หมากเม่า
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 20 ที่มาของยลรตี 2 (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 ที่มาของยลรตี 2 (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2563 11:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 ที่มาของยลรตี 2 (NC)
แบบอักษร

 

 

 

แล้วในวันหนึ่งชนวนเหตุแห่งการตัดสินใจก็เกิดขึ้น เมื่อค่ำคืนที่ควรจะได้นอนหลับปกติ กลับกลายเป็นคืนที่แสนทุกข์ทรมาน

บดินทร์เอาผู้หญิงสองคนที่เขาเจอในอินเทอร์เน็ต จากเว็บที่คนมีรสนิยมรักความเจ็บปวดมาเจอกัน เขาหิ้วสองคนนั้นกลับมานอนที่บ้าน บดินทร์ไม่ยอมนอนที่ห้องของตัวเองแต่พาเข้ามาในห้องของครองขวัญ

เธอรู้สึกตัวตื่นเมื่อหน้าอกถูกของหนักทับ แต่พอเธอขยับแผ่นพลาสติกหนาเหนียวก็โปะลงที่ปากเพื่อกั้นเสียงร้อง ผู้หญิงที่ไม่คุ้นหน้านั่งเปลือยกายทับบนอกและเป็นคนจัดการกับเธอ

มือสองข้างถูกมัดติดกันแล้วกดไว้เหนือศีรษะด้วยมือของบดินทร์ ครองขวัญพยายามดิ้นแต่ความอึดอัดที่หน้าอกทำให้เธอขยับลำบาก

แล้วมือปริศนาของใครอีกคนก็รูดเอากางเกงในภายใต้ชุดกระโปรงนอนออก ครองขวัญยิ่งดีดดิ้นด้วยความหวาดกลัว

“เปลี่ยนบรรยากาศกับพี่หน่อยนะ พี่ชวนขวัญไปเที่ยวก็ไม่ยอมไป”

เสียงบดินทร์ก้มกระซิบจากเหนือหัวยิ่งทำให้ครองขวัญกลัวในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น อยู่ๆ ขาของเธอก็ถูกดันออกให้กว้างขึ้น ผู้หญิงแปลกหน้าคนที่นั่งทับเธอพลิกตัวกลับไปดึงขาอ่อนสองข้างของเธอรั้งให้อยู่ในท่าแบะอ้า เตรียมพร้อมรับกับอะไรบางอย่าง

แล้วในขณะที่หญิงบนอกกำลังพลิกกาย ครองขวัญแทบจะหวีดร้องเมื่อเห็น ผู้หญิงเปลือยกายอีกคนยืนอยู่ที่ปลายเท้าเธอพร้อมกับถืออะไรบางอย่างในมือ

แส้เส้นเล็กกำลังหวดอากาศฟาดลงมาเป็นเสียงดังหวีดหวิว

 

ควับ...เพี๊ยะ!!

 

“อื้ออ...ฮือๆๆๆ”

ถึงจะไม่ได้ตีสุดแรงแต่ครองขวัญก็รู้สึกเจ็บและหวาดกลัวสุดขีด

“นี่พวกเธออย่าทำจนเมียฉันมีแผลเป็นนะ เบามือหน่อย”

จากนั้นเสียงแส้แหวกอากาศก็ดังขึ้นอีกนับสิบที หญิงสาวที่ถือแส้ฟาดลงไปแบบไม่ได้นับ จนทั้งก้นขาวและร่องรักเริ่มกลายเป็นสีแดง ครองขวัญน้ำตาไหลด้วยความเจ็บ

“เจ็บมากมั้ย”

เสียงของบดินทร์ถามขึ้นเหมือนห่วงใย ครองขวัญไม่ตอบเอาแต่นอนสะอื้น เขาจึงแก้มัดเชือกที่ข้อมือของเธอให้เป็นอิสระ

ครองขวัญพยายามจะลุกขึ้นหนีแต่มีหรือจะสู้แรงของคนสามคนได้ คนที่นั่งทับเธอก็ไม่ยอมขยับก้นไปไหนหนำซ้ำยังโยกกายปล่อยน้ำลงบนตัวเธอ

เสียงแส้หยุดไปแล้ว แต่เธอไม่มีโอกาสได้เห็นว่ากำลังมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ไม่นานนักอะไรบางอย่างก็ดุนดันเข้าหลืบร่องลึกในคราเดียว

