MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 59

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 266

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2563 01:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 59
แบบอักษร

TEA : 

" เค้าเจ็บ " ผมนั่งป้อนข้าว ครับป้อนข้าว....น้ำชามันไม่สบาย ขนาดกินยากันไว้ยังไม่อยู่ ช่องทางก็ฉีกนิดๆด้วย ผมเรียกให้อาหมอมาดูแต่เช้าแล้ว แต่น้ำชามันหลับไม่รู้เรื่องนะครับ ไม่งั้นโวยวายอีก

ป้อนข้าวป้อนยามันเสร็จก็ลูบหัวมันไป เปิดทีวีหาหนังให้มันดู จับให้มันนั่งพิงหัวเตียงดีดี ยังนอนไม่ได้ครับเพิ่งกินข้าวไปด้วย เมื่อเช้าคุณพ่อคุณแม่ผมท่านก็หัวเราะขำใหญ่เลยที่ผมโดนอาหมอดุ เขาก็ว่าผมทำน้องแรงไป ก็มันร้องให้ทำแรงๆเองไง ผมทนไหวที่ไหนละครับ

" แสบเดี๋ยววันนี้ไม่ไหวนอนนี่อีกคืน เดี๋ยวกูให้ไอคีย์เข้าไปเอาอาหารให้เพื่อนมึง " ผมตะโกนบอกมัน ทั้งที่ผมยังคุยโทรศัพท์กับไอคีย์ที่ระเบียง ได้ยินมันตะโกนบอกว่าไม่เอาจะกลับ ไอคีย์แม่งขำใหญ่ว่าทำอะไรน้องถึงได้ไม่สบาย รู้ๆกันครับ ไม่ต้องพูดมากเรื่องแบบนี้

" เออ มันจะกลับ กูโทรบอกอีกทีแล้วกัน " ผมตอบไอคีย์ไป คือมันโทรมาชวนไปเมา พวกปีสี่นัดมาแต่เมียผมมันเจ็บคงไปไม่ไหวจะทิ้งมันไว้คนเดียวก็ไม่ดีอีก

" พี่คีย์โทรมาทำไมอ่ะ " ผมเข้ามานั่งข้างมันมันก็เลื้อยมากอดเอวไว้ เอาหัวมาตั้งบนตัก หันหน้ามากดจูบหน้าท้องผมอีก ไม่อ้วนครับซิกแพคล้วนๆ ไม่เชื่อต้องถามเมีย

" คืนนี้ปีสี่เรียกไปร้านเฮียมึง " 

" อ่อ ป๋าอยากไปมั้ยอ่ะ " น้ำชามันถามผมมาแต่กระชับอ้อมกอดเข้ามาอีกไง พอคิดๆน้ำชามันคงไปด้วยไม่ไหวถ้าผมไปคงต้องไปคนเดียว เด็กมันจะงอแงใส่ผมอีกไหมล่ะเนี่ย

" ถ้ามึงไปไม่ไหว กูก็ไม่ไปอยากอยู่กับมึง เดี๋ยวมึงงอแงใส่กูอีกยิ่งเจ็บตัวแบบนี้ " ผมบอกออกไปแต่ไม่รู้น้ำชามันฟังรึป่าวไง เห็นมันเงียบไปก้มดูคือหลับไปแล้ว

น่ารัก มองน้ำชามันแล้วเพลินดีครับ ไม่รู้ตัวเองหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปน้ำชามันไปกี่รูปแล้ว นั่งไล่ดูแล้วน่ารักทุกรูปเลยครับ ยกยิ้มให้กับความบ้าของตัวเอง อะไรจะรักจะหลงเมียขนาดนี้ครับ

ก๊อก ก๊อก ~~

เสียงเคาะประตูห้องทำให้ผมละสายตาจากหน้าขาวๆ ของน้ำชาหันไปมองคนที่เปิดเข้ามา คุณหญิงแม่นะครับไม่ใช่ใครหรอก ปกติห้องนอนผมก็มีแค่คุณหญิง คุณชายใหญ่ ก็แม่กับพ่อนั่นละที่เข้ามา อีกคนก็นมหอมครับ ผมเรียกท่านว่านมเฉยๆตามแม่

" น้องเป็นยังไงบ้างคะ คุณชาย " แม่ท่านเดินเข้ามาพร้อมนมแก้วหนึ่ง น่าจะเอามาให้ไอตัวเล็กบนตักผมนี่ละ แต่มันหล้บไปแล้วไง

