MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 54

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 278

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มิ.ย. 2563 20:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 54
แบบอักษร

TEA : 

นั่งกระดกเบียร์ดื่มกับพวกแม่งต่อ อารมณ์แบบถ้ากูกลับห้องต้องทำมันเจ็บอีก แต่อีกใจก็ห่วงไง ไลน์ไปบอกให้มันกินข้าว กินยา ทำแผลแล้วนอน เห็นมันอ่านแต่ไม่ตอบ เออดีเมียกู...น่ารักฉิบหาย อยากฟัดแรงๆ

เลิกคุยเรื่องเครียดๆกันแล้วครับ เรื่องจบไปแล้วไง พวกผมชนะก็ถือว่าเคลียร์ หวังว่าพวกมันจะไม่มาลอบกัดกันอีกจริงๆ คงต้องระวังตัวกันมากขึ้น

นั่งคิดเรื่องน้ำชามันแล้วผมเองก็ปวดหัวไม่รู้จะมีปัญหาอะไรกับมันนักหนาจะรักกับมันทั้งทีมีแต่เรื่องไม่หยุดไม่หย่อน เฮ้อแล้วนี่ไม่รู้ร้องไห้ทำตาท่วมห้องไปหรือยัง อยากกลับไปหาอยู่ครับ แต่ไม่รู้ว่ามันพร้อมจะคุยกับผมไหม ผมนี่ก็เลวได้ใจจริงๆ

ยอมรับครับว่าตัวเองแม่งควบคุมอารมณ์ห่าไรไม่ได้เลย แล้วทำกับแม่งไปแบบนั้น ไม่รู้จะหนีผมไปหรือเปล่า ไม่กล้ากลับไปเจอห้องโล่งๆ ไม่มีมันด้วย

" เดี๋ยวผมไปเปิดเองๆ " ไอกลอนมันบอกแล้วรีบวิ่งไปเปิดประตูเลย คือกดกริ่งรัวๆ ใครมาตอนนี้ก็ไม่รู้ไง ตีสองแล้วครับ เอากับแม่งสิครับ กดกริ่งไม่พอ ทุบประตูห้องรัวเลยด้วย ใครมันมาเล่นอะไรกันไม่รู้จักเวล่ำเวลาวะเนี่ย

" ฉิบหายแล้วมึง... " เฮียศรแกพูดพึมพำเบาๆ แต่คือผมได้ยินไง ไอพวกเหี้ยก็นั่งตาค้างกันหมด ผมนั่งหันหลังเลยรีบหันกลับไปมอง...

ตุ๊บ! ฉิบหายของแท้

เฮียฮิลแกหิ้วน้ำชามาแล้วผลักมันมาทางผมเลย แต่คือแม่งผมนั่งหันหลังพิงโซฟา น้ำชามันกระแทกกับโซฟาแล้วล้มไปที่พื้น ผมรีบกระโดดข้ามมาหามัน จับมันไว้ฉุดให้ลุกมานั่งบนตักผมแทน คือนั่งที่พื้นนี่แหละครับ

" มึงเคลียร์ให้จบ...คบกันแล้ว เป็นแฟนกันแล้วไอสัส!! เวลาทะเลาะมึงหนีกันไปมามันจบไหม พอทำเขาเจ็บมึงไม่ดูแล พอเขางอนมึงไม่ง้อ อีกคนพอไม่ได้ดั่งใจก็หนี เงียบเป็นส้นตีน เจ็บแค่ไหนมึงก็ทนมาแล้ว เอาให้จบ..จะคบจะเลิกมึงพูดกันเลย ตรงนี้ด้วย!! " เฮียฮิล...แม่งทำเมียกู

ผมจับน้ำชาให้มันนั่งดีดี คือตัวมันอ่อนไปหมด ตานี่บวมด้วย ร้องอีก แต่ยังไม่ยอมมองผม มันไม่ดิ้นหนีครับ แต่แค่ไม่ยอมทำตาม คือผมจับให้มันเอามือเกาะไหล่มันก็แค่ตั้งไว้ มือก็หล่น เชยคางมันขึ้นมันก็มองผ่านๆ ไม่สบตาด้วย

ผมแบบสำรวจตัวมันคือ แผลเมื่อตอนเย็นก็ยังไม่ทำ แต่เหมือนมันคงอาบน้ำเพราะใส่ชุดนอน ขายาวเสื้อแขนยาว พับเสื้อมันขึ้นแบบรอยแดงๆ ถลอกเป็นรอยเลือดยาวเลย เมื่อกี้ล้มมาคงช้ำเข้าไปอีก เฮียแม่งไม่สงสารน้องตัวเองเหรอวะ

" ปวดหัว " ผมจับให้มันเอนพิงผมไว้ หัวมันก็ซบตรงไหล่ผมนี่ละ บ่นพึมพำมาว่าปวดหัวอีก ผมว่ามันร้องเยอะจนปวด

" เดี๋ยวหายาให้..ทนก่อน " ผมบอกน้ำชาไป ก็หันไปขอยากับไอกลอน มันเลยรีบวิ่งไปหามาให้พร้อมน้ำเปล่า ก้มถามตัวเล็กมันกินข้าวยังก็ยังไม่กินอีกไง แดกยาไปคือกัดกระเพาะแน่ๆ

" เดี๋ยวคุยกันเอง เฮียทำอะไรดูสภาพมันหน่อย " ผมหันไปบอกเฮียฮิลที่ยืนมองอยู่ คือเฮียเคยใจเย็นกว่านี้ แล้วสภาพน้ำชามันคือไม่มีแรงแล้ว ผมผิดที่ไม่กลับไปเคลียร์ด้วย น้ำชามันผิดที่งอแงมากด้วย แต่เฮียแม่งผลักมันล้มลงมาแรงฉิบหาย

" เออๆ กูโมโหน้องตัวเอง ไม่ได้ตั้งใจ น้ำชาฟังเฮียอยู่มั้ย? เดี๋ยวกินข้าวแล้วกินยา พาไปนอนเลยที่นี่แหละไม่ต้องกลับแม่งละ ดึกฉิบหาย " เฮียฮิลแกพูดออกมา ก้มมาหอมหัวน้ำชามันอีก น้ำชามันพยักหน้าแต่ยังไม่ยอมพูด เฮียแกก็ไปนั่งดื่มกับคนอื่น

" อ้าปากหน่อย " ผมอุ้มน้ำชามันมาในครัว ไอกลอนลงไปซื้อโจ๊กมาให้ แต่เป็นโจ๊กแช่แข็ง อุ่นเอาก็ได้แล้ว ตอนนี้อะไรก็ต้องให้กินก่อนครับ

น้ำชามันทำตามที่ผมบอก คืออ้าปากกินโจ๊กที่ผมป้อน ผมจับมันนั่งตักไง ใช้มือประคองเอวมันไว้ อีกข้างก็ป้อนโจ๊ก คือต้องเป่าให้หายร้อนก่อนอีก บอกเลยครับไม่ใช่เมียนี่กูถีบส่งนานแล้ว

" อีกสามคำนะครับ " ผมฝืนให้มันทานอีกหน่อย เพราะมันทำท่าจะไม่กินแล้ว มันก็อ้าปากกินต่อจนครบสามคำ ผมเลยนั่งลูบหลังมัน รอสักสิบนาทีเดี๋ยวให้กินยาเลย มันไม่น่าจะไหวแล้วคือสภาพแทบจะสลบ ไม่ร้องแล้วครับแต่เหมือนปวดหัวปวดตัว

" กินยาแล้วนอนเลย เดี๋ยวทำแผลให้เอง " ผมอุ้มมันมานอนในห้องไอกลอน คือข้างนอกเสียงดังครับ อยากให้มันพักผ่อนก่อน น้ำชามันก็กินยาตามผมบอก นอนมองมันที่หลับตาแบบนี้แล้วใจมันสั่น ผมรู้สึกเจ็บ... ตามันบวม แดงๆ ช้ำๆ ใต้ตาก็คล้ำๆ แถมแผลที่ถลอกอีก เปิดดูตามเสื้อตามกางเกงเห็นรอยช้ำที่ใต้ขากับช่วงเอวด้วย

นั่งทำแผลให้ตัวเล็กมันเสร็จ ก็ก้มลงจูบหน้าผากมันไปที อารมณ์ผมมันร้อน ควบคุมได้แค่นี้คือเก่งมากแล้วครับ ไม่อยากทำให้มันเจ็บทั้งตัวทั้งใจแบบนี้ คนที่ทรมานก็ตัวผมเหมือนกัน

" ขอโทษนะครับ รักนะรู้มั้ย " รู้ว่าตัวเล็กมันหลับแต่ก็แค่อยากบอก ก้มจูบปากมันสองสามครั้ง ไม่ได้ลุกล้ำอะไร ก็แค่ย้ำๆ ให้หายคิดถึง

" รู้.. " น้ำชามันลืมตาขึ้นมา พร้อมพูดเบาๆ เสียงเล็กๆ ที่ลอดออกมาจากปากบาง ทำให้ผมยิ้มอ่อน นึกว่ามันหลับแล้ว

" นอนเถอะครับ ค่อยคุยนะ " ผมบอกออกไปลูบหัวตัวเล็กมันด้วย น้ำชามันเอื้อมมือมากุมมือผมไว้ แรงบีบที่มือทำให้ผมต้องบีบตอบ

" ไม่เป็นไร นอนเถอะครับ ค่อยคุยจริงๆ ไม่หายไปไหนหรอก " ผมย้ำให้มันฟังอีก รู้ว่ามันปวดหัวปวดตัวด้วย เลยอยากให้มันพัก เรื่องอื่นค่อยว่ากันครับ

" อือ นอนกับเค้านะ " พอมันบอกงั้นผมก็พยักหน้า สอดตัวเข้าใต้ผ้าห่ม สอดมือไปรองหัวให้ตัวเล็กมันอีก ทีนี้มันหันตะแคงมากอดเอวผมไว้ ซุกตัวเข้ามาหาเลย ผมเลยกอดเอวมัน กระชับกอดให้แน่นเข้ามาอีก

" ฝันดีนะครับ "

นอนไม่หลับ...น้ำชามันหลับแล้วมั้งครับ เห็นนอนนิ่งๆ หายใจสม่ำเสมอมาสักพักแล้ว

ได้แต่กอดน้ำชาไว้ ให้ความอบอุ่นกับคนที่ซุกตัวเข้ามา แต่ตัวเองกลับนอนไม่หลับ เหนื่อยแค่ไหนก็ไม่หลับจริงๆ ครับ วันนี้ผมทำเรื่องที่แย่อีกแล้ว ทำคนตัวเล็กต้องเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ มองร่องรอยบนตัวที่มีให้เห็นแล้วโกรธตัวเองมาก

อยากพูดอยากคุยกับน้ำชาให้รู้เรื่อง สงสัยในตัวมันเยอะแยะไปหมด อยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตมันบ้าง อยากรู้ทุกเรื่องของมัน อยากเอาใจใส่ให้ดีที่สุด แต่ทำไม่ได้สักครั้ง เราคบกันไม่นานแต่ทำไมผมถึงรักมันได้ขนาดนี้ ถามตัวเองกี่ครั้งก็หาคำตอบไม่ได้สักที พอยอมรับทั้งใจว่ารักผมก็ทุ่มหมด แต่สันดานมันคงส่อให้น้ำชาเห็น ทำร้ายมันต่างๆ นานา

" นอนไม่หลับเหรอครับ " เสียงเล็กๆ ที่ดังมาจากคนในอ้อมกอด ทำให้ผมต้องผละตัวออกมาก้มมอง

" ไม่นอนอีกเหรอ " ผมถามไปพร้อมชันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ตัวเล็กมันก็พยุงตัวขึ้นมาพิงอกผมไว้ ผมก็เลยโอบเอวมันไว้อีก ก้มหอมหัวมันไปทีด้วย

" วันนี้ขอโทษนะครับ ไม่ได้ตั้งใจทำให้เจ็บ " ผมพูดออกไปน้ำชามันก็บอกขอโทษกลับมาเหมือนกัน

" เจ็บมากมั้ยครับ " น้ำชามันยกมือมาลูบสีข้างผม คือมันสังเกตด้วยว่าผมเจ็บ ผมก็บอกไม่เป็นไร ถามมันเรื่องวันนี้ว่าสรุปเรื่องเป็นยังไง น้ำชามันไม่อยากพูด เรื่องมันจบไปแล้วด้วย ผมก็เลยบอกว่าแล้วแต่ คือไม่ได้ประชดไง แต่เข้าใจถ้าอยากบอกอยากพูดเมื่อไหร่ก็ได้

" อยากทำให้มึงมีความสุขนะ ไม่อยากให้ต้องร้องแบบนี้อีก " ผมบอกออกไปพร้อมหลับตาลง นึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำ แต่สักพักก็สัมผัสได้ถึงอะไรนุ่มๆ บนริมฝีปาก ลืมตามองก็เป็นคนตัวเล็กที่กดปากลงบนปากผม

" อือ พอแล้วได้ไหมครับ ไม่อยากทะเลาะแล้ว ต่อไปเค้าไม่ดื้ออีก เค้าแค่เป็นห่วงไม่อยากเห็นป๋าเจ็บ " ผมก็บอกว่าไม่เอาแล้วเหมือนกัน ต่อไปจะฟังมันบ้าง ถ้ามันไม่อยากให้ทำจะไม่ทำครับ แต่ขอให้มันเข้าใจว่าบางอย่างก็จำเป็น น้ำชามันก็บอกว่าเข้าใจ ต่อไปจะอธิบายให้มากกว่านี้

" นอนได้แล้ว " พอผมบอกตัวเล็กมันงอแงไม่นอน ถึงจะกินยาแต่คือแม่งฝืนอยากคุยกับผม ยามันอ่อนๆ ด้วยครับ แบบกินแล้วไม่ได้ทำให้ง่วงแต่ทำให้หายปวดหัว ก็ยาแก้ปวดหัวนี่ครับ พอนึกถึงตรงนี้เลยถามมันว่ายังปวดมั้ย น้ำชามันบอกไม่ปวดแล้ว

" ป๋า..เค้าชอบที่ป๋าแทนตัวเองว่าป๋าอ่ะ " มันเงยหน้ามาบอกผมแบบนั้นผมเลยกดจูบปากมันไปอีกที กัดปากล่างมันไปทีนึงด้วย หมั่นเขี้ยวครับ มีบางครั้งบางคราวที่ผมแทนตัวเองว่าป๋ากับมัน เพราะอยากเอาอกเอาใจไอตัวเล็กนี่เยอะๆ

" ไม่ชอบที่แทนว่าพี่? " มันส่ายหน้าบอกว่าชอบคำว่าป๋ามากกว่า ผมเลยลองแทนแล้วบอกรักมัน ทีนี้น้ำชามันหน้าแดงมากเลยครับ ผมหัวเราะออกไปหน่อย เลยโดนทุบไหล่มาที

เอาจริงผมอยากให้มันเรียกว่าพี่ คือไม่เหมือนเดิมแล้วไงไม่อยากให้เรียกป๋า กลัวใครจะมองมันไม่ดีอีก ผมไม่ได้เลี้ยงมันเหมือนเด็กอะไรอีก แต่คือมันเป็นแฟนไง แต่ถ้ามันชอบเรียกผมก็โอเคร ไม่ได้มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว ไอเค้าๆ ป๋าๆ อะไรมันก็น่ารักดีครับ ฟังทีหัวใจมันกระชุ่มกระชวย

" ป๋ายังติดเค้าหลายเรื่องนะ ยังไม่ทำพริกเผาให้เค้ากินเลยอ่ะ ไอติมด้วยยังไม่พาไปกิน " พอมันทวงเรื่องนี้ผมก็นึกขึ้นได้ เลยบอกเดี๋ยวถ้าเป็นเด็กดีจะทำให้กิน บังคับให้นอนก่อนเลย ตัวมันเริ่มรุมๆ แล้วไง ตื่นมาอาจป่วย เอาโทรศัพท์ออกมาดูเวลาก็แม่ง จะเช้าแล้วครับ ตีห้าเข้าไปแล้ว พรุ่งนี้ก็เรียนเช้าทั้งคู่ ไม่น่าจะไปไหว

" เดี๋ยวไลน์ไปบอกพวกมันให้ว่าลา นอนเลย เช้ากว่านี้เดี๋ยวปลุกมากินข้าวกินยาอีก " ผมบอกตัวเล็กมัน หยิบโทรศัพท์มันมาเข้าไลน์เลื่อนหาแชทกลุ่มเพื่อนมันก็พิมพ์บอกว่าฝากลา มันมีเพื่อนอีกสองสามคนมั้งครับแต่ไม่ค่อยได้มารวมกับกลุ่มผม ที่เจอบ่อยจะเป็นซอล เป้หรือหมาเป๋า แล้วก็ไอเอ็ม ผมกอดมันไว้ทั้งท่านั่งนี่ละครับ จนรู้สึกว่ามันหลับจริงๆ ถึงได้ขยับให้มันนอนดีดี

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น