หมากเม่า
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 21 ต่อหน้าต่อตา (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 ต่อหน้าต่อตา (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2563 17:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 ต่อหน้าต่อตา (NC)
แบบอักษร

 

 

 

ความหวาดหวั่นที่อยู่ในอกทำให้โยดาลืมสิ้นทุกอย่าง ที่ตั้งใจว่าจะไปค้นหาความจริงจากพัชระว่ามีสัมพันธ์กับเลขาสาวหรือไม่ก็ลืมสิ้นเสียสนิท ได้แต่นั่งเก็บตัวรักษาแผลกายอยู่ในห้อง รอไปโรงพยาบาลตรวจเลือดทีเดียว

นานนับเดือนกว่าจะได้รู้ว่าตัวเองปราศจากโรคร้ายจากชายข้างถนน พัชระเองก็ไม่เคยโทรตามเธอเลยสักครั้ง มันยิ่งทำให้โยดาอดมั่นใจไม่ได้ว่าเขามีคนอื่นแล้วจริงๆ

เสื้อเอวลอยกระโปรงสั้นถูกหยิบมาสวมใส่ รองเท้าส้นสูงสี่นิ้วและกระเป๋าแบรนด์เนมสีส้มถูกหิ้วออกจากบ้าน โยดาขับรถหรูมาจอดใต้คอนโดของพัชระ เธอไม่ได้นัดเขาล่วงหน้าเพราะต้องการจับผิดเขา

เสียงโทรศัพท์ในห้องดังขึ้นชายหนุ่มรับสาย เป็นเบอร์โทรจากเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ เพราะพัชระไม่เคยให้คีย์การ์ดกับโยดา

“อืม ให้เธอขึ้นมา”

ชายหนุ่มบอกแบบนั้นแล้วรอจนโยดาขึ้นมาถึงไม่นานเสียงกริ่งหน้าประตูห้องก็ดังขึ้น

“พี่ภีมขา คิดถึงโยมั้ยคะ”

“มีอะไรรึเปล่าทำไมอยู่ๆ ถึงมาหาพี่”

พัชระเดินไปนั่งบนโซฟารับแขกรอโยดาพูดธุระของตัวเอง

“พี่ภีมอย่างอนสิคะ โยต้องไปทำธุระด่วนให้คุณพ่อที่ต่างประเทศแล้วโทรศัพท์โยหายเลยยังไม่ทันได้บอกพี่ภีม”

“ตกลงว่ามาที่นี่ทำไม”

เห็นพัชระเริ่มหงุดหงิด โยดาจึงเปลี่ยนท่าทีเป็นออดอ้อนออเซาะกอดคอเขา

“โยคิดถึงพี่ภีมค่ะ อยากโดนพี่ภีมกระแทก”

“หึ แต่วันนี้พี่ไม่ว่าง”

“งั้นพี่ภีมจะไปไหนละคะเดี๋ยวโยไปเป็นเพื่อน”

“ไม่ได้ไปไหน โยกลับไปเถอะ”

“ถ้าอย่างนั้นพี่ภีมเอาโยยกนึงก่อนนะ”

โยดาพยายามตื๊อเพราะคิดว่าถ้าพัชระยอมนอนกับเธอแล้วจะได้หาเรื่องอยู่ต่อ เธอเอามือลูบที่เป้ากางเกงของชายหนุ่มหวังปลุกอารมณ์

คราแรกพัชระตั้งใจจะผลักโยดาออก แต่แล้วก็เหมือนฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ เขายิ้มร้ายเปลี่ยนเป็นปลดกระดุมกางเกงลง

โยดาแอบยิ้มสมใจไม่เคยมีสักครั้งที่พัชระทานทนได้ โยดาจึงค่อยๆ ลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่หว่างขา ปากที่เคลือบลิปสติกสีแดงเคลื่อนไหวขึ้นลงอย่างเอาใจ

“อาาาา”

ชายหนุ่มทิ้งตัวพิงด้านหลัง แล้วครางอย่างเคลิบเคลิ้ม เสียงดูดดึงเข้าออกดังไปทั่วทั้งห้องคอนโด

“ดูดพี่แรงๆ สิโย อืมมมม”

โยดาเม้มริมฝีปากแน่นขึ้น ออกแรงดูดดึงหนักหน่วง จนในที่สุดพัชระก็แตกซ่านคาปากเธอ โยดาลุกขึ้นดึงกระโปรงตัวจิ๋วขึ้นมาเหนือเอว เธอยกขาเตรียมขึ้นคร่อมบนตักแต่ถูกชายหนุ่มเหวี่ยงให้นอนลงบนโซฟาแทน

“อ๊ะ พี่ภีมขา”

สองขารีบยกอ้าจนเห็นเป้ากางเกงตัวจิ๋วกำลังเปียกชื้น ชายหนุ่มเอานิ้วโป้งกดลงบนปุ่มที่ยังมีผ้าขวางกั้น ออกแรงบีบบี้จนโยดาครางไม่เป็นส่ำต้องปล่อยน้ำหวานออกมาอีกมากมาย

“พี่ภีมเอาโยเร็ว โยไม่ไหวแล้ว”

พัชระยิ้มให้แล้วแหวกเข้าไปในร่องหลืบจัดการส่งนิ้วใหญ่เข้าไปพร้อมกันทีเดียวสามนิ้ว

“อื้มมมมม”

ตัวหญิงสาวบิดเกลียวเมื่อจุดอ่อนไหวโดนรุกราน

“หายหน้าไปทีหลวมขึ้นเยอะเลยนะ”

“อื้มมม พี่ภีมอย่าล้อโยเล่นสิคะ โยมีแต่พี่ อ๊ะ”

พัชระยิ้มมุมปากให้กับความแสแสร้งของคนที่กำลังนอนแหกขารับความเสียวซ่านจากเขา ชายหนุ่มกวาดนิ้วอยู่ในโพลงลึกอีกไม่กี่ทีโยดาก็เสร็จเป็นครั้งที่สอง

“เสร็จสองรอบแล้วกลับไปก่อนไป” พัชระพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยแล้วลุกขึ้นยืนติดกระดุมกางเกง

“ทำไมละคะพี่ภีม โยยังอยากได้” สายตาเลื่อนต่ำลงมาที่กลางขาเขา

“อย่าโลภน่า คราบน้ำยังติดที่ริมฝีปากโยอยู่เลย ไว้พี่ว่างแล้วจะเรียกโยอีกที”

“ก็ได้ค่ะ โยกลับก็ได้”

โยดาไม่กล้ายื้อเพราะกลัวพัชระจะโมโห รีบจัดชุดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วเดินออกจากห้อง ก่อนไปยังโน้มคอชายหนุ่มลงมาจูบอย่างดูดดื่ม

ลงลิฟต์ไปด้วยความหงุดหงิดเธอยังไม่อิ่มเต็มที่ แต่ก็ฉุกใจคิดพัชระบอกว่าไม่ว่างแต่ไม่ได้ออกไปไหน หรือว่าเขาจะนัดให้ใครมาหาที่นี่ ว่าแล้วก็กดชั้นใหม่ให้ลิฟต์ไปจอดชั้นล็อบบี้แทนลานจอดรถ เธอจะไปนั่งเฝ้าว่าเลขาสาวจะมาเหยียบที่นี่มั้ย

“ถ้าแกกล้ามายุ่งกับพี่ภีม ฉันจะตบให้ดิ้นเลยคอยดู”

บนคอนโดหรูหลังจากประตูห้องปิด พัชระก็เดินดิ่งเข้ามาในห้องนอน เห็นวารินทร์นั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง ตาเธอแดงก่ำพยายามหันหน้าไปทางอื่น เพื่อหนีให้พ้นจากสายตาเขา

“ไม่พอใจรึไง”

“เปล่าค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็มาทำเรื่องของเราต่อ”

พัชระเดินเข้าหาตั้งใจจะเอามือปลดเสื้อคลุมที่หญิงสาวใส่ แต่วารินทร์กลับเบี่ยงตัวหลบแล้วรีบลุกขึ้นเดินหนี

“พี่ภีมทำไปแล้วนี่คะ”

เธอไม่ได้หมายถึงโยดา แต่หมายถึงตัวเอง เขาเพิ่งนอนกับเธอก่อนที่จะรับโทรศัพท์ แล้วออกไปหาโยดา เสียงกิจกรรมด้านนอกวารินทร์ได้ยินเต็มสองหู เขาไม่ได้แคร์เธอที่นั่งฟังเสียงนั้นอยู่ในห้อง

“แต่ฉันอยากทำอีก ถอดเสื้อคลุมออกน่าอย่าลีลา”

“วาจะกลับแล้วค่ะ พี่ภีมจะได้อยู่กับคุณโย”

“โยดากลับไปแล้ว”

“ก็เรียกกลับมาใหม่สิคะ”

 

หมับ!!

 

พัชระเดินเข้าถึงตัวอย่างรวดเร็วบีบแก้มของคนดื้อไม่ให้ตั้งตัว

“ เธอไม่ใช่เมียฉันอย่าบังอาจมาประชดประชัน”

“วาเจ็บนะคะ!!” วารินทร์สะบัดมือใหญ่ออก

“จะไปนอนให้เอาดีดีบนเตียง หรือจะให้ฉันเอาเธอตรงนี้”

วารินทร์กลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเห็นหน้าตาไม่พอใจของพัชระ ดูท่าเขาโกรธจะแทบจะบีบคอเธอได้ จึงยอมเดินกลับไปที่เตียงแล้วปลดเชือกเสื้อคลุมตัวยาว

“ก็แค่นั้น ต้องให้มีเรื่อง”

เขาดึงชุดเสื้อคลุมออกจากตัวเธอแล้วผลักลงเตียง มือปลดกางเกงของตัวเองออก จัดท่าทางของหญิงสาวให้พร้อมรับแล้วสอดใส่รวดเดียวสุดโคน

ฮึก!!

 

วารินทร์ทั้งอึดอัดทั้งน้อยใจจนน้ำตาซึม เธอใช้วิธีนอนนิ่งเพื่อต่อต้าน พัชระรู้ทันทำเป็นไม่สนยังขยับโยกร่างกายตามใจเขา ยิ่งเพิ่มความรุนแรงก็ยิ่งเสียดเสียว เขาจะรอดูว่าเธอจะทนเฉยได้แค่ไหน

แต่หญิงสาวกลับนิ่งได้มากกว่าที่คิด คนกำลังรุนแรงก็ยิ่งฉุนเฉียว จับเธอพลิกซ้ายพลิกขวาไปมาราวกับตุ๊กตาไม่มีชีวิต

 

อารมณ์ตึงเครียดของวารินทร์ไม่ได้มีแค่บนเตียงแต่ยังพาลพกความเงียบขรึมไปถึงที่ทำงาน เมื่อพัชระไม่ยอมให้เธอกลับไปนอนที่หอพัก ซ้ำยังแอบล่วงล้ำเธอในที่ทำงานแบบรดจมูกของเหนือสมุทรอีกด้วย

 

เพี๊ยะ!!

 

ฝ่ามือบางฟาดเข้าที่แก้มสากอย่างจัง เมื่อพัชระพยายามจะถลกกระโปรงเธอในห้องทำงาน ทั้งๆ ที่เหนือสมุทรเพิ่งเดินออกไปจากห้อง เขาไม่ได้โกรธที่โดนตบแต่กลับยิ้มชอบใจที่ทำให้หญิงสาวโกรธจนตัวสั่นได้

พอฟาดฝ่ามือลงไปวารินทร์ก็รีบวิ่งออกไปจากห้องทำงานของเขาทันที กลับมานั่งที่โต๊ะไม่ถึงอึดใจเหนือสมุทรก็เดินออกจากห้องตัวเองแล้วเข้าไปในห้องทำงานของพัชระอีกครั้งโดยที่ไม่ได้เคาะประตูเพราะคิดว่าตัวเองเพิ่งออกมาไม่นาน

“เกือบไปแล้วมั้ยวา”

วารินทร์พึมพำกับตัวเอง ถึงแม้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเหนือสมุทรยังไม่มีอะไรเกินกว่าเจ้านายลูกน้อง แต่ถ้าอยู่ๆ เขาได้เห็นกับตาว่าเธอกับพัชระมีอะไรกันในออฟฟิศก็ไม่รู้ว่าเรื่องจะจบยังไง

แล้วคืนนั้นก็เป็นอีกครั้งที่โยดามาหาพัชระที่คอนโดขณะที่เขากำลังโยกกายอยู่บนเตียงจนเหงื่อท่วม เสียงออดหน้าห้องดังขึ้นเพราะพัชระสั่งที่ล็อบบี้ไว้ว่าเมื่อไหร่ที่โยดามาหาให้เธอผ่านขึ้นมาได้เลย

“พี่ภีมลุกสิคะมีคนมากดออด”

“อืมมม เธอนอนเฉยๆ น่าฉันใกล้เสร็จแล้ว”

วารินทร์นอนนิ่งรอจนเขาเสร็จสม แล้วจึงลุกขึ้นแต่งตัว

“ไปเก็บรองเท้าหน้าห้อง แล้วหาที่ซ่อนซะ”

วารินทร์เก็บรองเท้าเสร็จก็หันซ้ายหันขวา พัชระนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ

“ยืนบื้ออะไรอยู่”

“วาไม่รู้จะซ่อนที่ไหน”

“ถ้างั้นก็เข้าไปอยู่ในตู้เสื้อผ้า”

แล้วพัชระก็เดินออกไปเปิดประตู ไม่ได้สนใจว่าเธอจะทำตามหรือเปล่า

“พี่ภีมทำไมเปิดประตูช้าจังคะ โยยืนรอจนเมื่อยไปหมดแล้ว”

“พี่อยู่ในห้องน้ำ เพิ่งอาบน้ำเสร็จ”

โยดาไม่เชื่อเดินพรวดเข้าประตูมา พัชระยิ้มสมใจผู้หญิงมักดูง่ายแบบนี้เสมอ ห้องแรกที่โยดาเดินไปคือห้องนอนของเขา

