ขอบคุณทุกยอดไลค์ ทุกคอมเมนท์ ทุกเหรียญ ทุกกุญแจ ...... เลิฟ เลิฟ นะคะ

ชื่อตอน : EP44: Morning Kiss

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 144

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2563 15:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP44: Morning Kiss
แบบอักษร

ภาพร่างโปร่งบางของหญิงสาวที่กำลังเริงร่างอยู่ในท้องทะเลยามเช้า  

ทำให้ดวงตาสีเทาที่ทอดมองออกไปนั้น เปล่งประกายเจิดจ้ารับแสงทองของท้องฟ้ายามเช้าอันสดใส พร้อมมุมปากยกยิ้มด้วยความขบขำระคนเอ็นดู หญิงสาวที่กำลังดำผุดดำว่ายที่ท้องทะเลสีครามราวกับปลาที่หนีความแห้งแล้งมาเจอบ่อน้ำขนาดใหญ่ จึงรีบกระโจนลงไปแวกว่ายด้วยความคุ้นชิน โดยไม่สนใจว่ามีใครลอบมองอยู่บริเวณนั้นหรือไม่ เพียงชั่วอึดใจ ก่อนที่ร่างสูงของณฤทธิ์จะเดินเข้ามาใกล้ร่างสมส่วนที่กำลังสนุกสนานกับการดำผุดดำว่ายในน่านน้ำสีครามแห่งนี้ เมื่อเห็นว่ามีกลุ่มก้อนเฆมสีดำทะมึนลอยเข้ามาใกล้ ฝนคงจะตกอีกในไม่ช้า

ณฤทธิ์ปล่อยให้หญิงสาวเล่นน้ำอีกสักพัก เขาไม่อยากจะขัดเวลาแห่งความสุขของเธอ ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าความสุขของเธอก็เสมือนความสุขของเขาเช่นกัน ซึ่งเขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า แค่ยืนมองร่างโปร่งบางที่สวมเพียงเสื้อยึดสีขาวเอวลอยกับการเกงขาสั้นสีน้ำตาลเข้มที่สั้นจนถึงแก้มก้นสดใสเริงร่างบนพื้นน้ำนานเท่าใดแล้ว จวบจนแสงอาทิตย์เริ่มส่องประกายเจิดจ้าสูงขึ้นมากขึ้น ท้องฟ้าก็มีเฆมสีดำลอยเกาะกลุ่มกันมาใกล้เรื่อยๆ ชายหนุ่มจึงจำเป็นต้องขัดเวลาแห่งความสุขของปลาน้อย ด้วยการเดินย่ำเท้าเปล่าเข้าไปใกล้ร่างสาวน้อยที่ผมเปียกแบนลีบบนศรีษะทุย ทำให้ใบหน้าคมเด่นชัดขึ้นราวกับเด็กมัธยม

"อุ๊ย....คุณณฤทธิ์...."

"good morning......คุณเปียกหมดแล้ว.... "

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ.... เดี๋ยวจะขึ้นแล้วค่ะ" หญิงสาวแจกยิ้มสดใสให้ชายหนุ่ม ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไรที่ชายหนุ่มเดินลงมาที่ทะเลด้วยกันกับเธอ

"ขึ้นจากน้ำก่อน.... เหมือนฝนจะตกด้วย" ช่วงนี้เป็นหน้ามรสุม ไม่แปลกที่จะมีฝนตกตลอดในทุกช่วงของวัน

"จริงด้วยซิ.... เฆมดำลอยมาโน้นเลย งั้นพอแล้วค่ะ...."

หญิงสาวค่อยๆ เดินกลับเข้ามาฝั่ง ในขณะเดียวกันร่างสูงของณฤทธิ์ก็เดินตามหลังใกล้ๆ ตามมาติดๆ จนพ้นพื้นน้ำทะเล ก่อนที่เธอจะหันกลับมามองร่างสูงสมส่วนที่ตอนนี้ลำตัวเปียกน้ำจนถึงแผงอกกว้าง ในขณะที่ตัวเธอเองก็เปียกทั้งตัว ตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำให้คนเดินขึ้นจากทะเลตามหลัง ถึงกับใจเต้นไม่เป็นจังหวะ อดที่จะมองไปยังปลีขาเรียวยาวน่าสัมผัสที่โผล่พ้นเนื้อผ้าเนื้อบางทำให้ใจของผู้เดินตามเต้นไม่เป็นส่ำ อีกทั้งเนื้อผ้าสีขาวด้านบนที่เปียกลีบลู่ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างอรชร ยิ่งทำให้ก้อนเนื้อข้างซ้ายของณฤทธิ์เต้นร่ามากขึ้นกว่าเดิม แถมยังมี ส่วนความเป็นชายที่อยู่ตรงกลางร่างกายแกร่งถึงกับตื่นตัวขึ้นมารับแสงอรุณจนไม่อาจควบคุมได้ นัยน์ตาสีเทาลอบมองไปเห็นคนของตัวเองทั้งไมค์และคม ที่เขาให้คอยดูแลธารินอยู่ห่างๆ พลันอารมณ์บางอย่างก็ประทุเข้ามาในห้วงความคิด ร่างสูงแกร่งรีบเดินให้ทันร่างบางทันที พร้อมกับรั้งแขนเรียวไว้ให้หยุดเดิน

"ค่ะ???" ปากบางเริ่มซีดเพราะทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกน้ำ กอปรกับลมทะเลที่เริ่มแรงขึ้นพัดผ่านเป็นระยะ ทำให้หญิงสาวห่อไหล่ด้วยความหนาว

"จะมาเล่นน้ำก็ไม่เอาผ้าขนหนูมาด้วย หนาวเลยเห็นไหม ไป!! รีบเดินเข้าบ้านก่อน ฝนตั้งเค้ามาแล้วด้วย" เสียงดุดัน ราวกับว่าเธอทำอะไรผิด!

ชายหนุ่มมองต่ำไปที่ความนุ่มหยุ่นที่เห็นเป็นทรงราวดอกบัวตูมได้ชัดเนื่องจากเสื้อสีขาวตัวเล็กเปียกแฉะ ชายหนุ่มนึกโมโหตัวเองที่ไม่ได้หยิบผ้าเช็ดตัวติดมือมาด้วย คนของเขาที่เป็นชายฉกรรจ์ล้วน อยู่รอบบริเวณนี้หลายคน และจะไล่ไปให้พ้นหูพ้นตาก็ไม่ได้ เพราะกลุ่มคนเหล่านี้คอยดูแลรักษาความปลอดภัยในทั้งเธอและเขาตามหน้าที่อย่างแข็งขัน ณฤทธิ์เห็นสายตาคมที่มองมายังร่างอรชรที่เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจนโดยเฉพาะเรียวขายาวเรียวสวยเป็นที่สะดุดตาและดึงดูดความสนใจเป็นอย่างมาก ก็ได้แต่ขุ่นเคืองใจ ทว่าทำอะไรไม่ได้ นอกจากรีบจูงมือบางให้รีบเดินไปยังบ้านพักตากอากาศที่อยู่ไม่ไกลออกไป โดยที่ตัวเธอเองได้แต่เดินตามร่างสูงที่จูงมือพาเดินตรงไปที่บ้านพัก โดยไม่ปริปากเอ่ยถามอะไร แม้จะงุนงงอยู่ก็ตาม เข้าใจว่าคงเกรงว่าจะไม่ทันหลบฝน ซึ่งก่อนหน้านี้ยังมองเธอด้วยสายตายวิบวับเจือรอยยิ้มบนใบหน้าคมสัน แต่ตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลา กลายเป็นหน้าตึงราวกับมีการขึงเชือกไว้

ชายหนุ่มกึ่งลากกึ่งจูงหญิงสาวเข้าไปในบ้านพัก ท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่มองมายังทั้งคู่ โดยเฉพาะจาคอบคนสนิท ที่มองมาจากระเบียงที่พักของตนด้วยความแปลกใจ ทว่าหญิงสาวแอบเห็นรอยยิ้มจางๆ จากผู้ช่วยคนสนิทของณฤทธิ์ ก่อนที่จาคอบจะหันไปสนใจถ้วยกาแฟของตน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

"เอ่อ... คุณณฤทธิ์ค่ะ ดะ เดี๋ยวดิฉันขอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน"

ธารินรีบบอกเจ้าของมือหนาราวคีมเหล็กที่เหมือนจะไม่ยอมปล่อยจากข้อมือเธอ แม้ว่าจะเดินมาถึงห้องพักส่วนตัวแล้วก็ตาม

"อืออ....."

มือหนาไม่ยอมปล่อยจากข้อมูลบาง ตรงกันข้าม ยังดึงเธอเข้าไปในห้องพร้อมปิดประตูตามทันที

"คะ คุณณฤทธิจะทำอะไรค่ะ"

"Morning kiss !!! "

"ค๊ะ?? เสียงเหมือนคำถามระคนตกใจ ถูกริมฝีปากหนาประทบแนบชิด จนคำพูดของธารินถูกกลืนลงลำคออย่างรวดเร็ว

ความคิดเห็น