หมากเม่า
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 34 หัวใจของพัชระ (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 34 หัวใจของพัชระ (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2563 17:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 34 หัวใจของพัชระ (NC)
แบบอักษร

 

 

พัชระลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องเมื่อดึกมากแล้ว หลายชั่วโมงที่เขานั่งจมอยู่กับเรื่องเก่า ที่ยังยอมให้โยดาอยู่ในชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ส่วนหนึ่งก็เพราะความสงสาร และรอเวลาที่จะได้เอาคืนเหนือสมุทรบ้างที่กล้าทรยศต่อความจริงใจที่เขามีให้อย่างเต็มเปี่ยม

แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นอีกแล้ว เมื่อตัวต้นเหตุกำลังนอนสบายบนเตียงเขา ถ้าวันนั้นวารินทร์ไม่ทำลายความรักที่เขามีให้ ก็คงไม่ต้องระเห็จไปเจอกับหญิงร้ายชายเลวคู่นั้น

พัชระยืนมองวารินทร์ที่นอนหลับอยู่บนเตียงด้วยความสับสน เขาเดินไปเปิดลิ้นชักที่อยู่หน้ากระจกหยิบเอาซองซิปในนั้นมีเส้นผมเส้นเล็กที่ยังมีรากผมอยู่หลายเส้นขึ้นมาดู

แล้วหยิบซองซิปว่างเปล่าใบใหม่ขึ้นมาอีกใบ จัดการดึงเส้นผมของตัวเองหลายเส้นใส่ลงไปในนั้น มันแทบจะไม่มีโอกาสเป็นไปได้ แต่เขาก็รู้ว่าไม่มีอะไรร้อยเปอร์เซนต์ กลับจากนครปฐมมาหลายวัน เขาคงต้องหาเวลาไปทำในสิ่งที่ควรทำ เพื่อพิสูจน์ความจริงที่ถูกคนบนเตียงซุกซ่อนเอาไว้

 

 

แปดปีก่อน...

 

เปรี้ยง!! เปรี้ยง!!

 

เสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าในหน้าฝนคงเป็นเรื่องปกติสำหรับใครหลายๆ คนแต่ไม่ใช่กับเธอ วารินทร์นั่งกอดเข่าเอามือปิดหูน้ำตาซึม อยู่เงียบๆ คนเดียวภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็ก

ฝนตกหนักอย่างกับฟ้ารั่วหลังจากที่แม่ของเธอเดินขึ้นตึกใหญ่ไปเพียงไม่กี่นาที เธอไม่ใช่เด็กน้อยอย่างเมื่อก่อนแล้วที่แม่จะต้องรีบกลับลงมาเพื่อปลอบใจ อีกอย่างคนบนตึกใหญ่คงไม่ยอม พักหลังๆ มานี้แม่ยิ่งกลับมาถึงห้องดึกขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน

 

ปังๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆๆ

 

“กรี๊ดดดดด”

อยู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังลั่นจนวารินทร์ตกใจสุดขีด เผลอกรีดร้องออกมา

“วานี่พี่เองนะ เปิดประตูให้หน่อย”

“พี่ภีมมม” หญิงสาวดีใจมากรีบลุกขึ้นไปเปิดประตู

“กลัวรึเปล่าวันนี้พายุเข้า”

“ฮือๆๆๆ กลัว แม่เพิ่งขึ้นไปเมื่อกี้นี้เอง”

วารินทร์พยักหน้าหงึกๆ ดวงตาแดงก่ำ รีบเอามือปาดน้ำมูกน้ำตา

“พี่เห็นแล้วเลยรีบวิ่งลงมาอยู่เป็นเพื่อนนี่ไง”

“พี่ภีมเปียกหมดเลย เช็ดตัวก่อนนะเดี๋ยวไม่สบาย”

“อืม พี่รีบเลยวิ่งฝ่าฝนมาไม่ทันได้หยิบร่ม”

เขาเล่าไปแล้วก็รีบถอดรองเท้าเดินเข้าห้องเพราะลมข้างนอกเริ่มแรงอากาศก็เริ่มหนาวแถมฝนยังสาดหนักเดี๋ยวจะพากันไม่สบายทั้งคู่

วารินทร์รีบหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ให้เขา แต่เสื้อยืดใส่นอนที่เปียกโชกของชายหนุ่มมันเปียกเกินไปที่จะใส่ต่อได้ เขาจึงถอดมันออกพาดเอาไว้ใกล้ๆ พัดลม แล้วจัดการเอาผ้าเช็ดตัวซับหยาดน้ำฝนที่เปียกอยู่ตามเนื้อตัว

“ไม่รู้จะหยุดตกกี่โมง นี่ถ้าน้ำท่วมมีหวังพรุ่งนี้พี่คงต้องหยุดงาน ขี้เกียจเอารถลงไปพายในถนน”

พัชระชวนคุยไปเรื่อย สักพักเขาไม่ได้ยินเสียงหญิงสาวตอบ จึงเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเธอนั่งหน้าแดงก่ำไม่ยอมสบตาเขา พัชระก้มมองตัวเองที่แท้เธอก็เขินที่ต้องเห็นเขาเปลือยท่อนบน ยิ่งเห็นหน้าแดงๆ ก็ยิ่งอยากแกล้ง

“วาเป็นอะไร ไม่สบายรึเปล่าทำไมอยู่ๆ ก็หน้าแดง”

“หึ”

เธอส่ายหัวดิกอยู่บนที่นอนไม่ยอมสบตา พัชระแกล้งนั่งลงตรงหน้า เอื้อมมือเข้าไปแตะที่หน้าผากเล็ก แอ่นอกแน่นๆ เข้าใกล้ตัวเธอ

“อื้ออออ พี่ภีม ออกไปห่างๆ”

“ทำไมละขออยู่ใกล้ๆ แฟนหน่อยไม่ได้รึไง”

“พี่ภีมโป๊อยู่อ่ะ น่าเกลียดจะตาย”

“อะไรวันก่อนยังบอกว่ารักพี่อยู่เลย”

ยิ่งเห็นเธอเขินหนักเขาก็ยิ่งแกล้งต่อ

“พี่ภีมขี้แกล้ง วาไม่รักแล้ว” แก้มป่องๆ ทำให้เขาอดใจไม่ไหว ต้องเอาดั้งโด่งๆ ไปสัมผัส หญิงสาวเขินมากจนต้องเอียงตัวหนี

“จูบนะ”

“หึ”

“น่านะพี่คิดถึงปากนุ่มๆ ของวาจะแย่แล้ว”

วารินทร์อมยิ้มแล้วสบตาเขา ชายหนุ่มได้จูบแรกของเธอไปตั้งแต่เมื่อต้นปี

“ยิ้มแบบนี้พี่ถือว่าอนุญาต”

แล้วเขาก็ก้มลงสัมผัสปากนุ่มอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากใหญ่ค่อยๆ แตะแหย่ จนปากเล็กยอมเผยอออกเล็กน้อย ลิ้นเจ้าเล่ห์ไม่รอช้าค่อยๆ ดุนดันดูดดึง จนความรู้สึกเสียวซ่านแล่นผ่านลงไปจนถึงช่องท้อง

หญิงสาวเอามือดันเขาออกดวงหน้าแดงก่ำ ยิ่งสบตากันชายหนุ่มก็รู้ตัวว่าที่เพิ่งทำไปนั้นยังไม่พอ

“อื้ออออ”

เขาขยับตัวเข้าใกล้เธอนั่งในท่าที่ถนัดเพื่อจะตักตวงความหอมหวานจากปากนุ่มให้ยาวนานขึ้นกว่าเดิม ครั้งนี้ลิ้นสากโจนจ้วงดูดดึงจนหญิงสาวแทบอ่อนแรงในอ้อมอกเขา

ยิ่งเสียงฟ้าร้องกลับมาดังต่อเนื่อง วารินทร์ก็ยิ่งเบียดตัวเข้าแนบชิดเขา เมื่อถูกอกอวบอิ่มในวัยสาวบดเบียดเข้า อะไรต่อมิอะไรในตัวชายหนุ่มก็เริ่มควบคุมยากขึ้น

คราแรกเขาดันตัวหญิงสาวออกเพราะกลัวว่าจะอดใจรอต่อไปไม่ไหว แต่เสียงท้องฟ้าช่างเป็นใจ

 

เปรี้ยง!!

 

“กรี๊ดดดดดดด”

หญิงสาวตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่ในอ้อมอกเขา พัชระขยับดึงตัวเธอขึ้นมานั่งบนตักแล้วกอดเอาไว้แน่น

“พี่จะอยู่กับวาจนกว่าฝนจะหยุดนะไม่ต้องกลัว”

วารินทร์พยักหน้ามือสองข้างยังคงอุดหู แต่อยู่ๆ ก็มีเหตุไม่คาดคิดเมื่อไฟฟ้าในบ้านพักคนงานดับสนิททุกห้อง

“ฮือๆๆๆ พี่ภีม ไฟดับ”

“น่าจะดับแค่ที่นี่นะ” เพราะบนตึกใหญ่มีเครื่องสำรองไฟ

มีเสียงเอะอะอยู่นอกห้องเป็นเสียงคนงานกำลังพากันเดินไปดูต้นเหตุที่ทำให้ไฟดับ พัชระยังคงกอดวารินทร์ที่ยังซุกตัวอยู่บนตักเขา เนื้อนวลนุ่มนิ่มที่ได้สัมผัสมันทำให้เลือดในกายหนุ่มสูบฉีด

“วาง่วงมั้ย”

“ไม่ค่ะ”

“หาอะไรทำกันมั้ย ระหว่างรอไฟมา”

“ทำอะไรคะ”

“เป่ายิ้งฉุบใครแพ้แก้ผ้า”

 

ตุ้บ!!

 

“บ้าเหรอพี่ภีม!!”

วารินทร์ทุบเข้าให้หนึ่งที ความเขินทำให้ลืมได้ยินเสียงฟ้าร้อง ชายหนุ่มหัวเราะชอบใจก่อนจะเข้าโหมดจริงจัง เพราะเขาเริ่มไม่ไหวแล้วเธอขยับยุกยิกอยู่บนตักจนอะไรๆ มันเริ่มตื่นตัว

ตุ้บ!!

 

“ว้ายยย”

พัชระจับหญิงสาวนอนหงายลงบนที่นอนแล้วตัวเขาก็ตามขึ้นทับ

“พี่ภีมจะทำอะไรคะ” เขาชอบใจกับท่าทางตื่นกลัวนิดๆ

“ให้พี่ได้มั้ย”

“ให้อะไรคะ”

“ให้วาเป็นของพี่ๆ จริงจังนะ พี่อยากอยู่กับวาตลอดไป”

“แต่วากลัว”

ครั้งแรกของเธอคิดมอบให้เขาแน่ๆ แต่ก็กลัวเหลือเกินกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

“ถ้าพี่อยู่วาไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น พี่จะดูแลวาเอง”

“วารักพี่ภีมนะคะ”

คำพูดบอกรักจากปากนุ่มนิ่ม มันสร้างความอบอุ่นให้กับหัวใจของชายหนุ่มยิ่งนัก

“พี่ก็รักวา รักมาก รักที่สุด”

น้ำเสียงนุ่มทุ้มอันแสนวิเศษทำให้วารินทร์หลับตาลงเป็นสัญญาณว่าเธอจะยอมมอบกายให้เขา

ริมฝีปากใหญ่ประกบลงอีกครั้ง แต่ให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากเดิม มันเพิ่มความหวงแหน ความเป็นเจ้าของในตัวหญิงสาวมากขึ้น

มือสากล้วงเข้าไปในเสื้อยืดตัวบาง ปลดตะขอบราเซียออก แล้วลูบไล้อกอวบนิ่มทั้งสองข้างสลับกัน ใช้สัมผัสของเขาสร้างความคุ้นชินให้กับเธอแล้วค่อยๆ จัดการกับเสื้อผ้าทุกชิ้นให้ลงไปกองอยู่บนพื้น

“วาสวยมากเลยรู้มั้ย” เขามองทุกสัดส่วนของเธออย่างหลงไหล

“พี่ภีมวาอาย”

สองมือเล็กยกขึ้นตั้งใจจะปิดเต้าทรวงอวบอิ่ม แต่ถูกชายหนุ่มดึงมือไว้

“อย่าเพิ่งปิดสิพี่ยังไม่ได้ชิมเลย”

“อื้มม”

เธอเม้มปากแน่นเมื่อสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นของลิ้นนุ่มที่ลากไล้ไปทั่วเต้าทรวง มองภาพคนรักกำลังดูดกินมันราวกับเป็นเด็กทารก

ยังตื่นเต้นกับสัมผัสแปลกใหม่ไม่ทันหาย ก็ได้ประสบการณ์ล้ำค่ากว่าเดิม เมื่อชายหนุ่มค่อยๆ ขยับตัวลงต่ำนอนแทรกอยู่ตรงหว่างขา เขาจับขาเธอตั้งชันแล้วก้มลงเอาปลายลิ้นสัมผัสลงบนตุ่มไต

“อ๊าาาา พี่ภีม”

มือเล็กจิกผ้าปูที่นอนเกร็งนิ่ง เธอรับรู้ได้ถึงแรงลิ้นที่กำลังแหย่ลึกเข้ามาในกายสาว หญิงสาวหายใจแรงขึ้นตามจังหวะสอดลิ้นของชายหนุ่ม จนในที่สุดความรู้สึกซาบซ่านที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนในชีวิตก็เกิดขึ้น ท้องน้อยกระตุก น้ำในกายไหลนองออกมาจนเปียกชื้นไปหมดเธอกัดปากแน่นสะกดเสียงกรีดร้องเอาไว้ในอก

เมื่อเห็นว่าเธอพรั่งพรูพร้อมแล้วเขาจึงลุกขึ้นสอดตัวนั่งอยู่ตรงหว่างขา เตรียมส่งมอบความเสียวซ่านที่แท้จริงให้กับหญิงสาว

“ไม่ต้องเกร็งนะ”

เนื้อนิ่มที่มีพลังแข็งแกร่งกำลังค่อยๆ แหวกลึกลงที่กายสาว

“อื้ออ วาเจ็บ”

เขายอมหยุดนิ่งเมื่อเห็นหญิงสาวร้อง แล้วก้มลงประกบปากอีกครั้งเพื่อปลอบโยน ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าไปทีละนิด นิ้วยาวบีบบี้ยอดอกช่วยให้เธอผ่อนคลาย

“อื้ออออ”

“อดทนอีกนิดนะ ครึ่งทางแล้ว”

“วาเจ็บนะ พี่ภีม ฮึก”

“เดี๋ยวพี่ให้ตีคืนตกลงมั้ย”

หญิงสาวส่ายหัวดิกจนหยดน้ำตากระเด็นมาเปื้อนเขา ชายหนุ่มจึงเอามือปาดน้ำตาออกจากใบหน้าสาวให้

“มันเจ็บ”

“ทนอีกนิดนะคนดี โดนครั้งแรกก็เจอพี่แล้ว ขนาดธรรมดาซะที่ไหน”

จากความเจ็บทรมานกลายเป็นต้องกลั้นขำ เมื่อโดนชายหนุ่มหยอกเย้า

“ถ้าไม่รีบทำวาจะลุกหนีแล้วนะ”

“อ๊ายยยยย”

เขาเร่งดันพรวดในครั้งเดียว ท่อนลำอีกครึ่งถูกกลืนหายเข้าไปจนมิด

“อาาาา สุดด้ามพี่กลัววาจะลุกหนี”

“ไอ้พี่ภีมบ้า ฮึก”

“พี่จะพาขึ้นสวรรค์แล้วนะ”

“อื้ออ อื้ออ อื้ออ อื้ออ”

ชายหนุ่มหยอกเย้าแล้วค่อยขยับโยกเคลื่อนตัวเข้าออก พาเธอผ่อนคลายแล้วไปแตะขอบสวรรค์อยู่หลายรอบ จนต่างคนต่างเหนื่อยหอบ นอนซบซุกกัน

เนื้อตัวแน่นหนาของชายหนุ่ม เต็มไปด้วยรอยเล็บแห่งความสุข เขาไม่เคืองเธอแม้แต่น้อย เธอแค่ข่วนเขา แต่เขาทำเธอเลือดไหลเปื้อนผ้าปูที่นอน จนต้องช่วยกันเปลี่ยนผืนใหม่ก่อนที่มุกดาจะลงมาเห็น

 

 

 

ความคิดเห็น