" ก็ดีครับ สะใภ้แม่มันชอบงอแง " พอผมบอกไปแบบนั้นคุณหญิงก็ตีแขนผมมาที แต่ไม่ได้แรงอะไรคงกลัวสะเทือนไปปลุกน้ำชามัน

" อย่าทำน้องแรงจนไม่สบายแบบนี้สิคะ ดูสิมาบ้านเราวันแรกก็เจ็บตัวเลย " แม่ท่านมานั่งขอบเตียงใช้มือมาปัดผมที่ปกหน้าน้ำชาออก ท่านมองมันยิ้มๆ คือน้ำชามันนอนขวางนะครับ หัวอยู่บนตัก มือมันไม่ปล่อยจากตัวผมเลยหน้าก็หันเข้าหาผม

" เรื่องบนเตียงน่าแม่ ตอนนั้นให้ผมมายั้งอะไรครับ " พอผมบอกแบบนั้นไปอีกโดนคุณหญิงหยิกมาเลยครับ สะดุ้งจนน้ำชามันครางอือมาที กระพริบตามามองเลย

" อ๊ะ..คุณหญิง " พอมันเห็นว่าแม่อยู่ด้วยเลยสะดุ้งจะลุกนั่งทันทีเลย แต่มันเจ็บอยู่ไง เลยกลายเป็นผมที่รีบใช้มือช่วยมันประคองมานั่งดีดี

" ไม่ต้องลุกก็ได้คะลูก แม่เข้าใจ " น้ำชามันหน้าแดงมากเลยครับ ผมทำได้แค่ยิ้มขำๆ แม่ก็หาว่าผมแกล้งมันอีก คำพูดแม่นั่นละที่ทำมันเขินหนักขนาดนี้ แม่ก็นะไม่รู้อะไรครับ เมียผมมันชอบยั่วให้ทำรักกับมันแรงๆ

" แม่เอานมมาให้ค่ะลูก ทานนมอุ่นๆนะคะ คุณชายเขาบอกแม่แล้วว่าลูกไม่ชอบนมอุ่น แต่ต้องทานแบบนี้นะ จะได้นอนหลับพักผ่อนสบายๆ " น้ำชามันขอบคุณแม่พร้อมรับนมมาดื่มจนหมดแก้ว 

ผมนั่งมองคุณหญิงคุยเล่นกับน้ำชามันสักพักก็รู้สึกดีที่มันเข้ากับครอบครัวผมได้ดีขนาดนี้ ต้องขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ผมครับที่เข้าใจเรื่องแบบนี้ไม่ขัดขวางหรือทำให้ผมลำบากใจอะไรเลย

" ไปได้แล้วน่าแม่ ให้มันพักเถอะ " พอผมออกปากไล่คนที่ชวนน้ำชามันคุย ก็โดนกำปั้นเล็กๆแต่หนักทุบมาที่ไหล่ คุณหญิงชอบใจเลยครับเห็นผมไม่กล้าทำอะไรมันกลับ มันเจ็บอยู่หรอกแม่ ไม่งั้นจะฟัดให้หายแสบเลย

" แม่ป๋าใจดีอ่ะ " พอแม่ออกไปน้ำชามันก็กอดผมอีก คือมันนั่งพิงแขนที่ผมใช้โอบเอวมันไง ซบหัวมากับอกอีก

" แม่มึงด้วยตอนนี้ " ผมก้มบอกมัน มันก็บอกไม่กล้าเรียกไรงี้ ไม่ได้กลัวครับแต่มันเขิน ผมก็บอกไปอยากเรียกก็เรียก เขาก็อนุญาตแล้ว มันบอกขอทำใจก่อน

" อือ เรื่องอาม่าป๋าทำไมหรอ เขาจะไม่ชอบชาร์ใช่ไหมอ่ะครับ " พอมันเอ่ยถามเรื่องนี้ผมเลยเงียบ ไม่รู้จะตอบยังไงครับ

" ไม่ต้องคิดมาก เดี๋ยวกูเคลียร์เอง " ผมก้มหอมหน้าผากมันไป เพราะมันขมวดคิ้วที่ผมไม่ยอมบอก สุดท้ายคือทนไม่ได้ที่มันเงียบเลยต้องเล่า

" อาม่าอยากให้กูแต่งงาน หาผู้หญิงมาให้ตั้งนานละ แต่กูไม่ได้อยากแต่งไง เมื่อก่อนก็แค่คิดว่าไม่อยากถูกผูกมัดเลยไม่แต่ง กูอยากเจอคนที่ใช่จริงๆ อยากเลือกด้วยตัวเอง เหมือนที่เลือกมึงตอนนี้ " รู้เลยว่าน้ำชามันกอดผมแน่นขึ้น แถมรู้สึกชื้นๆตรงอกอีก ยกมือลูบหัวมันไป

" ขอบคุณนะครับ ขอบคุณนะ " ผมเองก็ไม่รู้จะบอกยังไง คือทุกอย่างที่ทำให้ตอนนี้คือผมโคตรชัดเจน แน่ใจสุดๆว่าใช่มัน

"แล้วตอนนี้อาม่าของป๋าจะจับแต่งกับใครเหรอ" ผมเงียบ ไม่กล้าตอบอะไร ในใจคิดไปก่อนแล้ว ถ้าน้ำชามันรู้ว่าอาม่าจะจับผมแต่งงานกับใครตอนนี้คงมีปัญหาตามมาแน่นอน เพราะผมเองก็ยังคงต้องทำงานร่วมกับเธออยู่

"ป๋า" เฮ้อ ผมยกมือลูบหัวน้ำชาแล้วกระชับอ้อมกอดเอาไว้ มองตาไอตัวแสบแล้วค่อยๆพูดออกไป

"อิงนะ อิงฟ้า" เงียบ เงียบเป็นเป่าสากเลยครับทีนี้ น้ำตามันกะพริบตาปริบๆแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน ไม่พอแค่นั้นมือที่กอดผมอยู่ที่เหมือนจะแน่นขึ้นด้วยแฮะ สายตาก็แข็งขึ้นด้วยเหมือนกัน นี่ตัวแสบมันกำลังหึงหรือเปล่า

"อืม" 

"น้ำชา" เงียบ น้ำชามันเงียบแล้วซบตัวลงบนอกผมอีกรอบไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองกันแล้ว แถมยังรัดตัวผมแน่นขึ้นอีก เอาแล้วไง อาการงอแงของเมียครับ

"อย่าเงียบแบบนี้" เอาเข้าไป เกาะเอวผมแน่นแล้วมุดอกผมเชียว พยายามดึงแขนออกก็ไม่ยอม

"เมีย" 

"อือ" เอากับมันสิ เรียกอะไรไม่ขานเรียกเมียคำเดียวขานเชียว สงสัยจะชอบนะครับเรียกแบบนี้

"กูไม่ได้คิดอะไรกับอิง มึงอย่าคิดมาก" บอกแล้วกระชับอ้อมกอดเข้ามาอีก ต้องเอาใจมันมากหน่อย ไม่อยากให้มันคิดมากอะไร เวลาเจออิงกลัวมันจะคิดเยอะอีก

อิงก็เป็นเพื่อนผมมานานแล้ว เธอเป็นผู้จัดการทีมบาส ยังไงผมก็เลี่ยงเธอไม่ได้ จะให้เอาใจเมียแต่เสียเพื่อน ให้เลือกเพื่อนแล้วเสียเมียก็ไม่ได้ครับ 

ผมเข้าใจน้ำชามันนะ ถ้าจะหึงก็ไม่แปลก ต่อไปคงต้องวางตัวกับอิงให้ดีกว่านี้ ไม่อยากให้คนตรงนี้หายไปไหน ถ้ามันจะไปก็ขอให้เป็นเพราะมันไม่รักผมแล้วแบบนั้นจะดีกว่า

"กูรักมึง ตอนนี้กูรักมึง" แน่ใจ ผมแน่ใจในคำพูดของผมมาก มากขนาดที่ว่าพามันมาที่นี่แล้ว พามาแนะนำ อยากให้มันมั่นใจในตัวผมบ้าง ถึงผมจะเคยทำไม่ดี ถึงจะเคยเป็นยังไงแต่วันนี้ ผมรักมันมากจริงๆ 

"เค้ารู้แล้ว ขอโทษนะครับ" น้ำชามันเงยหน้ามามองผมแล้วพูดออกมา ไม่พอซบแล้วถูๆไถๆอกผมอีก ออดอ้อนออเซาะเก่งจริงเชียว พูดว่ารักแค่นี้ทำเป็นดีใจไปได้

รักไปแล้วครับ ผมย้ำเรื่องนี้ไปบ่อยแค่ไหนผมเองก็จำไม่ได้แล้ว รู้แค่ผมมองแค่มัน แค่เด็กคนนี้ที่อยู่กับผมมาตลอด อยู่ข้างผมเสมอมา มันเก่ง เก่งมากที่อยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ ยอมรับหัวใจน้ำชาเลย ผมเองก็ไม่คิดเลยหากวันใดผมเสียมันไป หัวใจของผมยังจะเต้นอยู่ไหม   

ที่สำคัญเลยผมอยากให้เวลาน้ำชามันให้มากขึ้น ต่อไปเรียนสูงขึ้นต่างคนต่างยุ่งกันในเรื่องของตัวเองมากขึ้น กลัวไม่มีเวลาให้เด็กมันแล้วจะงอแงหาว่าผมไม่รัก น้ำชามันชอบคิดมาก ผมเองสังเกตอาการออกแต่ไม่อยากพูดอะไร มันชอบเงียบ ชอบแอบมองเวลามีใครเข้าใกล้ผม ทุกวันนี้ผมชัดเจนแล้วนะ ชัดเจนมากแล้ว ตัวมันคงรับรู้เลยไม่อยากทักหรือแสดงอาการอะไรออกนอกหน้า แต่ผมก็รู้ว่ามันไม่พอใจในบางครั้งแต่ยอมเงียบไปดีกว่ามาทะเลาะกับผม

ตามจริงแล้วผมอยากให้มันลองเอาแต่ใจกับผมดูบ้าง อยากรู้ว่าอาการมันจะเป็นยังไง มีง่องแง่งไปตามเรื่องตามราว บ่นเก่งเหมือนมนุษย์เมีย แต่ไม่เคยเห็นมันทำตัวน่ารำคาญเหมือนพวกจู้จี้จุกจิกแฟนแบบใครเขา

เวลาปกติน้ำชาเป็นเด็กที่พูดรู้เรื่อง คำไหนคำนั้นไม่ได้จะเอาอะไรแล้วถ้าไม่ได้จะแสดงอาการดิ้นรนจะเอาให้ได้ ถ้ามีเหตุผลพอมันรับได้ทุกเรื่องเลย พูดคำเดียวไม่ต้องพูดซ้ำ

นึกไปนึกมาแล้ว ผมคิดแต่เรื่องมันเต็มไปหมด พอนึกถึงตรงนี้ทำให้นึกถึงอีกเรื่องคือเซ็กส์ น้ำชามันดีเสมอ ดีมากแบบที่ผมไม่เคยทำกับใครมาก่อน กับคนอื่นก็พอให้ได้ปลดปล่อย แต่กับน้ำชามันรู้สึกเต็มอิ่มกว่ามากมานานแล้ว ยิ่งเราคบกันผมยิ่งรู้สึกเต็มอิ่มเข้าไปอีก มันดี ดีเกินบรรยาย เวลาเห็นน้ำชามันเสร็จผมรู้สึกได้เลยว่ามันรู้สึกดีกว่าเมื่อ่ก่อน สีหน้าท่าทางออกหมดเลย แล้วการตอดรัดคือถี่กว่าเดิมมาก คงเป็นเพราะผมเล้าโลมมันมากกว่าเดิมด้วย แล้วเมื่อคืนที่ทำกัน น้ำชามันน้ำตาซึมๆบอกผมว่ามันดีใจ รู้สึกตื้นๆในอกมากอะไรแบบนั้นที่ผมทำให้..หมายถึงที่ก้มไปเลียอะไรของมัน

" เมื่อคืน โทษทีที่กูยั้งอารมณ์ไม่อยู่จนมึงต้องเจ็บ " มันบอกไม่เป็นไร ถ้ามันเจ็บแค่นี้แต่ทำให้ผมมีความสุขได้มันก็ยอม อะไรจะยอมผมหมดขนาดนี้ครับ

" ไม่ต้องยอมกูทุกเรื่อง ไม่อยากทำมึงบอกเลยเข้าใจไหมวะ เป็นแฟนกันแล้วกูอยากให้มีอะไรก็คุยกัน ไม่อยากให้มาเอาใจอีกฝ่ายแค่ฝ่ายเดียว แค่อยู่กับมึงเห็นมึงมีความสุขกูก็มีความสุขแล้ว " ผมก็พูดไปพร้อมขยับตัวมันให้ขึ้นมานั่งบนตัก น้ำชามันลืมตามองผมแบบเต็มตาเลย แบบก็ยอมรับว่าทุกอย่างมันดูเร็วไปหมด ช่วงเวลาไม่นานแต่ความสัมพันธ์เรามันดูก้าวกระโดด แต่ไม่มีใครรู้นี่ครับว่าน้ำชามันต้องทนมานานแค่ไหนแล้ว ผมอยากให้มันมีความสุขอยู่กับตัวผมไม่ใช่ความทุกข์ทรมานกับความสุขจอมปลอม

" ชาร์ดีใจแล้วก็มีความสุขมากเลยครับตอนนี้ ชาร์เชื่อใจป๋านะ เชื่อว่าป๋าจะไม่ทิ้งชาร์ไปไหน ป๋าจะอยู่กับชาร์ไปเรื่อย เป็นความสุขของชาร์ใช่ไหมครับ " ผมก้มมองแล้วก็สบตากับน้ำชาเงียบๆยิ้มให้คนในอ้อมกอดไปเล็กน้อย น้ำชามันก็ยิ้มตอบกับมาเหมือนเราทั้งคู่ต่างก็เข้าใจคำตอบนั้นดี

" จะทำให้มึงมีความสุขจนล้นเลย " ผมบอกแล้วจูบปากมันแค่กดจูบย้ำๆนะครับ มันก็บอกแค่นี้ก็ล้นจนมันจะทะลักออกมาท่วมตัวแล้ว

" ป๋าอย่าเอาความสุขของเค้าไปทิ้งนะ เค้าเองก็จะรักษาความสุขของเค้าไว้ให้ดีเลย " มันยิ้มแล้วจูบย้ำที่ปากผมคืนมา แขนเล็กๆสองข้างที่โอบรอบคอผมไว้ก็ไม่ยอมปล่อย

" กูจะรักษาความสุขของเรา "

ผมให้สัญญากับน้ำชาไม่ได้ แต่ผมจะทำให้มันเห็น เพราะผมไม่อยากทำให้น้ำชาผิดหวังอีกแล้ว ไม่อยากทำร้ายคนที่รักผมขนาดนี้ แล้วตอนนี้ผมเองก็ยอมรับเลยว่ารักคนคนนี้หมดหัวใจไปแล้ว ให้เอาอะไรมาแลกผมก็ไม่ยอมให้ใครมาพรากคนรักของผมไปแน่นอน

 

**มาแล้ววววว ขอโทษหายบ่อยๆ ช่วงนี้ปั้มเงินอยู่เจ้าค่ะ ไปตามที่เพจไรท์บ้างนะ เพจเงียบมาก ไรท์เองก็ไม่ได้อัพเดทอะไรหรอกเจ้าค่ะ แต่เอาเป็นว่าพอใกล้ๆจะจบไรท์ขออัพแบบวันเว้นวัน 2-3 วันมาอัพสักตอนนะ #ซุ่มทำอีบุ๊คอยู่จ้า 

**เนื้อเรื่องตั้งแต่แรกจนตอนนี้ อาจจะน่าเบื่อไปบ้างเพราะไม่ได้เขียนพล็อตเอาไว้ว่าจะจบเมื่อไหร่ เดินเรื่องพอประมาณมากน้อยแค่ไหน

**ไรท์ทำการแก้ไขคำผิดในการจัดหน้ากระดาษ และมากปรับสำนวนการแต่งเล็กน้อยในบางประโยค แต่จะยังไม่ไล่แก้ในเว็บนะคะ ขอทำเล่มเสร็จเรียบร้อยแล้วจะมาตามแก้ ตามอัพแต่ละตอนอีกรอบ

**จัดหน้ายากมาก ไม่อยากจ้างเลย เหนื่อยหัวใจ ใครอยากช่วยแนะนำทักไรท์ที นี่ศึกษาจนนอนเช้าก็มีคร้าบผม

**นอกจากแต่งนิยายแล้วไรท์ขายนิยายวายด้วยนะคะ ทั้งมือหนึ่งและมือสอง ตามได้ที่เฟรสบุ๊คเจ้าค่ะ (โหมดหาเงิน)

**นิยายจบไรท์มีแจกของขวัญเล็กๆน้อยๆ เดี๋ยวจะให้มาเล่นเกมกันค่ะ

#เล่นเกมรับของขวัญในเพจเท่านั้น ของขวัญชิ้นนี้ไม่เกี่ยวกับนิยายของไรท์ ไรท์แค่เห็นว่ามันน่ารักเลยสอยมาจากของคนอื่นเจ้าค่ะ

#ใครตามเพจ ตามทวิตแล้ว รายงานตัวด้วยน้า ไรท์จะจำไว้ว่าใครตามไรท์แต่แรกๆบ้าง 

#รีดที่มาทีหลังไม่ต้องน้อยใจ มีของขวัญมากกว่า 2 รางวัลเด้อ

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น