ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.12▶พี่รหัส

คำค้น : Ep.12▶พี่รหัส

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2563 11:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.12▶พี่รหัส
แบบอักษร

Ep.12▶พี่รหัส 

ตอนนี้ถึงไหนแล้วอ่ะ หลังจากผ่านมาสี่ภารกิจเหมือนว่ามันจะเริ่มหนักขึ้นอย่างงั้นแหละ ภารกิจที่หนึ่งก็ว่าซอฟท์ๆผ่านมาได้ง่านๆ เจอภารกิจที่สองสามสี่นี่เริ่มจะอยากลำบากขึ้นกว่าจะผ่านมาได้ก็หนักเอาการอยู่เหมือนกัน 

"เชิญค่ะ"

ถึงแล้วใช่ไหม นี่คงเป็นภารกิจที่ห้าซินะ ว่าแต่มันมีกี่ภารกิจกันแน่อ่ะตกลง 

"ภารกิจสุดท้ายนะคะ"

สุดท้ายหรอ แสดงว่าหมดภารกิจแล้วใช่ไหม 

"ค่ะ"

"ปิดตาหาพี่รหัสค่ะ"

ห้ะ? เดี๋ยวนะนี่ก็ถูกปิดตาอยู่แล้วไหมแล้วภารกิจคืออะไร ปิดตาไม่พอยังต้องหาพี่รหัสอีก คงจะหาเจอง่ายๆหรอกจ้าาา

"พี่รหัสปล่อยมือน้องด้วยค่ะ" 

"ฮื้อ..."

ถ้าปล่อยมือแล้วฉันจะหาพี่เขายังไงอ่ะ พรึ่บ 

'เดินซ้ายอย่างเดียวเข้าใจไหม'

พี่เขาใบ้ให้ฉันหรอ แงงง ขอบคุณค่ะพี่รหัส

"หงึกๆ"

"พี่รหัสเชิญค่ะ"

พี่รหัสไปแล้ว เขาไปไหนแต่ว่า..พี่เขาบอกว่าให้เดินซ้ายอย่างเดียวนี่ แสดงว่าข้างซ้ายซินะ

"น้องพร้อมไหมคะ"

"พร้อมค่ะ"

"พี่จะปล่อยแล้วนะ"

"ค่ะ"

ซ้ายเท่านั้นดาหลา ซ้าย.. ทันทีที่มือฉันถูกปล่อยฉันก็หันหน้าไปทางซ้ายมือของตัวเองตามที่พี่รหัสกระซิบบอกทิ้งไว้ ก่อนจะค่อยๆใช้มือคลำรอบๆและเดินตรงไปด้านหน้าอย่างช้าๆ

"แล้วยังไงต่อหละเนี่ย"

ซ้ายอีกหรอ? หรือว่ายังไง คลำๆดูก่อนก็ได้ว่ะ แตะๆ 

"หื้อ??"

เดี๋ยวนะตรงนี้มันอะไร ผ้าหรอเหมือนว่าจะเดินเข้าไปได้นะ เดินๆไปก่อนแล้วกันดาหลาตอนนี้เวลานี้มีแต่ต้องเดินเท่านั้น ฉึบๆ ไม่รีรอฉันค่อยๆก้าวเดินไปข้างหน้าโดยที่ยังคงใช้มือคลำเพื่อนำทางไปด้วย ยังไงก็ปลอดภัยไว้ก่อน 

"เก่งนี่"

"เอ๊ะ"

เสียงเมื่อกี้หรือว่าจะเป็นพี่รหัสหรอ นี่ฉันมาถึงแล้วหรอเนี่ย กรี๊ดดด เก่งจังขนาดถูกปิดตานะยังมาถูกได้ถึงจะมีคำใบ้จากพี่รหัสด้วยก็เถอะ

"ขอบคุณนะคะที่ใบ้ให้หนู"

แบบนี้ก็เท่ากับฉันทำภารกิจเสร็จเรียบร้อยแล้วใฃ่ไหม ถ้างั้นฉันก็ถอดผ้าปิดตาออกได้ดิ หมับ 

"ห้ามถอด"

"ทำไมหละคะ"

"ช่างเถอะ ห้ามถอดเข้าใจไหม"

"แต่ว่าหนูทำภารกิจเสร็จแล้วนี่คะ"

"ห้ามถอดทำตามที่บอกก็พอ"

อะไรกันอ่ะ อุส่าคิดว่าจะได้เห็นหน้าแล้วแท้ๆ 

"เสร็จแล้วไปรวมข้างนอกต่อ"

"ค่ะ"

เห้อ อยากเห็นอย่างน้อยสักนิดก็หน้าจะดี มือของฉันถูกคว้าไปจับไว้เหมือนตอนแรกที่ก่อนที่จะรู้สึกได้ถึงแรงขยับด้านหน้าทำให้ฉันต้องยอมเดินตามพี่เขาไปแต่โดยดี

ในระหว่างที่ได้แต่เดินตามหลังจู่ๆก็รู้สึกเหมือนเห็นแสงอะไรสักอย่างผ่านเข้ามา 

"อ๊ะ..ผ้ามัน"

ฟึบ ผ้ามันหลุดอ่ะ แต่ว่าข้างหน้า..ผู้ชายที่ยืนหันหลังอยู่ด้านหน้าคือพี่รหัส อยากเห็นหน้า

"พี่รหัสคะ"

ขอแค่เขาหันมาเท่านั้นแค่หันมาฉันก็จะได้เห็นหน้าเขาสักที่พี่รหัสของฉัน ควับ 

"⊙_⊙"

นี่มัน..

"พี่ปูน!?!"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อร้ายยย ที่แท้พี่รหัสของยัยน้องก็คืออิพี่ปูนนี่เอง ต้องขอบคุณผ้าปิดตาที่หลุดออกมาให้ยัยน้องได้เห็นสักที(ノ*>∀<)ノ♡ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว