ขอบคุณทุกยอดไลค์ ทุกคอมเมนท์ ทุกเหรียญ ทุกกุญแจ ...... เลิฟ เลิฟ นะคะ

ชื่อตอน : EP33: มาคุ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 140

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2563 11:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP33: มาคุ
แบบอักษร

"อุ๊ยนั่น!! คุณณฤทธิ์เจ้าของธรรมคุณ คอร์ปอเรชั่น หนุ่มสุดฮอตมาแรงแซงโค้งแห่งปีนี่น่า"  

ถึงแม้งานนี้จะคราคร่ำไปด้วยนักธุรกิจ นักการทูตจากสถานทูตต่างๆ หรือบุคคลจากสาขาอาชีพต่างๆ ที่เป็นชาวต่างชาติที่พำนักอยู่ที่ประเทศไทย เซเลบชื่อดังของไทย รวมทั้งสื่อมวลชนหลายแขนงที่ได้รับเชิญให้มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ ทว่าณฤทธิ์ก็ยังโดดเด่นเปล่งรัศมีออกมาท่ามกลางบุคคลมีชื่อเสียงเหล่านี้ 

"ดีจังได้เจอตัวจริง เคยเห็นแต่ในรูป ตัวจริงหล่อกว่าในรูปอีกว่ามะแก...." นักข่าวสายธุรกิจของช่องฟรีทีวีดังที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงาน Expat Networking Night เอ่ยสนับสนุนความคิดนักข่าวสายสังคมจากช่องดิจิตอลเรตติ้งสูง 

"ใช่ๆ.... ตัวจริง ถูกใจใช่เลย เพิ่งตรัสรู้ตอนนี้แหละว่าทำไมเนื้อหอมสาวๆ รุมตอมกันนัก " นักข่าวที่ได้รับเชิญเข้าร่วมงานอีกค่ายเห็นด้วยกับเพื่อนร่วมอาชีพ เสน่ห์ของชายหนุ่มส่งมาถึงกลุ่มนักข่าวที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ราวกับมีสปอร์ตไลท์ส่องตามทุกฝีก้าวที่ที่ชายหนุ่มเดินไปร่วมวงสนทนาด้วย 

"แต่เธอคนในชุดสีฟ้าน้ำทะเลที่เดินเข้างานมาพร้อมกับคุณณฤทธิ์ เป็นใครนะ จะว่าดาราหรือเซเลบดังก็ไม่คุ้นหน้านะ..." 

"นั่นนะซิ...แต่สวยโดดเด่นสมกันมากเลยเธอ... คงเป็นคู่ควงมั้ง" 

"ขอแค่ควงก็พอ... ฉันจะได้มีหวังหน่อย... งานนี้อุตส่าห์ลงทุนไปแต่งหน้าทำผมที่ร้านดัง กะว่าจะได้เกิดซะหน่อย" 

"...................." แม้แต่เพื่อนร่วมอาชีพก็ได้แต่ปิดปากเงียบ เรื่องคลั่งไคล้หลงใหลก็ไม่เข้าใครออกใครเช่นกัน 

 

"พิธีกรขึ้นเวทีแล้ว... ประธานจะกล่าวเปิดงานแล้ว ฉันจะให้เพื่อนฉันที่มีร้านในห้างคุณณฤทธิ์แนะนำให้รู้จัก แผนนี้ดีไหมเธอ?? 

"ก็น่าจะดีกว่าเธอเดินเข้าไปขอเบอร์เขาตรงๆ คนนี้เพื่อนเชียร์จ๊ะ..." เซเลบสาวที่พ่วงด้วยตำแหน่งนักธุรกิจสาวรุ่นใหม่ไฟแรงเมื่อปลายปีที่แล้วบอกแผนการเพื่อนที่ได้รับเชิญมาร่วมงาน ซึ่งงานนี้จุดประสงค์หลักคือการมองหาคอนเน็คชั่นใหม่ๆพัฒนาความสัมพันธ์กับกลุ่มคนหรือบุคคลที่น่าจะทำให้เราเพิ่มโอกาสในเชิงธุรกิจหรือบางคนอาจจะมีผลพลอยได้เป็นความสัมพันธ์ส่วนบุคคลก็มีให้เห็นอยู่ไม่น้อย ดังนั้นงาน networking นี้ถือเป็นงานที่สำคัญในแวดลงธุรกิจโดยเฉพาะธุรกิจที่ต้องการสร้างเครือข่ายกับชาวต่างชาติ แลกเปลี่ยนนามบัตรกัน งานนี้เป็นงานใหญ่ที่สุดของปี หลายคนไม่ได้มาหาพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจ แต่มาหาพาร์ทเนอร์ทางใจก็มีไม่น้อย  

ทางด้านธารินที่จำเป็นต้องมางานนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ด้วยหน้าที่รับผิดชอบ แม้ภายในใจจะม่นหมองทั้งปัญหาทางบ้านที่โหมกระหน่ำเข้ามา ทั้งหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบ โดยเฉพาะโปรเจ็คในทีม New Talent ที่เร่งทำเพื่อให้ทันกำหนดการที่วางไว้แต่แรก จึงทำให้หญิงสาวดูไม่ค่อยสดชื่นมากนัก แม้ว่า จีจี้หุ้นส่วนของร้าน JA จะพยายามช่วยให้เธอเก็บความเศร้าไว้ข้างในด้วยการคิดบวก คิดถึงความเป็นมืออาชีพ เพื่อจะได้มาร่วมงานนี้อย่างสดใส เพราะเธอเป็นตัวแทนของบริษัทธรรมคุณ คอร์ปอเรชั่น  

"คุณไหวนะ ธาริน? เสียงทู้ของผู้เป็นนาย พร้อมมือหนายื่นเครื่องดื่มสีสมพูจางให้เธอ ซึ่งเป็นน้ำพั้นช์สีส้มสดมีรสชาติออกเปรี้ยวนิดๆ 

"ขอบคุณค่ะ....ไหวค่ะ" หญิงสาวยิ้มกว้างจะเห็นฟันด้านหน้าครบทุกซี่ ซึ่งณฤทธิ์เองก็รู้ว่าเป็นรอยยิ้มที่แสนจะฝืนของหญิงสาว 

"ดื่มหน่อยจะได้สดชื่น... คนเยอะด้วย เดี๋ยวผมขอไปหาประธานหอการค้าสิงคโปร์ก่อนนะ .... นามบัตรคุณพร้อมนะ" 

"พร้อมค่ะ... คุณณฤทธิ์ไม่ต้องห่วง ดิฉันดูแลตัวเองได้ค่ะ" ธารินรู้สึกอุ่นในหัวใจที่อย่างน้อยชายหนุ่มก็แสดงความห่วงใยด้วยสีหน้าและการกระทำ แม้จะดูเหมือนว่าเป็นการห่วงใยตามหน้าที่และมารยาที่เจ้านายพึงมีต่อลูกน้องก็เท่านั้น  

"เลิกคิดๆ.... ยิ้มเข้าไว้ยัยริน" ธารินยกแก้วน้ำที่มีน้ำสีชมพูจากขึ้นจิบเพื่อเรียกความสดชื่น หญิงสาวค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าเต็มก่อนจะผ่อนออกมาอย่างช้าๆ สองสามครั้ง ตามที่จีจี้จากห้องเสื้อชื่อดังแนะนำเทคนิคนี้มา เพื่อเรียกความมั่นใจและขจัดความวิตกกังวลจากปัญหารอบด้านให้จางหายไปเพียงชั่วคราว 

"สวัสดีครับ.... ผมโจซัวจากนิวโรดครับ... นี่นามบัตรผม" หนุ่มร่างสูงผอม ผมสีทองในชุดสูทสีดำทั้งตัวเอ่ยแนะนำตัวพร้อมยื่นนามบัตรสีขาวขอบดำให้กับหญิงสาว นิวโรด เป็นบริษัทเครือข่ายคอมพิวเตอร์ชื่อดังจากประเทศในแถบสแกนดิเนเวีย ตำแหน่งที่ปรากฎในนามก็คือ managing direct ซึ่งถือว่าเป็นตำแหน่งสูงสุดขององค์กร เล่นเอาธารินถึงกับไปต่อไม่ถูก ไม่รู้จะคุยอะไรดี ที่เป็นการเหมาะสม 

