ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.17▶ปูนที่หมายถึง

ชื่อตอน : Ep.17▶ปูนที่หมายถึง

คำค้น : Ep.17▶ปูนที่หมายถึง

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.6k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2563 12:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.17▶ปูนที่หมายถึง
แบบอักษร

Ep.17▶ปูนที่หมายถึง 

1 อาทิตย์ผ่านไป  

ชีวิตฉันตอนนี้น่าจะสงบสุขแล้วหละ เพราะหลังจากที่เฉลยสายและนับลายเซ็นเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาก็ดูเหมือนว่ากิจกรรมทุกอย่างของปีหนึ่งอย่างฉันก็น่าจะหมดแล้วนะ

หลังจากวันนั้นก็ไม่มีกิจกรรมตอนเย็นหลังเลิกเรียนหรือพี่ๆเรียกไปรวมอีกเลย ทำให้ฉันได้พักผ่อนเต็มอิ่มแบบสุดๆ ตื่นเช้ามาเรียน เลิกเรียนก็ได้กลับบ้านไม่ต้องแวะไปไหนหรือตามล่าหาอะไรอย่างที่เคยทำช่วงแรกๆตอนเปิดเทอม รู้สึกสบายสุดๆ 

"หลาเลิกเรียนไปหาอะไรกินกันไหม"

"เอาซิ อยากกินชาบู"

"ร้านข้างมอเนาะ เห็นว่าอร่อยมากเลย"

"โอเค^^"

ก็พอได้ยินมาเหมือนกันว่าอร่อย แถมราคาก็ไม่แพงพอที่ศึกษาจะไปกินได้อีกต่างหาก

.

.

.

เวลา 16:15 น. 

กริ๊ง 

"เชิญค่ะ" 

"นั่งไหนดี"

เมี่ยงที่เดินนำหน้าอยู่ฉันหันมาถาม ไม่คิดว่าคนจะเยอะขนาดนี้แหะ นั่งตรงไหนดีนะ ในระหว่างที่ฉันกำลังมองหาที่นั่งดีๆสำหรับสองคน จู่ๆสายตาของฉันก็ดันไปเห็นผู้ชายสามคนที่กำลังนั่งอยู่ตรงโต๊ะหัวมุมกำแพงเข้า และฉันจะไม่อะไรเลยถ้าหนึ่งในนั้นไม่ใช่พี่ปูนพี่รหัสของฉัน 

"อ๊ะ..นั่นมัน"

เมี่ยงที่ร้องออกมาด้วยความตกใจ เหมือนว่าเมี่ยงเองก็คงจะเห็นพวกพี่ๆเขาเหมือนกันซินะ

"พี่ธนู^^"

เมี่ยงโบกมือส่งยิ้มให้กับพี่ธนู ส่วนพี่ธนูเองก็หันมาส่งยิ้มโบกมือคล้ายกับเรียกให้เมี่ยงไปหา หมับ 

"เดี๋ยวเมี่ยง"

แงงง>~< เมี่ยงลากฉันเดินเข้าไปหาพวกพี่ๆเขาแล้วอ่ะ 

"สวัสดีค่ะพี่ธนู พี่เฉิน พี่ปูน"

เมี่ยงยกมือไหว้อย่างมีมารยาทพร้อมกับส่งนิ้มให้กับพี่ๆทั้งสามคน 

"....."

อึก อะไรกันเนี่ยทำไมพี่ปูนต้องจ้องฉันขนาดนั้นด้วย ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรไม่กล้าที่จะสบตาพี่ปูนตรงๆเลยตั้งแต่ตอนนั้น 

"เออ..สวัสดีค่ะพี่เฉิน พี่ธนู พี่ปูน"

"มากินชาบูกันหรอ"

"ค่ะ แต่คนเยอะมากเลย"

"งั้นมานั่งกินด้วยกันดิ"

"ชวนแบบนี้จะเลี้ยงน้องหรือเปล่าคะ"

ฉันได้แต่ยืนมองตามเมี่ยงกับพี่ธนูคุยกัน สองคนนี้ดูสนิทกันดีจัง 

"แล้วถ้าเลี้ยงจะกินหรือเปล่าคร้าบ"

"กินค่ะ^^"

ไม่ว่าเปล่าเมี่ยงรีบเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆพี่ธนูทันที ไวไปแล้วเพื่อนฉัน 

"น้องดาหลาไม่กินหรอครับ"

"หลาไม่นั่งหรอ"

"นั่งๆ"

ฉันบอกพร้อมกับขยับเก้าอี้ข้างๆพี่เฉินออกเพื่อจะนั่ง แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้นั่งสายตาก็ดันไปเห็นพี่ปูนกำลังขยับตัวไปนั่งที่เก้าอี้ตัวด้านหลัง เท่ากับว่าตอนนี้เก้าอี้ตัวหน้าของพี่ปูนก็ว่างอยู่ 

"นั่งนี่"

เอาไงดีดาหลา เห้อ ฉันสูดหายใจเข้าเต็มปอดพร้อมกับเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆพี่ปูน

"กินอะไรกันดีครับ"

"เมี่ยงเอา"

"กุ้งชีส"

ไม่ใช่เมี่ยงที่พูดแต่กลับเป็นพี่ธนู 

"รู้ใจน้อง"

"ดูใจด้วยได้ป่ะหละ^•^"

เอาจริงดิ นี่มันใจโมเมนต์พี่รหัสกับน้องรหัสจริงหรอเนี่ย 

"พอเลยพี่ธนู หลาเอาอะไรอ่ะ"

"ห้ะ?"

"หลากินอะไร"

"อ๋อ...เออเอาอะไรก็ได้"

มัวแต่มองเมี่ยงกับพี่ธนูจนเพลิน แต่สองคนนี้ต้องมีอะไรที่มากกว่าพี่รหัสน้องรหัสแน่ๆ หรือว่า..ฉันอาจจะคิดไปเองนะ นี่อาจจะเป็นเรื่องธรรมดาของสองคนนี้ก็ได้มั้ง 

"งั้นเอาแค่นี้ก่อนครับ"

"ได้ค่ะรอสักครู่นะคะ"

พนักงานบอกก่อนจะเดินออกไป 

"จะว่าไปทำไมน้องดาหลาถึงชื่อนี้หละครับ"

"อ๋อ เป็นชื่อมาจากไม้ล้มลุกอ่ะค่ะพอดีที่บ้านปลูกต้นดาหลาด้วย พ่อกับแม่ก็เลยเอามาตั้งชื่อค่ะ"

"มีความหมายดีนะครับเนี่ย"

"ค่ะ"

ฉันส่งยิ้มให้พี่ธนูทีนึง 

"เมี่ยงก็มีความหมายนะคะ"

"หมายถึง มาจากเมี่ยงปลาเผาหรือเปล่าอ่ะเรา"

อุ๊บส์ ฉันถึงกับหลุดขำออกมาเมื่อได้ยินคำพูดของพี่ธนู 

"พี่ธนูอ่ะแกล้งน้อง"

"ฮ่ะๆๆ โอ๋ๆไม่ร้องนะครับ"

"^-^"

ฉันได้แค่ยิ้มตามสองคนนี้ แกล้งกันเก่งจังโดยเฉพาะพี่ธนูแกล้งเมี่ยงใหญ่เลย 

"ไอปูนก็มีความหมาย"

จู่ๆพี่เฉินก็เอ่ยขึ้นมา ปูนมีความหมายด้วยหรอถ้าให้เดาก็คงจะเป็นปูนที่มาจาก ปูนซีเมนต์ซินะ 

"ความหมายอะไรของมึงว่ะเชี้ยเฉิน"

"ถามมันดิ"

".....??"

ฉันไม่ได้หันไปมองพี่ปูน เพราะกลัวว่าจะสบตากับพี่ปูนเข้า อีกอย่างปูนก็คงไม่มีความหมายอื่นนอกจากปูนซีเมนต์หรอกมั้ง 

"หมายความว่าอะไรอ่ะคะพี่ปูน"

"ปูนซีเมนต์หละซิมึง"

ขนาดพี่ธนูก็ยังคิดเหมือนฉันเลย ก็มันไม่น่าจะมีความหมายอื่นเลยนี่หน่า 

"ปูนที่หมายถึง"

อยู่ๆก็หิวกินน้ำขึ้นมาซะอย่างงั้น หมับ ฉันยกแก้วน้ำขึ้นพร้อมกับกระดกมันขึ้นดื่ม 

"ปูนของดาหลา"

"ห้ะ?"

มะ..เมื่อกี้

"มึงว่าอะไรนะเชี้ยปูน"

"กูบอกว่า ปูนของดาหลา"

"แค่กๆ"

ฉันถึงกับสำลักน้ำออกมาทันที ปูนของดาหลาที่พี่ปูนว่ามันหมายความว่ายังไงกันอ่ะ

"แค่ก อึก แค่กๆ"

อื้อออ สำลักไม่หยุดเลยเพราะคำพูดของพี่ปูนแท้ๆ หมับ 

"หื้อ?"

จู่ๆพี่ปูนก็ยกมือขึ้นมาจับที่หัวของฉันพร้อมกับลูบมันอย่างเบามือ ตึกตัก..ตึกตัก ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน 

"อะไรกันครับเนี่ยบรรยากาศแบบนี้^^"

"อิจฉาหลาจัง"

เมี่ยงพูดอะไรอ่ะ ทำไมต้องอิจฉาด้วยแค่พี่ปูนลูบหัวของฉันเอง แต่ว่า..ตึกตักๆ รู้สึกดีจังเหมือนกำลังถูกเอ็นดูอยู่ยังไงยังงั้นเลย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อร้ายยย พี่ปูนเขาเริ่มรุกยัยน้องแล้ว ปูนที่ไม่ได้หมายถึงปูนซีเมนต์ แต่หมายถึงปูนของดาหลาหละค่าาา(ノ*>∀<)ノ♡ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว