Siriprapa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เธอเป็นของฉัน nc20+

ชื่อตอน : เธอเป็นของฉัน nc20+

คำค้น : อีโรติก,โรแมนติก,คอมมาดี้,อบอุ่น,น่ารัก,nc20+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 197

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2563 12:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เธอเป็นของฉัน nc20+
แบบอักษร

   เธอเป็นของฉัน nc20+ 

   วศิน *_* 

     ผมเดินตามนายจอห์นเข้าไปในร้าน ร้านดูโปร่งสบาย ไม่ได้หรูหรามากนัก 

     "ทำใมมาที่นี่"ผมถาม 

     "เพื่อนผมเคยพามา ผมว่าอาหารอร่อยดี" 

     "ถามอะไรนายอย่างสิ" 

     "ครับ ถามมาได้เลย"จอห์นตอบรับผม 

     "ทำใมนายถึงรับงานน้อย ทั้งที่มีโอกาสดังกว่านี้"ผมถามอย่างจริงจัง 

     "โถพี่ ผมก็อยากมีเวลาส่วนตัว ไปเที่ยว ทำโน่นนี่ ผมเป็นคนอยู่ไม่นิ่ง เพื่อนก็เยอะแยะ" 

     "งั้นก็พอเข้าใจแล้ว"ผมไม่ถามซักไซ้เยอะ 

     เราสั่งอาหารแล้วก็ทานกัน แต่ระหว่างนั้น 

     "เร็วๆสิแก เดี๋ยวพี่จอห์นก็กลับกันพอดี หลิว แกออกหน้าให้ฉันนะ"ผมได้ยินเสียงคุยกันพูดถึงจอห์น และอีกชื่อคือหลิว 

     "เห้อ ขอลายเซ็นเสร็จคือกลับใช่ไหม เกรงใจพี่เอ็มน่ะ นั่งรออยู่"ผมได้ยินและนั่งนิ่งรอให้ทั้งสองนั้นเดินเข้ามา 

     "เอ่อ พี่จอห์นหรือเปล่าคะ คือเพื่อนฉันชื่นชอบคุณมาก จะขอลายเซ็นหน่อยได้ไหม"หลิวมาบอกยื่นสมุดจดพร้อมปากกา แต่เธอก้มหน้าอยู่ 

     "ใครคนไหนอยากได้ก็ให้มาขอเอง และอีกอย่าง ผมยังทานข้าวไม่เสร็จ"จอห์นบอก 

     "อ๋อๆ ขอโทษทีค่ะ"หลิวรีบบอก 

     "แต่ถ้าจะนั่งร่วมโต๊ะด้วยก็ได้นะ"ผมเอ๋ยขึ้นมา เธอก็หันมามอง ผมจึงจับมือเธอ แล้วนั่งข้างๆผม 

     "เธอมากับใคร"ผมถามเสียงเข้ม 

     "มากับนิด"เธอบอกผมก็หันไปหาเพื่อนเธอ 

     "แต่เมื่อกี้ ฉันได้ยินชื่อคนอื่นด้วย"ผมคาดคั้น 

     "หลิว นิด พอดีลูกค้าโทรมาเร่ง พี่ไปก่อนนะ ค่าอาหารพี่จ่ายแล้ว"เสียงผู้ชายดังมาให้ผมได้ยิน แถมเรียกชื่อหลิวเป็นคนแรกทั้งที่นิดยืนอยู่นอกโต๊ะ 

      "มันเป็นใคร"ผมโมโหและบีบเธอแน่น 

      "คุณวศิน คุณปล่อยฉันก่อน"เธอบอกแล้วพยายามแกะมือ 

      "นั่นสิพี่ ใจเย็นๆ"นายจอห์นพูดขึ้น 

      "ไม่ใช่เรื่องของนาย"ผมโมโหหนัก บอกผมมาเรียน ลอยไปลอยมา แล้วยังมาลอยกับผู้ชาย 

      "จอห์น วันนี้พี่กลับก่อน ฝากเพื่อนยัยนี่ด้วย"ผมบอกลุกขึ้นจับมือยัยหลิวแน่น 

      "พี่ ใจเย็นๆนะ ยัยนี่บอบบางออก"จอห์นบอกผม 

      "เธอชื่อหลิว เรียกหลิว ส่วนคำว่ายัยนี่ ฉันเรียกได้คนเดียว"ผมบอกกลับ 

      "เอ่อ ครับ" 

      แล้วผมก็ลากยัยหลิวมาที่รถ 

      "เป็นไงล่ะ ผู้ชายของเธอ หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้" 

      "คุณวศิน คุณอย่ามาดูถูกฉันนะ" 

      "ทำใม ยังมีคนอื่นอีกเหรอ ขึ้นรถ เดี๋ยวได้รู้กัน"ผมจับเธอขึ้นรถ คาดเข็มขัด และขับมายังคอนโด 

      ถึงห้องผมไม่พูดพร่ำทำเพลง 

      "เธอกอดกับฉัน แต่ไปกินข้าวกับคนอื่น" 

      "คุณต่างหากที่มากอดฉัน" 

      "นี่เธอ แต่นั้นมันคงไม่พอสินะ"ผมโมโห อุ้มเธอเข้าไปในห้อง 

      "เธอเป็นของฉัน ฉันบอกตั้งกี่รอบแล้ว"ผมบอกแล้วถอดเสื้อและกางเกงออก เธอที่อยู่บนเตียงก็ถอยร่น แต่ถึงอย่างไรก็ไม่พ้นผมที่ตัวใหญ่กว่า 

      "คุณวศิน" 

      ผมกดจูบริมฝีปากเธอ และเธอก็มีเสียงเล็ดลอดออกมา ปลุกเร้าอารมณ์ผม 

       "เมื่อคืนผมทนเพื่อไม่ให้เธอบอบช้ำ แต่ตอนนี้ฉันไม่ทนแล้ว" 

       "คุณจะทำอะไร ฉันก็มีศักดิ์ศรีของฉันนะ"เธอบอก ผมก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น กดจูบลงไป มือก็คอยสัมผัส และจับหน้าอกเธอ น่าแปลกคนตัวเล็ก แต่อกไม่ได้เล็กเลย 

       ผมจูบเธอจนเธอหอบหายใจ แล้วหันมาถอดเสื้อเธอ 

       "คุณวศิน ฉันทำขนมมา ยังไม่ได้อาบน้ำเลย กลิ่นยังติดตัวอยู่"เธอพยายามบอกผม 

       "ผมไม่ถือ"บอกจบผมก็เข้าครอบครองเธอ เธอดิ้นพล่านกับการกระทำของผม ก็ใครใช้ให้มาท้าทายคนอย่างวศิน เธอเป็นลูกจ้างของผมก็จริง แต่ถ้าไม่มีใจ เธอจะให้ผมนอนกอดทั้งคืนเหรอ อีกทั้งตอนรุ่งสางยังตื่นมาคุยกันยืดยาว กล้าปั่นหัวผมเหรอ 

        "คุณวศิน ฮือ"เธอส่งเสียงน่าเอ็นดูให้ผม เมื่อผมสัมผัสเร่งเร้าเธอ 

        ผมก็อ่อนโยนกับเธอมากขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอไม่น่ารอด ออกผ่านประตูนี้ได้แน่ 

        "ทำใม เสียวเหรอ"ผมถามเธอ 

        "ไม่รู้ ฉันไม่เคย"เธอบอกผม น้องชายผมก็แข็งขึ้น และมันก็ถึงเวลาแล้วที่จะเอามันออกมา ผมถอดกางเกงในออก และเธอก็เห็นน้องชายผม ถึงกับต้องปิดปากไว้ 

        "ฮือ คุณอย่า ทำใมมันใหญ่อย่างนี้"เธอพูดออกมา อย่างน่าเอ็นดู 

        "เพราะเธอไง มันถึงได้ใหญ่"ผมบอก และจับเธอเอนนอน เอามือข้างนึงของเธอมาจับมันไว้ และผมก็ขยับไปตรงหน้าเธอ 

        "ใช้ปากและมือ"ผมบอก 

        "หะ"เธอกระพริบตาปริบๆให้ผม จนผมต้องสอนเธอ และเธอเอนไปตามแรงกระแทกของผม แล้วแบบนี้ผมจะทำลึกไปกว่านั้นได้ยังไง ผมจึงใช้นิ้วเพื่อเร่งความรู้สึกของเธอ จนกว่าเธอจะพร้อมที่จะเป็นของผม 

 

         หลิว *_* 

         เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ฉันโดนคุณวศินหิ้วมาถึงคอนโด และตอนนี้เรากำลังทำอะไรต่ออะไรกันบนเตียง ฉันหนีเขาไม่พ้น และรู้สึกหนักหน่วงที่ช่องท้อง และก็เสียวจนขนลุก เขาให้ฉันทำอะไร ฉันก็ทำ จากใช้มือจับ และใช้ปาก เขาก็ยุ่งกับส่วนล่าง และเขาก็เอาน้องชายเขามาบดเบียดทรมานฉันอยู่ 

        "ฮื้อ.."เขาเอาเข้าไปแล้ว แล้วมันเจ็บอะไรขนาดนี้ ไม่มีคำตกลงไหน ที่ฉันบอก ยินยอมพร้อมใจที่จะให้เขาใช้ร่างกายฉัน แต่ตอนนี้เขากลับโยกตัว และทำฉันดิ้นพล่านใต้ร่างเขา ฉันเจ็บและฉันก็จิกหลังเขา 

        "ใจเย็นๆ ผมจะค่อยๆทำ"เขาบอกฉัน และฉันก็เกาะเขาแน่น ความรู้สึกจากเจ็บก็ค่อยๆคลายเป็นความรู้สึกแปลกๆ เมื่อเขาเข้าและออก 

         ฉันเคลิ้มลอยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และเขาก็เปลี่ยนท่าจากด้านหน้า เป็นข้างหลัง แต่ละครั้งที่เข้ามามันคับแน่น จนฉันเองไม่รู้จะทำยังไง เขาก็จับฉันไว้ และช่วยให้ฉันคลายความกังวล และเขาก็บดเบียดฉันมาจนเขาเสร็จ และฉันก็เสร็จ ร่วงไปนอนบนเตียง 

         เขาจูบที่หลังฉัน และก็นอนกอดฉัน ฉันนอนไปสักแปบก็นึกขึ้นได้ เมื่อกี้เขาเสร็จข้างในฉันนี่  

        ฉันลืมตา พยายามจะลุกขึ้น แต่มันเจ็บเหลือเกิน คราบของความบริสุทธิ์ที่ถูกพรากไปก็ให้เห็นเป็นรอย 

        "เธอจะไปไหน พักผ่อนเถอะ ผมขอโทษนะ ครั้งแรก เธอคงจะเจ็บมาก"เขาบอกและกอดฉัน ฉันล้มลงนอนทั้งน้ำตา หลังจากนี้ เรื่องวันนี้จะเป็นเหมือนฝันร้ายของฉันไหม ในเมื่อที่เขาทำเหมือนกับทวงของคืน จะมีเรื่องของความรู้สึกบ้างไหม 

 

        วศิน ^_^ 

        ผมยิ้มทั้งที่ผมก็คิดมาก ผมจึงโอบกอดเธอไว้ ให้เธอรู้ว่าผมหึงหวง และอยากดูแลเธอขนาดไหน เราหลับไปสักพัก ลืมตาขึ้นมา ผมก็หิว เธอก็คงหิวเหมือนกัน 

       ผมเข้าห้องน้ำ แล้วมาหาของในตู้เย็น สุดท้ายผมก็ต้องเวฟอาหารแช่เย็นให้ทั้งเธอและผม งั้นผมก็ต้มไข่เพิ่มไปอีก เสร็จแล้วก็พร้อมเสิร์ฟ 

       "หลิว ตื่นมากินก่อน"ผมเรียกเธอ 

       "กินอะไร"เสียงเธอเอ่ยมาลอยๆ 

       "ผมอุ่นอาหารมาแล้ว มาทานสิ"ผมบอกแล้วค่อยประคองเธอมา 

        เรากินอาหารกันโดยที่เธอไม่ได้พูดมากดังก่อนหน้านี้ หรือเธอจะโกรธผม 

       "หลิว พรุ่งนี้ไปบ้านผมนะ" 

