MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 52

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 291

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2563 02:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 52
แบบอักษร

TEA : 

ผมเปิดเช็กข้อความอีกครั้งหลังจากเลิกคลาส ก่อนหน้านี้ไม่ได้เปิดเลยไง อาจารย์แม่งสั่งรายงานในชั่วโมงส่งท้ายคาบ ก็ไม่ค่อยอะไรมาก ปั่นกันไปครับ ช่วยๆกัน งานกลุ่มแบ่งหน้าที่กันค้นกันหา

" เออ รู้แล้วเนี่ยอะไรมึงวะ " ไอธามมันคว้าแขนผมไว้ ผมเลยหยุดหันไปมองมัน มันคุยโทรศัพท์อีกสองสามประโยคแล้วบอกผมว่า ให้ไปที่ยิมตอนนี้เลย

" มีอะไรป่ะวะ ทำไมมึงดูหงุดหงิด " ไออาร์มมันถามแทรกเข้ามา ก็จริงครับ ไอธามมันดูอารมณ์ขึ้นหน่อย หน้าตามันไปแล้ว น้ำเสียงมันก็ด้วย

" เออ ไอนนท์ ไอเหี้ย...แม่งมาท้าแข่งบาส " ไอนนท์?? ผมขมวดคิ้วเลย คือช่วงนี้ก็สวนกับมันบ้างแต่ก็ไม่ค่อยได้มีเรื่องอะไรกันแล้วไง แต่แม่งมาหาเรื่องอะไรพวกกูอีกละครับ

" ไปรับน้ำชาก่อน เดี๋ยวกูไปกับมัน พวกมึงไปก่อนเลย " ไอคีย์บอกเสร็จ ไอธามกับไออาร์มก็แทบพุ่งไปยิมเลย ผมยักไหล่หน่อยๆ คือชั่งแม่งอ่ะครับ เฉยไว้คือดีสุด

" หึ..คงหวังแดกน้ำชาแน่ๆ " ไอคีย์ว่าออกมา ผมเลยตบหัวมันไปที แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกครับ ผมว่าน้ำชามันไม่เอาหรอกหรือเปล่าวะ!?

" สรุป เมื่อคืนคือมึงหึงน้องมันกับเพื่อนไอเอ็ม??? " ไอคีย์มันถามผมเรื่องเมื่อคืนไง ผมไม่ได้เล่าให้พวกแม่งฟัง แต่ก่อนหน้าที่มันแซวกันคงคิดว่างอนๆ กันไรงี้ แต่อยู่กับไอคีย์ทีไรแม่งพูดเหมือนรู้ทุกอย่าง

" แสนรู้อีกแล้วนะมึง " พอผมว่างั้นมันก็หัวเราะมาอีก ผมนัดน้ำชามันไว้ใต้ตึก คือมันเลิกก่อนไง ไลน์มาหาผมว่าจะรอโต๊ะประจำที่แม่งชอบนั่ง จริงๆ แล้วก็โต๊ะพวกผมนี่ละ คือแม่งก็วนเวียนกันในกลุ่มเพื่อน รุ่นน้องนั่งกันไป

เดินมาก็เห็นแม่งคุยกันเสียงดังฉิบหาย คือเสียงดังคงเป็นปีสอง ปีสามครับ พวกปีหนึ่งนี่ยังไม่ค่อยออกลายอะไรมาก ถึงจะผ่านมากว่าครึ่งเทอมแล้วเถอะ

ผมเห็นน้ำชามันฟุบกับกระเป๋าบนโต๊ะ มีซอลนั่งข้างๆ อีกด้านเป็นไอเอ็ม แถมเพื่อนมันที่ใส่ช็อปวิศวะมาด้วยสองคน สองคนเดิมเมื่อคืนนั่นละ พวกแม่งเห็นผมก็ยกมือไหว้กัน คนอื่นก็ทักผมกับไอคีย์เสียงดัง แอะอะไปหมด แต่ไอตัวเล็กที่ฟุบหน้าท่าจะหลับลึกน่าดู...ไม่รู้เลยว่าผมมายืนหลังมัน

" หลับนานยัง? " ผมถามออกไปไม่ได้เจาะจงใคร ซอลก็บอกสักพักแล้ว เลิกเรียนมาเป็นชั่วโมงนั่งคุยกันสักพักน้ำชามันก็หลับเลย ก็สมควรครับ เมื่อคืนนอนไม่พอ คงเหนื่อยด้วย มันร้องทั้งคืนเลยนี่ครับ

ผมไม่อยากปลุกก็เลยอุ้มน้ำชามันเลย ซอลก็ถือกระเป๋าให้ ได้ยินเสียงแซวแม่งลั่น แต่ผมมองดุดุไง คือเออเสียงดังได้แค่อย่าเยอะ เมียกูจะนอน ไอคีย์มันชวนทุกคนไปดูบาส บอกไปว่ามีแข่งแต่ไม่ได้บอกว่ากับใคร พวกแม่งก็บอกเดี๋ยวตามมาไรงี้ ไอเอ็มกับเพื่อนแม่งก็ขอตามมาดูด้วย ผมก็พยักหน้าให้ ไม่ได้อะไรแล้วครับ คือเมียงอแงกลัวโดนทิ้งขนาดนี้ ผมเลิกคิดแล้วว่าแม่งจะไปเอาคนอื่น แอบระแวงบ้างครับ ผมทำเลวมาเยอะไง กลัวใจแม่งจริงๆ บอกเลย

