zill_rin
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

04 ต้องเอาอกเอาใจเสี่ย nc

ชื่อตอน : 04 ต้องเอาอกเอาใจเสี่ย nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 141

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2563 21:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04 ต้องเอาอกเอาใจเสี่ย nc
แบบอักษร

รินเดินขึ้นมาบนตึกเเละเข้าไปในห้องเรียนก็ เจอกับสายตามากมายที่มองมาการเเต่งตัวเเบบนี้ทำให้คนอื่นมองโดยเฉพาะเพื่อนร่วมคลาสที่เป็นผู้ชาย

"ริน!" เสียงเรียกเบาๆจากเกือบจะด้านหน้าทำ ให้เธอหันไปมอง เจอกับหวานที่โบกมือให้กับ เธออยู่

"หวาน" รินนั่งลงข้างๆหวานพลางใช้ผ้าพันคอ มาคลุมขาอ่อนเอาไว้ หยิบสมุดเลกเชอร์ออก มารอไว้ก่อน

"เมื่อเช้าเธอหายไปไหนมา ครูเขาให้จับกลุ่ม ทำงานกลุ่มละสองคน"เธอตื่นตะหนกทันทีที่ หวานพูดจบ เพทายกับเธอสองคนไม่ได้มา เรียนด้วย

"ไม่เป็นไร พวกเธอสองคนต้องเเยกกันทำ เพทายอยู่กับอีกคนหนึ่ง ส่วนเธอก็อยู่คู่กับฉัน นะ" ในที่สุดก็ยิ้มออกมาได้

เธอกับเพทายทำฟงานกลุ่มด้วยกันบ่อยเเต่มาวันนี้พวกเธอทั้งสองคนไม่ได้มาฟังครูก็เลยไม่รู้อะไรสักนิด

"ขอบคุณเธอนะที่ให้อยู่ด้วย"

"ไม่เป็นไรหรอก" หวานยิ้มให้กับรินไม่นาน อาจารย์ก็เข้ามาสอน

ในวันนี้ทั้งวันเพทายไม่มาเรียนจนเธออดเป็นห่วงไม่ได้หลังจากที่เรียนเสร็จหวานกับเธอก็เเยกย้ายกลับหอเธอกับหวานตั้งใจนัดเเนะทำงานกันในช่วงวันหยุดก็คือพรุ่งนี้เร่งทำจะได้รีบทำเสร็จ

'เพทาย เธออยู่ไหน' รินเเชทถามในเเมสเสจ เเต่ว่าไร้วี่เเววของอีกคนจะตอบกลับมา รินได้ เเต่เก็บโทรศัพท์เดินออกไปจากตึก

เอี๊ยดดด~

รถหรูในช่วงบ่ายก็มาจอดตรงหน้าเธอคน ติดตามที่ชื่อทิวลงมาเปิดประตูให้กับรินยิ่งช่วง เวลาที่จะกลับบ้านนักศึกษาเยอะเป็นพิเศษยิ่งทำให้เป็นจุดเด่นเข้าไปอีก

 เธอรีบเข้าไปในรถอย่างเร่งรีบเเต่พอเข้ามาในรถก็ไร้วี่เเววของคุณภพซะงั้น

"นายใหญ่รออยู่" เหมือนกับว่าทิวจะรู้ว่าเธอ กำลคิดอะไรอยู่รถเคลื่อนออกไปจากมหาลัย มุ่งหน้าไปที่ที่หนึ่งรถมาจอดที่โรงเเรมเเห่งหนึ่ง ชื่อโรงเเรมนั้นที่คล้ายกับในกระดาษที่คุณภพจดให้ ไม่ว่าจะ วันไหนเธอก็ไม่รอดจริงๆ

"เสื้อผ้าของคุณรินอยู่ข้างหลังรถเปลี่ยนชุด ก่อนเเล้วค่อยไปนะครับ" คนของคุณภพทำ ห้องปลี่ยนชุดอย่างรวดเร็วเป็นห้องเปลี่ยน ชุดผ้าสีขาวกั้นทั้งหมดมีอะลูมิเนียมน้ำหนัก เบาเป็นโครงสร้างพับเก็บได้อีก