อึก อึก อึก อึก

 

มันไม่จุกเหมือนตอนที่ถูกบดินทร์กระแทก แต่มันเจ็บและไม่นุ่มนวล นิ้วแกร่งของบดินทร์ช่วยบีบบี้จุกป้านบนยอดอก ช่วยให้คลายความเจ็บปวดลงบ้างแต่ก็ยังแสบสันอยู่ดี

หญิงที่ยังนั่งทับอกดันขาเธอให้กางออกเริ่มปล่อยมือเมื่อเห็นว่าโพลงรักของเธอเริ่มคายน้ำ หญิงคนนั้นลุกขึ้นยืนคร่อมตัวเธอแล้วหันหน้ากลับมา ทำให้ครองขวัญเห็นชัดว่าช่วงล่างกำลังโดนอะไร

หญิงสาวที่เพิ่งวางแส้ใส่อะไรบางอย่างไว้ที่เอว เป็นแท่งยาวใหญ่คล้ายเพศชายแล้วกดเข้าในหลืบร่องสาวเข้าสาวออก เหมือนลำเอ็น

ส่วนหญิงคนที่ยืนเต็มความสูงคร่อมครองขวัญอยู่นั้น ค่อยๆ ยกขาขึ้นพาดคอบดินทร์ แล้วเขาก็จัดการเอาลิ้นเลียจนน้ำหวานไหลหลดลงบนใบหน้าของครองขวัญที่นอนมองอยู่ใต้ขานั้น

แขนสองข้างของครองขวัญถูกผูกอีกครั้ง แต่คราวนี้คือการจับยึดไว้กับสองมุมเตียง

“ขวัญนอนรอพี่เฉยๆ ก่อนนะ ขวัญเสร็จไปหลายยกแล้วเดี๋ยวจะไม่เท่าเทียมกัน” แล้วบดินทร์ก็จูบลงบนแผ่นพลาสติกที่ยังปิดปากเธออยู่

มือบางของคนที่เพิ่งกางขาให้บดินทร์ลงลิ้นจัดการบีบบี้ยอดเม็ดถันจนครองขวัญเสียวซ่าน ยิ่งเห็นบดินทร์ไปยืนโอบหลังของคนที่ยังอยู่ตรงหว่างขา แล้วเสียบแก่นกายเข้าร่องลึกของหญิงคนนั้น สิ่งเทียมเพศชายที่อยู่บนเอวเล็กนั่นก็ต้องพุ่งกระแทกเข้าหลืบร่องของเธอเป็นทอดต่อมา

 

ปั้ก

 

“อืออออ”

 

“อ๊าา!”

 

เสียงครองขวัญครางพร้อมเสียงร้องเสียวซ่านของผู้หญิงอีกคน บดินทร์ออกแรงโหมหนักขึ้นให้หญิงสาวสองคนครางระงมแข่งกันแล้วส่งทั้งคู่ขึ้นสุดปลายรุ้ง คืนนั้นค่อนคืนเขาวนใช้ร่องหลืบเวียนไปทีละคนจนอิ่มเอม

ร่างกายของครองขวัญที่ถูกยึดตรึงมีทั้งรอยแส้ รอยฟัน กลางกายถูกสัมผัสไม่รู้กี่มือกี่ลิ้น บนเนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบเมือกลื่นสกปรกสุดแสนจะทานทน

เธอต้องนอนมองคนอื่นสมสู่กันอีกทั้งยังจำยอมเป็นฝ่ายนอนให้คนอื่นดูตนถูกเสพสม

คนทั้งสามคนออกไปจากห้องของเธอตั้งแต่ท้องฟ้ายังไม่สว่าง บดินทร์จ่ายเงินค่าเหนื่อยให้ต่อหน้าครองขวัญแล้วให้หญิงสาวทั้งสองคนออกจากบ้าน แต่ก่อนที่ตัวเขาจะออกไปยังขึ้นเตียงส่งท้าย กับร่างกายที่อ่อนล้าของหญิงสาว

มือหนาค่อยๆ ลอกแผ่นพลาสติกเหนียวที่ปิดปากออก บั้นทั้นก็ยังขยับกระแทกอย่างรุนแรง

“ขวัญไม่มีวันหนีพี่พ้น อาาา เป็นเมียพี่แล้วห้ามขัดใจพี่ พี่อยากได้แบบไหนขวัญมีหน้าที่ตามใจพี่รู้มั้ย อาาาา”

บดินทร์ออกคำสั่งไปพร้อมๆ กับรัวบั้นท้ายกระแทก

“สงสัยพี่คงต้องทำลูกอีกคน ขวัญจะได้เลิกดื้อ”

แล้วบดินทร์ก็ฉีดน้ำคาวจนสุด ก่อนจะยอมแก้มัดให้คนที่กำลังร้องไห้ เขาเดินออกไปจากห้องกลับไปนอนคนเดียวเพราะไม่ชอบฟังเสียงสะอื้นที่แสดงออกถึงความอ่อนแอ

ครองขวัญลุกขึ้นไปล้างเนื้อล้างตัวด้วยความรังเกียจ ออกมานอนร้องไห้จนเห็นแสงจากพระอาทิตย์สาดส่อง เธอลุกขึ้นยืนมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นรถของบดินทร์ออกจากบ้านไปแล้ว จึงเดินไปหยิบผ้าพันคอของตัวเองหลายผืนมาผูกต่อกันเป็นเส้นยาว

ผ้าถูกผูกห้อยโยงจากริมหน้าต่าง และขณะที่ครองขวัญกำลังปีนขึ้นเก้าอี้ เรือนผกาก็เปิดประตูห้องเข้ามาเพราะเห็นว่าสายแล้วแต่น้องสาวยังไม่มาหาลูก

“ขวัญ!! จะทำอะไร อย่านะขวัญ ฮือๆๆ”

เรือนผกาตกใจสุดขีด รีบวิ่งเข้ามากอดขาน้องสาวไว้ ครองขวัญไม่ตอบเอาแต่ร้องไห้

“อย่าทำแบบนี้เลยนะ ไม่มีขวัญแล้วพี่จะอยู่ยังไง ฮือๆๆๆ”

“ไม่ใช่เพราะพี่ผกาเหรอคะ ที่ทำให้ขวัญเป็นแบบนี้ พี่ยกขวัญให้นอนกับสามีของพี่ ยอมให้เขาทำร้ายจนขวัญท้อง ขวัญไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้ว ฮือๆๆๆๆ” คำพูดต่อว่าจากน้องสาว นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดเรื่อง

“พี่ขอโทษขวัญ พี่ขอโทษ ถ้าพี่ไม่ทำพี่ก็จะถูกสามีทิ้ง พี่ไม่อยากเป็นแม่ม่ายผัวหย่าตั้งแต่ยังสาว สิ้นคุณพ่อคุณแม่เงินทองเราก็ร่อยหรอ ถ้าไม่มีคุณพี่บดินทร์เราสองคนพี่น้องจะอยู่ยังไง ฮือๆๆๆ”

ครองขวัญก้าวท้าวลงมาจากเก้าอี้

“แต่เราสองคนมีความรู้มากพอที่จะทำงานได้”

ครองขวัญพูดออกไปถึงแม้จะไม่มั่นใจนัก เพราะวันก่อนกับวันนี้แตกต่างกัน เธอไม่เคยทำงานแถมยังมีชีวิตน้อยๆ อีกหนึ่งชีวิตต้องเลี้ยงดู

“แต่เราจะต้องเจอกับอะไรบ้างก็ไม่รู้ จะได้อยู่แบบไหน สุขสบายหรือลำบากละขวัญ”

“พี่ผกาก็เลยต้องให้ขวัญมีสามีคนเดียวกับพี่เพราะกลัวความลำบากใช่มั้ยคะ ถ้าเป็นแบบนั้นพี่ปล่อยให้ขวัญตายเถอะค่ะ ขวัญไม่ไหวแล้ว ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว ฮือๆๆๆ”

เรือนผกามองเห็นน้องสาวร้องไห้แทบขาดใจเธอจึงให้ข้อเสนอ

“เอาแบบนี้ดีมั้ยขวัญ พี่จะช่วยให้ขวัญหลุดพ้นจากคุณพี่บดินทร์ แต่ขวัญต้องสัญญาว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อเพื่อคุณพ่อคุณแม่และพี่” ครองขวัญเงยหน้ามองพี่สาวอย่างมีความหวัง

“พี่พอมีเงินก้อนอยู่บ้าง พี่ยกให้ขวัญหมดเลย” มันเป็นเงินที่บดินทร์ให้เธอไว้ใช้จ่ายในฐานะภรรยา

“มันจะช่วยอะไรขวัญได้คะ”

“ได้สิ ขวัญเอาเงินไป แล้วหนีไปจากที่นี่ ไปอยู่ที่ไหนก็ได้ไปให้ไกลพ้นจากอิทธิพลของคุณพี่บดินทร์ ขวัญยังสาวยังสวยไปหาคนดีดีแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่นะ ส่วนตาภีมพี่จะเลี้ยงให้เอง”

“พี่ผกา!!”