" อื้ออออ " น้ำชามันซุกกับอกผม ผมว่ามันคงชินกับสัมผัสอะไรแบบนั้น แต่ไม่ยอมตื่น ดีแล้วครับจะได้พักผ่อนบ้าง เดี๋ยวเย็นกว่านี้หน่อยค่อยปลุก กลัวมันปวดหัวนอนตอนเย็น

" เฝ้าหน่อย " ผมบอกซอลที่เดินตามมา วางน้ำชาลงบนอัฒจันทร์ เอากระเป๋ารองหัวมันไว้ แล้วเอาเสื้อแขนยาวที่ผมชอบพกตัวมาคลุมไว้ให้อีก มันเป็นเสื้อแขนยาวมีฮูทด้านหลัง ไม่ใช่ของผมนะครับของน้ำชามัน มันซื้อไว้ให้ผมก็หยิบมาใช้นานแล้วก่อนจะได้มาคุยกันแบบนี้อีก ของในห้องมันซื้อมาไว้เยอะอยู่แต่ก็ซื้อให้ผมใช้ทั้งนั้น ถ้าจำไม่ผิดตัวนี้คงเป็นของขวัญปีใหม่เมื่อต้นปี ผมรับของทุกชิ้นที่มันซื้อให้มาตลอดหลายปีที่อยู่ด้วยกัน แต่ไม่เคยซื้ออะไรให้มันเป็นชิ้นเป็นอันเลย

" ไม่ใช่ไอนนท์แล้วสัส " ไอคีย์แม่งสบทในลำคอ ผมเลยรีบหันไปดู ปกติไอคีย์แม่งโกรธคนยากชิบหาย เหมือนแม่งไม่โกรธแต่เกลียดเลย

พอเห็นสาเหตุที่ทำให้แม่งของขึ้นได้ ผมก็เหมือนจะร้อนตาม หึ! ไม่ใช่ไอนนท์ แต่เป็นพี่ชายไอนนท์ ไอเหี้ยนันท์ พวกมันเป็นรุ่นพี่ผมปีนึง เรียนรุ่นเดียวกับเฮียคิน เฮียศร มันเป็นนักบาสเหมือนผม แต่โดนรีไทม์ไปตั้งแต่ปีที่แล้ว สงสัยจะมาเอาคืนมั้งแม่ง ปีก่อนตอนผมอยู่ปีสอง เคยมีเรื่องกันคือพวกพี่มันไม่ยอมรับให้ผมขึ้นตัวจริง หาว่าใช้เส้นสายอะไรทำนองนั้น มันเลยท้าแข่ง แต่พอแม่งแพ้ก็พาลคิดจะข่มขืนผู้หญิง แล้วผู้หญิงคนนั้นคืออิง พวกผมแม่งช่วยไว้ได้ทัน หลักฐานก็มีมันเลยโดนไล่ออกยกกลุ่มเลยสี่คน ตัวจริงสองคน ที่เหลือก็เพื่อนมันเล่นบาสก็งั้นๆ

" กูเกลียดแม่งฉิบหาย " ไอโยมันเดินมาหาผม แล้วพูดให้ฟังว่าฝั่งนั้นท้าแข่ง เดิมพันคือถ้าผมแพ้ต้องออกจากมหาลัย หึ! ไอเหี้ย อยากให้ผมหมดอนาคตแบบตัวเองว่างั้นเถอะ

" ทีป์.. " ผมหันมองอิงที่ตัวสั่นนิดๆ สายตาหวาดๆ ทำให้พวกผมยิ่งของขึ้นไปอีก ไอคีย์นี่กำหมัดแน่นเลย มันไม่ชอบไงเรื่องแบบนี้ คือไอเหี้ยใครก็ไม่ชอบไหมวะ ถึงพวกผมจะเหี้ยยังไง ไม่เต็มใจคือกูไม่เอาครับ

" ไม่เป็นไร ทุกคนอยู่ตรงนี้ " ผมบอกออกไปอิงก็พยักหน้า แต่ก็เหมือนกลัวๆ อยู่ดี คือพวกเวรนั่นมันมากันหลายคนอยู่ครับ ผมไม่ได้นับว่าใครเป็นใคร แต่ฝั่งเราก็เยอะพอกัน มันในมหาลัยนี่ครับ เพื่อนใครเพื่อนมันเลยตอนนี้ ไออาร์มกับไอธามเหมือนแม่งจะพุ่งเข้าไปซัดพวกมันอยู่แล้ว ไม่รู้แม่งพูดกวนตีนอะไร ได้พวกปีสองรั้งๆ ไว้

" เอาไง จะแข่งไหมวะ?? " ไอบลูมันลากเมียมาหาพวกผม พ่วงไออาร์มเดินตามมาด้วย พวกแม่งอารมณ์ไปหมดแล้ว

" ไร้สาระ.. " ผมบอกปัดๆ ชั่งแม่งเถอะครับ ผมไม่แข่งพวกแม่งจะทำอะไรได้

" อื้อ... " ผมก้มมองน้ำชาที่มันขยับตัว รีบจับแขนมันไว้เพราะมันจะพลิกตัวไง เดี๋ยวตกครับ เจ็บขึ้นมานี่งอแงใส่ผมอีก

จับมันนั่งดีดีได้ ก็ต้องก้มมองมือที่เอวตัวเองอีก คือน้ำชามันไม่ตื่นดีเท่าไหร่ เหมือนอ้อนคือกอดเอวเอาหน้าซุก เออดีแม่งสบายฉิบหาย เขาจะตีกันตาย แต่นอนไม่รู้เรื่องห่าไรเลย

" ทำดีดี คนเยอะ " ผมก้มลงไปพูดใกล้ๆ มัน มันก็เงยหน้าลืมตามองผม ปล่อยมือออกจากเอวผมด้วย กะพริบตามองคนนั้นคนนี้ เหมือนมันจะงงๆ ว่ามาอยู่นี่ได้ไง

" สรุปเอาไง พวกแม่งไม่ยอมไป กูว่าแม่งกะมาลอบกัดด้วย " ไอบลูถามออกมาอีก คือผมคิดว่าไม่อยากแข่ง ไม่ใช่กลัวแพ้แต่รู้ว่าแม่งเล่นสกปรกอยู่แล้วไง เดี๋ยวพวกที่ลงด้วยจะบาดเจ็บไม่จำเป็นขึ้นมาจะยุ่ง

ผมนั่งลงข้างน้ำชา ดึงแขนมันให้นั่งดีดี คือมันเพิ่งตื่นด้วย ง่วงด้วยอะไรหลายอย่าง มันนั่งเลยเอนๆ จะเซล้ม นี่แม่งรู้สถานการณ์ไหมว่าเขาจะตีกันอยู่ละ

" ถ้าแข่งใครจะลง กูไม่อยากเอาใครมาเสี่ยง " ผมพูดบอกออกไป หยิบน้ำมาเปิดขวดยกจ่อปากน้ำชามัน คือเพิ่งตื่นไงผมว่ามันคงหิว

" เออก็จริง บาดเจ็บขึ้นมาไม่มีใครรับผิดชอบได้อีก " พวกเพื่อนผมมันก็ปรึกษากันต่อ คือกะว่าไม่ลงกันจะดีที่สุด ทางนั้นจะทำไงก็ช่างเขาเถอะ เขาออกไปแล้วไม่มีอะไรต้องสนใจด้วยซ้ำ

" มีอะไรกันครับ " ผมหันมาหาน้ำชาแล้วบอกมันว่ามีคนมาท้าแข่งบาส มันก็พยักหน้าแล้วถามว่าผมจะแข่งไหม ผมก็ยังตอบไม่ได้ไง แต่ใจคือไม่อยากแข่งจริงๆ แต่ถ้าแม่งยังกวนตีนไม่ไปก็ไม่แน่

" อือๆ เค้ารู้ละ ไม่ต้องแข่งหรอกเดี๋ยวบาดเจ็บ " น้ำชาพยักหน้าแล้วพูดมาด้วย ผมก็มองยกยิ้มให้มันด้วย มันทำตัวน่ารักดีครับ น่าฟัดด้วย แบบไม่ต้องอธิบายเยอะแต่แม่งเข้าใจ

ทีนี้มันหันมากอดเอวผมเอาหน้ามาถูๆ แขน พูดเสียงยานๆ เออเอาเข้าไป เพื่อนผมเพื่อนมันก็ขำกันใหญ่ คือมันตื่นแล้วอยากอ้อน ผมว่ามันยังคิดมากเรื่องเมื่อคืนเลยอยากเอาใจผมมากกว่า

ตอนนี้คือตกลงกันแล้วว่าเดี๋ยวรอเฮียคินกับเฮียศรมา คือพวกแกใหญ่สุดไง ปีสี่เป็นทีมบาสมหาลัยด้วยแต่แกไม่ค่อยเข้ามา พอมีเรื่องแบบนี้เลยต้องปรึกษาเฮียๆ แกก่อน พวกไออาร์มไอธามเลยแยกไปกัดกับพวกแม่ง มีเพื่อนๆ ตามไปคุมหรือจะไปช่วยกันรุมไม่แน่ใจ ตอนนี้เลยเหลือผม น้ำชา ไอคีย์ ซอล แล้วก็ไอเอ็มกับเพื่อนอีกสองคน ผมรู้ชื่อพวกมันละ ชื่อนัดกับนัท พวกแม่งเป็นคู่หูกันพอชื่อคล้ายกันมันเลยตัวติดกันมาตั้งนานแล้ว แต่ก็มีฉายาไว้เรียกจะได้รู้ว่าเรียกใคร

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น