เมื่อก้าวเท้าไปถึงกับต้องหยุดกึก เพราะกลิ่นที่คุ้นเคยโชยเข้าจมูกมา มันคือกลิ่นคาวที่มาจากกายของพัชระ

‘พี่ภีมเพิ่งเอากับมันแน่ๆ’

โยดาคิดในใจ จะเดินดุ่มๆ หาต่อก็กลัวว่าพัชระจะโวยวาย ให้คิดเล่นๆ ถ้าไม่สวนทางกับเธอก็อาจจะมีใครซ่อนอยู่แถวนี้ก็เป็นได้

“พี่ภีมเดินมาหาโยหน่อยสิคะ”

โยดาหย่อนก้นลงบนเตียงที่ดูไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่นัก พัชระเดินเข้ามาหาตามเสียงเรียกของเธอ

“โยยังไม่ได้ทานอะไรมาเลยคะ พี่ภีมออกไปหาอะไรทานเป็นเพื่อนโยได้มั้ยคะ” เธอไม่ได้ถามเปล่ามือยังลูบไล้ส่วนที่โป่งนูนตรงหน้า

“ห้างใกล้จะปิดแล้วทำไมไม่กินมาให้เรียบร้อยก่อน”

“เรากินตามร้านอาหารก็ได้นี่คะ”

“ก็ได้เดี๋ยวพี่พาไป” พัชระกำลังจะเดินไปใส่เสื้อผ้า

“เดี๋ยวสิคะพี่ภีม โยหิวมากอยากได้อะไรรองท้องก่อน”

แล้วผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวสอบก็ถูกสะกิดออกอย่างง่ายดาย พัชระไม่ได้ทักท้วงเมื่อโยดาอ้าปากครอบครองส่วนที่กำลังแข็งขึงขึ้นเรื่อยๆ ของเขา แถมยังกดศีรษะเล็กไว้แน่น

“แฮ่กๆ พี่ภีมอย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ โยหายใจไม่ทัน”

แล้วเธอก็ขยับไปที่หัวเตียงเปิดลิ้นชักหยิบเอาซองเล็กออกมาอย่างรู้ที่เก็บ จัดการฉีกซองแล้วคลุมหุ้มเขาจนมิด กางเกงในตัวจิ๋วถูกสะบัดออกจากขาเรียว

“พี่ภีม เข้ามาในตัวโยเร็ว”

มือสาวแหวกกลีบเนื้อเชิญชวน สองขายกชูสูงขึ้น พัชระมองน้ำที่ค่อยๆ ไหลจากกลีบเนื้ออย่างสมใจ

“น้ำมากขนาดนี้ไม่กลัวว่าพี่จะสำลักเหรอ”

“ถ้าน้ำน้อยแล้วต้องเจอของใหญ่แบบพี่ภีมโยคงแสบแย่ เร็วๆ สิคะน้ำเลอะเตียงหมดแล้ว”

สองขายิ่งแบะกว้างรอการทาบทับ

“อ๊าาา”

นิ้วเรียวกดลงไปกลางร่องแล้วดึงเข้าดึงออกเรียกอารมณ์ให้ชายหนุ่ม พัชระก้าวขาขึ้นเตียงได้ก็จับลำเอ็นที่ปวดร้าวกดเข้ากลางร่อง สาวสะโพกสอบหนักๆ สองสามทีก่อนจะกระแทกถี่ๆ จนนับไม่ทัน

“ยั่วพี่แบบนี้อยากลุกไม่ขึ้นใช่มั้ย”

ยิ่งถูกกระแทกก็ยิ่งแอ่นกายสู้ เสียงครวญครางของโยดาดังลั่นสนั่นห้อง เธอไม่ได้เจอของถูกใจมาหลายเดือน คนที่ทำให้เธอรู้สึกคับแน่น และสามารถพาเธอไปสวรรค์ได้พร้อมกับเขา

“อ๊ายยยยย”

แรงกระตุกของสองคนชายหญิงเรียกเอาเหงื่อของทั้งคู่โทรมกาย

“พี่ภีมขา โยไม่หิวข้าวแล้ว อยากนอนให้พี่ภีมกินมากกว่า”

“แต่ตอนนี้พี่เริ่มหิวแล้ว พี่จะไปอาบน้ำใหม่โยแต่งตัวแล้วออกไปรอพี่ข้างนอกก่อน”

“เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะพี่ภีม”

โยดาก้มหยิบกางเกงในตัวจิ๋วแล้วใส่กลับเข้าที่ ส่วนพัชระจัดการถอดซากความเสียวทิ้งลงถังขยะรอจนโยดาเดินออกจากห้อง แล้วทำทีเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าพูดออกมาลอยๆ

“ห้ามไปไหน กินข้าวเสร็จแล้วฉันจะรีบกลับมา”

 

 

ความคิดเห็น