ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.9▶เงามืด

คำค้น : Ep.9▶เงามืด

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2563 11:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.9▶เงามืด
แบบอักษร

Ep.9▶เงามืด 

***มหาลัย 

หลังจากเมื่อวานที่เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น คือฉันตกรถ..ตกโดยมิได้นัดหมาย จะเรียกว่าตกรถหรือว่าเพราะฉันมัวแต่ชักช้าดีหละ เป็นลมไม่พอดันเจอเรื่องเซอร์ไพรส์ซะด้วยจ้าาา

"หลาๆทางนี้^^"

ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกคุ้นหูของเมี่ยงฉันก็รีบเดินเข้าไปหาเพื่อนรักที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะอย่างไม่รอช้า ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ตัวตรงข้ามกับเมี่ยง ตุ้บ 

"เป็นไงบ้างอ่ะ โอเคขึ้นไหม?"

"อืม ดีขึ้นแล้วหละขอบคุณนะ"

"เราตกใจแทบแย่"

"ฮ่ะๆๆ ขอโทษที่ทำให้ตกใจ" 

ไม่รู้ว่าเมื่อวานฉันทำให้ใครต่อใครเดือดร้อนกันไปบ้าง อุตส่าห์พยายามฝืนตัวเองไว้แล้วแท้ๆนะ แต่ก็ทำไม่ได้ซินะถึงได้เป็นลมแบบนั้น เห้อ ช่างเถอะถือว่ามันผ่านๆมาแล้วก็แล้วกัน คงไม่มีเป็นลมอีกเป็นครั้งที่สองแน่ดาหลา ติ๊ง 

".....??"

ติ๊ง 

"^^"

ฉันได้แต่มองเมี่ยงด้วยความสงสัย ก่อนจะเอ่ยถามออกไปตามประสาคนอยากรู้

"มีอะไรดีๆหรอ"

"อ๋อ เปล่าอ่ะ"

"แต่เราเห็นเมี่ยงยิ้มใหญ่เลยนะ"

"นี่เราแสดงออกขนาดนั้นเลยหรอ"

"หงึกๆ"

ยิ่งกว่าแสดงออกซะอีก เก็บอาการไม่มิดเลยนะเพื่อนฉันเนี่ย แสดงว่าต้องมีอะไรดีๆมากเลยหละซิถึงได้ยิ้มขนาดนั้น

"ฮ่ะๆๆ นิดหน่อยหนะ"

"จริงหรอ"

"อืม ก็พี่รหัสแค่ทักมาถามนิดหน่อย"

"เจอพี่รหัสแล้วหรอ!?"

ฉันที่ได้ยินคำว่าพี่รหัสออกมาจากเมี่ยงก็ถึงกับตกใจ 

"รู้แล้วหรอว่าใครเป็นพี่รหัส"

"พึ่งรู้เมื่อวาน"

"ใครอ่ะเมี่ยง??"

ฉันจ้องมองเมี่ยงด้วยความตื่นเต้น จะใช่คนที่ฉันแอบคิดไว้หรือเปล่านะ ถ้าไม่ใช่หละก็คงแบบเกินขาดแน่ถ้าเป็นคนอื่น แต่ถ้าใช่ก็ดีนะเพราะมั้นเข้าและตรงกับคำใบ้พอดีด้วย

"พี่ธนู"

คำตอบของเมี่ยงถึงกับทำให้ฉันแทบดีใจ โอ้ยย ใช่คนที่ฉันคิดไว้จริงๆด้วยว่าแล้วเชียวไอรอยยิ้มมุมปากของพี่ธนูตอนนั้น แหมะ แม่นจริงๆเลยฉันเนี่ย

"ดีใจด้วยนะ^^"

"ถึงจะเจอพี่รหัสแล้วแต่ลายเซ็นก็ยังไม่ครบอยู่ดี"

"ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยก็ไม่ต้องเครียดเรื่องหาพี่รหัสแล้วไง"

"แล้วหลาหละ"

"หื้อ อะไร?"

ฉันทำไม ฉันมองเมี่ยงด้วยความสงสัย

"หลาหาเจอพี่รหัสหรือยัง"

"อ๋อเรื่องนั้น.."

ไม่ใช่ว่าไม่พยายามหานะ แต่พยายามแล้วและพยายามสุดๆเลยด้วย คำใบ้ที่ได้มาก็ไม่ได้มีผลช่วยอะไรส่วนเบอร์โทรฉันก็ไล่จนหมดเลข มีเบอร์ที่โทรติดและโทรไม่ติด เบอร์ที่โทรติดพอถามว่าใช่พี่รหัสฉันไหมก็ตอบอะไรกลับมาก็ไม่รู้ บางเบอร์ก็เล่นด่าเป็นชุดเลยทั้งๆที่ฉันแค่ถาม แถมมีเบอร์ที่ถามไปก็ไม่ตอบอะไรกลับมาเลยแม้แต่สักคำก็มี

จนตอนนี้ฉันคิดนะว่าอยากจะเจอพี่รหัสแต่เหมือนพี่รหัสเนี่ยจะไม่อยากเจอฉันเลยหละมั้ง เล่นซ่อนหาเก่งขนาดนี้ซ่อนไปยันฉันเรียนจบเลยก็ได้มั้งแบบนี้

".....??"

"ยัง เรายังหาไม่เจอ"

"ยากจัง คำใบ้ที่หลาได้มามันก็อยากด้วยอ่ะเนาะ ไหนจะเบอร์โทรเลขของหลาหายไปตั้ง4ตัวด้วย"

"อืม เหมือนพี่รหัสจะชอบเล่นซ่อนแอบอ่ะ ฮ่ะๆๆ"

ซ่อนเก่งแอบเก่งแบบนี้ น่าจะให้โดนทำโทษซะดีไหมนะในเมื่อไม่ยอมออกมาให้ฉันเจอสักที 

"ไม่เป็นไร สู้ๆนะเดี๋ยวหลาก็หาเจอ^•^"

"อื้ม ก็ขอให้เจออย่างที่เมี่ยงบอก"

ขอให้เจอเถอะ เพราะถ้าไม่เจอนะฉันจะเอาคืนด้วยการหาลายเซ็นไม่ครบแล้วให้พี่แกโดนซะ โทษฐานที่ใจร้ายไม่ยอมออกมาให้น้องเจอ

.

.

.

สนามบาส 16:30 น. 

"พวกคุณมากันครบแล้วใช่ไหมครับ"

"....."

"ผมถามว่ารุ่นพวกคุณมากันครบแล้วใช่ไหมครับ!"

อะไรกันเนี่ยบรรยากาศแบบนี้ทำไมมันเหมือนกับเมื่อวานนี้เลย 

"ปูน"

อยู่ๆก็มีพี่ผู้ชายคนนึงเดินเข้าไปหาพี่ปูนด้านหน้าก่อนจะกระซิบกระซาบอะไรกับพี่ปูนสักอย่าง 

"เออ"

พี่ผู้ชายคนนั้นเดินออกไป ส่วนพี่ปูนก็หันกลับมามองที่แถวเหมือนเดิม ตึกๆ.. เหมือนว่าฉันจะถูกสายตาของคนด้านหน้าจ้องมองมาอย่างงั้นแหละ แค่แป๊บเดียวสายตานั่นก็หันไปมองทางอื่น ฟู่วว~ รู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก

"ผมมีเรื่องจะแจ้งให้พวกคุณทราบ"

".....??"

เรื่องหรอ 

"เรื่องเฉลยสาย พวกคุณจำกันได้ใช่ไหมครับว่าเฉลยสายกันวันไหน"

"สิ้นเดือนนี้ค่ะ"

เพื่อนคนนึงในแถวเอ่ยตอบพี่ปูนออกไป ดีมากถ้าขืนเงียบแล้วไม่มีใครตอบกลัวจะโดนว๊ากอีก

"ครับ กำหนดคือสิ้นเดือนนี้แต่ผมจะให้เวลาพวกคุณเพิ่ม"

ให้เวลาเพิ่มหรอ? 

"นับลายเซ็นสิ้นเดือนหน้า ผมจะให้เวลาพวกคุณหาพี่รหัสและสายถึงสิ้นเดือนหน้าเหมือนกัน"

เย้ๆ อย่างน้อยก็มีเวลาเพิ่มขึ้นมาหละนะ 

"ผมให้เวลาพวกคุณเพิ่มแล้วนะครับ ขอให้พวกคุณตั้งใจหาลายเซ็นและตั้งใจหา"

"•-•"

"พี่รหัสกันด้วยนะครับ"

อึก แล้วทำไมคำว่าพี่รหัสพี่ปูนถึงต้องหันมาจ้องฉันขนาดนั้นด้วยเนี่ย 

"รับทราบ!"

"รับทราบค่ะ/รับทราบครับ"

"วันนี้ผมมีเรื่องแจ้งพวกคุณเท่านี้และจะปล่อยพวกคุณให้กลับบ้าน ใครจะกลับก็กลับได้เลยครับแต่ถ้าใครจะอยู่ขอลายเซ็นต่อผมให้เวลาไม่เกิน6โมงเย็นเท่านั้น รับทราบ!!"

"รับทราบครับ!/รับทราบค่ะ!"

"ลุก"

พรึ่บ 

"เลิกแถว"

"ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ"

วันนี้โชคดีจังคิดว่าจะโดนทำโทษซะแล้ว 

"หลาจะกลับเลยไหม?"

"กะว่าจะอยู่ขอลายเซ็นสักแป๊บอ่ะ เมื่อวานไม่ได้ขอเลยเพราะเป็นลม"

ถึงจะไม่ได้ตั้งใจจะเป็นก็เถอะ 

"แล้วเมี่ยงอ่ะ? อยู่ขอไหม"

"เราก็ว่าจะอยู่ แต่พอดีพี่ธนูนัด"

"พี่ธนู?"

"ใช่ พี่ธนูจะพาไปเลี้ยง"

"ดีจัง"

รู้สึกอิจฉาเมี่ยงเหมือนกันแหะ เจอพี่รหัสแล้วแถมพี่รหัสก็พาไปเลี้ยงอีก ทำไมพี่รหัสฉันไม่เป็นแบบนี้บ้างนะ โผล่มาให้เห็นหรือแสดงตัวก็ไม่มีเลยสักนิด นี่ตกลงพี่รหัสฉันใช่คนหรือเปล่าเนี่ย

"หลาไปด้วยไหมเดี๋ยวเราบอกพี่ธนูให้"

"ไม่เป็นไร เมี่ยงไปเถอะ^^"

"แต่"

"ไปเถอะเดี๋ยวพี่ธนูรอ"

เมี่ยงทำหน้าลังเลอยู่พักนึง

"ไปได้แล้ว"

"อะ..อืมก็ได้ไปนะ"

"บาย"

"บ๊ายบาย"

ฉันยืนโบกมือให้กับเมี่ยงก่อนที่เมี่ยงจะเดินถือกระเป๋าออกไป เห้อ มีพี่ธนูเป็นพี่รหัสเนี่ยก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย แต่เหมือนความโชคดีมันไม่ได้อยู่กับฉันนี่หนะซิ พรึ่บ 

"อ๊ะ!"

หมับ 

"เมื่อวานเป็นลมวันนี้จะล้มหัวฟาดพื้นโชว์หรือไง"

"พี่ปูน"

มาอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย ทำไมถึงไม่รู้สึกถึงเงามืดนะฉัน

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เงามืดก็มา555 น้องโว้ยยย อิพี่จะรู้ตัวไหมเนี่ยว่าตัวเองเป็นเงามืด(ノ*>∀<)ノ♡ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว