หมากเม่า
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 14 ทะเลร้อน (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 ทะเลร้อน (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ย. 2563 07:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 ทะเลร้อน (NC)
แบบอักษร

 

 

พัชระเก็บซ่อนความสงสัยไว้จนเต็มอก แม้จะมีโอกาสได้คุยกับเด็กชายบ้าง แต่ก็ไม่ได้อยู่กันตามลำพังให้เขาหลอกถามหรือสืบสาวเรื่องส่วนตัวได้เลย

คำถามในหัวใจมีมากขึ้นทุกวัน ช่วงที่เธอย้ายออกจากบ้านเขา เธอไปทำอะไรอยู่ที่ไหนกับใครทำไมถึงมีลูกได้โตขนาดนี้ แต่สุดท้ายก็มีโอกาสเมื่อกำหนดการเดินทางไปสิงคโปร์ของเหนือสมุทรมาถึง

“พอตเตอร์จะกลับอาทิตย์หน้าจริงๆ เหรอครับ”

เหนือสมุทรถามเด็กชายช่วงพักจากคุยงาน พัชระนั่งจิบกาแฟเอียงหูฟัง ถ้าไม่ใช่ประชุมนัดสำคัญเหนือสมุทรมักจะอนุญาตให้เด็กชายอยู่ด้วยเสมอ แม้วารินทร์จะเกรงใจพยายามเรียกลูกออกไป แต่เหนือสมุทรก็ยังว่าไม่เป็นไรอยู่ดี เด็กชายไม่เคยซนมักจะนั่งเล่นของเล่นเงียบๆ มากกว่า

“ครับลุงเหนือ”

“ว้า น่าเสียดายลุงต้องไปทำงานที่ต่างประเทศอาทิตย์นึง กลับมาถึงพอตเตอร์ก็กลับบ้านแล้ว แบบนี้ของฝากลุงก็คงเป็นหมัน”

“ลุงเหนือก็ไม่ต้องซื้อสิครับ แค่นี้พอตเตอร์ก็โดนแม่ดุทุกวันแล้ว ว่าชอบอ้อนให้ลุงเหนือซื้อของเล่นให้ จะขนกลับบ้านหมดรึเปล่าก็ไม่รู้”

“บอกแม่ให้รอลุงเหนือกลับมาก่อน เดี๋ยวลุงไปส่งที่นครปฐมดีมั้ย” พัชระหูผึ่งเมื่อได้ยินคำว่านครปฐม

“ไม่ได้หรอกครับ พอตเตอร์สัญญากับคุณยายรตีไว้ว่าจะอยู่แค่สองอาทิตย์ นี่ก็อุตส่าห์ทำตัวเรียบร้อยแทบแย่ แม่บอกว่าถ้าลุงเหนือรำคาญแม่จะให้กลับบ้านทันที” ชื่อของยายรตีพุ่งเข้าหูพัชระอีกครั้ง

“ฮ่าๆๆ ใครจะรำคาญได้ลงคอ นี่ลุงก็ยังแปลกใจเห็นนั่งเล่นเงียบๆ นึกว่าเรียบร้อย”

“แหะๆ ถ้าอยู่ที่บ้านคุณยายรตี ป่านนี้พอตเตอร์ปีนขึ้นต้นมะม่วงไปแล้ว” เด็กชายออกท่าออกทางเล็กน้อยแสดงออกให้รู้ว่าเขาแข็งแรงแค่ไหน

เหนือสมุทรตีสนิทเอาใจเด็กชายเป็นพิเศษด้วยเหตุผลอะไรทำไมพัชระจะไม่รู้ ช่วงนี้ถือว่าปล่อยผีให้หญิงสาวอยู่กับลูกให้ได้ใจไปก่อน เขาคิดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าต้องทำยังไง

เป็นครั้งแรกของวันเสาร์อาทิตย์ที่วารินทร์ไม่ได้กลับบ้าน เธอบอกยลรตีไว้ก่อนแล้วว่าจะพาลูกชายไปเที่ยว สองแม่ลูกจึงพากันแต่งตัวแต่เช้าออกจากหอพัก แต่พอก้าวขาลงมาถึงชั้นล่างกลับเห็นคนที่ไม่คาดฝันนั่งอยู่

“แม่นั่นลุงภีมนี่ครับ”

วารินทร์ยืนมองหน้าคนที่ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็น

“ลุงจะพาไปเที่ยวทะเลอยากไปมั้ยครับ”

วันก่อนเขาได้ยินเด็กชายคุยกับวารินทร์ว่าวันหยุดนี้เธอจะพาไปเที่ยวสวนสนุก ส่วนเด็กชายออดอ้อนอยากไปเที่ยวทะเลแต่ติดตรงที่แม่บอกว่าทะเลอยู่ไกลเดินทางไม่สะดวกแถมไปค้างที่อื่นกันสองคนอันตราย รอให้โตอีกหน่อยค่อยพาไป

เขาจึงได้ไอเดียรีบมาดักรอแต่เช้า เพราะเสาร์อาทิตย์นี้จะไม่มีก้างขวางคอที่ชื่อเหนือสมุทร รายนั้นต้องเตรียมตัวเดินทาง เครื่องบินจะเทคออฟเที่ยวเช้าวันอาทิตย์

“แม่ครับไปได้มั้ยครับ”

เด็กชายมีสีหน้าตื่นเต้นแต่ยังต้องถามแม่ก่อน ส่วนชายหนุ่มส่งสายตาจริงจังให้คนเป็นแม่

“ไปเก็บเสื้อผ้าสิ ค้างคืนนึง”

พัชระก้าวเท้าเข้ามาใกล้แล้วอุ้มเด็กชายขึ้นจากพื้น เพื่อบอกเป็นนัยว่าเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเขา

“รอข้างล่างกับลุงนะครับ ให้แม่ขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าก่อน”

“ได้ครับ”

วารินทร์จำยอมต้องทำตามเขา เดินขึ้นไปจัดกระเป๋าของตัวเองกับลูกชาย พอกลับลงมาเห็นทั้งสองไม่อยู่ตรงนั้นเธอร้อนใจกลัวพัชระจะเล่นตลกรีบเดินหาจนทั่ว

“คุณผู้ชายอยู่ที่ลานจอดรถครับ” เสียงยามตะโกนบอกลอยมา

“อ่อ ขอบคุณมากนะคะ”

วารินทร์เดินไปเห็นรถหรูจอดอยู่เด็กชายนั่งอยู่บนตักชายหนุ่มกำลังหมุนพวงมาลัยอย่างสนุกสนาน พัชระเห็นวารินทร์เดินตรงมาที่รถ

“แม่มาแล้วครับพอตเตอร์ ไปนั่งกับแม่นะลุงจะขับรถ”

“ครับลุงภีม”

เด็กชายข้ามไปนั่งอีกเบาะอย่างว่าง่าย พัชระเดินลงไปเอากระเป๋าเก็บใส่หลังรถ

“สองคนมีของแค่นี้เองเหรอ”

“ค้างแค่คืนเดียวไม่ใช่เหรอคะ”

“อืม ลืมไปว่ากลางคืนคนแม่ไม่ต้องใส่อะไรไม่เปลืองชุด”

พัชระมองวารินทร์ที่ยืนหน้าแดงแล้วอดยิ้มมุมปากไม่ได้ วารินทร์ทันเงยขึ้นมองเห็นหน้าเขาพอดี

“พี่ภีมรังเกียจใช่มั้ยคะที่รู้ว่าวามีลูก”

“ก็ใช่”

“แล้วมาหาวาอีกทำไมคะ น่าจะปล่อยให้ทุกอย่างจบลง แค่พี่ไม่ยุ่งกับวาทำเป็นไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นก็พอแล้ว”

วารินทร์พูดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ แต่นั่นกลับทำให้พัชระโกรธแต่เขาก็ยังรักษาอาการไว้

“รังเกียจกับเอาฟรีมันคนละเรื่องกัน”

น้ำเสียงเย็นชาทำให้คนฟังใจสั่น แต่ไหนแต่ไรมาเธอก็เป็นสิ่งไร้ค่าอยู่แล้ว ทนอีกสักนิดจะเป็นไร

พัชระเดินเข้ามาประชิดใกล้อาศัยกระโปรงรถบดบังสายตาผู้คน เขาเอามือลูบคลำจับลงไปที่เป้ากางเกงสามเหลี่ยมหาของแปลกปลอมจนวารินทร์ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย

“เมนหมดแล้วนี่ หวังว่าคืนนี้คงพร้อมบริการ”

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาเรียกโยดามาหลายครั้งแต่มันก็ยังไม่สะใจเท่าได้มาแอบกินเธอลับหลังเหนือสมุทร เขาติดใจความอร่อยของเธอจนอดนอนคิดถึงไม่ได้

เสียงฝากระโปรงรถปิดลง พัชระเดินกลับมาประจำที่นั่งคนขับ วารินทร์ขมวดคิ้วถอนหายใจแต่ก็ยอมเดินตามขึ้นรถ เธอนั่งกับลูกชายดึงเข็มขัดนิรภัยคาดตัวของทั้งสองคนไว้ แล้วกอดคนตัวเล็กไว้แน่นเพราะรู้ว่าชายหนุ่มขับรถเร็วแค่ไหน

“โห้ สนุกจังเลยครับลุงภีม”

พอตเตอร์ตื่นเต้นที่ได้นั่งรถหรูแถมคนขับยังเอาใจขับเร็วไม่ต่างจากรถแข่ง จนคนเป็นแม่หน้าซีดแล้วซีดอีก

ไม่นานเท่าไหร่ก็ถึงทะเลพัทยาที่พัชระจองโรงแรมระดับห้าดาวไว้ เขาเลือกโซนที่นักท่องเที่ยวไม่เยอะมาก สถานบันเทิงไม่เกลื่อนกลาดเพราะอยากได้ความเป็นส่วนตัว

พัชระพาเด็กชายลงไปเล่นน้ำในทะเลจนเหนื่อยแล้วพากินร้านอาหารหรูในโรงแรม เซ็ตจานเด็กหลายเซ็ตถูกจัดวางอย่างเอาใจ เขาถือคติแค่พาเล่นให้เหนื่อยแล้วพากินให้อิ่มจากนั้นที่เหลือก็จะเป็นเวลาทองของเขา

พอตเตอร์กินมื้อค่ำเสร็จก็วิ่งขึ้นห้องแล้วกระโดดตัวโถมลงเตียงคึกคักอย่างมีความสุข วารินทร์กำลังจะเดินตามลูกชายเข้าห้อง แต่ถูกมือใหญ่ดึงต้นแขนไว้

“ลูกหลับแล้วมาหาฉันที่ห้อง”

“ค่ะ”

วารินทร์ตอบรับอย่างง่ายดาย แล้วเดินตามลูกชายไป พัชระเปิดประตูห้องที่เชื่อมต่อกัน หยิบเบียร์กระป๋องในตู้เย็นเล็กดื่มเพื่อฆ่าเวลา

เขานั่งใช้ความคิดอยู่เกือบชั่วโมงนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ของหญิงสาว แล้วอดนึกโกรธเธอไม่ได้ที่ยอมปล่อยตัวปล่อยใจให้ชายอื่นจนมีบ่วงผูกคอขึ้นมา

วารินทร์ลุกไปอาบน้ำหลังจากนอนเป็นเพื่อนจนลูกหลับ แล้วเดินมาเปิดประตูห้องพัชระตามที่นัดกันไว้ เธอไม่มีชุดนอนเซ็กซี่มีเพียงเสื้อยืดกางเกงขาสั้นที่ใส่นอนคนเดียวแบบทุกคืน

กระป๋องเบียร์วางเรียงบนโต๊ะสามกระป๋อง วารินทร์เดินเข้าไปตั้งใจจะหยิบออกแต่กลับไปโดนมือหนาคว้าข้อมือบีบไว้

“มีอะไรจะเล่าให้ฉันฟังบ้างมั้ย”

“พี่ภีมอยากให้วาเล่าเรื่องอะไรคะ”

“เด็กคนนั้นเป็นลูกใคร” คำถามแทงใจทำให้คนตัวบางชะงัก

“ลูกของวาไงคะ”

“อย่ามาเล่นลิ้นน่าเธอรู้ว่าฉันหมายความว่ายังไง”

“พอตเตอร์ไม่มีพ่อค่ะ วาไม่เคยมีสามี วาเป็นแค่แม่ที่เลี้ยงลูกคนเดียวมาตลอด”

“แล้วมันไปไหน” เขาหมายถึงคนที่ทำให้เธอท้อง

“พี่ภีมจะสนใจทำไมคะ แค่วายอมนอนกับพี่ยังไม่พอรึไง”

“ปากดีนักนะ”

แล้วมือหนาก็เลื่อนออกจากแขนดึงเอากางเกงขาสั้นที่ลอยอยู่ตรงหน้าเข้าหาตัว เขาลูบไล้หนักหน่วงลงที่กลางเป้า แล้วกระชากเอากางเกงออกให้ตกลงไปกองที่ปลายเท้า จ้องมองเนินเนื้อโหนกนูนอย่างพอใจ

“ถอดเสื้อออก” เขาสั่งและวารินทร์ก็ยอมทำตามเช่นเคย

มือสากยังคงลูบไล้ไปเรื่อยๆ ตั้งแต่หว่างขาขึ้นไปจนถึงสองเต้า ปลายลิ้นแหลมแตะลงบนยอดอกสะบัดเลียขึ้นลงเพียงไม่กี่ครั้งก็ตั้งชันแข็งเป็นไต

เรียวขาข้างนึงถูกยกขึ้นพาดบนท่อนขาแข็งแรง สองนิ้วใหญ่รุกล้ำอย่างไม่ทันตั้งตัว

“เฮือกกกก!!”

มือเล็กเกาะบ่าชายหนุ่มแน่นเมื่อพัชระกวาดลึกลงไปคล้ายจะสำรวจว่ามีคราบอื่นถูกฝังเข้าไปในวันที่เธอไม่ได้อยู่กับเขาหรือไม่

เมื่อสำรวจจนพอใจแล้วพบว่าเธอไม่ได้แอบไปนอนกับใครลับหลังเขาจึงลุกขึ้นอุ้มหญิงสาวก้าวขึ้นเตียง

เสื้อยืดกางเกงยีนตัวใหญ่ถูกถอดออก วารินทร์ทำท่าจะลุกแต่ก็ถูกชายหนุ่มผลักให้นอนหงายตามเดิม จากนั้นก็ขึ้นคร่อมขยับเข่าตนประชิดต้นคอสาวจับเอาลำเอ็นที่ยังขยายตัวไม่เต็มที่ ตีเข้าที่ปากนุ่มจนหญิงสาวต้องอ้าปากให้เขาสอดเสียบประหนึ่งร่วมรัก

เมื่อลำเอ็นท่อนใหญ่ได้รับความอุ่นนุ่มก็เริ่มเหยียดขยายใหญ่จนแทบจะแทงคอ ชายหนุ่มเร่งความเร็ว เสียวกระสันจนได้ที่จึงรีบดึงเอาท่อนลำออกมาแล้วปล่อยพ่นลาวาลงบนใบหน้าขาวนวลจนเปรอะไปทั่วด้วยน้ำสีขาวขุ่น

หญิงสาวหอบหายใจเมื่อช่องปากได้รับอิสระ ชายหนุ่มกระถดตัวลงต่ำ ยกสองขาเรียวแบะออกแล้วลงลิ้นสากกระด้างปาดชิมน้ำหวาน

สองนิ้วเรียวเล็กค่อยๆ คืบลงมาที่เนื้ออูมช่วยแบะกลีบเนื้อออกห่างให้ลิ้นสากบดขยี้ตุ่มไต

“อ๊าาา”

ท้องน้อยสาวสั่นระริก น้ำหวานทะลักเข้าปากชายหนุ่มเหมือนเขื่อนแตก ความร้อนแรงของเธอทำให้ลำเอ็นอวบผงกหัวพร้อมรบ

“ร่านจริงๆ”

เขาเอ่ยปากเมื่อเห็นเธอเคลิบเคลิ้มจนตาลอย ลุกขึ้นจ่อเอ็นใหญ่ แล้วดันพรวดสุดโคน

“อาาาา”

โพลงรักของเธอหนีบเอาหนังหุ้มให้ย่นขึ้นสร้างความเสียวซ่านจนต้องรีบสาวสะโพกต่อเนื่อง เขายิ่งโหมแรงกระหน่ำเมื่อเห็นเธอสู้ไม่ถอยแอ่นกายตอบรับการตอกตรึงของเขา สองมือสอดประสานกันแน่น

 

“อา อา อา อา”

 

วารินทร์ทนไม่ไหวยิ่งผลิตน้ำหวานออกมามากมายเมื่อร่องรักถูกเสียดสีหนัก จนไปถึงสวรรค์ก่อนชายหนุ่ม ลำเอ็นท่อนใหญ่สาวเข้าออกอีกไม่กี่ทีก็พ่นพิษออกมาตามหญิงสาวไปติดๆ

“อื้อออ”

หญิงสาวส่งเสียงเมื่อชายหนุ่มกดสะโพกลงแน่นส่งน้ำคาวเข้าจนสุดถ้ำ แล้วกระแทกส่งท้ายอีกสองสามทีก่อนจะลุกออกจากการทาบทับพักเหนื่อยเอาแรงรอรอบถัดไป

วารินทร์ขยับตัวลุกขึ้นดึงกระดาษทิชชูตรงหัวเตียงเช็ดตรงหว่างขา ครั้งนี้ปริมาณน้ำคาวมากกว่าปกติเธอไม่อย่างลุกออกจากเตียงแล้วน้ำเยิ้มออกขาเวลาเดิน

“จะไปไหน”

“ไปล้างตัวค่ะ”

“อือ แล้วรีบกลับมานอน”

“ค่ะ”

คำว่านอนของชายหนุ่มวารินทร์รู้ดีว่ามันหมายถึงไม่ได้นอน

แต่พอวารินทร์ก้าวขาเข้าห้องน้ำ พัชระก็เหมือนจะคิดอะไรได้ เขาลุกขึ้นเดินไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าแล้วหยิบแท่งซิลิโคนขนาดใหญ่ที่สุดที่เขาเพิ่งหาซื้อได้ออกมาแล้วรีบเดินตามหญิงสาวเข้าห้องน้ำทันที

“พี่ภีมเข้ามาทำไมคะ”

วารินทร์ตกใจเธอยังไม่ทันจะได้เปิดน้ำล้างหน้าเพราะมัวแต่ล้างเอาคราบคาวออกจากร่องลึก ปล่อยให้มันหยดทิ้งลงโถอยู่หลายนาที

พัชระชูแท่งซิลิโคนขนาดใหญ่ในมือ หญิงสาวอึ้งกับขนาดของมัน

“ตกใจทำไมนี่เล็กกว่าของฉันอีก เธอยังแอ่นสู้ไหวอยู่เลย” เธอไม่เถียงว่าใช่ แต่ผิวสัมผัสของสองสิ่งนั้นช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

พัชระวางแท่งซิลิโคนบนอ่างล้างหน้า แล้วอุ้มหญิงสาวขึ้นนั่งบนขอบอ่างหันหน้าเข้าหากระจก แล้วช้อนสองขาให้ตั้งฉากจับแยกกว้างออกจากกัน

“ดูสิถูกกระแทกจนแดงแจ๋เลย”

ชายหนุ่มพูดแล้วมือก็คว้าเอาแท่งซิลิโคนที่วางอยู่ด้านข้าง กรีดไล้ตามร่องเสียว

“อื้อออ”

หญิงสาวเริ่มหายใจแรงด้วยความตื่นเต้น ที่ได้มองเห็นของสงวนของตัวเองถูกกระทำเต็มตา

แท่งซิลิโคนที่มีหยักรอบค่อยๆ มุดเข้าสู่โพลงลึกด้วยน้ำมือของชายหนุ่มดันเข้า ดึงออกอยู่สองสามครั้งน้ำคาวที่ยังคั่งค้างอยู่ภายในก็ทยอยไหลออกมา

“อ๊าาา มันจะขาดมั้ยคะพี่ภีม” วารินทร์ถามขึ้นเมื่อแท่งหยักถูกดึงออกจนปริปลิ้นเห็นเนื้อบาง

“ของฉันใหญ่กว่านี้เธอยังไม่ขาดเลย”

“อาาา แต่ของพี่ภีมนุ่มกว่านี้นะคะ”

“อ๊ายยยย”

วารินทร์หงายหลังพิงอกชายหนุ่มเมื่อเขาออกแรงมากขึ้น ภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกเงาที่กำลังร่านร้อน ทำให้วารินทร์ถึงจุดสูงสุด ชายหนุ่มรีบดึงแท่งซิลิโคนออกมองหยาดน้ำใสทะลักพุ่งเข้าใส่บานกระจกพร้อมเสียงหวีดร้องอย่างสุดกลั้นของหญิงสาว

เขาก้มลงดูดกลีบปากนุ่มอย่างพอใจ แล้วอุ้มหญิงสาวลงในอ่างน้ำทรงกลม และแน่นอนว่าเธอต้องผลัดเป็นฝ่ายให้บริการเขายาวทั้งคืน

ความคิดเห็น