รินหยิบชุดออกมาจากหลังรถเข้าไปในนั้นรีบถอดชุดออกเเล้วเปลี่ยนชุดเป็นชุดกระโปรง ลูกไม้สีครีมยาวเหนือเข่าเล็กน้อยพอออกมาก็เจอกับรองเท้าหุ้มส้นเตี้ยๆวางไว้อยู่ตรงเบาะหลัง เธอใส่รองเท้าคู่นั้นเเถมใส่ได้พอดีอีก

"คุณรินครับ นี่ครับ"ต่างหูคู่เล็กก็ถูกเปิดให้ดู เเต่เธอเลือกที่จะไม่ใสปฏิเสธในทันทีทิวได้เเต่จำยอม

เธอรู้ชื่ออีกคนเเล้วมนตอนนี้ชื่อว่าสนชื่อ เข้ากันจริงๆทิวสนสงสัยว่าเขาสองคนนั้นจะเป็นเพื่อนรู้ใจกันทั้งสองพาเธอเดินเข้าไปในโรงเเรม ขึ้นลิฟต์ไปหลายชั้น

จนในที่สุดมาหยุดตรงห้องหนึ่ง 

ทิวเปิดประตูให้เธอเข้าไปก็เจอเพียงห้องกว้างๆกับเตียงคิงไซต์สีขาวตัวใหญ่วางอยู่กลางห้องกับโต๊ะวงกลมที่ผ้าคลุมเอาไว้สวยงาม

ตึกๆๆ

เสียงรองเท้าเดินเป็นจัวหวะทำเอารินหันไป มองก็เจอกับภพที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวยืนยิ้มให้กับเธอ

"คุณภพ!"เธอเรียกเสียงดัง

"พูดดังเกินไปเเล้วนะ" เขาทำเสียงพูดปกติ เดินมาหยุดตรงหน้าของเธอเเล้วลูบไปที่ติ่งหูจนทำเอาเธอวาบไปทั้งตัว

"คนของฉันบอกว่าเธอไม่ยอมใส่ต่างหู" เขาเเปลกใจกับเธอไม่น้อยปกติคนอื่นเห็นต่างหูเเบบนั้นคงไม่ปฏิเสธเเต่เธอคนนี้กลับไม่เอา

"หนูว่ามันไม่เหมาะกับหนูเท่าไหร่"เธอยิ้มนิดๆ ภพยังคงลูบติ่งหูอย่างเบามือเเต่สุดท้ายก็วาง มือลงก่อนจะเดินไปนั่งบนเตียง

"เธอหิวข้าวหรือเปล่า"

"หนูไม่หิวค่ะพึ่งจะกินขนมเมื่อช่วงเย็นนี้เอง"รินไปนั่งตรงเก้าอี้เเทนเเต่ว่าภพกลับตบเตียง ให้เธอไปนั่งข้างๆเสียได้

"มานั่งนี่สิ" ไม่เห็นเดินไปนั่งสักทีเเค่มือคงไม่ พอภพจึงใช้เสียงด้วยเลยรินจึงจำใจต้องเดินไปนั่งข้างๆ

"อุ่ย!"รินตกใจทันทีที่ภพกลับยกเธอขึ้นไปนั่ง บนตักเสียซะได้อีกคนกลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้กอดเอวเธอไว้เเน่นอีก

"เป็นอะไร ทำตัวเป็นสาวน้อยยังไม่เสียความ บริสุทธิ์ไปได้" อีกคนกลับหยอกเธอเล่นซะงั้น

รินนั่งเงียบปล่อยให้อีกคนเอาคางมาวางบนไหล่เเทนผ่านไปสักพักมือไม้เริ่มจะไม่เป็นสุข ลูบหน้าท้องเธอเล่นจนรินจั๊กจี้ไม่น้อยอดที่จะหัวเราะคิคักออกมาไม่ได้

"คุณภพ!คิคิมันจั๊กจี้"ยิ่งรินหัวเราะเท่าไหร่อีกคนก็ยิ่งจี้เอวมากขึ้น

จนรินดิ้นเร่าๆหลีกหนีจากกันจี้จนเธอไปนอนลงบนเตียงโดยที่มีภพอยู่ข้างบนจี้เอวเธออยู่เเบบนั้น

"ฮ่าๆๆ" ยิ่งหัวเราะก็ยิ่งหมดสภาพพยายามที่ จะปัดมือเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผลผมชี้ฟูฟ่องเสียเเล้วส่วนภพก็ยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่

"คุณภพ!" คราวนี้เธอพูดเสียงดังจนอีกฝ่าย หยุด มองรินที่หายใจอย่างเหนื่อยหอบเเล้วก็ ล้มตัวนอนทับจนเธอเเทบจะเเบน

"คุณภพคะ หนูอึดอัด หนูจะตายอยู่เเล้ว" พยายามที่จะดันคนตัวใหญ่ออกเท่าไหร่ก็ไม่ เป็นผลส่วนคนนอนทับก็ยิ้มกระหย่อมใจซุก หน้าเข้าลำคอสูบดมกลิ่นหอมอ่อนๆของคน ใต้ร่าง

"คุณภพ!" เธอใกล้จะตายเเล้วตัวหนักขนาด นั้นยังจะมาทับตัวเธออีก

"..." ภพไม่พูดเเต่กลับยิ้มกริ่มให้เเทน

"หนูหนักจริงๆนะคะ"รินดันอีกฝ่ายจนเหนื่อยหอบในที่สุดก็ปล่อยให้เธอเป็นอิสระควาสบายก็ได้มาเยือนอีกครั้งภพเห็นสภาพของเธอเเล้ว ก็ดึงกระโปรงให้มันเหมือนเดิมเพราะกระโปรงเลื่อนขึ้นเกือบจะเห็นกางเกงตัวจิ๋วข้างในเเล้ว

"ลุกขึ้นนั่งดีๆ"เธอก็รีบเด้งจากเตียงจนภพอดหัวเราะกับท่าทางเเบบนี้ไม่ได้พอรินเห็นก็ค้อนไปทีหนึ่งที่ กล้ามาหัวเราะเยาะคนอย่างเธอ

"ไปนั่งข้างโน้น"พวกเขาสองคนนั่งตรงข้ามกันตรงโต๊ะกลมตัวหนึ่งทีเเรกเขาจะดินเนอร์กันเเต่พอเห็นว่ายัยเด็กนี่ไม่อะไรก็อันยกเลิกไปซะงั้น

"คุณภพมีอะไรหรือคะ"

"เปล่าหรอกถึงไม่มีฉันให้เธอมาหาไม่ได้หรือไง"คำพูดจากคนตรงข้ามทำเอาเธอรู้สึกตัวถึงฐานะเเท้จริงว่าในตอนนี้เธอเป็นเด็กของอีกฝ่าย

"...."เธอเลือกที่จะเงียบเเทน

"เดินเข้ามาในโคจรนี้เเล้ว เธอก็ต้องยอมรับ มันให้ได้ อยากได้เงินไปช็อปปิ้งไม่ใช่หรอ อยากมีรถมั๊ย อยากมีคอนโดหรูหรือเปล่า ถ้า อยากได้ก็ลองทำให้ฉันใจอ่อนดูสิ" เขาพูดซะ ยาวเหยียดเเต่ตัวเธอก็ได้เเต่นั่งมองอีกฝ่ายนิ่งๆ ที่ภพพูดมารินได้ในสิ่งที่อยากได้เเล้วใน ตอนนี้ เธอไม่มีสิ่งที่อยากได้อีกเเล้ว

"ทำไมไม่ลองดูล่ะ" ภพยังคงยั่วยวนเธอด้วย สิ่งของนอกกาย เเต่เอาเถอะเพื่อเป็นการตอบ เเทนเธอจะลองดูซักครั้ง

คิดได้เเบบนั้นเธอก็เดินไปหาอีกฝ่ายที่นั่งจ้องเธออย่างไม่ลดละรินต้องเป็นฝ่ายรุกเธอเดินไปนั่งค่อมคนตรงหน้าเเล้วกอดคออีกฝ่ายไว้เพราะกลัวตก

"มาเเบบนี้อยากได้อะไรล่ะ" ภพเองไม่น้อย หน้ากอดเอวเอาไว้กระชับให้อีกฝ่ายให้เเนบเเน่น ยิ่งกว่าเดิมรินหน้าเเดงขึ้นมาการกระทำที่ดูจาดตาเเบบนี้เคยทำซะที่ไหนกัน

ในเมื่อร่างสูงใหญ่เห็นว่าคนตรงหน้าไม่ทำอะไรต่อเเล้วก็เป็นฝ่ายรุกเสียเองเขาเชยคางร่างบางขึ้นมาก็เห็นสีหน้าที่เนียมอายจนเขาอยากจะบทขยี้ยัยเด็กคนนี้คิดเเบบนั้นเเล้วอารมณ์ของเขาก็ถูกปลูกขึ้นมา 

ร่างเล็กสะดุ้งทันทีที่เเก่นกายใหญ่ดุนออกมา จากเบ้ากางเกง

มาถึงขนาดนี้เธอคงถอยนี้ไม่ได้เสียเเล้วไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรปกติเป็นเเบบนี้เเล้วก็ถอดเสื้อผ้าทำกิจกรรมกันเลยเเต่พอมองคนตรงหน้ามาคิด เเล้วทำไม่ลง

เขาอยากจะค่อยๆเป็นค่อยๆไปไม่เร่งรีบไฟอารมณ์ค่อยๆก่อตัวขึ้นมาเขาค่อยๆลูบไล้จาก เส้นผมลงไปหยุดที่ริมฝีปากที่ทาลิปสีส้มตรงข้างในปากทับด้วยลิปสีกลอสเท่านั้นไม่ได้เเดง เเป๊ดเหมือนคนอื่น 

ใบหน้าของภพค่อยๆก้มลงไปในขณะที่รินเองก็เงยหน้าขึ้นพร้อมรับสัมผัสอันอบอุ่นจากอีกฝ่ายปากทั้งสองประกบกันพร้อมกับลิ้นร้อนดุนเข้าไปในโพรงปากของรินกวดเเกว่งเล่นลิ้นเล็ก อย่างนุ่มนวลทว่ากับร้อนเเรงจนเกิดเสียงขึ้นมาเล็กน้อย 

รินพยายามที่จะทำเหมือนอีกฝ่ายสอดลิ้นเข้าไปในปากอีกฝ่ายเเต่กลับเงอะงะเหมือนไม่รู้ วิธีการจูบทว่ากลับปลูกอารมณ์ดิบจากร่างกายหนาเป็นอย่างดี

"อื้อ..."เธอร้องประท้วงเมื่ออีกฝ่ายจูบนานจน จะหายใจไม่ออก

ภพปล่อยเธออย่างเสียดายเเต่ว่าอีกคนกลับกอบโกยอากาศเข้าปากอย่างรีบร้อนเขาอุ้มเธอมาวางตรงปลายเตียงก่อนจะผลักเธอนอนลงไปเเล้วขึ้นค่อมเเทน

ภพลูบผมตรงหน้าผากของคนใต้ร่างออก เหงื่อชื้นๆออกมาจากไรผมทำเอาภพอยากจะหัวเราะ

เขาจูบเธออีกครั้งจูบที่เร่าร้อนเเละร้อนเเรงทำเอารินเเบลอไปหมดตาปรือหยาดเยิ้มจนภพ ขบสันกรามเเน่นยั่วกันเกินไปเเล้ว

ไม่รอช้า เขาก็ถอดเสื้อของเธอจนเหลือเพียง บราไซต์เล็กกับเกงเกงชั้นในตัวจิ๋วภพเห็นก็ เข้า ไปซุกไซร้ลำคอจนอีกฝ่ายครางไม่เป็นศัพท์ด้วยความเสียวสะท้าน 

"เเค่นี้ก็ครางเเล้วหรอ" ภพหยุดไซร้เเล้วมอง หน้ารินที่อ้าปากหายใจเหนื่อยหอบพลางยิ้ม กริ่ม ทุกส่วนบนร่างกายของเธอเล็กไปหมดเเต่มันก็กระตุ้นอารมณ์ของเขามาก

รินหอบหายใจหนักตาหยาดเยิ้มมองดูคุณภพที่กำลังถอดเสื้อออกจนเผยให้เห็นกล้ามท้อง ลอนๆทุกส่วนร่างกายของคนตรงหน้าเธอใหญ่ไปหมด 

"อะ" เธอร้องเสียงหลงกอดคออีกฝ่ายไว้เเน่น เกี่ยวขาเข้ากับเอวสอบจนรู้สึกถึงเเก่นกายที่ เเทบจะทะลุออกมาภพเลิกบราขึ้นละเมียดละไมชิมตุ่มไตที่ออกสีหวานขย้ำอีกข้างอย่างมันส์มือจนรินดิ้นเร่ จิกเท้าตัวเองไว้เเน่น

"เธอน่ารักมาก" เขาพูดเสียงกระเส่าลากลิ้น ลงไปเรื่อยๆขบเม้นหน้าท้องจนเป็นรอยช้ำสีม่วง ค่อยๆถอดชั้นในออกจนรินเกือบเปลือยเปล่าใบหน้าของเธอขึ้นสีในทันที

ภพมองดูช่องทางสีหวานที่มีน้ำเมือกสีขาวปริ่มออกมาเขาทนไม่ไหวเสียเเล้วถอดกางเกงออกจนเปลือยเปล่าทั้งคู่

รินมองร่างเปลือยเปล่าของอีกฝ่ายเห็นเเก่นกายใหญ่ที่ตั้งชันเด่นก็สะดุ้งลุกขึ้นนั่งในทันที

"เป็นอะไร"

"เอ่อ...."รินไม่กล้าพูด

"ตกใจหรือไงที่ใหญ่กว่าที่ผ่านมา"พอตัวเองพูดเเบบนี้เเล้วก็อารมณ์ไม่ดีมาเสียดื้อๆที่พอมานึกว่าหญิงสาว

ตรงหน้าไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องเขาผลักเธอนอนลงบนเตียงอีกครั้งหนึ่งไม่รอช้าฉีกถุงยางใส่ให้กับตัวเองอย่างรีบร้องก่อนๆจะเอาขารินพาดไหล่

"อึก!"รินร้องออกมาด้วยความเจ็บ กำมือเอา ไว้เเน่นเเก่นกายดันเข้าไปได้เเค่นิดเดียวภพก็ ต้องชะงักยัยเด็กนี่ไม่เคยเขาก็เจ็บเหมือนกันที่อีกฝ่ายรัดเขาไว้ซะเเน่นจนขยับไม่ได้

"ทนหน่อยนะ" รินพยักหน้าเเต่ว่ายังคงเกรง ช่องทางรัก เขาจูบเธอเพื่อที่จะให้รินผ่อน คลายลง

เธอกอดคออีกฝ่ายเสียเเน่นลิ้นตวาดเกี่ยวพันกันจนเธอลืมความเจ็บไป ภพดันเเก่นเข้าไปจนมิดด้ามการมีเหมือกสีใส่มันช่วยเป็นสารหล่อลื่นอย่างดี

"ฉันขยับนะ" เขาบอกรินที่หน้าเเดงก่ำ เธอได้ เเค่พยักหน้า

ภพไม่รอช้าดันเเก่นกายเข้าออกจนร่างกายเธอสั่นคลอนเสียงเตียงเอี๊ยดอั๊ดด้วยเเรงเเห่งกามอารมณ์ เธอรูสึกเสียววาบไปทั้งตัวอย่างไม่เคยเป็นมา ก่อนทรมานเเละสุขไปพร้อมๆกัน

"เธอน่ารักมาก" เขายังคงกระเเทกเข้าไปใน ช่องทางรักระรัวเเละถี่เเต่ก็ไม่ไวที่จะเอ่ยปาก ชม รินน่ารักจริงตามที่เขาพูด

"อ๊ะ! หนูเสียวจัง" คล้ายกับรินเป็นเพียงเด็ก ซื่อเมื่อรู้สึกอะไรก็พูดไปเเบบนั้นเเต่คนที่มี ประสบการณ์เยอะกว่าเหมือนกับว่ายัยเด็กนี่ ยั่วเขาซะเเล้วเขาหันหลังให้เธอทำท่าเหมือนคลานจนรินเอาหน้าซุกกับหมอนด้วยความอาย ท่าเเบบนี้ทำให้สอดเข้าไปลึกขึ้นอีก

ทำเอารินร้องออกมาเสียงดังเขาเองไม่น้อยหน้าลูบไล้เรือนร่างเล็กทุกส่วนขย้ำหน้าอกที่ตูมข้างหนึ่งอย่างมันส์มือจนในที่สุดเขาก็กระเเทก เข้าไปถี่ๆจนน้ำสีขาวขุ่นเต็มถุงยาง

บทรักยังคงไม่จบง่ายๆภพใส่ถุงใหม่เเล้วดำเนินกิจกรรมอันเร่าร้อนไปเรื่อยอย่างไม่รู้จักที่จะเหน็ดเหนื่อยทำเอาอีกคนเเทบจะเป็นลมล้ม เสียให้ได้

ในที่สุดกิจกรรมบนเตียงก็เสร็จสิ้นลงไปพร้อมกับรินที่หลับลงไปเเล้วภพถอดเเก่นกาย ออกมองดูหญิงสาวที่หมดสภาพเขาใส่เพียงชั้นในสีดำเเล้วมานั่งปลายเตียงจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ 

เขาเห็นเตียงที่มีคราบเลือดที่ปะปนกับน้ำเมือกทำให้ภพรู้ได้ทันทีว่าเขาได้พรากความใสซื่อบริสุทธิ์ของอีกฝ่ายเเล้ว 

ภพดีใจอย่างน้อยหญิงสาวตรงหน้ามีเขาเป็น คนเเรกเเต่ในทางกลับกันเขาก็รู้สึกผิดที่เหมือนทำลายศักดิ์ศรีของหญิงสาวเอง

ต่อจากนี้หากวันหนึ่งรินไม่ใช่เด็กของเขา เเล้วเธอจะยังไปหาเสียใหม่หรือเปล่าคิดเเบบนั้นเเล้วใจของภพรู้สึกหน่วงๆเเปลกอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนบุหรี่หมดไปหนึ่งมวน

เขาก็ลุกขึ้นยืนไปห่มผ้าห่มให้กับรินที่นอนคุดคู้ด้วยความหนาวภพไปนอนข้างๆด้วยเช่นกันมองดูร่างกายเล็กที่ไหล่เต็มไปด้วยสีรักอีกไม่นานคงเป็นสีคล้ำ

 ดีที่เขาเองยับยั้งได้นิดหน่อยที่ไม่ทำรอยเอา ไว้ที่ลำคอเขานอนไม่หลับมีหลายสิ่งที่เขาต้องคิดมากเกินไปภพพิงเตียงนั่งคิดทบทวนว่าที่ผ่านมา

เขาคิดผิดตลอดเลยหรือไงที่เขาคิดว่าเด็กนี่เป็นเด็กขายคิดว่าเด็กนี่หาเสี่ยคนใหม่ 

ไม่ใช่ว่าเขาทำเด็กนี่เสียคนหรือไงบัตรสีดำ ที่รูดในวงเงินไม่จำกัดนั่นยั่วความอยากของเด็กนี่ชัดๆเหมือนกับว่าทำให้เด็กนี่อยากได้อะไรก็ใช้ร่างกายเเลกเอายิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกผิดเเต่ตอนนี้ทำไงได้เขาได้

เธอเเล้วก็คงต้องยอมเป็นเสี่ยต่อไปภพลุกจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำเเต่งตัวให้เรียบร้อยเปลี่ยนชุดใหม่จนเสร็จวางเงินเอาไว้ให้กับริน 

เขาคิดว่าอย่างน้อยก็ต้องปลอบใจเสียหน่อยเเล้วเดินออกจากห้องไป

.......

ช่วงสายๆของอีกวัน

รินตื่นขึ้นมาก็รู้สึกเจ็บที่ช่องทางพอนึกว่าเกิดอะไรขึ้นภาพกิจกรรมบนเตียงก็ผุดขึ้นมาในหัวสมอง

 เธอมองรอบๆไม่เห็นคุณภพเเล้วพอมองลงไปก็เห็นร่างกายเปลือยเปล่าที่ไม่ใส่อะไรกับคราบเลือดเกรอะติดเตียงนิดๆ เธอทำใจมา ส่วนหนึ่งเเล้วก็ได้เเต่มองด้วยสายตานิ่งๆ

เเต่ว่า.....

เเหมะ!น้ำใส่ๆหยดลงบนเตียงเป็นจุดตามด้วยอีกหลายๆจุด

"ฮึก...ฮือ.." เธอกำลังร้องให้เสียใจในสิ่งที่ตัว เองทำ

คราบเลือดที่ติดอยู่บนผ้าปูยับยู่ยี่บอกได้ว่าเธอได้เสียมันไปเเล้วร้องให้จนน้ำตาไม่มีจะไหลเธอก็คิดดูว่าอย่างน้อย

เธอก็มีเงินจ่ายค่าเทอม ค่าหอ มีค่ากินไม่ ต้องขอพ่อเเม่ให้ลำบาก เธอจะมาร้องให้เเบบนี้ไม่ได้......

รินให้กำลังใจกับตัวเองค่อยๆลุกขึ้นด้วย ความลำบากช่องทางรักเจ็บเเปลบถึงไม่ค่อยเจ็บ เเต่มันก็เเสบอยู่ในตอนที่เดิน

เธอเข้าห้องน้ำอาบน้ำให้เรียบร้อยไม่คิดมอง กระจกด้วยซ้ำ

หลังจากออกมาด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียวก็ไปค้นในตู้เจอเสื้อผ้าชุดหนึ่งคงเตรียมไว้ให้กับเธอ

รินเเต่งตัวด้วยเสื้อยึดสีขาวคอกลมกับกระโปรงสีดำยาวจนไปถึงข้อเท้ากับรองเท้าหุ้มส้นสีดำมีโบว์เล็กๆประดับอยู่เเม้เเต่ชุดชั้นในก็ใส่ได้พอดี

เธอหากระเป๋าของตัวเองเเต่ก็ไม่พบเจอเเต่ กระเป๋าใบใหม่ที่เป็นกระเป๋าหนังสีดำพอเดิน เข้าไปดูก็เจอกับข้อความใบเล็ก

'เธอน่ารักมาก นี่คือกระเป๋าฉันซื้อให้เธอ'

เป็นคุณภพที่ซื้อกระเป๋าใบนี้ให้ทั้งที่เธอไม่ต้องการเลยเเต่ก็เอาเถอะถ้าอยากให้เธอก็ไม่ขัด

ข้างๆกระเป๋ามีเงินวางอยู่รินหยิบมันขึ้นมา ใส่ในกระเป๋าใบใหม่ของเธอเเล้วเดินออกจาก ห้องไป

.........

เธอน่ารักมาก 

เข้าใจค่ะคุณภพว่าคุณอีกไม่นานจะหลงเด็ก คนนี้...

ช่วงนี้อยู่ในช่วงอบอุ่นนะคะมันออกจะเรียบ มากเเต่พออ่านดีๆมันก็ละมุนนะคะฝากคอมเม้นต์กันหน่อยนะคะ

zill_rinเเต่งนิยายอยู่หลายเรื่องเเต่ไม่ค่อยมีคนอ่าน(ไม่มีคนอ่านเยอะเลย)ทำเอาเสียกำลังใจ ไปหลายครั้งเเต่ว่าเอาเถอะอย่างน้อยๆก็มีคนอ่าน.....😔ก็เลยเเต่งเเต่ละ เรื่องจนจบ

ปล.เรื่องนี้ไรท์อยากให้รีดเดอร์มาอ่านมาเม้น ให้หน่อยว่าเป็นเเบบไหน ช่วงไหนฟินสุดช่วง ไหนเศร้าสุดต่อไปอยากได้เเนวไหนก็บอกได้นะ.....

หากใครอ่านได้หลายเเนวก็มีเรื่อง

love rules กฏรักคนเจ้าชู้

เป็นเเนวyaoiชายรักชายค่ะจบละน้าาเรื่องนี้ ในเด็กดีค่ะ....

ความคิดเห็น