบหน้าผากกับไหล่กว้าง

“ไม่เป็นไรค่อยๆขยับ” เพราะถ้าเขาทำพรนับพันอาจจะฉีกขาด อคินให้เวลาปรับตัวทั้งกอดจูบคลอเคลียไม่ห่าง

เธอบีบไหล่กว้างสะบัดผมยาวให้พ้นหน้าพ้นตา พรนับพันค่อยๆขยับอย่างที่อคินบอก เนิบนาบและดื่มด่ำกับสัมผัสลึกล้ำกลืนกินจากปลายไปจนถึงสุด ขึ้นและลงเป็นจังหวะ มากและมากขึ้นเรื่อยๆ เสียงหอบเหนื่อยดังคละเคล้ากับเสียงคราง ร่างบอบบางเงยหน้าแอ่นอกป้อนให้อคินดูดดื่มถึงปากในระหว่างที่ยังสับสะโพกแรงขึ้นเรื่อยๆ “อื้อออนับ”

“ทำไมครับ” เธอบีบรัดเขารู้คนรักกำลังจะสุขสม

“จะเสร็จ จะเสร็จแล้วค่ะ”

อคินกอดร่างบอบบางให้นอนลงจูบขมับจับข้อมือทั้งสองข้างก่อนจะกระหน่ำแรงกระแทกให้พรนับพันต้องกรีดร้องเรียกหาซ้ำๆ เขาทำและทำจนเธอเสร็จในที่สุด

ร่างบอบบางเกร็งกระตุกอคินโน้มตัวกอดรัดบอกรักที่ข้างหูเขาจูบซับเหงื่อที่ไหลอาบ “รักนับนะครับ” เราต่างเสพสมอารมณ์สัมผัสกายกันและกัน

ช่องทางรักที่บีบรัดแน่นจนยากที่จะขยับยิ่งทำให้กายกำยำตอกย้ำเข้าหา เขาผ่อนให้เธอได้พักและกำลังเร่งจังหวะเพื่อสร้างความสุขอีกครา

เสียงเนื้อกระทบสลับกับเสียงครางดังลั่นห้อง พรนับพันกรีดร้องพร้อมกับเรียกหาแต่อคิน

ในจังหวะพุ่งพล่านเขามองคนรักด้วยความรักสุดหัวใจ

แต่ไม่รู้ทำไมพรนับพันกลับค่อยๆหายไป...จนในที่สุด

ก๊อก ก๊อก ก๊อก “คุณคะเป็นอะไรรึเปล่า”

พรนับพันร้อนใจอคินไม่ไปทานข้าวที่โรงอาหาร เธอรอจนสายเขาก็ยังไม่ลงมาทานที่ครัว ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่อคินไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

เสียงเคาะประตูดังระรัว “คุณคะนับเข้าไปนะ”

บนเตียงกว้างอคินนอนถอดเสื้อเหงื่อไหลชุ่มตัว คิ้วหนาขมวดมุ่น ทำให้พรนับพันคิดว่าเขาไม่สบาย

“คุณอคินเป็นอะไรคะ” สองมือน้อยกอบกุมแก้มสากไม่รังเกียจ “คุณตื่นซิ” ก่อนจะใจเสียแล้วตะโกนเรียกให้คนมาช่วยอคินก็รู้สึกตัว

“นับ!” คนหลับลึกเบิกตากว้างคว้าพรนับพันเข้ามาแนบอก

“คุณเป็นอะไรคะ”

ทั้งสัมผัสและเสียงบ่งบอกว่าความสุขนั้นก่อนพรนับพันจะหายไปเป็นเพียงฝัน คนตัวใหญ่หายใจหอบถี่ทุกอย่างเหมือนจริงจนน่ากลัว

“คุณเป็นอะไรบอกนับซิ”

“ผมฝัน” สองมือหนากุมไหล่บอบบาง มองใบหน้าแตกตื่นของพรนับพัน

“ฝันว่าอะไรคะ”

อคินหันมองกลางเตียงพร้อมกับความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะ

ฉิบหายเขาฝันเปียก!

 

:.ขนาดในฝันยังแซ่บ ถ้าจริงน้อนนนคงท้องหัวปีท้ายปี 🤣

ความคิดเห็น