“ในเมื่อขวัญคิดจะจากลูกไปอยู่แล้ว จากเป็นเถอะนะ พี่สัญญาจะเลี้ยงตาภีมให้อย่างดี ยังไงก็หลานพี่ทั้งคน”

ครองขวัญนิ่งคิด ไม่รู้ว่าควรจะเลือกทางไหน จากตายคงเจ็บไม่นาน แต่จากลูกทั้งเป็นเธอคงต้องทรมานชั่วชีวิต

“ขวัญขอคิดดูก่อนนะคะ”

“ได้ขวัญได้ ขวัญจะตัดสินใจยังไงก็ได้ แต่พี่ขออย่างเดียวนะอย่าฆ่าตัวตาย”

“ค่ะพี่ผกา”

ครองขวัญต้องการเวลาตัดสินใจถ้าเธอจะต้องทิ้งแก้วตาดวงใจของเธอ แต่ความอดทนที่มีหมดสิ้นเมื่อบดินทร์ยังเข้ามานอนกับเธออีกในคืนนั้น เธอรู้ซึ้งอยู่ในใจถึงความรังเกียจที่ไม่มีวันเบาบางลง

ครองขวัญจึงตัดสินใจไปบอกฝากลูกกับพี่สาว กอดร่ำลาเด็กชายที่ไม่รู้ว่าแม่กำลังจะจากไป แล้วเดินออกจากบ้านอารยะปฏิญญาพร้อมกับเงินก้อนที่เรือนผกายกให้

แต่บดินทร์ไม่หยุดแค่นั้น เขาให้คนออกตามหาเธอทันทีที่กลับถึงบ้าน เรือนผกาได้แต่ภาวนาให้น้องสาวหนีพ้น ครองขวัญเดินทางไปมาหลายจังหวัด จนเริ่มท้อแท้เพราะบดินทร์ไม่ยอมปล่อย

จนในวันที่จวนเจียนว่าจะหนีไม่พ้นเธอก็ได้พบกับผู้มีอิทธิพลทางการทหารคนหนึ่ง เขาเข้ามาช่วยเธอไว้จากมือลูกน้องของบดินทร์ แล้วพาเธอกลับมาที่บ้านนครปฐม ให้ที่พักพิงและเป็นร่มไม้ใหญ่ช่วยบดบังเธอจากอิทธิพลของบดินทร์

ท่านนายพลอัคคเดช อัครนาวาวิน เป็นพ่อม่ายเมียตายมาหลายปีแล้ว ครองขวัญจึงได้อยู่ช่วยทำงานเอกสารและดูแลงานบ้านให้จนในที่สุดเธอก็ยอมแพ้ต่อความอบอุ่นใจดี แต่งงานกับเขา เพราะสิบปีที่หนีมาหลบอยู่ในชายคาบ้านหลังนี้ ไม่เคยมีคนของบดินทร์เข้ามาทำร้ายเธอได้เลย

อาจจะเพราะอายุเยอะด้วยกันทั้งสองฝ่าย ท่านนายพลแก่กว่าครองขวัญถึงยี่สิบปี ทั้งคู่จึงไม่มีลูกแต่ก็ไม่ได้คิดมากกับเรื่องนี้ ตั้งใจใช้ชีวิตแก่เฒ่าไปด้วยกัน

ท่านนายพลอัคคเดชรู้ว่าลึกๆ ครองขวัญยังคิดถึงลูก ยังไม่ลืมเรื่องเลวร้ายในอดีต จึงอยากให้เธอเปลี่ยนชื่อเป็นเคล็ด อยากให้เธอละทิ้งความเศร้าหมองภายในใจ ครองขวัญก็เห็นดีด้วยจึงเปลี่ยนชื่อเป็นยลรตี ซึ่งเป็นชื่อที่ท่านนายพลอัคคเดชตั้งให้นับตั้งแต่วันนั้น

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น