       "ฉันไม่อยากไป" 

       "แล้วเธออยากทำอะไร บอกมาสิ" 

       "ฉันอยากจบเรื่องนี้ ฉันไม่อยากทำงานให้คุณแล้ว"เธอบอกชัดเจนพร้อมน้ำตา ผมมองน้ำตานั่นและเช็ดมัน 

       "เธอก็ไม่ต้องทำงานให้ผมแล้ว ตอนนี้เราอยู่ในฐานะคนรักกัน"ผมบอกเธอและโอบกอด 

       "คุณวศินฉันไม่ซึ้งกับคุณด้วย วันนี้ถือว่าฉันพลาดไป"เธอบอกออกมา 

       "เธออย่ามากเรื่องได้ไหม อยู่กันแบบก่อนหน้านี้จะได้ไหม"ผมบอกและเธอก็จ้องตาผม ไม่พูดอะไรออกมา 

 

         

       พิเศษ จอห์น ^_^ 

       ที่ร้านอาหาร หลังจากผมโดนพี่วศินทิ้ง 

       "นั่งสิ จะยืนอีกนานไหม"ผมบอกเธอคนนั้นที่จะมาขอลายเซ็น แต่ดันให้เพื่อนออกหน้าให้ ไม่บอกผมก็พอรู้ว่าคนรักที่พี่วศินบอกคือเธอคนนั้น แต่ผมก็ดันมาเจอช่วงเวลาที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ 

       "คะ ฉันนั่งได้เหรอค่ะ"แล้วดันมาต้องดูแลยัยบื้อนี้อีก 

       "เธอจะไม่นั่งจนกว่าฉันจะต้องพูดซ้ำใช่ไหม" 

       "คะๆ"เธอเดินมานั่งลง 

       "ช่วยกินหน่อยสิ สั่งมาแล้วเสียดายของ"ผมบอกพร้อมให้พนักงานเสิร์ฟเอาจานและช้อนมาให้เธอ และเธอก็กินพลางมองผม ก็คงเป็นธรรมดาของแฟนคลับผมล่ะนะ 

       "เอาล่ะ ไหนๆเธอก็ถูกฝากไว้แล้ว เธอต้องรีบไปไหนไหม" 

       "ไม่ค่ะ ไม่รีบ"ผมเรียกจ่ายเงินและใส่หมวกเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตแล้วเดินออกมา เธอก็เดินตามมา 

        "พี่คะ พี่จอห์น พี่ยังไม่ได้บอกเลย จะไปไหน" 

        "ตามมาแล้วกัน"ผมยิ้มแล้วก็เดินนำไปยังรถ เปิดประตูด้านข้าง และผายมือให้เธอขึ้น 

        ผมมาเดินซื้อของที่ในห้าง และเธอก็เดินตาม 

        "เธอไม่อยากได้อะไรบ้างเหรอ"ผมถาม 

       "ฉันไม่ค่อยขาดเหลืออะไร ไม่ใช่ว่าฉันมีเยอะนะ แต่ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ค่อยซื้อ"เธอบอก 

        "เอานี่ ยัย..." 

        "นิดค่ะ"เธอบอก  

        ผมหยิบช็อคโกแลตและของกินเล่นให้เธอสองสามชิ้น 

        "เพื่อนเธอน่ะ กับพี่วศิน"ผมเอ่ยถาม 

        "ฉันไม่ขายข้อมูลของเพื่อนหรอกค่ะ ถ้าคุณคิดว่าฉันชื่นชอบคุณจนบอกทุกอย่างได้ มันไม่ใช่เลย อีกอย่าง ถ้าคุณไม่อยากให้ลายเซ็นฉัน ก็ไม่ควรวางสมุดฉันไว้ไม่ใส่ใจแบบนั้น ถ้าฉันไม่เห็นเข้า คงจะหาย"เธอบอกแล้วเดินออกไป  

        นี่ผมทำผิดถึงขนาดนั้นเลยเหรอนี่ นี่ผมทำผิดโดยไม่รู้ตัวเลยเหรอ 

         

************************* 

  

       

ความคิดเห็น