zill_rin
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

01 เด็กเสี่ยภพ

ชื่อตอน : 01 เด็กเสี่ยภพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 213

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2563 21:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
01 เด็กเสี่ยภพ
แบบอักษร

"เธอคิดว่าฉันจะฆ่าข่มขืนเธอหรือไง เฮ้อ~"

ภพถอนหายใจก่อนจะหันหลังหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาโทรหาใครสักคน

"มารับฉันที่....."รินได้ยินว่าภพจะให้ใครคน หนึ่งมารับก็หลังหลังเตรียมตัวที่จะเดิน มันไม่ ใช่เรื่องของเธอไม่จำเป็นที่จะต้องสนใจ

ภพหันหลังกลับมาก็เจอกับรินที่เดินไปไกลพอสมควร "จะไปไหน" เขาเรียกเอาไว้เเล้ว เดินไปใกล้ก่อนจะหมุนให้อีกฝ่ายหันหน้ามา ทางของตน

"รอ" น้ำเสียงนิ่งๆที่ได้ยินในระยะใกล้กับมือที่ สัมผัสอยู่บนไหล่ทำเอารินรู้สึกประหม่าขึ้นมา

ภพรู้สึกได้ว่าคนตรงหน้ารู้สึกยังไงจึงชักมือ กลับเเล้วยืนพิงตรงราวสะพาน

เธอหันไปมองก็เจอกับภพที่ยืนมองท้องฟ้า คล้ายเหมือนรูปสลักที่เเกะสลักไว้อย่างสวย งาม ใบหน้าที่คมสันจมูกโด่งได้รูปกับสันกรามที่คมเห็นชัดทำเอารินหน้าเเดงขึ้นมาซะงั้น

ไม่นานรถสีดำสนิทก็มาจอดใกล้ๆพร้อมกับชายคนหนึ่งเดินออกมาเปิดประตูให้ "เชิญครับ นายใหญ่" คำพูดของชายคนนั้น บอกได้ว่าลุงคนนี้มีอำนาจขนาดไหน ต้องน่า ยำเกรงขนาดไหนถึงจะมีคนอื่นมาอยู่ใต้ อำนาจของเขาได้

รินยืนนิ่งถ้าหากจะไปฆ่าจริงๆมดตัวจ้อยอย่างเธอคงไม่มีทางหนีรอด

"เธอคนคิดว่าฉันจะเอาเธอไปฆ่าข่มขืนสินะ" ภพยิ้มก่อนจะจับมือของหญิงสาวขึ้นรถ ตอนจับมือเขารู้ได้ว่ามือเล็กนี้ไม่ได้เนียนนุ่มเเต่ว่ากลับสัมผัสถึงความหยาบกร้านคล้ายกับว่าทำงานอย่างหนัก

รินทำสีหน้าตื่นตะหนกจนภพอดหัวเราะไม่ได้

"ฉันไม่เอาเธอไปฆ่าหมกป่าหรอก เดี๋ยวจะไป ส่งเธออยู่ที่ไหน"

สีหน้าขี้เล่นของอีกฝ่ายทำเอารินใจชื้นขึ้นมานิดหน่อยจึงได้เเต่ตอบไปว่า"เอ่อ...อยู่ที่xxx"

ที่อยู่ของเธอทำเอาอีกฝ่ายเเปลกใจไม่น้อย หรือว่ายัยเด็กนี่จะรวยจริงๆเเต่เห็นท่าทางก็ไม่น่าจะใช่ คอนโดนั่นหลายสิบล้านเชียวนะ

รินถอนหายใจเบาๆที่เธอบอกไปเป็นที่อยู่ของเพทายตอนนี้เธอไม่รู้ว่าเพทายยังอยู่ในห้องหรือเปล่า

เเต่ตลอดทางกลับไร้เสียงพูดคุย รินนั่งตาโต อยู่ตลอดทางจนรถมาจอดที่ลานจอดรถของ คอนโดเเล้วก็มีคนมาเปิดประตูให้

เธอลงจากรถเป็นคนเเรกก้มหน้าขอบคุณตาม ด้วยภพที่ลงมา

"เธออยู่ที่นี่จริงหรอ"เขาถามด้วยสีหน้าไม่น่าเชื่อใครเชื่อก็บ้าเเล้วการเเต่งตัวของเธอที่คล้ายกับเด็กกระโปกขนาดนั้น

"เปล่าหรอกค่ะ เพื่อนอยู่ที่นี่ค่ะ"คำตอบจาก ปากของรินทำเอาคนตรงหน้าขมวดคิ้ว ภพไม่ อยากจะเชื่อเท่าไหร่ คนประเภทนี้เขาเจอมา เยอะบอกว่าเพื่อนสุดท้ายก็เเฟนหรือไม่ก็เสี่ย จนได้

เอาเถอะอย่างน้อยๆเขาก็ได้มาส่งเด็กนี่อย่าง ปลอดภัยก็เเล้วกันนอกเหนือจากนั้นก็ปล่อยให้เป็นไปตามการกระทำของเธอเอง

"งั้นก็ขึ้นไปดีๆ"รินยืนมองคนตรงหน้าเดินขึ้นไปในรถเเล้วรถก็เคลื่อนออกไป เธอยืนมอง เเป๊บเดียวก็ค้นโทรศัพท์โทรหาเพทาย

'หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ โปรดฝากข้อควา....'

เพทายปิดเครื่องไม่รู้ว่าอยู่ที่ห้องหรือเปล่าพอมองดูนาฬิกาก็บอกว่าเป็นเวลาเกือบห้าทุ่มคน ที่อนามัยจัดอย่างเพทายคงนอนเเล้วเเน่นอน

ในเมื่อโทรไม่ติดเธอตัดสินใจที่จะกลับหอของตัวเอง

 

ปิ๊ดๆๆ

 

เสียงเเตรรถทำเอารินหันไปมองก็เห็นรถสีดำ คันหนึ่ง

เอี๊ยดดด! รถมาเบรกตรงข้างเธอทำเอาริน ขมวดคิ้วสงสัยว่าใครกัน พอหน้าต่างรถเลื่อน ลงก็เห็นว่าเป็นใคร

ตาลุงคนนี้อีกเเล้ว ลุงเขาเป็นอะไรนักหนาถึง ตามเธอไม่เลิกคิดเเบบนี้ก็เริ่มฉุน"มีอะไรอีกคะลุง" คนฟังก็นึกขำ เรียกเเบบนี้อีกเเล้วเขา ไม่ได้เเก่ขนาดเรียกลุงซะหน่อยเเต่ถ้าเรียกอา เขาก็ไม่อยากให้เรียกอยู่ดี

"ไม่ไปหาเพื่อนหรือไง"ภพถาม

"เพื่อนไม่อยู่นะสิคะ"จากเด็กเสี่ยกลายเป็นว่าเขาคิดว่ายัยเด็กนี่เป็นเด็กขายหรือเปล่าพอมา คิดเเบบนี้ตัวเขาก็ไม่สบอารมณ์ขึ้นมา

"เท่าไหร่?" คำถามชวนงง ทำรินทำตาปริบๆ ไม่เข้าใจว่าคนในรถหมายถึงอะไรกัน

เขาก็เลยพูดใหม่อีกครั้ง"ค่าตัวเธอ...ค่าตัวเธอเท่าไหร่"คำถามเเบบนี้ทำเอารินชะงัก เเล้วคิดดีๆอีกครั้งหนึ่งว่าภพพูดเรื่องอะไรจึงรู้ได้ว่าเขาคิดว่าเธอเป็นเด็กขายเสียเเล้ว เเค่คิดก็ยิ้ม หยันให้กับตัวเอง

"คุณภพจะเลี้ยงหนูหรือคะ" คำตอบที่มาจาก คำถามทำเอาภพยิ้มเเค่นนึกว่าเด็กนี่จะไร้เดียงสาเเต่ที่ไหนได้เป็นพวกที่หิวเงินตั้งใจจะ มาหลอกเขาสินะ

"มาคุยในรถดีกว่า"ในเมื่อรินต้องการเป็นเด็ก ของเขา ภพเองก็จะสนองให้วินาทีที่ภพเปิด ประตูในรินคิดอยู่ชั่วครู่ ตัดสินใจเเล้วว่าเธอ จะเป็น'เด็กเสี่ย' เพื่อที่จะหลุดจากสภาพเเบบ นี้ ค่าเทอมที่ต้องจ่ายเธอไม่อยากขอทางบ้าน ให้ลำบากใจอีก

เเค่เงินกู้ ธ.ก.ส. ก็มากพอเเล้ว....

การตัดสินใจของเธอทำเอาภพเหยียบหยาม ไม่น้อยเเต่ตัวรินซื่อเกินกว่าจะรู้ว่าสายตาที่มองมาเป็นยังไง

"ในเมื่อเธอตัดสินใจที่จะเป็นเด็กฉัน เรามีเรื่องค้องคุยกันยาว"

"....."

"เธอปฏิเสธไม่ได้เเล้ว" เขารีบบอกรินก่อนที่ ยัยเด็กนี่จะเปลี่ยนใจกลับไปหาเสี่ยคนเก่าหรือไปหาเสี่ยคนอื่นไม่รู้ทำไมภพถึงอยากจะดึง เด็กนี่เอาไว้

"ค่ะ" รินตอบรับง่ายๆอย่างน้อยการเป็นเด็ก ของเขาอาจจะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นก็ได้เเต่ ที่เเน่ๆมันก็ดีกว่าเสี่ยมีพุงละกัน

รถออกจากคอนโดไม่นานก็ก็มาจอดตรง สถานบันเทิงเเห่งหนึ่ง เป็นร้านคาราโอเกะดีๆ นี่เองนับว่าเป็นสถานที่ที่ไม่เลว

รถถูกเปิดออกภพลงมาเป็นคนเเรกตามด้วย รินออกมายืนข้างๆ ทำเอาเขาเเปลกใจว่ายัยนี่ เเกล้งหรือไม่รู้ว่าเด็กเสี่ยเขาต้องทำยังไงกัน

เเต่เขาก็ไม่สนใจเดินนำไปก่อนจนรินต้องเดินตามไปติดๆ

สาววัยกลางคนเเต่งตัวดีเดินออกมาทักทาย

"สวัสดีค่ะคุณใหญ่"ดูท่าเเล้วคุณภพจะมีีอำนาจมากจริงๆเเถมดูเเล้วน่าจะเป็นเสี่ยใหญ่ เลยเเหละเเม่เล้าที่นี่ถึงรู้จักเขาเป็นพิเศษ

ภพตามเเม่เล้าของที่นี่เข้าไปในห้อง ที่นั่นมี หญิงสาวหน้าตาสะสวยอยู่ด้วยเเต่ภพกลับไล่ ไปหมดเเล้วหันไปมองทางเธอที้ยืนเก้งๆกังๆ

"มานั่งนี่" ภพเขว้ขาตบมือเบาๆตรงโซฟาข้างๆ ตัวเอง เห็นรินทำหน้าตื่นๆก็รู้สึกคันยิกๆอยาก จะเเกล้งอีกฝ่าย

รินเดินมานั่งข้างๆของภพอย่างกลัวๆนึกว่าจะ กล้าเเต่ที่ไหนกลับประหม่าซะจนขาเกือบสั่น เกือบล้ม "เธอชื่ออะไร"

เธอชะงักตลอดเวลาที่คุยกันเขาไม่รู้จักชื่อด้วยซ้ำอาจเป็นเพราะเธอไม่ได้เเนะนำตัวเอง ให้รู้จักจึงตอบไป"ชื่อรินค่ะ รินลดา"

ภพจับผมเธอเล่นทำเอารินหัวหดไปหมดเเต่ อีกฝ่ายยังคงเล่นต่อ ผมของรินไม่ได้เรียบลื่น ตรงสวยเเต่ออกจะพองนิดๆดีที่ไว้ผมยาวเอาไว้ไม่งั้นถ้าผมสั้นเมื่อไหร่ผมสิงโตทันที

เขายังคงม้วนผมรินเล่น"อ้อ เเล้วอายุเธอล่ะ" ภพอยากถามให้เเน่ใจว่ายัยเด็กนี่บรรลุนิติภาวะ เเล้วไม่ใช่เด็กที่ไหนปลอมตัวเข้ามาใน มหาลัยหาเหยื่อหรอกนะ

รินไม่ตอบเเต่กลับไปเปิดกระเป๋าคว้าบัตรประจำตัวประชาชนให้ดูเเทนก่อนจะพูด

"หนูอายุ 20 เเล้วค่ะ"เธอยิ้มให้ภพที่มองบัตร สลับกับหน้าของเธอสุดท้ายก็ยื่นบัตรคืนให้

"ในเมื่อเธอจะมาเป็นเด็กฉัน งั้นขอบริการซะ หน่อยละกัน"เขานึกสนุกเห็นยัยเด็กนี่มองเขา มาสักพักเเต่ไม่เอาอกเอาใจอะไรหรือว่าเดี๋ยวนี้เเม้เเต่เด็กขายเขาอัพตัวเองขึ้นเเล้ว

"บริการหรอคะ" รินถามให้เเน่ใจ

"ใช่"เมื่อภพให้คำตอบเธอก็ไปนั่งข้างล่าง เเทนโซฟาเเล้วใสมะนาวหั่นเเว่นลงไป ใส่น้ำเเข็ง ตามด้วยเหล้าเบียร์โซดาใช้หลอดคนนิดหน่อยก่อนจะยื่นให้อีกฝ่ายที่มองการกระทำของเธอตลอด

"ทำบ่อยหรือไง"หลังจากชิมดูก็รู้ว่าการชงของรินใช้ได้เหมือนทำบ่อยจนอดถามไม่ได้

"ค่ะ"เธอบอกเเล้วภพก็วางเเก้วลงก่อนจะมอง หน้ารินเเทน

"ทำไมถึงอยากจะหาเสี่ย"

"คะ?"

"ช่างเถอะ"คนอายุเยอะกว่าปัดมือไม่อยากได้ คำตอบเเล้ว คำตอบที่เบสิคคงไม่พ้นหนูมา จากบ้านนอกไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมค่าหอพ่อเเม่ต้องทำงานหนักเเต่สุดท้ายเขาก็เห็นเดินห้าง ชอปปิ้งอย่างสบายอารมณ์

ดื่มได้นิดเดียวก็หมดอารมณ์ดื่มเดินออกจากร้านเเทนจนรินต้องรีบเดินไปติดๆ ด้วยเธอที่ ใส่ส้นสูงสุดท้ายก็ต้องมีคนรอ

ภพพาเธอไปที่หนึ่งเป็นโรงเเรมหรูระดับห้าดาว ทำเอาตื่นตะหนกอีกครั้งหนึ่งเเต่ว่าสุดท้าย ก็ต้องปั้นหน้าให้เป็นปกติในเมื่อเธอเลือก เเบบนี้เเล้วก็ต้องเป็นเเบบนี้อยู่เเล้ว

รินถูกกุมมือลงจากรถลากขึ้นไปบนลิฟต์ หลังจากที่เช็คอินเรียบร้อยไม่นานก็มาหยุดตรงหน้าห้องห้องหนึ่ง

ประตูห้องถูกเปิดภพก็พาเธอเข้าไปข้างในปล่อยไว้อย่างนั้นส่วนเขาก็เดินเข้าไปในห้อง น้ำ

รินมาสำรวจห้องเงียบๆห้องหรูใช่เล่นเเถม เกินกว่าที่เธอคิดไว้อีกลองนั่งที่เตียงก็รู้สึกถึง ความนุ่มของเตียงจนเธอลองนอนลงไป ความ นุ่มของมันทำเอาเธอหลับไปเสียเลย

เเกร๊ก!

ห้องน้ำถูกเปิดออก ภพออกมาจากห้องน้ำใส่ ชุดคลุมของโรงเเรมตัวเดียวพอมองไปที่เตียง ก็เจอกับรินที่นอนคุดคู้อยู่บนเตียง

เขาไปยืนข้างเตียงสำรวจใบหน้าของเธอที่ดู ผ่านๆไม่มีอะไรน่าดึงดูดหน้าตาก็ธรรมดาเเต่ มองดีๆก็มีเสน่ห์ของตัวเอง ขนตาที่งอนยาว เเถมตายังโตอีก

"ลุง" ทันทีที่รินลืมตาก็เจอกับภพที่มองเธออยู่เเล้วจนทำเอาลืมตัวเรียกอีกฝ่ายตามที่ตัวเองคิดซะงั้น เเต่ภพก็ไม่อะไร

"ลุกขึ้น"รินทำตามที่ภพบอกลุกขึ้นไปยืนปลายเตียงโดยที่มีภพไปนั่งตรงหน้าเธอไว้ รองเท้าส้นสูงถูกถอดเอาไว้ทำให้เธอเตี้ยลง สูงเท่ากับอีกคนในตอนที่กำลังนั่งอยู่ด้วยซ้ำ

ภพมองอีกคนที่ยืนเงอะงะตรงหน้าที่สูงเท่ากับเขานั่ง เเรกๆนึกว่ารินจะสูงเท่าอกของเขาเเต่ ที่ไหนได้เตี้ยกว่าอีกสักห้าเซ็นติเมตร

"ถอดเสื้อนอกออก" รินถอดเเจ๊ตเก็ตออกเเล้ว เหลือเพียงเสื้อสีขาวกับกางเกงยีนต์ พอไม่มี เสื้อคลุมตัวใหญ่ก็รู้สึกถึงขนที่ลุกชันเพราะ ควาทหนาว

เเบบนี้มองดูเเล้วคล้ายกับเด็กกับผู้ใหญ่ชัดๆ ไซต์ซิมิเเบบนี้ หน้าอกหน้าใจก็ใช่ว่าจะมีเยอะ ตัวเขาเคยชอบอกเป็นอก เอวเป็นเอว ก้นเป็น ก้น เเต่นี่อะไรเเบนตั้งเเต่ข้างบนยันข้างล่างจะดีหน่อยตรงก้นนี่เเหละอวบกว่าที่อื่น

เเต่ว่าไหนๆก็ให้มาเป็นเด็กของเขาเเล้วก็คงต้องบริการหน่อยว่าไซต์เเบบนี้จะเป็นยังไง

"เธอคงรู้นะ ว่าเป็นเด็กเสี่ยต้องทำยังไง...."

เขาเว้นไว้สักครู่มองท่าทางของรินเเต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจึงพูดต่อ "มานั่งข้างๆฉันสิ"

เธอว่าง่ายเดินไปนั่งข้างๆของภพในทันทีเเต่ไม่ได้ติดชิดจนเกินไป เมื่อภพเห็นว่ารินไม่ได้ อะไรเยอะเกินตัวก็พูดต่อ"เพื่อที่จะเเฟร์ทั้งสองฝ่าย ค่าเทอม ค่าหอ ของเธอฉันจะเป็นจัดการ ให้ ในทุกเดือนจะมีค่าใช่จ่ายให้เธออีกต่างหาก ถ้าเธออยากได้อะไรก็บอกก็เเล้วกัน"

ภพไม่ได้ให้เธอเสียเปรียบเเต่ในขณะเดียว กันอีกฝ่ายก็ไม่ได้เสียเปรียบ ค่าเทอม ค่าหอ ค่าอะไรต่างๆของเธอสำหรับเขาเเล้วมันคงน้อยนิด

เเต่สำหรับเธอมันเยอะมาก ในเมื่อเขาให้เธอ ขนาดนี้เธอก็ต้องตอบเเทนเขาสินะ รินหลับ ตาลงยอมรับชะตาตัวเอง

ภพมองดูเด็กตรงหน้าเเล้วลองจับใบหน้านั่นดู ปรากฏว่าเเค่นี้ก็สะดุ้งเฮือกใหญ่เสียเเล้วริน เเค่เเกล้งหรือเปล่าเขาไม่มั่นใจ

เธอสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมีอะไรยืดหยุ่นมาสัมผัสที่ริมฝีปากของเธอ รินยังไม่เคยเรื่องเเบบนี้ อย่าว่าเเต่เคยเลยเเม้เเต่จูบก็ไม่เคยทำเเฟนคนเเรกยังไม่เคยมีด้วยซ้ำ

"เธอเกรงเกินไปเเล้ว" เธอไม่รู้ว่าอีกคนกำลัง ทำอะไรกับร่างกายของเธอเเต่สัมผัสได้ว่าอีก ฝ่ายกำลังถอดเสื้อของเธอออก เเค่คิดก็อาย เกินเเล้ว

เห็นรินนั่งนิ่งเเข็งทื่อเป็นหินเเบบนี้เขาไม่อยากจะเเกล้งอีกเเล้วจัดเสื้อผ้าของเธอให้เรียบ ร้อยก่อนจะนอนลงไป"ไปอาบน้ำเถอะ ฉันจะ รออยู่นี่"

พอเสียงจบลงเธอก็ลืมตาขึ้นมาเห็นว่าเสี่ยของเธอนอนหงายเเขนหนุนศีรษะเเล้วก็ลุก จากเตียงรีบวิ่งเข้าไปห้องน้ำพร้อมกับใจเต้น ตุ้มๆต่อมๆอย่างกับจะทะลุออกมาซะได้

สัมผัสยืดหยุ่นที่ริมฝีปากยังคงอยู่ทำเอาเธอ ลูบมันอย่างลืมตัวเเต่พอได้สติก็รีบอาบน้ำเดิน ออกมา

พอมองไปที่เตียงก็เห็นว่าภพนอนห่มผ้าห่ม เรียบร้อยพลางคิดว่าเธออาบน้ำนานขนาดนี้ เลยหรอถึงทำให้อีกฝ่ายหลับได้

รินไม่อยากปลุกเดินไปปิดไฟดวงใหญ่เหลือเพียงไฟในห้องน้ำใช้เพียงเเสงสลัวๆเดินไป นอนตรงโซฟาไม่นานก็หลับสนิท

เเต่ใครอีกคนก็ลืมตาตื่นขึ้นมาหันหน้าไปมองคนที่หลับตรงโซฟาด้ฝยสายตาที่บอกไม่ถูก ลุกขึ้นนั่งถอนหายใจผ่านไปสักพักก็เดินไปอุ้มคนที่นอนตรงโซฟามานอนเตียงดีๆ

ตัวเล็กเเต่ว่ากลับหนักใช่ย่อยครั้งเเรกที่สัมผัสก็รับรู้ได้ว่าตัวของเธอนั้นไม่ได้นุ่มนิ่มเเต่กลิ่นเเป้งเด็กที่ใส่มาทำเอาเขาเเทบคลั่งดีที่ยับยั้งไว้ได้ก็เลยไล่ให้เด็กนี่ไปอาบน้ำซะเลย

พอยกมาวางเตียงก็ห่มผ้าห่มให้เรียบร้อย พร้อมกับเปิดดูบัตรนักศึกษาจำรหัสบัตรจนขึ้นใจเก็บไว้ที่เดิมให้เรียบร้อย

ตัวเองก็เเต่งตัวจนเสร็จไม่ลืมที่จะวางเงินปึก หนึ่งไว้ให้พร้อมกับเบอร์โทรศัพท์เดินออกจาก ห้องไป

 

......

 

รินตื่นเช้าขึ้นมาด้วยสภาพที่งงสุดๆจำได้ว่านอนตรงโซฟาเเต่ตื่นเช้ามานอนอยู่บนเตียงซะได้เเถมไม่พอตัวเธอยังไม่ใส่อะไรอีกหรือว่าเธอจะละเมอมีอะไรกับเสี่ย เสร็จเสี่ยไปซะ เเล้ว

พอคิดเเบบนี้ก็อยากจะร้องให้เเต่ว่ามาคิดอีกทีจะตอนนี้หรือตอนไหนก็มีค่าเท่ากันยังไงก็เสียอยู่ดี มาคิดเเบบนี้นี้เเล้วก็ทำใจได้ส่วนหนึ่ง

เเต่งตัวด้วยชุดเมื่อวันที่ดูเหมือนจะซักเรียบร้อยเเล้วจะเดินออกไปจากห้องเเต่ว่าเหลือบ ไปเห็นเงินปึกหนึ่งซะก่อน

เงินมีถึงสองหมื่นพร้อมกับเบอร์โทรศัพท์ที่ เขียนเอาไว้ว่า 'คุณภพ' สงสัยไม่อยากให้เธอ เรียกว่าเสี่ยหรือไม่ก็ลุง หลังจากเมมเบอร์เอา ไว้ก็คว้าเงินใส่ในกระเป๋า เธอคงต้องไปเปิด บัญชีใหม่ซะเเล้ว

เก็บเงินเผื่อวันไหนไม่มีคนเลี้ยงจะได้ไม่ต้อง กลัวว่าจะไม่มีเงินใช้จ่ายอีก เธอจะต้องมีวินัย ในการใช้เงิน มีเสี่ยเเล้วผลาญเงินจนเป็นนิสัย ไม่ได้เด็ดขาด

ตื่นสายเสียจนไม่ทันคาบเช้าเเน่นอน เธอคง ต้องหยุดหนึ่งวันซะเเล้ว

รินไปเปิดบัญชีใหม่เงินสองหมื่นถูกลงในบัญชีเรียบร้อยเเล้วเธอก็ไปเดินตลาดซื้ออาหารสดอาหารเเห้งเอาไว้เเต่ในระหว่างทางก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเธอรีบรับสายไม่ทันดูว่าใครโทรมา

"ริน ใช่มั๊ย?"

"ค่ะ" เธอตอบคนปลายสาย

"ค่าเทอมจ่ายให้เรียบร้อยเเล้วนะส่วนค่าหอ เท่าไหร่เดี๋ยวโอนไปให้" เเค่วันเดียวกลับให้ ทุกอย่างคนๆนี้เป็นเสี่ยสายเปร์จริงๆในเมื่อให้ ก็ต้องรับสินะ

"ขอบคุณค่ะเสี่ยเเต่หนูจำเลขบัญชีไม่ได้"

"เธออยู่ไหนฉันได้ยินเสียงรถไม่เรียนหรือไง กัน" น้ำเสียงดุๆออกมาจากปลายสายทำเอา รินอยากจะร้องให้ด้วยความซึ้งใจมาที่นี่ไม่เคย มีใครพูดเเบบนี้กับเธอน้ำเสียงที่ดูห่วงทำเอาลึกเข้าไปในใจอย่างไม่รู้ตัว

"ไม่เรียนค่ะ เมื่อเช้าหนูตื่นสายคิดว่าหยุดดี กว่า เเต่ช่วงบ่ายหนูไปเรียนค่ะ" เธอตอบอย่าง เป็นธรรมชาตินึกว่าจะเกรงซะอีก

......

ออกจะเรียบๆ อยากให้ออกมาเเนวนี้อยู่เเล้ว ออกเเนวหวานละมุนมีน้ำโหนิดๆเเต่ช่วงหลังอาจจะมีดราม่า เเหะๆ

Zill_rin เขียนนะคะ เเนวชายหญิงบ้างไม่ได้ อ่านนานเเล้วเปลี่ยนเป็นเเนวอื่นตลอดเเต่มา เขียนเรื่องนี้เเล้วเอาจริงๆมาก็ดูดีนะ......

เเนวอบอุ่นจ้า

ปล.อาจมีรุนเเรงบ้าง NC กรุบกริบเบาๆ

ดราม่าที่เเสนสะเทือนใจบ้างนะคะ อิอิ

* zill_rinคือนามปากกาของเราเองนะคะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น