หมากเม่า
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 19 ที่มาของยลรตี1 (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 ที่มาของยลรตี1 (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2563 07:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 ที่มาของยลรตี1 (NC)
แบบอักษร

 

 

 

ในคืนวันนั้นเมื่อสามสิบสามปีก่อน วันที่คนรักของเธอมาบอกว่าจะต้องเดินทางไปเรียนต่อต่างประเทศตามความต้องการของพ่อแม่

เธอหรือครองขวัญในวันนั้นบอกไปว่าเธอพร้อมจะรอเขา เรียนปริญญาโทอย่างมากก็ไม่น่าเกินสองถึงสามปี แต่สิ่งที่ได้รู้จากคนรักคือที่บ้านของเขาสั่งให้ทำงานต่อกับญาติที่นั่นอย่างไม่มีกำหนดกลับเพื่อเตรียมพร้อมสืบทอดกิจการของครอบครัว

ครองขวัญรู้ทันทีว่านั่นคือการบังคับจับให้แยกจากกันโดยใช้ระยะทางและเวลาเข้ามาเป็นตัวแปร เธอกลับมานั่งร้องไห้ที่บ้านอยู่นานหลายชั่วโมง

จนกระทั่งพี่สาวเข้ามาพูดคุยปลอบใจ จากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกรู้สึกตัวอีกทีก็เห็นพี่เขยกำลังทาบทับเธอด้วยสีหน้าแห่งความสุข

กลางกายร้อนรุ่ม ยอดอกแข็งชัน ถึงแม้น้ำตาไหลจิตใจจะต่อต้าน แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อแรงเสียดสีเข้าออกนั้น สุดท้ายต้องยอมจำนนต่อความใคร่แอ่นกายสู้เพื่อให้ถึงเส้นชัยตลอดค่ำคืน

ครานั้นเธอรู้สึกผิดต่อพี่สาวที่ปล่อยตัวเปิดโอกาสให้เกิดเรื่องน่าละอายแบบนี้ แต่กลับกลายเป็นว่าเธอเข้าใจผิดเมื่อยังมีคืนถัดๆ ไป ทั้งๆ ที่พี่สาวของเธอไม่ได้ไปไหน หนำซ้ำยังทำตัวตามปกติ เสียงร้องไห้ของเธอจะดังแค่ไหน ก็คงดังไปไม่ถึงใจของคนเป็นพี่

“ฮือๆๆๆ พี่บดินทร์อย่าทำขวัญเลยนะ”

เธอขอร้องเมื่อบดินทร์ก้าวเข้ามาในห้อง เขามีทั้งกุญแจลูกบิด หรือแม้แต่กลอนประตูที่เคยมีก็ถูกถอดออก

“ทำไมละขวัญ นี่ก็อาทิตย์นึงแล้วนะที่เรามีความสุขกัน ทำตัวให้ชินเถอะ”

“ฮือๆๆ แต่ขวัญไม่ต้องการ ขวัญไม่อยากหักหลังพี่ผกา”

“ผกาไม่ว่าอะไรหรอกน่า ดีด้วยซ้ำไปที่พี่จะได้ดูแลขวัญ”

“ไม่จริง!! มันจะดีได้ยังไง เราสองคนกำลังทำผิด”

“พรุ่งนี้ค่อยไปถามผกานะ แต่ยังไงคืนนี้ขวัญต้องตามใจพี่ก่อน”

แล้วก็จบเหมือนคืนก่อนๆ บดินทร์ไม่ปล่อยให้เธอได้นอนคนเดียวอีกเลยนับจากวันนั้น จนเธอชักไม่แน่ใจว่าใครกันแน่ที่ถูกหักหลังพี่สาวหรือแท้จริงคือตัวเธอ

“พี่ผกาคะ ช่วยขวัญด้วย”

เมื่อครองขวัญเริ่มทนใช้สามีคนเดียวกับพี่สาวไม่ไหว เกือบสองสัปดาห์แล้วที่ยามค่ำคืนต้องทนอยู่กับตัณหาของสามีพี่

“เป็นอะไรไปขวัญ ร้องไห้ทำไม”

“พี่บดินทร์ขืนใจขวัญๆ ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วพี่ผกาต้องช่วยขวัญนะคะ ฮือๆๆๆ”

“ขืนใจอะไรกันยัยขวัญ คุณพี่แค่อยากจะดูแลขวัญอย่างเต็มตัว เลยมาขอกับพี่ๆ ก็เห็นว่าขวัญเลิกกับคนรักแล้ว เลยไม่ได้ห้ามอะไร ดีซะอีกจะได้มีคนช่วยพี่ดูแลขวัญเพิ่มขึ้น”

สิ่งที่ได้ยินทำให้ครองขวัญยืนตัวชา มันไม่ได้ผิดไปจากที่เธอคิดแม้แต่นิด เสียงร้องในยามค่ำคืนไม่ได้กระตุ้นความรู้สึกที่มีต่อสามีของเรือนผกา

“ฮือๆๆๆๆ แต่ขวัญไม่ต้องการ!! ขวัญไม่ได้อยากเป็นเมียน้อย ไม่ได้อยากมีสามีคนเดียวกับพี่ ฮือๆๆๆ พี่ผกาใจร้าย พี่ทำร้ายขวัญได้ลงคอ”

เธอวิ่งหนีขึ้นไปบนห้องที่ไม่อาจใช้เป็นที่หลบซ่อนจากบดินทร์ได้ เธอร้องไห้จนหลับไปพอตื่นขึ้นมาก็เห็นเรือนผกานั่งอยู่ในห้อง

“พี่ผกาเข้ามาทำไมคะ”

“พี่แค่เข้ามาดูขวัญ ดูสิร้องไห้จนหลับหน้าตาดูไม่ได้เลย ไปอาบน้ำไปแอร์ก็ไม่เปิดทั้งตัวมีแต่เหงื่อ เสร็จแล้วจะได้ออกมากินข้าว พี่ยกมาให้แล้วนะ ข้าวผัดปูที่ขวัญชอบนี่พี่ทำเองกับมือ”

ครองขวัญมองหน้าพี่สาวที่มีแต่สายตาอ่อนโยน เธอจึงตัดสินใจลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วออกมากินข้าว แต่พอครั้นกินได้ครึ่งจานอาการร้อนรุ่มกลางกายก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

“เป็นอะไรไปขวัญ” เรือนผกาถามขึ้นเมื่อเห็นอาการน้องสาวไม่ปกติ

“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ อยู่ๆ ขวัญก็ร้อน อือออ ร้อนมาก”

เธอนั่งทรมานอยู่ไม่นานประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออก เป็นบดินทร์ที่เดินเข้ามา

“น้องเธอหายดื้อรึยัง”

“ค่ะคุณพี่”

ครองขวัญเงยหน้ามองพี่สาวกับพี่เขยสนทนากัน แล้วมองไปที่แก้วน้ำสมุนไพรที่เธอดื่มไปเกินครึ่ง ภาพของแก้วน้ำในวันที่เธอต้องเสียตัวให้พี่เขยก็ปรากฎขึ้นในความคิด

“พี่ผกาทำไมทำกับขวัญแบบนี้ ฮือๆๆ”

เรือนผกาไม่ตอบลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปเงียบๆ

“พี่ว่าเรามาสนุกกันดีกว่า ขวัญอย่าฝืนตัวเองเลย”

บดินทร์อุ้มครองขวัญที่กำลังนั่งตัวสั่นออกจากโต๊ะตัวเล็ก แล้วค่อยๆ วางเธอลงกลางเตียงจัดการถอดทุกอย่างออกในพริบตา ครองขวัญหายใจแรงขึ้นเมื่อเห็นลำเอ็นใหญ่โตอยู่ตรงหน้า

เธอสูดหายใจเข้าลึกกำลังต่อสู้กับความต้องการ บดินทร์ก็ยิ่งยั่วเย้า เขารู้ถึงฤทธิ์ยาดี เป้าหมายของบดินทร์ไม่ใช่ให้เธอยอมเขาแค่เพียงคืนนี้ แต่ต้องการให้เธอศิโรราบตลอดไป

“ลุกขึ้นมาสิ พี่รู้ว่าขวัญต้องการ”

เขาเอามือสาวลำเอ็นรูดขึ้นรูดลงโชว์ความใหญ่โตให้คนที่กำลังปั่นป่วนได้เห็น ครองขวัญพยายามฝืนต่อความต้องการของร่างกายใช้วิธีหลับตาต่อสู้ แต่บดินทร์กลับก้าวขาขึ้นคร่อมเธอแล้วเอาลำเอ็นเขี่ยไล้บนหน้าสวย

“ฮือๆๆๆๆๆ”

ความต้องการเบื้องต่ำถาโถมมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งมือสากเริ่มลูบไล้บนกายสาว ในที่สุดก็ทนไม่ไหวต้องพ่ายแพ้ให้แก่ยาปลุกตัณหาที่กำลังออกฤทธิ์อย่างรุนแรง

ครองขวัญยอมอ้าปากรับเอาท่อนลำแข็งแรงไว้จนคับแน่น

“อาาา ดีมากคนเก่งดูดพี่แรงๆ เลยนะ”

สะโพกแกร่งค่อยๆ เคลื่อนไหวตอบรับต่อแรงดูดนั้น ลิ้นเล็กปัดป่ายบนหัวหยักคล้ายคนกระหายน้ำมานาน บดินทร์ดึงเอาความเป็นชายออกจากปากเล็กแล้วถอยออกไปนั่งกางขาอยู่ไม่ห่างนัก

“ลุกมาสิขวัญ ลุกมาทำแบบที่ขวัญต้องการ เห็นมั้ยว่าพี่พร้อมที่จะให้ความสุขกับขวัญขนาดไหน”

ครองขวัญพยุงตัวลุกขึ้น คลานขึ้นนั่งบนตักแกร่ง ฉีกขาขึ้นคร่อมแล้วจับท่อนเอ็นยัดเข้ากายสาวด้วยมือตัวเองอย่างลืมอาย

“อาาาา กระเด้งเลยคนสวยเดี๋ยวพี่จะช่วยดูดนมให้”

เสียงกายเนื้อกระทบกัน บวกกับเสียงครวญครางเมื่อยอดอกถูกกระตุ้นด้วยปลายลิ้น

เอวบางโยกย้ายเคลื่อนไหวอย่างไม่รู้สึกเหนื่อย ตอดรัดท่อนเอ็นครั้งแล้วครั้งเล่า ดูดดึงเอาน้ำคาวเข้าสู่กายสาวทั้งคืน

กว่าฤทธิ์ยาจะเริ่มคลายก็ผ่านไปแล้วค่อนคืน บดินทร์ยังคงมุ่งมั่นกระแทกกระทั้นโดยไม่สนใจเวลา

“มีลูกให้พี่นะขวัญ พี่จะดูแลขวัญอย่างดี”

บดินทร์กระซิบข้างหูขณะกำลังปลดปล่อยน้ำรัก ครองขวัญได้แต่นอนน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอต้องกลายเป็นเมียน้อยของพี่เขยตัวเองอย่างไม่มีทางเลือก

หลังจากคืนนั้นบดินทร์ก็เข้ามาทำรักกับเธอทุกคืน และในครั้งสุดท้ายของทุกค่ำคืนเขาจะจับขาเธอยกสูงไว้ เขาบอกว่าไม่อยากพลาดโอกาส น้ำรักของเขาทุกหยาดหยดต้องฝังอยู่ในกายเธอ ในเมื่อเรือนผกาไม่ท้อง ทายาทของเขาก็ต้องมาจากเธอเท่านั้น

ครองขวัญเลิกต่อต้านไปตั้งแต่คืนที่ถูกวางยาครั้งที่สอง เพราะมองไม่เห็นประโยชน์อะไร อีกอย่างคนที่เธอรักก็บินไปเรียนต่อแล้ว แถมข่าวคราวที่ได้จากเพื่อนสนิทคือเขาบินไปพร้อมกับลูกสาวของคนในวงการธุรกิจเดียวกันกับที่บ้าน

เธอได้แต่ทำใจยอมรับในชะตากรรมถึงแม้จะไม่เคยแสดงออกได้แต่อยู่เงียบๆ แต่เธอก็รังเกียจตัวเองขึ้นทุกวัน เกลียดตัวเองทุกครั้งที่เสร็จสมเพราะบดินทร์

เมื่อถึงเวลาที่รอบเดือนควรจะมาแล้วยังไม่มาครองขวัญเริ่มเครียด เธอเพิ่งนอนกับบดินทร์ได้แต่เดือนเดียวไม่อยากเชื่อว่าจะตั้งท้อง แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้เมื่ออาการวูบเวียนศีรษะเริ่มถามหา และเรือนผกาก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกตินั้น

“ไปหาหมอกับพี่นะขวัญ”

“ไม่ไปคะ ขวัญไม่ได้เป็นอะไร”

“ขวัญนอนกับคุณพี่มาเดือนกว่าแล้วนะพี่ว่าไปตรวจเถอะ”

ครองขวัญได้แต่กำมือแน่นกับคำพูดเสียดแทงใจ บดินทร์สั่งพี่สาวของเธอไว้ ห้ามไม่ให้เธอออกจากบ้าน อะไรที่อยากได้ให้เรือนผกาเป็นคนจัดหา แม้แต่งานรับปริญญาที่จะเกิดขึ้นใจวันข้างหน้าก็ถูกสั่งห้ามเข้าร่วมพิธี เพียงเพราะบดินทร์ไม่อยากให้เธอได้เจอกับคนรักเก่าก็แค่นั้น

เรือนผกาโทรขออนุญาตบดินทร์พาครองขวัญออกจากบ้านเพื่อไปหาหมอ แต่เขากลับตามมาที่โรงพยาบาลทันที แล้วคนที่ดีใจที่สุดก็กลายเป็นบดินทร์เพราะครองขวัญตั้งท้องแล้ว เรือนผกาฝืนยิ้ม ส่วนครองขวัญทุกข์แสนสาหัสในใจ

นับจากคืนนั้นเขาก็ย้ายมานอนที่ห้องของครองขวัญถาวรโดยบอกเรือนผกาว่ากลัวหญิงสาวจะเป็นลมไปแล้วไม่มีใครเห็น

จนเวลาผ่านไปนานนับเดือน ท้องใหญ่นูนอยู่มาก บดินทร์ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับไปนอนกับเรือนผกาที่ห้องเดิมอีก

“ขวัญตั้งชื่อให้ลูกชายของเรารึยัง”

มือสากลูบไล้คนที่นอนตะแคงข้างหันหลังให้ เพราะถูกท้องที่เริ่มใหญ่ค้ำ

“ตั้งแล้วค่ะทั้งชื่อเล่นและชื่อจริง”

“อืมมม คลอดลูกแล้วอยากไปเที่ยวไหนไกลๆ มั้ย เรายังไม่เคยไปฮันนีมูนกันเลยนะ”

บดินทร์ไม่ได้สนใจแม้แต่จะถามชื่อลูก แค่รู้ว่าเธอตั้งชื่อลูกแล้วก็แค่นั้น ที่เขาสนใจคือเนื้อนวลมากกว่า หลายเดือนแล้วที่เขากินไม่เคยอิ่ม ต้องคอยระวังว่าจะเป็นอันตรายกับแม่และเด็ก

“ขวัญอยากอยู่บ้านค่ะ”

เธออายถ้าการออกไปนอกบ้านแล้วจะถูกคนอื่นมองอย่างสมเพชว่าเธอเป็นเมียน้อยที่ใช้ผัวร่วมกับพี่สาว

“แต่พี่อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง”

มือหนาค่อยๆ ยกขาอวบพาดกับหมอนข้าง ครองขวัญหลับตารู้ทันความคิดเขา

“อาาาาา”

นิ้วแกร่งอ้อมไปด้านหน้า จับคลึงเนินเนื้อเมื่อท่อนลำแข็งแรงมุดเข้าไปจนมิด

“พี่อยากให้ขวัญคลอดแล้ว พี่จะได้กระแทกแรงๆ เสียที”

เขาขยับเขยื้อนสะโพกเนิบๆ ไม่นานน้ำคาวก็ฉีดเข้าโพลงรัก เขาคาลำเอ็นอุ่นเอาไว้อย่างนั้นแล้วกอดเธอจนนอนหลับไป

ครองขวัญนอนน้ำตาไหลแต่ไร้เสียงสะอื้น เธอรังเกียจเขาสิ้นดี อยากจะตายหนีไปให้พ้นๆ

ไม่กี่เดือนหลังจากนั้นเธอก็คลอดลูกชาย ช่วงแรกบดินทร์ก็เห่ออุ้ม แต่พอครองขวัญเริ่มกลับมาแข็งแรงเขากลับสั่งให้เรือนผกาเป็นคนดูแลเด็กชายในยามค่ำคืน

