ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.13▶มองแค่คนเดียว

ชื่อตอน : Ep.13▶มองแค่คนเดียว

คำค้น : Ep.13▶มองแค่คนเดียว

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.7k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2563 16:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.13▶มองแค่คนเดียว
แบบอักษร

Ep.13▶มองแค่คนเดียว 

ฉันได้แต่ยืนมองคนตรงหน้าด้วยความสงสัย ทำไมถึงกลายเป็นเขา หรือว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ พี่ปูนเนี่ยนะพี่รหัสของฉันคนนี้ 

"ให้ตายซิ"

พี่ปูนสบถออกมาด้วยท่าทางหงุดหงิด นี่ฉันทำให้พี่เขาโกรธหรือเปล่าเนี่ยดาหลาาา 

"บอกว่าอย่าถอดไม่ใช่หรือไง"

"ผ้ามันหลุดเองนะคะ"

ฉันไม่ได้ถอดเลยนะถึงจะอยากถอดมันมากๆก็เถอะ แต่เมื่อกี้มันสุดวิสัยจริงๆ ผ้ามันหลุดของมันออกมาเอง ฉึบ 

"อึก"

ทำไมพี่ปูนเดินเข้ามาหาฉันอ่ะ รู้สึกได้ถึงความไม่ปลอดภัยเลย 

"°ロ°٥" 

ชนกำแพงอี๊กกก พรึ่บ 

"ว้ายยย"

หมับ!  

"พะ พะ..พี่ปูน"

"บอกไว้เองไม่ใช่ไงว่าถ้าเจอเธอจะลากคอไป"

เฮือก นั่นมันก่อนที่ฉันจะรู้ว่าพี่รหัสของฉันคือพี่ต่างหากเล่า แล้วจะให้ลากไปยังไงในเมื่อลายเซ็นที่อยากได้คือลายเซ็นของพี่ว๊าก และพี่ว๊ากก็ดันเป็นพี่รหัสของตัวเองอีก 

"อะ อะไรคะ"

"ไม่ลากคอหรือไง"

"∑( ̄□ ̄;)"

ใครมันจะไปกล้าลากกันห้ะ แล้วนี่คืออะไรแกล้งกันเล่นหรือยังไงถึงได้โน้มหัวลงมาแบบนี้อ่ะ

"แหะๆ เกรงใจค่ะ"

"เกรงใจทำไม เธออยากให้ฉันใจดีด้วยนี่"

หนูก็แค่พูดไปตามความรู้สึก อีกอย่างนั่นมันเป็นภารกิจที่ต้องทำ ฮือๆ อยู่ข้างๆกันมาตลอดเลยงั้นหรอเนี่ย หนีเสือเจอเสือแท้ๆดาหลาเอ้ย

"พี่ปูนหนูไม่รู้ว่าพี่เป็นพี่รหัสหนู"

"ตอนนี้รู้ยัง"

"หงึกๆ"

รู้แล้วค่าาา เสียเวลาตามหาตั้งนานคนไกลตัวนี่เอง ไกลตัวจริ๊งๆไม่ได้ใกล้ตัวสักกะนิดเลย เดี๋ยวนะถ้ามาคิดดูดีๆแล้วในเมื่อพี่ปูนเป็นพี่รหัส และพี่รหัสก็เป็นพี่ว๊ากงั้นก็ขอลายเซ็นได้แล้วซิก็ในเมื่อฉันเจอตัวแล้ว! แต่ตอนนี้สมุดลายเซ็นไม่ได้อยู่กับตัวนี่อ่ะดิ จะเอายังไงดีอ่ะดาหลาถ้าหลุดจากตรงนี้พี่ปูนเล่นตัวไม่ยอมเซ็นให้อีกแน่ 

"พี่ปูนคะ"

"อะไร"

"พี่บอกว่าถ้าหนูเจอพี่รหัสพี่จะยอมเซ็นลายเซ็นให้หนู"

"แล้ว"

"พี่จะเซ็นให้หนูใช่ไหมคะ?"

