email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนมากๆเลยนะคะ 🖤

ชื่อตอน : Ep.24

คำค้น : Youaremine ผู้หญิงของแวมไพร์ แมทเทียสเฮเลน่า แวมไพร์ แฟนตาซี นิยายโรแมนติก blackhearttt

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 410

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2563 16:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.24
แบบอักษร

 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงทุกคนก็ช่วยกันหาส่วนผสมยามึนเมาไปให้อลิซที่นั่งทำการปรุงยาอยู่ในห้องทดลองชั้นสอง ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่ามีห้องว่างที่ไม่มีใครอยู่หนึ่งห้อง และมันก็เป็นห้องสำหรับทดลองทำยาหรือทำอาวุธที่พวกเขาใช้ ฉันเหลือบมองรอบห้องด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะเห็นอลิซส่งยิ้มมาให้เมื่อวางส่วนผสมลงบนโต๊ะข้างเธอ

“ขอบใจมากนะเฮเลน่า แล้วคนอื่นไปไหนล่ะ ทำไมมีแค่เธอกับแมทเทียส” อลิซเอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่ามีแค่ฉันกับแมทเทียสที่เพิ่งเดินเข้ามาตามหลัง

ฉันกะพริบตาปริบๆ แล้วหันไปมองทางประตูก็เห็นว่าทุกคนเดินออกจากห้องไปอีกทาง อลิซเลิกคิ้วอย่างุนงงไม่หาย ฉันเลยส่ายหน้ารัวๆ ก่อนจะเงยหน้าถามแมทเทียสที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ฉันไม่รู้เหมือนกัน นายรู้หรือเปล่าแมท”

“โมนิก้ายังไม่อยากเข้ามาในนี้แล้วลากทุกคนไปนั่งดูหนังเป็นเพื่อนที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง” แมทเทียสยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจแล้วเดินไปดูขวดแก้วที่ใส่ผงสีแดงด้านหลังแทน ส่วนอลิซก็ถอนหายใจแรงพลางส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายทันที

“โมนิก้าคงขอเวลาไปทำใจหน่อยสินะ คงไม่ชอบกลิ่นยานี่จริงๆ ให้ตาย… มันก็ไม่ได้แย่นักหรอกมั้ง ครั้งที่แล้วยังทนได้เลยนี่นา”

“ครั้งที่แล้วงั้นเหรอ…”

ฉันเลิกคิ้วอย่างงุนงงแล้วมองอลิซตาปริบๆ ด้วยความไม่เข้าใจ ถึงจะรู้ว่าโมนิก้าเคยเจอกับยามึนเมามาก่อน แต่ฉันคิดว่าเธอได้กลิ่นนี้จากการทดลองของอลิซซะอีก ไม่ใช่อย่างงั้นเหรอ…

 “อ้อ มันหลายร้อยปีมาแล้วน่ะ ฉันเคยทำให้เฮเลนเหมือนกัน แต่กลิ่นมันคงไม่แรงเท่าครั้งนี้หรอก เพราะครั้งนั้นแมทเทียสไม่อยู่… เอ่อ” อลิซชะงักมือที่กำลังปรุงยาแล้วหันมามองหน้าฉันอย่างทำตัวไม่ถูก ก่อนเธอจะเหลือบมองไปทางแมทเทียสทียืนอยู่ด้านหลังฉันอย่างรู้สึกผิด ฉันยิ้มกว้างและรีบยกมือโบกไปมาเบาๆ จากนั้นก็เอ่ยบอกเพื่อให้เธอหายกังวล

“ไม่เป็นไรหรอกอลิซ ฉันรู้เรื่องเฮเลนแล้วล่ะ”

“อา… งั้นหรอกเหรอ”

 “ยาเสร็จหรือยัง”

แมทเทียสเดินมายืนข้างฉันแล้วเอ่ยถามอลิซเสียงเข้มต่ำ เขาเหลือบมองใบหน้าของฉันเล็กน้อยและพอเห็นว่าฉันส่งยิ้มกว้างไปให้ แมทเทียสก็ดูผ่อนคลายลงกว่าเดิม เขาคงกลัวว่าฉันจะคิดมากเรื่องเฮเลนอีกสินะ อันที่จิรง… ฉันไม่คิดมากเรื่องเฮเลนแล้วล่ะ แต่ที่ทำให้ฉันคิดหนักตอนนี้คือเรื่องของกิลแบร์กับมาเรียมากกว่า…

“ถ้าหมายถึงยามึนเมาไม่ถึงชั่วโมงก็ใกล้เสร็จแล้วล่ะ แต่ยาลบกลิ่นเฮเลน่า… ฉันต้องให้นายช่วย”

“ช่วย? หมายความว่าไง”

ร่างสูงขมวดคิ้วเข้มมองหน้าอลิซด้วยความสงสัย ฉันก็หันไปมองเธออย่างงุนงงไม่ต่างกัน แต่อลิซกลับจ้องหน้าฉันกับแมทเทียสแล้วยกยิ้มกรุ้มกริ่ม ก่อนจะเอ่ยบอกบางอย่างที่ทำให้ฉันถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความมึนงงหนักกว่าเดิม

“ฉันต้องการให้นายมีเซ็กซ์…”

“ซะ… เซ็กซ์! เอ่อ… คือ”

ฉันอ้าปากพะงาบๆ แล้วเผลออุทานออกมาอย่างตกใจ จากนั้นก็มองอลิซกับแมทเทียสสลับกันไปมาด้วยความเลิ่กลั่กปนกังวล แต่เสียงหัวเราะของอลิซกลับทำให้ฉันชะงักและเปลี่ยนเป็นยืนนิ่งอย่างไม่เข้าใจแทน เธอเป็นอะไรไปน่ะ เมื่อกี้อลิซเพิ่งบอกให้แมทเทียสกับเธอมี… ให้ตายสิ! ฉันเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องที่จำเป็น แต่ว่าฉันไม่ชอบแบบนี้เลย บ้าจริง…

“คิดอะไรอยู่เฮเลน่า ฉันหมายถึงให้เขามีเซ็กซ์กับเธอ”

“อ้อ กับฉันนี่เอง… เอ๊ะ”

คราวนี้ฉันลิ่กลั่กและตกใจมากกว่าเดิมซะอีก แทนพอหันไปมองร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับเห็นเขายืนยกยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดีซะได้ ให้ตาย แมทเทียสไม่ตกใจเรื่องพวกนี้หน่อยหรือไงกันน่ะ เมื่อกี้ฉันยังเห็นเขาขมวดคิ้วทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่เลยนะ!

“ตอนแรกฉันจะให้แค่ดีฟคิสหรือจูบลึกซึ้งแบบใช้ลิ้นก็พอ แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้วล่ะ การที่ทั้งสองคนมีเซ็กซ์กันจะทำให้กลิ่นแวมไพร์เลือดบริสุทธิ์ของแมทเทียสช่วยกลบกลิ่นหอมๆ จากเธอได้ดีกว่า แถมยาลบกลิ่นยังทำงานได้ผลมากกว่าเดิมเยอะเลย”

“แต่ว่า…”

“ขนาดตอนนี้ฉันยังได้กลิ่นแมทเทีสมาจากเธอเลยเฮเลน่า… ถึงมันจะน้อยจนรับรู้ได้ยากก็ตาม แต่เพราะฉันจมูกดีเป็นพิเศษเลยแยกออกว่าเป็นกลิ่นของใคร” อลิซยักคิ้วพร้อมกับยิ้มกริ้มอย่างรู้ทันส่งมาให้จนฉันใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามเอาไว้ไม่อยู่ ฉันเม้มริมฝีปาก หลบสายตาวาววับของอลิซไปมองแมทเทียสที่ยืนยกยิ้มไม่เลิก บ้าชะมัด เขาจะอารมณ์ดีอะไรนักหนาเนี่ย!

“หึ หยุดแกล้งเฮเลน่าได้แล้วอลิซ” ฝ่ามือหนาวางลงบนหัวฉันและลูบไล้ไปมาแผ่วเบา ก่อนแมทเทียสจะหันไปบอกอลิซที่นั่งยิ้มแซวมาให้ เธอยักไหล่แล้วหันไปหยิบขวดแก้วเล็กๆ มายื่นให้ร่างสูงด้วยสีหน้าปลื้มปริ่มในผลงานตัวเอง

“นายกระดกมันให้หมดแล้วให้เฮเลน่าดื่มจากปากของนายซะแมทเทียส จากนั้นก็แมคเลิฟกันให้เต็มที่ อืมม… สักสองชั่วโมงเป็นไง”

ฉันเบิกตาโพรงพลางอ้าปากพะงาบๆ แล้วรีบหันไปมองขวดโหล่บนชั้นด้านหลังเพื่อนกลบเกลื่อนอาการประหม่าและใบหน้าแดงๆ ด้วยความอายของตัวเอง เสียงเข้มต่ำที่หัวเราะในลำคอแกร่งเบาๆ ยิ่งทำให้ฉันตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ ให้ตาสิ นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันเนี่ย มีเซ็กซ์กันเนี่ยนะ… ถึงฉันกับแมทเทียสจะเคยมีอะไรกัน แต่เรื่องนี้มันก็…

“หึ สองชั่วโมง… ถ้าเฮเลน่าไม่หมดแรงซะก่อนก็ดี”

อลิซหัวเราะคิกคักหน่อยๆ พลางโบกมือไล่พวกเราสองคนแล้วเธอก็หันไปตั้งใจทำยามึนเมาให้โมนิก้าต่อ ฉันหันขวับเงยหน้ามองแมทเทียสขุ่นเคืองทันทีที่เดินออกมาหน้าห้องทดลอง แต่สายตาคมวาววับอย่างเจ้าเล่ห์ของเขาก็ทำให้ฉันต้องรีบหันหน้าไปมองอีกทางด้วยความรวดเร็ว หัวใจเต้นแรงแบบนี้… แมทเทียสต้องรู้แน่ๆ เลยเขาถึงได้มือมาบีบแก้มฉันแบบนี้

“นายว่าอลิซพูดจริงหรือเปล่าเรื่องที่เราต้องมี เอ่อ…” ฉันเม้มปากอย่างประหม่า ก่อนจะตั้งสติและเอ่ยถามแมทเทียสอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“อลิซไม่เคยล้อเล่นเรื่องงานหรอกน่า งั้นไปที่ห้องฉันกันดีกว่าเฮเลน่า เราต้องทำให้ยามันได้ผลดีที่สุด”

“แมท… นายอารมณ์ดีเกินไปแล้วนะ”

พรึ่บ!

แมทเทียสหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะโน้มลงมาหอมแก้มฉันเร็วๆ หนึ่งที จากนั้นเขาก็อุ้มฉันขึ้นไปไว้ในอ้อมแขนแข็งแรงโดยไม่รู้ตัว กว่าจะรู้ตัวฉันก็มาโผล่ที่ห้องนอนของเขาซะแล้ว ให้ตายเถอะ เขาเป็นแวมไพร์ที่เจ้าเล่ชะมัดเลย!

 

 

 

มาอัปเรื่องนี้หน่อยน้าาา แมทเทียสกับเฮเลน่าห่างหายไปนานเลยยย งื้ออออ

แต่คลั่งพ่อแวมไพร์เจ้าเล่ห์คนนี้มากๆ เลยค่าา 55555

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักที่คอยติดตาม ให้กำลังใจและสนับสนุนกันมาตลอดเลยนะคะ

หากมีอะไรอยากจะแนะนำหรือติชม เม้นต์บอกกันได้เลยน้าาา

ติดตามข่าวสารนักเขียนได้ที่ :

Facebook Page : Blackhearttt

Twitter : @blackhearttt1

official line : @413zdrvd

รักกก

ความคิดเห็น