“ต่อไปนี้ให้ผกาเอาตาภีมไปนอนด้วยนะ”

“ทำไมละคะพี่บดินทร์ ให้ลูกนอนกับขวัญเหมือนเดิมก็ได้ ลูกต้องกินนมนะคะ”

“มื้อดึกไปหานมผงมาชงให้กินแทน ผกาเธอมีปัญหามั้ย”

“ไม่มีค่ะคุณพี่”

ทุกวันนี้เธอก็ช่วยครองขวัญเลี้ยงหลานอยู่แล้ว จะเป็นอะไรก็แค่เอาไปเลี้ยงด้วยตอนกลางคืน แล้วนับจากคืนนั้นครองขวัญก็มีหน้าที่บำเรอกามให้กับเขา

ซ้ำร้ายบางวันบดินทร์กลับบ้านตั้งแต่บ่าย เพื่อทำเรื่องอย่างว่ากับเธอแทบจะทั้งวันทั้งคืน

“พี่บดินทร์ขวัญขอป้อนข้าวลูกก่อน”

เป็นอีกวันที่บดินทร์กลับจากทำงานเร็วมาถึงเขาก็ดึงแขนหญิงสาวบอกให้รู้เป็นนัยว่าเขาต้องการอะไร ครองขวัญเอ่ยบอกขณะในมือยังถือถ้วยเล็กที่เด็กชายกินไปแล้วเกือบครึ่ง พัชระในวัยสองขวบเศษกำลังเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ

“ผกา!! มาป้อนข้าวตาภีมที” เสียงเรียกเมียอีกคนดังลั่น ผกาอยู่ไม่ไกลจากแถวนั้นรีบวิ่งเข้ามา

“มาป้อนข้าวตาภีม”

“ค่ะคุณพี่”

“ทีนี้ขวัญก็ไปกับพี่ได้แล้วนะ”

ครองขวัญยื่นชามข้าวใบเล็กให้พี่สาว แล้วเดินตามแรงกึ่งดึงกึ่งลากของพี่เขยขึ้นห้องนอน เธอได้แต่ยอมทำตามความต้องการของเขาด้วยไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้ชีวิตของตัวเองดีขึ้นกว่านี้ เธอรักลูกและไม่เคยใช้ชีวิตลำพัง บดินทร์ไม่ยอมให้เธอทำงาน ความรู้ปริญญาแค่มีไว้ประดับตัวเท่านั้น

จนกระทั่งวันหนึ่งความอดทนของเธอก็สิ้นสุดเมื่อบดินทร์เริ่มมีรสนิยมทางเพศที่รุนแรงมากขึ้น เขาเริ่มใช้อุปกรณ์หลายอย่างกับช่องทางรักของเธอ บางครั้งก็สร้างความเจ็บปวดให้กับร่างกายและจิตใจจนเกินจะทน

ในที่สุดบดินทร์กับครองขวัญก็เริ่มมีปากเสียงกัน เมื่อเธอเริ่มไม่ยอมและต่อต้านเพื่อปกป้องตัวเอง

“ขวัญเปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ!!”

เธอขังตัวเองอยู่ในห้องเก็บของเล็กๆ เมื่อถึงเวลาค่ำคืน ยอมนอนในที่คับแคบอันแสนสกปรกยังจะดีกว่ายอมขึ้นไปนอนบนเตียงนุ่ม แล้วต้องทรมานเนื้อตัว

เสียงบดินทร์อาละวาดลั่นบ้าน เรือนผกาทำเป็นไม่ได้ยิน รีบเอาพัชระเข้านอนแล้วเปิดเพลงคลาสสิคเบาๆ ช่วยกล่อมเด็กชาย

เมื่อถูกต่อต้านหลายวันเข้า บดินทร์จึงเริ่มพาผู้หญิงอื่นเข้าบ้าน ไม่ใช่เพียงแค่ครั้งเดียว แต่บดินทร์ทำแบบถี่ๆ ทำจนกลายเป็นเรื่องปกติทำอยู่นานหลายเดือนจนพัชระอายุได้สามขวบ เริ่มรับรู้มากขึ้น มองเห็นพ่อกระทบกระเทียบแม่ มองเห็นแม่ร้องไห้ ครองขวัญยิ่งเห็นก็ยิ่งสะเทือนใจ

ความคิดเห็น