ฉันจ้องมองคนตรงหน้านิ่งโดยไม่แม้แต่จะหลบสายตา ส่วนพี่ปูนเองก็เหมือนจะไม่คิดหลบสายตาของฉันเหมือนกัน เขาจ้องมองมาที่ฉันนิ่ง ตึกตัก อะไรกันเนี่ยความรู้สึกนี้ เป็นครั้งแรกที่สบตากับพี่ปูนตรงๆแบบนี้ ทำไมถึงได้หล่อขนาดนี้กันนะ..

"มองอะไร"

"ห้ะ?..อะ อะไรนะคะ"

ฮื้อ>~< เมื่อกี้ฉันเผลอคิดอะไรลงไปเนี่ย จ้องนานจนหลงเลยเรา

"ฉันถามว่ามองอะไร"

"เปล่าค่ะ"

ใครจะไปกล้าบอกว่ามองพี่กันเล่า เสียเซฟ์หมดกันพอดีถ้าเกิดพ่อแม่รู้ว่าแอบมองผู้ชายคงดุน่าดู

"แต่เมื่อกี้ฉันเห็นว่าเธอมองฉัน"

"เปล่านะคะ"

"เปล่าแล้วหลบตาทำไม"

"ใครหลบคะไม่มี๊"

ฉันไม่ได้หลบเลยสักนิดนึง ที่เห็นอยู่เนี่ยเห็นแต่ผ้าดำๆที่ปิดอยู่นะพี่ปูนต่างหากหละที่ไปยืนอยู่อีกข้างของลูกตาฉัน 

"แน่ใจว่าไม่ได้หลบ"

"ค่ะ"

ฉันบอกโดยที่ตายังคงมองไปที่ผ้าดำแทนที่จะหันไปมองพี่ปูน เพราะคิดว่าถ้าตัวเองหันไปมองหรือเผลอสบตาเข้ากับพี่ปูนตอนนี้นะมีหวัง กระเจิดกระเจิงแน่สมองฉัน

'กะจะมองไอผ้านั่นอยู่อย่างงั้นหรือไง' 

"ห้ะ?"

ควับ! 

"●_●"

"....."

พะ..พี่ปูน ฮื้ออ ใกล้เกินไปแล้วไหม ตึกตักๆ อะไรกันเนี่ยทั้งๆที่อยากจะวิ่งหนีออกไปแต่ แต่เหมือนมีอะไรฉุดรั้งไว้ไม่ให้หนีออกไปได้ซะอย่างงั้น 

"ไหนบอกไม่ได้มองไง"

"คะ"

"ก็เห็นอยู่ว่าเธอมองฉัน"

"ระ เรื่องนั่นมัน"

หมับ จู่ๆมือหนาของพี่ปูนก็ดึงฉันเข้าไปใกล้เขากว่าเดิม ก่อนมือนั่นจะกอดเอวฉันไว้แน่นอย่างถือวิสาสะ 

"พี่ปูน?"

"อยากได้ลายเซ็นฉันจะเซ็นให้ แต่ต้องมองแค่ฉันคนเดียว"

"....."

หมายความว่ายังไง พี่ปูนจะยอมเซ็นลายเซ็นให้ฉันแล้วจริงๆหรอ จะไม่แกล้งหรือให้ฉันทำนู้นทำนี่อีกแล้วใช่ไหม จะยอมเซ็นให้ง่ายๆแล้วใช่ไหม แต่ว่า..แล้วที่ให้มองแค่คนเดียวนี่มันคืออะไร หมายถึงตอนพี่ปูนเซ็นให้ฉันมองเขาห้ามมองไปที่สมุดหรอ ถ้าเป็นเรื่องนั้นยังไงฉันก็ต้องมองเขาอยู่แล้ว และก็ต้องแว๊บไปมองสมุดด้วยเผื่อเขาตุกติกไม่ยอมเซ็นให้อีก 

"ค่ะหนูจะมองแค่พี่^^"

และก็จะแว๊บๆไปมองสมุดด้วย กันไว้ไม่ให้พี่แกล้งหนูอีก 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อร้ายยย มาบอกมองให้ยัยน้องมองแค่ตัวเองคนเดียวร้ายนักนะ แต่คือยัยน้องลูกพี่เขาสื่อสารไม่ชัดเจนหรือว่าหนูเข้าใจความหมายผิดลูก เหมือนจะคนละความหมายนะไรท์ว่า(ノ*>∀<)ノ♡ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว