หมากเม่า
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 17 เมียพระอินทร์ (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 เมียพระอินทร์ (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ต.ค. 2563 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 เมียพระอินทร์ (NC)
แบบอักษร

 

 

หัวหยักขนาดใหญ่ทะลวงแทรกเข้าโพลงลึกอย่างไม่ผ่านการเตรียมพร้อม มันทำให้โยดาทั้งจุกทั้งแสบสัน กางเกงชิ้นบางที่อยู่ในปากถูกดึงออกแล้วเปลี่ยนเป็นแท่งเนื้อชิ้นใหญ่ของชายอีกคน

ความเหยียดยาวแทงเข้าลึกสุดลำคอ โยดาพยายามจะขบฟันกัดแต่ร่างใหญ่ที่กำลังกดแท่งเนื้อจนคับปากรู้ทันรีบบีบลำคอยาวระหงไว้จนแทบขาดอากาศหายใจ

 

“อ่อก อ่อก อ่อก อ่อก”

 

“ตั้บ ตั้บ ตั้บ ตั้บ”

 

เสียงถูกเสพสมทั้งช่วงบนช่วงล่างดังแข่งกันระงม ทั้งอกทั้งสะโพกถูกมือใหญ่บีบขย้ำเป็นรอยมือไปทั่วทุกส่วน แถมบนใบหน้ายังมีคราบคาวที่ถูกฉีดพ่นอาบเคลือบไปทั่วจนถึงเส้นผม

กลุ่มชายฉกรรจ์ร่างใหญ่สลับตำแหน่งกันจนครบทุกคน ทำเอาโยดานอนแผ่หราตาปรือ เรียวขาสั่นสะท้านเพราะช่วงล่างถูกใช้งานอย่างหนัก

“มันยังไม่สลบเลยพี่ อึดฉิบหายเอายังไงต่อดี” ชายในกลุ่มเอ่ยถามลูกพี่หัวหน้ากลุ่ม

“คุณนายสั่งให้เอาจนสลบพวกมึงก็เอาต่อไป”

ว่าแล้วก็โยนกล่องถุงยางลงไปกลางวง เกมกามรอบสองจึงเกิดขึ้น ครั้งนี้รุนแรงกว่าเก่าเพราะถ้าอยากให้สลบก็ต้องใช้ความเจ็บปวด เส้นผมยาวสลวยถูกจิกให้ลุกขึ้นจากที่นอน แล้วมือแข็งแรงก็ฟาดลงบนใบหน้า

“เฮ้ย เดี๋ยวช้ำหมดเอาไม่สนุกนะมึง”

เสียงหัวหน้าทักขึ้นมาทำเอากลุ่มชายฉกรรจ์หยุดชะงัก แล้วชายคนหนึ่งก็เหลือบไปเห็นขวดน้ำพลาสติกทรงหยดน้ำที่กินจนหมดแล้ว

“จะทำอะไรวะ”

หัวหน้าถามขึ้นเมื่อเห็นลูกน้องเดินแก้ผ้ามาหยิบขวดน้ำเปล่าที่ข้างขาตัวเอง

“หาอะไรสนุกๆ เล่นหน่อยพี่ รูหลวมแบบนี้ กว่าพวกผมจะเสร็จเล่นเอาเหนื่อย”

พูดเสร็จก็หันหน้าเข้ากำแพงแล้วเอาขวดน้ำจ่อที่ปลายหัวหยักปลดปล่อยน้ำหลากลงขวดจนเกือบเต็ม เขาปิดฝาขวดจนแน่นแล้วเดินกลับเข้ากลุ่มที่กำลังช่วยกันรุมทึ้งกลางกายโยดา

“เฮ้ย มึงมาถ่ายตรงนี้หน่อย ถ่ายช้อนขึ้นไปให้เห็นหน้าตอนครางเลยนะ ซีนนี้เอาลงพอร์นฮับกูว่าดังชัวร์”

แล้วขวดใส่น้ำสีเหลืองก็ถูกดันเข้าโพลงลึก ดันเข้าดึงออกจนน้ำในขวดเกิดฟอง ความเสียดสีจากฝาขวดน้ำพลาสติกทำให้โยดาเจ็บแสบเกินทนจนสลบไสลไปในที่สุด

ร่างบางในชุดเกาะอกตัวเดิมถูกนำมาทิ้งไว้ในพงหญ้าใกล้บ้านของตัวเองตามคำสั่งเจ้านาย จริงๆ ต้องบอกว่าเป็นน้องสาวของเจ้านายจึงจะถูก

โยดานอนไม่ได้สติอยู่ในพงรกพวกมันเอาเธอมาโยนทิ้งไว้ตั้งแต่ยังไม่ตีสี่ ข้างถนนที่มีแต่ความมืดมิดเพราะเสาไฟฟ้าเปิดไฟแค่ต้นเว้นต้น

เสียงขยับลำตัวเพราะความเมื่อยขบทำให้พงหญ้ามีเสียงดังสวบสาบเรียกเอาความสนใจจากชายจรจัดสติไม่สมประกอบที่บังเอิญเดินผ่าน หลังจากที่ไล่ตามหาขวดเบียร์ในถังขยะข้างทางกรอกเข้าปากตั้งแต่หัวค่ำ

“ตัวเชรี่ยไรวะ งูรึหมา”

เงาตะคุ่มๆ ที่มีเพียงแสงจันทร์สาดส่อง เขาค่อยๆ เดินโซซัดโซเซเข้าไปใกล้พงหญ้าแล้วถ่างตาออกดู

“เฮ้ย!! คนนี่หว่า ตายรึยังวะ”

ชายจรจัดค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ แหวกพงหญ้าออก พอเห็นว่าเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ จึงค่อยใจกล้าพุ่งตัวเข้าไป เอามืออังที่จมูก

“เฮ้อ นึกว่าเป็นศพไปแล้ว”

เขาถอนหายใจพรืดแล้วเริ่มมองไปรอบๆ เห็นกระเป๋าสะพายแบบผู้หญิงตกอยู่ข้างตัว รีบเอื้อมมือไปคว้า เปิดออกดูก็พบว่ามีธนบัตรปึกไม่เล็กไม่ใหญ่อยู่ในนั้น

“โห รวยนี่หว่าแล้วทำไมมานอนตรงนี้วะ”

ชายจรจัดมองซ้ายทีขวาทีรีบหยิบเอาเงินทั้งหมดออกจากกระเป๋าใบสวยพับเป็นสองท่อนแล้วรีบยัดใส่กระเป๋าเสื้อของตนเอง เขากำลังจะหนีแต่โยดาดันขยับเขยื้อนพลิกตัวนอนหงายเพราะความปวดเมื่อย แสงสว่างจากดวงจันทร์ส่องลงมากระทบกับใบหน้า

“เชรี่ย คนรึนางฟ้า พระอินทร์เผลอทำเมียหล่นลงมารึเปล่าวะ หรือว่าจะยกให้กู”

ชายจรจัดเงยหน้ามองท้องฟ้าอันมืดมิด แล้วเอามือขยำเป้าตัวเองที่เริ่มตุงขึ้นเรื่อยๆ เพราะความขาวเนียนที่ไม่เคยมีโอกาสได้จับต้อง

“ซักทีท่านคงไม่ว่า ท่านพระอินทร์ข้าขอยืมเมียหน่อยนะ ไหนๆ ก็อุตส่าห์ส่งลงมานอนรอข้าอยู่ตรงนี้แล้ว”

มืออันแสนเปรอะเปื้อนเพราะมีไว้คุ้ยหาของกินตามถังขยะค่อยๆ ลูบไล้ผิวเนียนจนขึ้นไปถึงต้นขา แล้วดึงเอาผ้ายืดกระโปรงไปกองไว้ตรงเอวคอด

“จุ๊ๆๆๆๆ ทำไมกลีบแม่นางฟ้าบวมแบบนี้ โดนผึ้งต่อยมารึคนดีเดี๋ยวข้าทายาให้นะ”

ว่าแล้วก็รีบถอดกางเกงของตัวเองออก มือปาดเอาน้ำฉ่ำเยิ้มบนหัวหยักทาลงไปบนกลีบดอกไม้ที่บวมหนักตามแรงกัดของกลุ่มชายฉกรรจ์

ชายจรจัดคุกเข่าเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้นแล้วดันลำเอ็นเข้าไปในร่องหลืบ

“อูยยยย ขาวอะไรอย่างนี้ วันนี้ดวงดีจริงๆ โว้ย”

ชื่นชมในโชควาสนาของตัวเองแล้วรีบแอ่นกายกระแทกคนที่ยังสลบไสล มือสองข้างที่ยังว่างเริ่มหาอะไรทำ เริ่มจากกดขยำก้อนเนื้อที่กระเพิ่มไหวใต้ร้มผ้า แล้วจัดการดึงรั้งเอาเกาะอกลงต่ำ จนก้อนเนื้อเต่งตูมขนาดเท่าผลส้มโอแกว่งไกวละลานตา

“โอ้วววว ซี้ดดดดส์ ของดี ของดี”

โยดาที่หลับสนิทในตอนแรก เริ่มรู้สึกถึงลมพัดเย็นบนช่วงอก เธอพยายามลืมตามองเห็นเงาดำเคลื่อนไหวอยู่บนลำตัว ช่วงล่างถูกเสียดสีต่อเนื่องจนแสบชา

“อาาาา นางฟ้าตื่นแล้ว”

ชายจรจัดครางไป แอ่นกระแทกไป โยดาเริ่มมีสติรู้ว่าที่ที่ตัวเองนอนอยู่ไม่ใช่ในห้องเดิมก่อนหน้า

“ออกไป”

เสียงแหบแห้งออกปากไล่ มือพยายามปัดป่ายผลักไสของแปลกปลอมออกจากร่างกาย

พลั่ก!!

 

หมัดหนักชกลงบนท้องน้อยหนึ่งครั้ง โยดาสิ้นฤทธิ์ได้แต่นอนสลึมสลือให้เงาทะมึนกดกระแทก จนที่สุดก็ทนไม่ไหวสิ้นสติไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

เธอรู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อท้องฟ้าเริ่มมีแสงสว่าง ร่างกายที่อ่อนล้าพยายามทรงตัวลุกขึ้นนั่ง มองดูรอบตัวช่างแสนคุ้นตา มองไปไม่ไกลนักเธอเห็นรั้วบ้านอยู่รำไร

พอขยับจะลุกขึ้นยืนถึงได้รู้ว่าชุดเกาะอกราคาแพงที่ใส่มายับย่นอยู่ที่ช่วงเอว เปิดเปลือยให้เห็นทั้งท่อนบนและท่อนล่างเด่นชัด โยดามือสั่นเมื่อสมองเริ่มประมวลภาพความจำว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

รอยคมเขี้ยวยังฝังอยู่ให้เห็นบนส่วนต่างๆ ของร่างกาย แต่ที่น่ากลัวที่สุดคงเป็นรายสุดท้ายที่เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร มันชกท้องเธอ เอาเธอสดๆ แบบไม่ป้องกัน และที่สำคัญมันปล่อยลูกหลานของมันเข้ามาในตัวเธอจนเปียกฉ่ำอยู่หลายครั้งก่อนที่จะหมดสติ

โยดารีบจัดชุดเสื้อผ้ารวบผมที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ ควานหากระเป๋าที่ตอนนี้ไม่มีของมีค่าสักชิ้นหลงเหลืออยู่ทั้งเงินสดทั้งโทรศัพท์และเครื่องเพชรล้วนถูกชิงไป เธอพยุงตัวออกจากพงหญ้ารก เดินเท้าเปล่ากลับบ้าน

“ว้ายยย คุณหนูทำไมเป็นแบบนี้คะ” แม่บ้านประจำบ้านตกใจเมื่อเห็นสภาพที่ดูไม่ได้ของโยดา

“ห้ามบอกเตี่ยนะ ถ้าเตี่ยรู้เธอโดนดี แล้วไม่ต้องให้ใครเข้าไปในห้องฉันถ้าฉันไม่เรียก จำไว้”

“ค่ะๆ คุณหนู”

อย่างแรกที่เธอทำหลังจากเข้าห้องคือเปิดลิ้นชักโต๊ะหยิบยาคุมฉุกเฉินออกมากิน แล้วถอดชุดที่สภาพดูไม่เหมือนชุดแบรนด์เนมทิ้งถังขยะ เดินเข้าห้องน้ำยืนหน้ากระจกยังตกใจสภาพของตัวเอง จนต้องร้องไห้

ทั้งรอยฟันรอยเขี้ยวมีอยู่ทั่วร่างกาย ไหนจะรอยช้ำบนใบหน้าที่ถูกตบไม่ยั้งตั้งแต่เมื่อคืน กลางกายยังเหนียวเหนอะไปด้วยน้ำคาวจากบุคคลปริศนา เธอรู้ว่ากลุ่มชายฉกรรจ์เหล่านั้นล้วนใส่ถุงยาง

ยกเว้นเงาดำทะมึนที่เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร มันมาพร้อมกลิ่นอับเปรี้ยวคล้ายของเน่า ถ้าสติของเธอไม่เลือนลางคงได้ลุกขึ้นมาอาเจียนกันบ้าง ไอ้สารเลวคนนี้ที่เอาเงินและโทรศัพท์ของเธอไปแถมยังปล่อยน้ำคาวเอาไว้จนเต็มท้อง

เมื่อโยดาคิดได้ก็เริ่มวิตก แผลภายนอกหายหมดเมื่อไหร่เธอต้องไปตรวจร่างกายอย่างละเอียดโดยเฉพาะการตรวจเลือดคงพลาดไม่ได้ แต่ตอนนี้คงต้องอาบน้ำล้างตัวเอาสิ่งสกปรกออกก่อนแล้วค่อยคิดต่อว่าจะเอายังไงกับคนที่ทำร้ายเธอ

 

 

@บ้านเสี่ยทรงพล

 

“วิ นี่เธอไปเอาเครื่องเพชรชุดนี้มาจากไหน”

เสี่ยทรงพลถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นชุดเครื่องเพชรหน้าตาคล้ายชุดที่เขาซื้อให้โยดาวางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง คล้ายเธอตั้งใจให้เขาเห็น

“ก็จากอีหน้าด้านที่เสี่ยเพิ่งซื้อไปปรนเปรอมันไงคะ”

“นี่เธอ!! ทำเกินไปรึเปล่า หัดไว้หน้าฉันบ้างนะ”

“วิก็ไว้หน้าเสี่ยเยอะแล้วนะคะที่ไม่ทำอะไรมันตอนเสี่ยอยู่”

“หมายความว่ายังไง เธอทำอะไรโย”

“ก็แค่สั่งสอนนิดหน่อย ป่านนี้คงครางเสียงดังไปถึงไหนต่อไหนแล้ว”

“เธอจะทำอะไรก็อย่าให้สาวมาถึงฉันได้ก็แล้วกัน”

“ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ เสี่ยก็รู้นี่คะว่าพี่ชายวิเป็นใคร

“หึ ไอ้ท่านนายพลหางแถวนั่นนะเหรอ ถ้าไม่ใช่เพราะเงินฉันมีเหรอมันจะไต่ขึ้นไปถึงตำแหน่งนั้นได้ ให้มันรู้จักสำนึกบุญคุณกันบ้าง!! ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของฉันอย่ามาก้าวก่ายให้มันมากนัก” วิวรณ์กัดฟันด้วยความโกรธ

“แต่ตอนนี้งานของเสี่ยก็ต้องพึ่งพี่ชายวิไม่ใช่เหรอคะ”

“เส้นสายฉันเยอะแยะ เธออย่าเพิ่งคิดว่าพี่เธอเจ๋ง วิวรณ์!!”

แล้วเสี่ยทรงพลก็เดินออกไปด้วยความโกรธ นานๆ เขาจะเจอสวยเด็ดถูกใจแบบโยดา แต่เมื่อวิวรณ์ให้ลูกน้องของพี่ชายไปรุมทำร้ายเธอแล้ว ก็ไม่อยากฝืนกลับไปกินกากเดนจากไอ้พวกเศษมนุษย์พวกนั้น

วิวรณ์กดโทรศัพท์หาคนของพี่ชายสอบถามความเป็นไป

“งานที่ฉันให้ทำเป็นยังไง แล้ววีดีโอที่ให้ถ่ายเอามาให้ฉันวันนี้ด้วย”

(เรียบร้อยตามที่สั่งทุกอย่างครับคุณนาย ผมให้เด็กเอากล้องไปให้แล้วอีกไม่นานคงถึง)

วิวรณ์วางหูโทรศัพท์ด้วยความสะใจ ใครก็ตามที่ทำท่าจะมาแทนที่เธอ ต้องรีบกำจัดเพราะเสี่ยทรงพลสมบัติไม่น้อย เธอไม่มีลูกจะให้อีพวกสาวๆ ใสๆ มาท้องแบ่งสมบัติไปอีกเธอไม่ยอม ลำพังลูกจากเมียคนก่อนสัดส่วนของเธอก็โดนลดทอนไปเยอะแล้ว

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น