"สวัสดีค่ะ... ธารินจากธรรมคุณ คอร์ปอเรชั่นค่ะ" หญิงสาวยื่นนามบัตรสีน้ำทะเล ที่เป็นสีประจำบริษัทให้กับหนุ่มใหญ่ตรงหน้าเป็นการแลกเปลี่ยนตามธรรมเนียมปฏิบัติ 

"ธาริน.... คนไทยใช่ไหมครับ" 

ธารินพยักหน้ารับทราบพร้อมยิ้มกว้างรับอย่างมีไมตรี อย่างน้อยเขาก็น่าจะพูดไทยได้ แม้ภาษาอังกฤษเธอจะพัฒนาแบบก้าวกระโดด เมื่อได้เข้ามาทำงานที่บริษัทนี้ ทว่าต้องมาพูดภาษาอังกฤษแปลกสถานที่ กับคนแปลกหน้า 

"ผมพูดไทยได้นิดหน่อย" สำเนียงแปร่งๆ แต่ทำให้คนฟังถึงกับยิ้มตามด้วยความชื่นชมที่คนต่างชาติต่างภาษาพยายามพูดภาษาแม่ของเธอด้วยความตั้งอกตั้งใจ 

เป็นอีกครั้งที่ธารินยิ้มรับ หญิงสาวไม่เคยมาร่วมงานลักษณะนี้มาก่อนเลยไม่แน่ใจว่าต้องเริ่มสนทนากับบุรุษตรงหน้าที่เป็นต่างชาติต่างภาษาอย่างไรดี 

"คุณทำตำแหน่ง communicator หรือครับ" คำถามพร้อมหนุ่มปากที่ยกยิ้มขึ้นเหมือนจะไม่แน่ใจอะไรสักอย่าง ซึ่งเป็นการสะกิดเตือนให้ธารินตระหนักว่า เธอทำงานในแผนกสื่อสารองค์กร หน้าที่เธอก็คือสื่อสารกับคนทั้งในและนอกองค์กรให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดต่อองค์กรที่เธอทำงานอยู่ ถ้าเธอไม่กล้าที่จะพูดคุยกับคนแปลกหน้าแบบนี้ เท่ากับว่าเธอก็ยังไม่ได้ทำหน้าที่ของตน! 

"ใช่ค่ะ.... เป็นตำแหน่งที่ได้ต้องพัฒนาตัวเองตลอดเวลาเลยค่ะ แถมได้มีโอกาสพบคนใหม่ๆ ได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างเลย อย่างมางานนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ดิฉันมาเลยค่ะ เลยอาจจะทำตัวไม่ค่อยถูกนิดหน่อยค่ะ แล้วคุณโจซัวและคะ ทำงานที่เมืองไทยหรือยังคะ" หญิงสาวสวมวิญญาณนักสื่อสารองค์กรทันที แถมไม่ลืมยิ้มหวานให้กับบุรุษตรงหน้า ซึ่งแทบจะตกตะลึงเหมือนโดนสะกดที่ได้รับรอยยิ้มที่สดใจ เหมือนยิ้มจากข้างใน 

"เข้าใจครับ... ทุกคนมีครั้งแรกเสมอ.....คุณมาคนเดียวหรือเปล่าครับ... ถ้ายังไงผมช่วยแนะนำได้นะครับ" บุรุษร่างผมสูง มองหญิงสาวที่เขาเล็งไว้ตั้งนานด้วยนัยน์ตาวาว 

"เธอมากับผมครับ"  

เสียงทุ้มปนหนักแน่นดังอยู่ข้างหลังหญิงสาว ทำให้ทั้งเธอและบุรุษที่อาสายื่นความช่วยเหลือเธอในงานนี้หันไปตามเสียงนั้นพร้อมกันทันที 

ความคิดเห็น